LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

scrībō

scrībō (present infinitive scrībere, perfect active scrīpsī, supine scrīptum)
Classical[ˈskriː.boː]Ecclesiastical[ˈskriː.bo]
№ 568 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to write

In the readers how our graded readers gloss it

writes
scrībit — in Seneca, ch. I

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.scrībōscrībēbamscrībamscrīpsīscrīpseramscrīpserō
2nd sg.scrībisscrībēbāsscrībēsscrīpsistīscrīpserāsscrīpseris
3rd sg.scrībitscrībēbatscrībetscrīpsitscrīpseratscrīpserit
1st pl.scrībimusscrībēbāmusscrībēmusscrīpsimusscrīpserāmusscrīpserimus
2nd pl.scrībitisscrībēbātisscrībētisscrīpsistisscrīpserātisscrīpseritis
3rd pl.scrībuntscrībēbantscrībentscrīpsērunt
scrīpsēre
scrīpserantscrīpserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.scrībamscrīberemscrīpserimscrīpsissem
2nd sg.scrībāsscrīberēsscrīpserīsscrīpsissēs
3rd sg.scrībatscrīberetscrīpseritscrīpsisset
1st pl.scrībāmusscrīberēmusscrīpserīmusscrīpsissēmus
2nd pl.scrībātisscrīberētisscrīpserītisscrīpsissētis
3rd pl.scrībantscrīberentscrīpserintscrīpsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.scrīborscrībēbarscrībar
2nd sg.scrīberis
scrībere
scrībēbāris
scrībēbāre
scrībēris
scrībēre
3rd sg.scrībiturscrībēbāturscrībētur
1st pl.scrībimurscrībēbāmurscrībēmur
2nd pl.scrībiminīscrībēbāminīscrībēminī
3rd pl.scrībunturscrībēbanturscrībentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.scrībarscrīberer
2nd sg.scrībāris
scrībāre
scrīberēris
scrīberēre
3rd sg.scrībāturscrīberētur
1st pl.scrībāmurscrīberēmur
2nd pl.scrībāminīscrīberēminī
3rd pl.scrībanturscrīberentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.scrībescrībere
pres. 2nd pl.scrībitescrībiminī
fut. 2nd sg.scrībitōscrībitor
fut. 3rd sg.scrībitōscrībitor
fut. 2nd pl.scrībitōte—
fut. 3rd pl.scrībuntōscrībuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivescrīberescrībī
perfect infinitivescrīpsissescrīptum esse
future infinitivescrīptūrum essescrīptum īrī
present participlescrībēns
scrībente, scrībentem, scrībentēs, scrībentī, scrībentia, scrībentibus, scrībentis, scrībentīs, scrībentium
—
perfect participle—scrīptus
scrīpta, scrīptā, scrīptae, scrīptam, scrīptārum, scrīptās, scrīpte, scrīptī, scrīptīs, scrīptō, scrīptōrum, scrīptōs
future participlescrīptūrus
scrīptūra, scrīptūrā, scrīptūrae, scrīptūram, scrīptūrārum, scrīptūrās, scrīptūre, scrīptūrī, scrīptūrīs, scrīptūrō, scrīptūrōrum, scrīptūrōs, scrīptūrum
scrībendus
scrībundus, scrībunda, scrībundā, scrībundae, scrībundam, scrībundārum, scrībundās, scrībunde, scrībundī, scrībundīs, scrībundō, scrībundōrum, scrībundōs, scrībundum
gerundscrībendī, scrībendō, scrībendumsupinescrīptum, scrīptū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

scribere
to take to writing, become an author.
mendose scriptum
full of orthographical errors.
emendate scribere
to write correctly, in faultless style.
labi in scribendo
to make a mistake in writing.
versus facere, scribere
to write poetry.
historiam (-as) scribere
to write a history.
librum scribere, conscribere
to write a book.
non habeo argumentum scribendi
I have nothing to write about.
