verbthird conjugation
ascrībō
ascrībō (present infinitive ascrībere, perfect active ascrīpsī, supine ascrīptum)
Classical[asˈkriː.boː]Ecclesiastical[asˈkriː.bo]
Meaning
- to state in writing, to add in writing
- to insert
- to appoint, to enroll, to enfranchise, to reckon, to number
Colonos novos ascribere.
To appoint new inhabitants.
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ascrībō | ascrībēbam | ascrībam | ascrīpsī | ascrīpseram | ascrīpserō |
| 2nd sg. | ascrībis | ascrībēbās | ascrībēs | ascrīpsistī | ascrīpserās | ascrīpseris |
| 3rd sg. | ascrībit | ascrībēbat | ascrībet | ascrīpsit | ascrīpserat | ascrīpserit |
| 1st pl. | ascrībimus | ascrībēbāmus | ascrībēmus | ascrīpsimus | ascrīpserāmus | ascrīpserimus |
| 2nd pl. | ascrībitis | ascrībēbātis | ascrībētis | ascrīpsistis | ascrīpserātis | ascrīpseritis |
| 3rd pl. | ascrībunt | ascrībēbant | ascrībent | ascrīpsērunt ascrīpsēre | ascrīpserant | ascrīpserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ascrībam | ascrīberem | ascrīpserim | ascrīpsissem |
| 2nd sg. | ascrībās | ascrīberēs | ascrīpserīs | ascrīpsissēs |
| 3rd sg. | ascrībat | ascrīberet | ascrīpserit | ascrīpsisset |
| 1st pl. | ascrībāmus | ascrīberēmus | ascrīpserīmus | ascrīpsissēmus |
| 2nd pl. | ascrībātis | ascrīberētis | ascrīpserītis | ascrīpsissētis |
| 3rd pl. | ascrībant | ascrīberent | ascrīpserint | ascrīpsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | ascrībor | ascrībēbar | ascrībar |
| 2nd sg. | ascrīberis ascrībere | ascrībēbāris ascrībēbāre | ascrībēris ascrībēre |
| 3rd sg. | ascrībitur | ascrībēbātur | ascrībētur |
| 1st pl. | ascrībimur | ascrībēbāmur | ascrībēmur |
| 2nd pl. | ascrībiminī | ascrībēbāminī | ascrībēminī |
| 3rd pl. | ascrībuntur | ascrībēbantur | ascrībentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | ascrībar | ascrīberer |
| 2nd sg. | ascrībāris ascrībāre | ascrīberēris ascrīberēre |
| 3rd sg. | ascrībātur | ascrīberētur |
| 1st pl. | ascrībāmur | ascrīberēmur |
| 2nd pl. | ascrībāminī | ascrīberēminī |
| 3rd pl. | ascrībantur | ascrīberentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ascrībe | ascrībere |
| pres. 2nd pl. | ascrībite | ascrībiminī |
| fut. 2nd sg. | ascrībitō | ascrībitor |
| fut. 3rd sg. | ascrībitō | ascrībitor |
| fut. 2nd pl. | ascrībitōte | — |
| fut. 3rd pl. | ascrībuntō | ascrībuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ascrībere | ascrībī |
| perfect infinitive | ascrīpsisse | ascrīptum esse |
| future infinitive | ascrīptūrum esse | ascrīptum īrī |
| present participle | ascrībēns | — |
| perfect participle | — | ascrīptus āscrīpta, āscrīptā, āscrīptae, āscrīptam, āscrīptārum, āscrīptās, āscrīpte, āscrīptī, āscrīptīs, āscrīptō, āscrīptōrum, āscrīptōs |
| future participle | ascrīptūrus āscrīptūra, āscrīptūrā, āscrīptūrae, āscrīptūram, āscrīptūrārum, āscrīptūrās, āscrīptūre, āscrīptūrī, āscrīptūrīs, āscrīptūrō, āscrīptūrōrum, āscrīptūrōs, āscrīptūrum | ascrībendus ascrībundus, āscrībenda, āscrībendā, āscrībendae, āscrībendam, āscrībendārum, āscrībendās, āscrībende, āscrībendīs, āscrībendōrum, āscrībendōs |
gerundascrībendī, ascrībendō, ascrībendumsupineascrīptum, ascrīptū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- aliquem (tertium) ad (in) amicitiam ascribere
- to admit another into the circle of one's intimates.
- in civitatem recipere, ascribere, asciscere aliquem
- to enroll as a citizen, burgess.
a-scrībo (ads-, Baiter, Halm, Weissenb., K. and H.; as-, Kayser), psi, ptum, 3, v. a.,
