LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

ascrībō

ascrībō (present infinitive ascrībere, perfect active ascrīpsī, supine ascrīptum)
Classical[asˈkriː.boː]Ecclesiastical[asˈkriː.bo]

Meaning

  1. to state in writing, to add in writing
  2. to insert
  3. to appoint, to enroll, to enfranchise, to reckon, to number
    Colonos novos ascribere.To appoint new inhabitants.

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ascrībōascrībēbamascrībamascrīpsīascrīpseramascrīpserō
2nd sg.ascrībisascrībēbāsascrībēsascrīpsistīascrīpserāsascrīpseris
3rd sg.ascrībitascrībēbatascrībetascrīpsitascrīpseratascrīpserit
1st pl.ascrībimusascrībēbāmusascrībēmusascrīpsimusascrīpserāmusascrīpserimus
2nd pl.ascrībitisascrībēbātisascrībētisascrīpsistisascrīpserātisascrīpseritis
3rd pl.ascrībuntascrībēbantascrībentascrīpsērunt
ascrīpsēre
ascrīpserantascrīpserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ascrībamascrīberemascrīpserimascrīpsissem
2nd sg.ascrībāsascrīberēsascrīpserīsascrīpsissēs
3rd sg.ascrībatascrīberetascrīpseritascrīpsisset
1st pl.ascrībāmusascrīberēmusascrīpserīmusascrīpsissēmus
2nd pl.ascrībātisascrīberētisascrīpserītisascrīpsissētis
3rd pl.ascrībantascrīberentascrīpserintascrīpsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ascrīborascrībēbarascrībar
2nd sg.ascrīberis
ascrībere
ascrībēbāris
ascrībēbāre
ascrībēris
ascrībēre
3rd sg.ascrībiturascrībēbāturascrībētur
1st pl.ascrībimurascrībēbāmurascrībēmur
2nd pl.ascrībiminīascrībēbāminīascrībēminī
3rd pl.ascrībunturascrībēbanturascrībentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ascrībarascrīberer
2nd sg.ascrībāris
ascrībāre
ascrīberēris
ascrīberēre
3rd sg.ascrībāturascrīberētur
1st pl.ascrībāmurascrīberēmur
2nd pl.ascrībāminīascrīberēminī
3rd pl.ascrībanturascrīberentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ascrībeascrībere
pres. 2nd pl.ascrībiteascrībiminī
fut. 2nd sg.ascrībitōascrībitor
fut. 3rd sg.ascrībitōascrībitor
fut. 2nd pl.ascrībitōte—
fut. 3rd pl.ascrībuntōascrībuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveascrībereascrībī
perfect infinitiveascrīpsisseascrīptum esse
future infinitiveascrīptūrum esseascrīptum īrī
present participleascrībēns—
perfect participle—ascrīptus
āscrīpta, āscrīptā, āscrīptae, āscrīptam, āscrīptārum, āscrīptās, āscrīpte, āscrīptī, āscrīptīs, āscrīptō, āscrīptōrum, āscrīptōs
future participleascrīptūrus
āscrīptūra, āscrīptūrā, āscrīptūrae, āscrīptūram, āscrīptūrārum, āscrīptūrās, āscrīptūre, āscrīptūrī, āscrīptūrīs, āscrīptūrō, āscrīptūrōrum, āscrīptūrōs, āscrīptūrum
ascrībendus
ascrībundus, āscrībenda, āscrībendā, āscrībendae, āscrībendam, āscrībendārum, āscrībendās, āscrībende, āscrībendīs, āscrībendōrum, āscrībendōs
gerundascrībendī, ascrībendō, ascrībendumsupineascrīptum, ascrīptū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

aliquem (tertium) ad (in) amicitiam ascribere
to admit another into the circle of one's intimates.
in civitatem recipere, ascribere, asciscere aliquem
to enroll as a citizen, burgess.

