verbthird conjugation
circumscrībō
circumscrībō (present infinitive circumscrībere, perfect active circumscrīpsī, supine circumscrīptum)
Classical[kɪr.kũːˈskriː.boː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈskriː.bo]
Meaning
- to draw a line around, enclose in a circle, circumscribe
- to enclose, limit, bound, restrain, hem in
- to abate, subside
- to deceive, cheat, circumvent, entrap, ensnare
- to defraud, deprive of money
- to declare invalid, annul, invalidate, void
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumscrībō | circumscrībēbam | circumscrībam | circumscrīpsī | circumscrīpseram | circumscrīpserō |
| 2nd sg. | circumscrībis | circumscrībēbās | circumscrībēs | circumscrīpsistī | circumscrīpserās | circumscrīpseris |
| 3rd sg. | circumscrībit | circumscrībēbat | circumscrībet | circumscrīpsit | circumscrīpserat | circumscrīpserit |
| 1st pl. | circumscrībimus | circumscrībēbāmus | circumscrībēmus | circumscrīpsimus | circumscrīpserāmus | circumscrīpserimus |
| 2nd pl. | circumscrībitis | circumscrībēbātis | circumscrībētis | circumscrīpsistis | circumscrīpserātis | circumscrīpseritis |
| 3rd pl. | circumscrībunt | circumscrībēbant | circumscrībent | circumscrīpsērunt circumscrīpsēre | circumscrīpserant | circumscrīpserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumscrībam | circumscrīberem | circumscrīpserim | circumscrīpsissem |
| 2nd sg. | circumscrībās | circumscrīberēs | circumscrīpserīs | circumscrīpsissēs |
| 3rd sg. | circumscrībat | circumscrīberet | circumscrīpserit | circumscrīpsisset |
| 1st pl. | circumscrībāmus | circumscrīberēmus | circumscrīpserīmus | circumscrīpsissēmus |
| 2nd pl. | circumscrībātis | circumscrīberētis | circumscrīpserītis | circumscrīpsissētis |
| 3rd pl. | circumscrībant | circumscrīberent | circumscrīpserint | circumscrīpsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumscrībor | circumscrībēbar | circumscrībar |
| 2nd sg. | circumscrīberis circumscrībere | circumscrībēbāris circumscrībēbāre | circumscrībēris circumscrībēre |
| 3rd sg. | circumscrībitur | circumscrībēbātur | circumscrībētur |
| 1st pl. | circumscrībimur | circumscrībēbāmur | circumscrībēmur |
| 2nd pl. | circumscrībiminī | circumscrībēbāminī | circumscrībēminī |
| 3rd pl. | circumscrībuntur | circumscrībēbantur | circumscrībentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumscrībar | circumscrīberer |
| 2nd sg. | circumscrībāris circumscrībāre | circumscrīberēris circumscrīberēre |
| 3rd sg. | circumscrībātur | circumscrīberētur |
| 1st pl. | circumscrībāmur | circumscrīberēmur |
| 2nd pl. | circumscrībāminī | circumscrīberēminī |
| 3rd pl. | circumscrībantur | circumscrīberentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumscrībe | circumscrībere |
| pres. 2nd pl. | circumscrībite | circumscrībiminī |
| fut. 2nd sg. | circumscrībitō | circumscrībitor |
| fut. 3rd sg. | circumscrībitō | circumscrībitor |
| fut. 2nd pl. | circumscrībitōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumscrībuntō | circumscrībuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumscrībere | circumscrībī |
| perfect infinitive | circumscrīpsisse | circumscrīptum esse |
| future infinitive | circumscrīptūrum esse | circumscrīptum īrī |
| present participle | circumscrībēns | — |
| perfect participle | — | circumscrīptus circumscrīpta, circumscrīptā, circumscrīptae, circumscrīptam, circumscrīptārum, circumscrīptās, circumscrīpte, circumscrīptī, circumscrīptīs, circumscrīptō, circumscrīptōrum, circumscrīptōs |
| future participle | circumscrīptūrus circumscrīptūra, circumscrīptūrā, circumscrīptūrae, circumscrīptūram, circumscrīptūrārum, circumscrīptūrās, circumscrīptūre, circumscrīptūrī, circumscrīptūrīs, circumscrīptūrō, circumscrīptūrōrum, circumscrīptūrōs, circumscrīptūrum | circumscrībendus circumscrībundus, circumscrībenda, circumscrībendā, circumscrībendae, circumscrībendam, circumscrībendārum, circumscrībendās, circumscrībende, circumscrībendīs, circumscrībendōrum, circumscrībendōs |
gerundcircumscrībendī, circumscrībendō, circumscrībendumsupinecircumscrīptum, circumscrīptū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- terminis circumscribere aliquid
- to set bounds to a thing, limit it.