24 more phrases
non habeo, non est quod scribam
I have nothing to write about.
alicuius mens in scriptis spirat
a man's soul breathes through his writings.
genus dicendi (scribendi); oratio
style.
in Platonis Phaedone scriptum est
in Plato's "Phaedo" we read.
mendum (scripturae) (Fam. 6. 7. 1)
a clerical error, copyist's mistake.
repudium dicere or scribere alicui
to separate, be divorced (used of man or woman).
liber accurate, diligenter scriptus
a carefully written book.
in lege scriptum est, or simply est
the law says...
qui leges scribit (not legum lator)
a legislator.
latine scribere (Opt. Gen. Or. 2. 4)
to write good Latin.
supplementum cogere, scribere, legere
to levy recruits to fill up the strength.
animum ad scribendum appellere, applicare
to become a writer, embrace a literary career.
milites (exercitum) scribere, conscribere
to levy troops.
aliquem heredem testamento scribere, facere
to appoint some one as heir in one's will.
ad scribendum or ad scribendi studium se conferre
to become a writer, embrace a literary career.
deest mihi argumentum ad scribendum (Att. 9. 7. 7)
I have nothing to write about.
apud rerum scriptores scriptum videmus, scriptum est
we read in history.
epistulam (litteras) dare, scribere, mittere ad aliquem
to write a letter to some one.
litterae in hanc sententiam or his verbis scriptae sunt
the terms, contents of the letter are as follows.
leges scribere, facere, condere, constituere (not dare)
to make laws (of a legislator).
apud Platonem scriptum videmus, scriptum est or simply est
we read in Plato.
epistula ad Atticum data, scripta, missa or quae ad A. scripta est
a letter to Atticus.

scrībo, psi, ptum, 3 (
I. perf. sync. scripsti, Plaut. As. 4, 1, 57: scripstis, Enn. ap. Non. 153, 28, or Trag. v. 239 Vahl.; inf. scripse, Aus. Sept. Sap. Lud. 1; cf. 2. dico init.), v. a. root skrabh-, to dig; whence, Gr. γράφω; Lat. scrobis, scrofa; cf. Germ. schreiben, prop., to scratch, grave, engrave with a sharp point; hence,
I. In gen.
A. Lit., to write, draw, or otherwise make lines, letters, figures, etc. (cf. scalpo): in libro cum scribuntur calamo litterae, Plaut. Ps. 1, 5, 131; cf. id. Bacch. 4, 4, 76 sq.: litteras, tabellas, id. Ps. 1, 1, 28: (littera M) etiamsi scribitur, tamen parum exprimitur, Quint. 9, 4, 40; cf. id. 1, 7, 28: nostri praeceptores cervum servumque u et o litteris scripserunt, id. 1, 7, 26; cf. id. 1, 7, 4; 1, 7, 20; 1, 7, 30; 12, 10, 28; 12, 10, 30: terra in augurum libris scripta cum r uno, Varr. L. L. 5, § 21 Müll.: hic carmen mediā scribe columnā, Prop. 4 (5), 7, 83. cf.: scribitur vestris Cynthia corticibus, id. 1, 18, 22; Ov. M. 9, 527; Luc. 2, 343: in aquā, Cat. 68, 4; cf. also: fac lapis his scriptus stet super ossa notis: hic jacet, etc., Tib. 1, 3, 54 (but the better reading is inscriptis): scribere decore, to write a good hand, Amm. 30, 9, 4: erat scriptum ipsius manu, Cic. Cat. 3, 5, 10: suā manu scripsit, Liv. 37, 10.—Of drawing, etc.: si quis fugitivo stigmata scripserit, has branded a runaway, Quint. 7, 4, 14; cf.: charaxat ambas ungulis scribentibus genas, Prud. στεφ. 10, 557: totius vobis Frontem tabernae scipionibus scribam, Cat. 37, 10: (Diodotus Stoicus) geometriae munus tuebatur, verbis praecipiens discentibus, unde, quo quamque lineam scriberent, Cic. Tusc. 5, 39, 113: ut formam (porticus) secundum rationem loci scribas, draw, design, Plin. Ep. 9, 39, 5; Stat. S. 1, 3, 9: quae Attalicis variata per artem Aulaeis scribuntur acu, i. e. are embroidered, Sil. 14, 660: scripto radiat Germanicus auro, i. e. sculpto, Juv. 6, 205; cf. Mart. 11, 5, 3.—
B. Trop.: memor essem? etiam nunc mihi Scripta illa dicta sunt in animo Chrysidis De Glycerio, graven, imprinted (syn.: inscripta, insculpta), Ter. And. 1, 5, 48: arva sanguineo scribit rutilantia gyro, Stat. Th. 11, 514.—
II. In partic., with the accessory idea of intellectual action, of written composition of every kind, to write, write down, compose, describe, depict; to draw up, communicate, announce in writing (syn.: compono, perscribo).