a-scrībo (ads-, Baiter, Halm, Weissenb., K. and H.; as-, Kayser), psi, ptum, 3, v. a.,
I. to annex by writing, to add to a writing (syn.: annumero, addo, insero, attribuo, tribuo).
I. In gen.
A. Lit., constr. absol. or with dat., in with acc. or abl.
a. Absol.: non solum illud perscribunt, quod tum prohibiti sunt, sed etiam causam ascribunt cur etc., Cic. Verr. 2, 1, 35: illud minime auguris, quod adscripsit, ob eam causam, etc., id. Div. 1, 16, 29.—
b. With dat.: Terentia salutem tibi plurimam adscribit, Cic. Att. 1, 5 fin.: coheredem sibi libertum ejus adscriptum, Suet. Vit. 14.—
c. With in with acc. or abl.: hoc tibi respondeo: ascripsisse eundem Sullam in eandem legem: si quid, etc.: nam nisi esset, hoc in omnibus legibus non ascriberetur, Cic. Caecin. 33, 95 (B. and K., in eādem lege): antiquior dies in tuis adscripta litteris, id. ad Q. Fr. 3, 1, 3: in alterā epistulā diem non adscribis, do not add the date, id. Att. 3, 23: nomen suum in albo profitentium citharoedorum jussit adscribi, Suet. Ner. 21; id. Tib. 51 al.—Esp. freq. of superscriptions and inscriptions: Recita epistulam. TIMARCHIDES VERRIS ACCENSVS APRONIO. Jam hoc quidem non reprehendo, quod ascribit ACCENSVS, Cic. Verr. 2, 3, 66: non credo ascripturum esse magno, id. Agr. 2, 20: novo si marmori adscripserunt Praxitelem suo, Phaedr. 5, prol. 6: tumulo publice exstructo adscripserant, pro libertate eos occubuisse, Suet. Aug. 12 fin.: ut qui statuarum titulis pronepotem se Q. Catuli Capitolini semper adscripserit, id. Galb. 2; id. Ner. 45; id. Aug. 70.—
B. Trop.
1. To impute, ascribe, attribute to one the cause of something: hoc incommodum Scipioni ascribendum videtur, Cic. Inv. 1, 49: panaces diis inventoribus adscriptum, Plin. 25, 4, 11, § 30; Claud. Laud. Stil. 2, 81; and (per hypallagen, cf. Rudd. II. p. 393): cur autem ascribimus illum his lacrimis (instead of illi has lacrimas), id. Rapt. Pros. 3, 419; cf. id. Idyll. 6, 81: nomini meo adscribatur victoria, Vulg. 2 Reg. 12, 28.—
2. To place to one's credit, i. e. to settle, fix, designate, appoint: eidem (servo) adscripsisse legatum, bequeathed to him, Plin. Ep. 4, 10.—Poet.: culpam lues, olim cum adscriptus venerit poenae dies, Phaedr. 4, 11, 8.—
3. Adscribere sibi aliquid, to apply, refer something to one's self: qui facere quae non possunt, verbis elevant, Adscribere hoc debebunt exemplum sibi, Phaedr. 4, 3, 6.—
II. A.. Esp., t. t., to enroll, enter in a list (as citizen, soldier, colonist, etc.): ascribi se in eam civitatem voluit, to be entered, received as a citizen, Cic. Arch. 4: si qui foederatis civitatibus ascripti fuissent, id. ib.: urbanae militiae adscribebatur, Tac. H. 2, 94: adscribantur ex Judaeis in exercitu regis ad triginta milia virorum, Vulg. 1 Macc. 10, 36: adscripti dicebantur qui in colonias nomina dedissent, ut essent coloni, Paul. ex Fest. p. 13 Müll.: colonos Venusiam adscripserunt, Liv. 31, 49; so id. 32, 7; 33, 24; 34, 42; 35, 9 al.: coloniam deduxit adscriptis veteranis, Suet. Ner. 9; so also of ambassadors, Phaedr. 4, 17, 16.—
B. Trop.
1. To reckon or number in a class, include among: adscripsit Liber Satyris poëtas, Hor. Ep. 1, 19, 4 (cf. id. ib. 1, 9, 13: scribe tui gregis hunc): aliquem ordinibus deorum, id. C. 3, 3, 35: nationes Germanis an Sarmatis adscribam, dubito, Tac. G. 46: aliquem antiquis temporibus, id. Or. 17.—
2. To add or join to: ad hoc genus ascribamus etiam narrationes apologorum, Cic. de Or. 2, 66, 264: admiratus eorum fidem tyrannus petivit, ut se ad amicitiam tertium adscriberent, id. Off. 3, 10, 45; so id. Tusc. 5, 22, 63; id. ad Q. Fr. 1, 1, 5: tu vero ascribe me in talem numerum, id. Phil. 2, 13: suae alicujus sententiam, id. Opt. Gen. 6: unus A. Gabinius belli maritimi Cn. Pompeio socius ascribitur, i. e. additur, id. Imp. Pomp. 19 fin.—Hence also of attributes of a deity: Jovi aquila adscribitur, is ascribed, Plin. 10, 5, 6, § 18.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinascrībō

Proto-Indo-European *(s)ker-? Proto-Indo-European *(s)kreybʰ- Proto-Indo-European *(s)kréybʰeti Proto-Italic *skreiβō Latin scrībō Latin ascrībō From ad- (“to”) + scrībō (“to write”).

Descendants
  • Catalanadscriure
  • Englishascribe
  • Italianascrivere
  • Portugueseadscrever
  • Spanishadscribir
  • Galicianadscribir

Quick answers

What does ascrībō mean in Latin?
ascrībō, a verb, means “to state in writing, to add in writing; to insert; to appoint, to enroll, to enfranchise, to reckon, to number”.
What are the principal parts of ascrībō?
ascrībō, ascrībere, ascrīpsī, ascrīptum (third conjugation).
How do you pronounce ascrībō?
In classical Latin, [asˈkriː.boː]; in ecclesiastical (church) Latin, [asˈkriː.bo].
Where does ascrībō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin ascrībō.