LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

circumscrībō

circumscrībō (present infinitive circumscrībere, perfect active circumscrīpsī, supine circumscrīptum)
Classical[kɪr.kũːˈskriː.boː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈskriː.bo]

Meaning

  1. to draw a line around, enclose in a circle, circumscribe
  2. to enclose, limit, bound, restrain, hem in
  3. to abate, subside
  4. to deceive, cheat, circumvent, entrap, ensnare
  5. to defraud, deprive of money
  6. to declare invalid, annul, invalidate, void

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumscrībōcircumscrībēbamcircumscrībamcircumscrīpsīcircumscrīpseramcircumscrīpserō
2nd sg.circumscrībiscircumscrībēbāscircumscrībēscircumscrīpsistīcircumscrīpserāscircumscrīpseris
3rd sg.circumscrībitcircumscrībēbatcircumscrībetcircumscrīpsitcircumscrīpseratcircumscrīpserit
1st pl.circumscrībimuscircumscrībēbāmuscircumscrībēmuscircumscrīpsimuscircumscrīpserāmuscircumscrīpserimus
2nd pl.circumscrībitiscircumscrībēbātiscircumscrībētiscircumscrīpsistiscircumscrīpserātiscircumscrīpseritis
3rd pl.circumscrībuntcircumscrībēbantcircumscrībentcircumscrīpsērunt
circumscrīpsēre
circumscrīpserantcircumscrīpserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumscrībamcircumscrīberemcircumscrīpserimcircumscrīpsissem
2nd sg.circumscrībāscircumscrīberēscircumscrīpserīscircumscrīpsissēs
3rd sg.circumscrībatcircumscrīberetcircumscrīpseritcircumscrīpsisset
1st pl.circumscrībāmuscircumscrīberēmuscircumscrīpserīmuscircumscrīpsissēmus
2nd pl.circumscrībātiscircumscrīberētiscircumscrīpserītiscircumscrīpsissētis
3rd pl.circumscrībantcircumscrīberentcircumscrīpserintcircumscrīpsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumscrīborcircumscrībēbarcircumscrībar
2nd sg.circumscrīberis
circumscrībere
circumscrībēbāris
circumscrībēbāre
circumscrībēris
circumscrībēre
3rd sg.circumscrībiturcircumscrībēbāturcircumscrībētur
1st pl.circumscrībimurcircumscrībēbāmurcircumscrībēmur
2nd pl.circumscrībiminīcircumscrībēbāminīcircumscrībēminī
3rd pl.circumscrībunturcircumscrībēbanturcircumscrībentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumscrībarcircumscrīberer
2nd sg.circumscrībāris
circumscrībāre
circumscrīberēris
circumscrīberēre
3rd sg.circumscrībāturcircumscrīberētur
1st pl.circumscrībāmurcircumscrīberēmur
2nd pl.circumscrībāminīcircumscrīberēminī
3rd pl.circumscrībanturcircumscrīberentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumscrībecircumscrībere
pres. 2nd pl.circumscrībitecircumscrībiminī
fut. 2nd sg.circumscrībitōcircumscrībitor
fut. 3rd sg.circumscrībitōcircumscrībitor
fut. 2nd pl.circumscrībitōte—
fut. 3rd pl.circumscrībuntōcircumscrībuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumscrīberecircumscrībī
perfect infinitivecircumscrīpsissecircumscrīptum esse
future infinitivecircumscrīptūrum essecircumscrīptum īrī
present participlecircumscrībēns—
perfect participle—circumscrīptus
circumscrīpta, circumscrīptā, circumscrīptae, circumscrīptam, circumscrīptārum, circumscrīptās, circumscrīpte, circumscrīptī, circumscrīptīs, circumscrīptō, circumscrīptōrum, circumscrīptōs
future participlecircumscrīptūrus
circumscrīptūra, circumscrīptūrā, circumscrīptūrae, circumscrīptūram, circumscrīptūrārum, circumscrīptūrās, circumscrīptūre, circumscrīptūrī, circumscrīptūrīs, circumscrīptūrō, circumscrīptūrōrum, circumscrīptūrōs, circumscrīptūrum
circumscrībendus
circumscrībundus, circumscrībenda, circumscrībendā, circumscrībendae, circumscrībendam, circumscrībendārum, circumscrībendās, circumscrībende, circumscrībendīs, circumscrībendōrum, circumscrībendōs
gerundcircumscrībendī, circumscrībendō, circumscrībendumsupinecircumscrīptum, circumscrīptū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

terminis circumscribere aliquid
to set bounds to a thing, limit it.