(a). With acc.: quoniam de re publicā multa quaesierint et scripserint, Cic. Rep. 1, 7, 12: Cn. Aufidius praetorius (caecus) Graecam scribebat historiam, id. Tusc. 5, 38, 112; so, historiam, id. de Or. 2, 12, 51; id. Brut. 75, 262: bellum, Liv. 21, 1: res gestas, Hor. A. P. 74; id. Ep. 1, 3, 7 al.: librum de rebus rusticis, Cic. Sen. 15, 54: scripsi etiam versibus tres libros de temporibus meis, id. Fam. 1, 9, 23: in Catone Majore, qui est scriptus ad te de senectute, id. Lael. 1, 4: carmen in aliquem, id. de Or. 2, 86, 352: Furius defensionem causae suae scripsit, Cic. Verr. 2, 5, 43, § 112; cf. Quint. 2, 15, 29: libellos, Ov. Tr. 5, 12, 61; id. P. 4, 13, 19: notas, id. ib. 3, 2, 90: Diphilus Hanc (fabulam) Graece scripsit, Plaut. Cas. prol. 33; Ter. Heaut. prol. 43; id. Hec. prol. 6 (cf. also infra, δ): versus, Lucr. 1, 24; Hor. S. 1, 9, 23; 1, 10, 60: carmina, id. ib. 2, 5, 74; id. Ep. 1, 19, 3: poëmata, id. ib. 2, 2, 66 et saep.; cf.: scripsere alii rem Versibus, Enn. ap. Cic. Brut. 19, 76 (Ann. v. 221 Vahl.): formam et situm agri alicui, to describe, Hor. Ep. 1, 16, 4 et saep.—Of written communications, letters, etc.: epistulis tuis perdiligenter scriptis, Cic. Att. 1, 11, 1; cf. Planc. ap. Cic. Fam. 10, 4, 1: haec scripsi properans, Cic. Att. 2, 19, 5: litteras, quas ad Pompeium scripsi, tibi misi, id. ib. 3, 9, 3: litterae extemplo Romam scriptae, Liv. 41, 16: plura ad te scribam, si, etc., Cic. Att. 11, 10, 3: scriberem ad te de hoc plura, si Romae esses, id. ib. 6, 4, 11: haec ad te scripsi verbosius, id. Fam. 7, 3, 5: scriptā jam epistulā superiore, id. ib. 1, 9, 26: non quo haberem, quod tibi scriberem, id. Att. 4, 4, a: epistulam, Plin. Ep. 7, 9, 8 et saep.: scribere salutem, to send a greeting, Plaut. Bacch. 4, 9, 77; cf.: laudes atque gratias populo Romano, Gell. 3, 8, 5.—With a personal object: nullos habeo scriptos (homines), memini tamen, written down, Plaut. Mil. 1, 1, 48: per eum Marium, quem scripsissem, Cic. Att. 12, 49, 1: quis Martem digne scripserit aut...Merionem aut...Tydiden? who could depict, represent, etc., Hor. C. 1, 6, 14; id. S. 2, 1, 16; cf. in the pass.: scriberis Vario fortis et hostium Victor, id. C. 1, 6, 1.—With two acc.: cum auctor pugnae se A. Cornelium Cossum consulem scripserit, subscribed himself, declared himself in the inscription to be, Liv. 4, 20, 11.—
(b). With object-clause: in foribus scribat occupatum esse se, Plaut. As. 4, 1, 15: ut Africanum avum meum scribit Cato solitum esse dicere, Cic. Rep. 1, 17, 27; id. Att. 1, 8, 1; cf.: Romae quod scribis sileri, ita putabam, id. ib. 2, 13, 2: quod ad te scripseram me in Epiro futurum, id. ib. 3, 13, 1: Graeceius ad me scripsit, C. Cassium sibi scripsisse, homines comparari, qui, etc., id. ib. 15, 8, 2: Cicero quodam loco scribit, id esse optimum, etc., Quint. 