I. to annex by writing, to add to a writing (syn.: annumero, addo, insero, attribuo, tribuo).
I. In gen.
A. Lit., constr. absol. or with dat., in with acc. or abl.
a. Absol.:
non solum illud perscribunt, quod tum prohibiti sunt, sed etiam causam ascribunt cur etc., Cic. Verr. 2, 1, 35: illud minime auguris, quod adscripsit, ob eam causam, etc., id. Div. 1, 16, 29.—b. With dat.:
Terentia salutem tibi plurimam adscribit, Cic. Att. 1, 5 fin.: coheredem sibi libertum ejus adscriptum, Suet. Vit. 14.—c. With in with acc. or abl.: hoc tibi respondeo: ascripsisse eundem Sullam in eandem legem: si quid, etc.: nam nisi esset, hoc in omnibus legibus non ascriberetur, Cic. Caecin. 33, 95 (B. and K., in eādem lege):
antiquior dies in tuis adscripta litteris, id. ad Q. Fr. 3, 1, 3: in alterā epistulā diem non adscribis, do not add the date, id. Att. 3, 23: nomen suum in albo profitentium citharoedorum jussit adscribi, Suet. Ner. 21; id. Tib. 51 al.—Esp. freq. of superscriptions and inscriptions: Recita epistulam. TIMARCHIDES VERRIS ACCENSVS APRONIO. Jam hoc quidem non reprehendo, quod ascribit ACCENSVS, Cic. Verr. 2, 3, 66: non credo ascripturum esse magno, id. Agr. 2, 20: novo si marmori adscripserunt Praxitelem suo, Phaedr. 5, prol. 6: tumulo publice exstructo adscripserant, pro libertate eos occubuisse, Suet. Aug. 12 fin.: ut qui statuarum titulis pronepotem se Q. Catuli Capitolini semper adscripserit, id. Galb. 2; id. Ner. 45; id. Aug. 70.—B. Trop.
1. To impute, ascribe, attribute to one the cause of something:
hoc incommodum Scipioni ascribendum videtur, Cic. Inv. 1, 49: panaces diis inventoribus adscriptum, Plin. 25, 4, 11, § 30; Claud. Laud. Stil. 2, 81; and (per hypallagen, cf. Rudd. II. p. 393): cur autem ascribimus illum his lacrimis (instead of illi has lacrimas), id. Rapt. Pros. 3, 419; cf. id. Idyll. 6, 81: nomini meo adscribatur victoria, Vulg. 2 Reg. 12, 28.—2. To place to one's credit, i. e. to settle, fix, designate, appoint:
eidem (servo) adscripsisse legatum, bequeathed to him, Plin. Ep. 4, 10.—Poet.: culpam lues, olim cum adscriptus venerit poenae dies, Phaedr. 4, 11, 8.—3. Adscribere sibi aliquid, to apply, refer something to one's self:
qui facere quae non possunt, verbis elevant, Adscribere hoc debebunt exemplum sibi, Phaedr. 4, 3, 6.—II. A.. Esp., t. t., to enroll, enter in a list (as citizen, soldier, colonist, etc.):
ascribi se in eam civitatem voluit, to be entered, received as a citizen, Cic. Arch. 4: si qui foederatis civitatibus ascripti fuissent, id. ib.: urbanae militiae adscribebatur, Tac. H. 2, 94: adscribantur ex Judaeis in exercitu regis ad triginta milia virorum, Vulg. 1 Macc. 10, 36: adscripti dicebantur qui in colonias nomina dedissent, ut essent coloni, Paul. ex Fest. p. 13 Müll.: colonos Venusiam adscripserunt, Liv. 31, 49; so id. 32, 7; 33, 24; 34, 42; 35, 9 al.: coloniam deduxit adscriptis veteranis, Suet. Ner. 9; so also of ambassadors, Phaedr. 4, 17, 16.— B. Trop.
1. To reckon or number in a class, include among:
adscripsit Liber Satyris poëtas, Hor. Ep. 1, 19, 4 (cf. id. ib. 1, 9, 13: scribe tui gregis hunc): aliquem ordinibus deorum, id. C. 3, 3, 35: nationes Germanis an Sarmatis adscribam, dubito, Tac. G. 46: aliquem antiquis temporibus, id. Or. 17.—2. To add or join to:
ad hoc genus ascribamus etiam narrationes apologorum, Cic. de Or. 2, 66, 264: admiratus eorum fidem tyrannus petivit, ut se ad amicitiam tertium adscriberent, id. Off. 3, 10, 45; so id. Tusc. 5, 22, 63; id. ad Q. Fr. 1, 1, 5: tu vero ascribe me in talem numerum, id. Phil. 2, 13: suae alicujus sententiam, id. Opt. Gen. 6: unus A. Gabinius belli maritimi Cn. Pompeio socius ascribitur, i. e. additur, id. Imp. Pomp. 19 fin.—Hence also of attributes of a deity: Jovi aquila adscribitur, is ascribed, Plin. 10, 5, 6, § 18.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ascrībō (ad-scr-) īpsī, īptus, ere
ad + scribo, to write in addition, add: ad extremum alquid: in lege, ‘si quid,’ etc.: nomini regis titulum, Cu. — To enroll, enlist, enter in a list: ascriptus Heracleensis: Puteolos ascripti coloni, in the colony of P., L.: civitatibus ascripti: se in civitatem: in civitatibus ascriptus: militiae, Ta. — To inscribe (late): marmori Praxitelem (i. e. eius nomen), Ph. — To appoint, assign: alqm tutorem liberis (by will): tutorem his rebus (by decree): ascriptus poenae dies, Ph.—Fig., to impute, ascribe, attribute: incommodum alcui, hold responsible for: socium me tuis laudibus, assigns me a share in: sibi exemplum, to refer, Ph. — To number in a class, include among: Satyris poetas, H.: nationes Germanis, Ta. — To add, join: illum sibi conlegam: ad hoc genus narrationes: me in talem numerum.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinascrībō
Proto-Indo-European *(s)ker-? Proto-Indo-European *(s)kreybʰ- Proto-Indo-European *(s)kréybʰeti Proto-Italic *skreiβō Latin scrībō Latin ascrībō From ad- (“to”) + scrībō (“to write”).
Descendants
- Catalanadscriure
- Englishascribe
- Italianascrivere
- Portugueseadscrever
- Spanishadscribir
- Galicianadscribir