circum-scrībo, psi, ptum, 3, v. a.
I. Prop., to draw a line around, to circumscribe, enclose in a circle (in good prose;
very freq. in Cic.): orbem, Cic. Fin. 5, 8, 23: lineas extremas umbrae, Quint. 10, 2, 7: virgulā stantem, Cic. Phil. 8, 8, 23: virgā regem, Liv. 45, 12, 5: aeneā fibulā pars auriculae latissima circumscribitur, Col. 6, 5, 4: terram surculo heliotropii, Plin. 22, 21, 29, § 60.—II. Trop.
A. To draw a line as the circumference of a thing (cf. Quint. 12, 10, 5), i. e. to define, encompass, enclose, lim it, bound, circumscribe (syn.: definio, describo, termino):
nullis ut terminis (orator) circumscribat aut definiat jus suum, Cic. de Or. 1, 16, 70; cf.: genus universum brevi circumscribi et definiri potest, id. Sest. 45, 97: exiguum nobis vitae curriculum natura circumscripsit, immensum gloriae, id. Rab. Perd. 10, 30: quibus regionibus vitae spatium circumscriptum est, id. Arch. 11, 29: ante enim circumscribitur mente sententia confestimque verba concurrunt, id. Or. 59, 200: locum habitandi alicui, id. Par. 2, 18: Oceanus undique circumscribit omnes terras et ambit, Gell. 12, 13, 20: uti mihi dicas et quasi circumscribas verbis, quid homo sit, id. 4, 1, 12.—B. To bring within narrow bounds, i. e. to contract, hem in, circumscribe, to hinder free action, to restrain, confine, limit, etc. (syn.: claudo, includo, coërceo).
(a). Esp., of the restrictions or hinderances imposed by one magistracy or authority upon another:
Senatus credo praetorem eum circumscripsisset, Cic. Mil. 33, 88 (cf. just before: an consules in praetore coërcendo fortes fuissent), id. Att. 7, 9, 2; id. Phil. 13, 9, 19; Caes. B. C. 1, 32; Auct. ap. Quint. 9, 3, 72: ille se fluvio Rubicone et CC. milibus circumscriptum esse patiatur? Cic. Phil. 6, 3, 5: gulam et ventrem, Sen. Ep. 108, 14: circumscribere corpus et animo locum laxare, id. ib. 15, 2: laudes, id. Cons. ad Helv. 19, 7.—(b). In gen.:
uno genere genus hoc aratorum, to comprehend in one class, Cic. Verr. 2, 2, 61, § 149 Zumpt: totum Dionysium sex epitomis circumscripsit, abridged, Col. 1, 1, 10: ut luxuriam vilitate circumscribamus, Plin. 22, 2, 3, § 4.—2. In later medic. lang. circumscribi = minui, to abate, subside:
gravedo circumscribitur, Cael. Aur. Tard. 5, 10; so id. Acut. 2, 10 fin.—C. To encircle or go around by writing = scribendo circumdare, i. e. to deceive, cheat, circumvent, entrap, insnare (syn.:
circumvenio, decipio): fallacibus et captiosis interrogationibus circumscripti atque decepti, Cic. Ac. 2, 15, 46; Plin. 7, 40, 41, § 131; 33, 3, 14, § 48: non circumscribetur, qui ita se gesserit, ut dicat, etc., will not be deceived, i. e. will commit no error, Sen. Q. N. 5, 1, 3; id. Ep. 82, 19.—2. In mercantile lang., to deprive of money, to overreach, defraud:
adulescentulos, Cic. Phil. 14, 3, 7; Juv. 10, 222; 14, 237: ab Roscio HS. Ietc.etc.etc.. circumscriptus, Cic. Rosc. Com. 8, 24: vectigalia, to embezzle, Quint. Decl. 340.—3. In law, to defeat the purpose of a law, a will, etc., by a forced or too literal interpretation:
legem, Dig. 4, 3, 18 fin.: ita circumscripto testamento, Plin. Ep. 8, 18, 4; Front. Aquaed. 112: constitutiones, Lact. de Ira Dei, 8.—4. Of circumlocution, to involve in language:
oratio rem simplicem circumscribens elocutione, Auct. Her. 4, 32, 43; cf.: facetis jocis sacrilegium circumscribens, covering, Just. 39, 2, 5.—D. To cancel; to declare invalid, to annul, invalidate, void, set aside (cf. circumduco, II. D.):
hoc omni tempore Sullano ex accusatione circumscripto, Cic. Verr. 2, 1, 16, § 43 (sublato, circumducto, praetermisso, Ascon.): circumscriptis igitur iis seutentiis, quas posui, etc., id. Fin. 3, 9, 31.—Hence, circumscriptus, a, um, P. a. 1. (Acc. to II. A.) In rhet., rounded into periods, periodic:
circumscripti verborum ambitus, Cic. Or. 12, 38; cf. Auct. Her. 4, 32, 43; Quint. 12, 10, 5, and v. circumscriptio.—Adv.: circum-scriptē, in periods: circumscripte numeroseque dicere, Cic. Or. 66, 221: circumscripte complecti singulas res. id. N. D. 2, 59, 147.—2. (Acc. to II. B.) Restricted, limited:
brevis et circumscripta quaedam explicatio, Cic. de Or. 1, 42, 189: (vis orationis) pressior et circumscriptior et adductior, Plin. Ep. 1, 16, 4.—Adv.: circum-scriptē, summarily: circumscripte et breviter ostendere, Lact. 5, 14, 8; 5, 9, 20. —Sup. of the adj., and comp. and sup. of the adv. not in use.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circum-scrībō īpsī, īptus, ere,
to encircle, circumscribe, enclose in a ring: orbem: virgulā stantem: virgā regem, L. — Fig., to define, encompass, enclose, limit, bound, circumscribe: nullis terminis ius suum: genus brevi circumscribi potest: uno genere genus hoc aratorum, to comprehend in one class. — To contract, hem in, circumscribe, hinder, restrain, confine, limit: praetorem: de circumscribendo adulescente sententia: insolentia in circumscribendis tribunis plebis, Cs. — To deceive, cheat, circumvent, entrap, ensnare, defraud: interrogationibus circumscripti: adulescentulos, overreach: Pupillos, Iu.—To cancel, annul, invalidate, make void, set aside: omni tempore Sullano circumscripto: circumscriptis iis sententiis, quas posui.
Origins
Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *(s)ker-? Proto-Indo-European *(s)kreybʰ- Proto-Indo-European *(s)kréybʰeti Proto-Italic *skreiβō Latin scrībō Latin circumscrībō From circum- + scrībō.
Descendants
- Catalancircumscriure
- Englishcircumscribe
- Frenchcirconscrire
- Italiancircoscrivere
- Portuguesecircunscrever
- Romaniancircumscrie
- Spanishcircunscribir
- Galiciancircunscribir