11, 1, 92: post paulo scribit, sibi millia quinque Esse domi chlamydum, Hor. Ep. 1, 6, 43 et saep.—In pass., with nom. or acc.: eadem haec avis scribitur conchis se solere complere, etc., Cic. N. D. 2, 49, 125: scribitur nobis, magnam veteranorum multitudinem Romam convenisse jam, etc., Brut. et Cass. ap. Cic. Fam. 11, 2, 1: scriptum est item, quaesivisse (Socratem), quid esset, Cic. Div. 1, 54, 123.—
(g). With rel.-clause: nec scribis, quam ad diem te exspectemus, Cic. Att. 3, 7, 1: scribe aliquando ad nos, quid agas, id. Fam. 7, 12, 2: ad me Valerius scripsit... quem ad modum ducta esses, etc., id. ib. 14, 2, 2.—
(d). Absol.: quo (Platone) nemo in scribendo praestantior fuit, Cic. Rep. 2, 11, 21; cf. id. ib. 3, 8, 13: Demophilus scripsit, Marcus vortit barbare, Plaut. As. prol. 11; id. Trin. prol. 19: poëta quom primum ad scribendum animum appulit, Ter. And. prol. 1; id. Heaut. prol. 7: sumite materiem vestris, qui scribitis, aequam Viribus, Hor. A. P. 38: sic raro scribis, ut toto non quater anno Membranam poscas, id. S. 2, 3, 1 et saep.: Samiae, ut ibi (i. e. in oratione) scribit Laelius, capedines, Cic. Rep. 6, 2, 11; cf. id. ib. 1, 16, 25: ut, quemadmodum scribit ille, cottidiano, etc., id. ib. 6, 2, 8: denique non video de tot scribentibus unum, Ov. Tr. 2, 495.—So freq. of written communications, letters; usually with ad aliquem (less freq. alicui) or de aliquā re: tv si, ut scribis, Kal. Jun. Romā profectus es, etc., Cic. Att. 3, 9, 3: ego te, ut scribis, cito videbo, id. ib. 3, 27: nihil habeo, quod ad te scribam, scribo tamen, non ut te delectem, etc., id. ib. 14, 12, 3: senatusconsultum si erit factum, scribes ad me, id. ib. 5, 4, 2; cf.: scripsi etiam ad Camillum, ad Lamiam, id. ib. 5, 8, 3: in quā (epistulā) de agro Campano scribis, id. ib. 2, 16, 11: ut nuper me scis scripsisse ad te de Varronis erga me officio, etc., id. ib. 2, 25, 1; cf.: Hermae tui Pentelici, de quibus ad me scripsisti, id. ib. 1, 8, 2; 1, 9, 2 et saep.— With ut, ne, etc.: velim domum ad te scribas, ut mihi tui libri pateant, Cic. Att. 4, 14, 1: ad me scriberet, ut in Italiam quam primum venirem, id. ib. 11, 7, 2; 5, 11, 6.— With dat.: consules Fulvio, ut ex Falisco, Postumio, ut ex Vaticano exercitum ad Clusium admoveant, scribunt, Liv. 10, 27; 42, 27; Tac. A. 1, 29.—With ne: Scipioni scribendum, ne bellum remitteret, Liv. 30, 23.—With simple subj.: scribit Labieno, si rei publicae commodo facere posset, cum legione ad fines Nerviorum veniat, Caes. B. G. 5, 46 fin.—In Tac. also, with inf.: scribitur tetrarchis ac regibus, jussis Corbulonis obsequi, Tac. A. 15, 25 fin.—In eccl. Lat. as a formula of quotation from the Scriptures: scriptum est, i. e. it is said in Holy Writ, Vulg. Matt. 4, 4; id. Luc. 19, 46; id. Rom. 11, 8 et saep.—