circum-scrībo, psi, ptum, 3, v. a.
I. Prop., to draw a line around, to circumscribe, enclose in a circle (in good prose; very freq. in Cic.): orbem, Cic. Fin. 5, 8, 23: lineas extremas umbrae, Quint. 10, 2, 7: virgulā stantem, Cic. Phil. 8, 8, 23: virgā regem, Liv. 45, 12, 5: aeneā fibulā pars auriculae latissima circumscribitur, Col. 6, 5, 4: terram surculo heliotropii, Plin. 22, 21, 29, § 60.—
II. Trop.
A. To draw a line as the circumference of a thing (cf. Quint. 12, 10, 5), i. e. to define, encompass, enclose, lim it, bound, circumscribe (syn.: definio, describo, termino): nullis ut terminis (orator) circumscribat aut definiat jus suum, Cic. de Or. 1, 16, 70; cf.: genus universum brevi circumscribi et definiri potest, id. Sest. 45, 97: exiguum nobis vitae curriculum natura circumscripsit, immensum gloriae, id. Rab. Perd. 10, 30: quibus regionibus vitae spatium circumscriptum est, id. Arch. 11, 29: ante enim circumscribitur mente sententia confestimque verba concurrunt, id. Or. 59, 200: locum habitandi alicui, id. Par. 2, 18: Oceanus undique circumscribit omnes terras et ambit, Gell. 12, 13, 20: uti mihi dicas et quasi circumscribas verbis, quid homo sit, id. 4, 1, 12.—
B. To bring within narrow bounds, i. e. to contract, hem in, circumscribe, to hinder free action, to restrain, confine, limit, etc. (syn.: claudo, includo, coërceo).
(a). Esp., of the restrictions or hinderances imposed by one magistracy or authority upon another: Senatus credo praetorem eum circumscripsisset, Cic. Mil. 33, 88 (cf. just before: an consules in praetore coërcendo fortes fuissent), id. Att. 7, 9, 2; id. Phil. 13, 9, 19; Caes. B. C. 1, 32; Auct. ap. Quint. 9, 3, 72: ille se fluvio Rubicone et CC. milibus circumscriptum esse patiatur? Cic. Phil. 6, 3, 5: gulam et ventrem, Sen. Ep. 108, 14: circumscribere corpus et animo locum laxare, id. ib. 15, 2: laudes, id. Cons. ad Helv. 19, 7.—
(b). In gen.: uno genere genus hoc aratorum, to comprehend in one class, Cic. Verr. 2, 2, 61, § 149 Zumpt: totum Dionysium sex epitomis circumscripsit, abridged, Col. 1, 1, 10: ut luxuriam vilitate circumscribamus, Plin. 22, 2, 3, § 4.—
2. In later medic. lang. circumscribi = minui, to abate, subside: gravedo circumscribitur, Cael. Aur. Tard. 5, 10; so id. Acut. 2, 10 fin.—
C. To encircle or go around by writing = scribendo circumdare, i. e. to deceive, cheat, circumvent, entrap, insnare (syn.: circumvenio, decipio): fallacibus et captiosis interrogationibus circumscripti atque decepti, Cic. Ac. 2, 15, 46; Plin. 7, 40, 41, § 131; 33, 3, 14, § 48: non circumscribetur, qui ita se gesserit, ut dicat, etc., will not be deceived, i. e. will commit no error, Sen. Q. N. 5, 1, 3; id. Ep. 82, 19.—
2. In mercantile lang., to deprive of money, to overreach, defraud: adulescentulos, Cic. Phil. 14, 3, 7; Juv. 10, 222; 14, 237: ab Roscio HS. Ietc.etc.etc.. circumscriptus, Cic. Rosc. Com. 8, 24: vectigalia, to embezzle, Quint. Decl. 340.—
3. In law, to defeat the purpose of a law, a will, etc., by a forced or too literal interpretation: legem, Dig. 4, 3, 18 fin.: ita circumscripto testamento, Plin. Ep. 8, 18, 4; Front. Aquaed. 112: constitutiones, Lact. de Ira Dei, 8.—
4. Of circumlocution, to involve in language: oratio rem simplicem circumscribens elocutione, Auct. Her. 4, 32, 43; cf.: facetis jocis sacrilegium circumscribens, covering, Just. 39, 2, 5.—
D. To cancel; to declare invalid, to annul, invalidate, void, set aside (cf. circumduco, II. D.): hoc omni tempore Sullano ex accusatione circumscripto, Cic. Verr. 2, 1, 16, § 43 (sublato, circumducto, praetermisso, Ascon.): circumscriptis igitur iis seutentiis, quas posui, etc., id. Fin. 3, 9, 31.—Hence, circumscriptus, a, um, P. a.
1. (Acc. to II. A.) In rhet., rounded into periods, periodic: circumscripti verborum ambitus, Cic. Or. 12, 38; cf. Auct. Her. 4, 32, 43; Quint. 12, 10, 5, and v. circumscriptio.—Adv.: circum-scriptē, in periods: circumscripte numeroseque dicere, Cic. Or. 66, 221: circumscripte complecti singulas res. id. N. D. 2, 59, 147.—
2. (Acc. to II. B.) Restricted, limited: brevis et circumscripta quaedam explicatio, Cic. de Or. 1, 42, 189: (vis orationis) pressior et circumscriptior et adductior, Plin. Ep. 1, 16, 4.—Adv.: circum-scriptē, summarily: circumscripte et breviter ostendere, Lact. 5, 14, 8; 5, 9, 20. —Sup. of the adj., and comp. and sup. of the adv. not in use.

Origins

Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *(s)ker-? Proto-Indo-European *(s)kreybʰ- Proto-Indo-European *(s)kréybʰeti Proto-Italic *skreiβō Latin scrībō Latin circumscrībō From circum- + scrībō.

Descendants
  • Catalancircumscriure
  • Englishcircumscribe
  • Frenchcirconscrire
  • Italiancircoscrivere
  • Portuguesecircunscrever
  • Romaniancircumscrie
  • Spanishcircunscribir
  • Galiciancircunscribir

Quick answers

What does circumscrībō mean in Latin?
circumscrībō, a verb, means “to draw a line around, enclose in a circle, circumscribe; to enclose, limit, bound, restrain, hem in; to abate, subside”.
What are the principal parts of circumscrībō?
circumscrībō, circumscrībere, circumscrīpsī, circumscrīptum (third conjugation).
How do you pronounce circumscrībō?
In classical Latin, [kɪr.kũːˈskriː.boː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kumˈskriː.bo].