B. Publicists', milit., jurid., and business t. t., of written plans, drafts, and other writings of various import.
1. Publicists' t. t., to draw up, draught a law, decree, treaty, etc.: quod proditum memoria est, X. viros, qui leges scripserint, etc., Cic. Rep. 2, 31, 54; so, leges, id. ib. 2, 36, 61; 2, 10, 18; id. Rosc. Am. 25, 70; id. de Or. 1, 19, 86; id. Inv. 1, 38, 68 al.; cf. in a transf. signif.: cui non apparet, inopiam et miseriam civitatis istam legem scripsisse, etc., Liv. 34, 6 fin.; and: testamentum, quod pietas, fides, pudor scripsit, Plin. Ep. 8, 18, 7: haec senatusconsulta non ignoro ab amicissimis ejus, cujus de honore agitur, scribi solere, Cic. Fam. 15, 6, 2.—So very freq.: senatusconsulto scribendo, or simply scribendo adesse, or also, ad scribendum esse, to witness the drawing up of a decree of the Senate; to subscribe it: erat nobis dictum, te existimare, alicui senatusconsulto, quod contra dignitatem tuam fieret, scribendo Lamiam affuisse, qui omnino consulibus illis numquam fuit ad scribendum, Cic. Fam. 12, 29, 2 Orell. N. cr.; cf.: senatusconsulta scribuntur apud familiarem meum (i. e. Caesarem). Et quidem cum in mentem venit (Caesari), ponor ad scribendum (i. e. he adds my signature to it), id. ib. 9, 15, 4: quod me esse ad scribendum vides, id. Att. 1, 19, 9; id. Fam. 9, 15, 3: S. C. auctoritas. Pridie Kal. Octob. in aede Apollinis scrib. affuerunt L. Domitius, etc., an official formula ap. Cic. Fam. 8, 8, 5 sq. (v. assum): Boeotorum gentem numquam ad scribendum amicitiae foedus adduci potuisse, to make, enter into, conclude, Liv. 42, 12.—
2. Milit. t. t.: scribere milites (legiones, supplementum, etc.), to enlist, enroll, levy: milites, Sall. J. 43, 3: legiones, id. C. 32, 1: exercitui supplementum, id. J. 39, 2: supplementum legionibus, Cic. Fam. 3, 3, 1; Liv. 8, 8: exercitum, id. 4, 43; 9, 8; 9, 19: equites, id. 10, 25; 21, 40; 35, 20: socios navales, id. 37, 2; so, too: sex milia colonorum Albam in Aequos, to enroll for the purpose of sending, to send, id. 10, 1: socios scribere in urbem, id. 4, 11, 4.—
b. Poet., transf.: scribe tui gregis hunc, enroll him among your retinue, Hor. Ep. 1, 9, 13.—
3. Jurid. and business t. t.: dicam scribere (alicui), like δίκην γράφειν τινί, to bring an action in writing against any one (v. dica); of a lawyer, to draw up legal instruments (complaints or charges, contracts, wills, etc.): Servius hanc urbanam militiam respondendi, scribendi, cavendi secutus est, Cic. Mur. 9, 19; id. Fam. 7, 14 Manut.; cf. id. Leg. 1, 4, 14: omnia testamenta tu scribes unus, id. de Or. 2, 6, 24; Dig. 28, 2, 25.—Hence, transf., with a personal object: aliquem heredem, to appoint or designate any one as heir: testamentum palam fecerat et illum heredem et me scripserat, Cic. Mil. 18, 48; cf.: in testamento Ptolemaei patris heredes erant scripti, etc., Caes. B. C. 3, 108: quem Micipsa testamento secundum heredem scripsit, Sall. J. 65, 1; Auct. B. Alex. 33; Plin. Pan. 43, 1 sq.; Tac. A. 14, 31; Hor. S. 2, 5, 48; Juv. 3, 161; 9, 87: aliquem coheredem, Tac. Agr. 43 fin.: aliquem exheredem, to disinherit any one by will, Dig. 37, 4, 8, §§ 1 and 6: aliquem tutorem liberis suis, to appoint as guardian by will, Cic. Clu. 14, 41: libertatem servo, to bequeath to a slave his freedom, Dig. 29, 2, 71.—Of contracts, notes, drafts, etc.: pulchre scripsti: scitum syngraphum! Plaut. As. 4, 1, 57: nummos, usuras, etc. (alicui), to give a note or bond for: scribit nummos, id. ib. 2, 4, 34: sibi creditam pecuniam, Dig. 26, 7, 9, § 7: genero usuras praestandas quasi ex dotis promissione, ib. 4, 4, 17: lecta est cautio hujusmodi: Lutius Titius scripsi, me accepisse a Publio Maevio quindecim mutua numerata mihi de domo, etc., ib. 12, 1, 40: scribe decem (tabulas) a Nerio, give ten notes or bonds drawn up by the usurer Nerius, Hor. S. 2, 3, 69. scriptos expendere nummos, v. l. ap. Hor. Ep. 2, 1, 105 (Hold. cautos); cf. rescribo.—Hence, scriptum, i, n., something written, viz.,
A. (Acc. to I.) A line; so only: duodecim scripta, a game played with colored stones (calculi) on a draught-board marked into spaces by twelve oblique lines: tibi concedo, quod in duodecim scriptis olim, ut calculum reducas, si te alicujus dati poenitet, Cic. Fragm. ap. Non. 170, 30; cf.: in lusu duodecim scriptorum cum prior calculum promovisset essetque victus, etc., Quint. 11, 2, 38; v. also scriptula, and Becker, Gall. 3, pp. 261 and 264 sq.: duodecim scriptis ludere, Cic. de Or. 1, 50, 217.—
B. (Acc. to II.) A written composition, writing, treatise, book, work, etc. (most freq. in plur.): ex scripto et sententiā controversia nascitur cum videtur scriptoris voluntas cum scripto ipso dissentire, the writing, the written expression, Auct. Her. 1, 11, 19: incredibile dictu est, quam multi Graeci de harum valvarum pulchritudine scriptum reliquerunt, have left something written concerning it, speak of it in their writings, Cic. Verr. 2, 4, 56, § 124; so Quint. 6, 1, 7; cf. in plur., Cic. Rep. 1, 22, 36: quod a Democrito et Platone in scriptis relictum esse dicunt, id. de Or. 2, 46, 194: utinam exstarent illa carmina, quae multis saeculis ante suam aetatem in epulis esse cantata, in Originibus scriptum reliquit Cato! id. Brut. 19, 75: ut ipsis scriptis non ea mandaremus, id. Off. 2, 1, 3: in quo libro scriptum hoc invenitur, Quint. 1, 1, 15: Hortensius erat memoriā tantā, ut quae secum commentatus esset, ea sine scripto verbis eisdem redderet, quibus cogitavisset, without notes, Cic. Brut. 88, 301; cf. on the contrary: de scripto dicere, to speak or read from a written paper: recitetur oratio, quae propter rei magnitudinem dicta de scripto est, id. Planc. 30, 74; id. Phil. 10, 2, 5; id. Brut. 12, 46; id. Att. 4, 3, 3; id. Fam. 10, 13, 1: laudavit pater scripto meo, in a speech composed by me, id. Q. Fr. 3, 8, 5: adire aliquem scripto, Tac. H. 4, 39: cum eorum inventis scriptisque se oblectent, writings, Cic. Rep. 1, 17, 28: ardeo cupiditate...nomen ut nostrum scriptis illustretur et celebretur tuis, id. Fam. 5, 12, 1: scripta recitare, Hor. S. 1, 4, 75: nosmet Lucili scripta legentes, id. ib. 1, 10, 56: Graecorum Scripta optima, id. Ep. 2, 1, 29: si non accipiet scriptum, Ov. A. A. 1, 469: debueram scripto certior esse tuo, id. H. 6, 4.—
2. (Acc. to II. B. 1.) Scriptum legis, and simply scriptum, a written ordinance, a law: quam tu mihi ex ordine recita de legis scripto populi Romani auctionem, Cic. Agr. 2, 18, 48: (Crassus) ita multa tum contra scriptum pro aequo et bono dixit, ut, etc., id. Brut. 39, 145; cf. id. Inv. 2, 46, 135; 2, 47, 138; cf.: (senatus) scripto illo istius sententiam dicere vetabatur, rescript, id. Dom. 26, 69.

Origins

From Proto-Italic *skreiβō (with scrīptus for *scriptus after scrīpsī), from Proto-Indo-European *(s)kreybʰ- (“to scratch”). Cognates include Ancient Greek σκάριφος (skáriphos); Danish, Norwegian Bokmål, and Norwegian Nynorsk skrive, skrifte; English scribe, shrive; German schreiben. Compare typologically Ancient Greek γράφω (gráphō) < Proto-Indo-European *gerbʰ-; Proto-Germanic *wrītaną (“to scratch, to carve; to engrave, to inscribe, to write”) (whence English write); начерта́ние (načertánije), черти́ть (čertítʹ) << Proto-Indo-European *(s)ker-.

Insular Romance
  • Sardinianiscri
  • Sardinianiscribere
  • Sardinianiscriere
  • Sardinianiscriri
  • Sardinianiscrivere
  • Sardinianscriri
Elsewhere
  • Englishscribe
  • Englishscript
  • Spanishescribirfrom Old Spanish escrivir
  • Spanishescrebirfrom Old Spanish escrivir
  • Aragoneseescribir, escrebir
  • Falaescribilfrom Old Galician-Portuguese escrivir
  • Galicianescribirfrom Old Galician-Portuguese escrivir
  • Galicianescrebirfrom Old Galician-Portuguese escrivir
  • Galicianescreverfrom Old Galician-Portuguese escrivir
  • Ladinoeskrivirfrom Old Spanish escrivir
Balkano-Romance
  • Romanianscrie
  • Aromanianscriu
Italo-Dalmatian
  • Italianscrivere
  • Corsicanscriva
  • Dalmatianscrivru
  • Istriotscreîvi
  • Istriotscrèivi
  • Neapolitanscrivere
  • Sicilianscrìviri
  • Venetanscrivar
  • Venetanscriver
Gallo-Romance
  • Catalanescriure
  • Franco-Provençalècrire
  • Old Frenchescrivre
  • Old Occitanescriure
Ibero-Romance
  • Portugueseescreverfrom Old Galician-Portuguese escrever
  • Aragoneseescriure
Rhaeto-Romance
  • Friulianscrivi
  • Ladinscriver
  • Ladinscrì
  • Romanshscriver
  • Romanshscreiver
Gallo-Italic
  • Emilianscrîver
  • Lombardscrier
Borrowings
  • Albanianshkruaj
  • Irishscríobhfrom Old Irish scríbaid
  • Manxscreeufrom Old Irish scríbaid
  • Scottish Gaelicsgrìobhfrom Old Irish scríbaid
  • Proto-Germanic*skrībaną

Quick answers

What does scrībō mean in Latin?
scrībō, a verb, means “to write”.
What are the principal parts of scrībō?
scrībō, scrībere, scrīpsī, scrīptum (third conjugation).
How do you pronounce scrībō?
In classical Latin, [ˈskriː.boː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈskriː.bo].