adjectivefirst/second-declension adjective
imperātōrius
imperātōrius (feminine imperātōria, neuter imperātōrium, adverb imperātōriē)
Classical[ɪm.pɛ.raːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[im.pe.raˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiverelationalgeneral (high-ranking military leader)
- adjectiveimperial
- adjectivecommanding
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imperātōrius | imperātōria | imperātōrium |
| genitive | imperātōriī | imperātōriae | imperātōriī |
| dative | imperātōriō | imperātōriae | imperātōriō |
| accusative | imperātōrium | imperātōriam | imperātōrium |
| ablative | imperātōriō | imperātōriā | imperātōriō |
| vocative | imperātōrie | imperātōria | imperātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imperātōriī | imperātōriae | imperātōria |
| genitive | imperātōriōrum | imperātōriārum | imperātōriōrum |
| dative | imperātōriīs | imperātōriīs | imperātōriīs |
| accusative | imperātōriōs | imperātōriās | imperātōria |
| ablative | imperātōriīs | imperātōriīs | imperātōriīs |
| vocative | imperātōriī | imperātōriae | imperātōria |
impĕrātōrĭus (inp-), a, um, adj. imperator.
I. Of or belonging to a general (class.):
quod ipse honos laborem leviorem faceret imperatorium, Cic. Tusc. 2, 26, 62: jus, Cic. Verr. 2, 1, 21, § 57; cf. partes (shortly before: imperatoris partes), Caes. B. C. 3, 51, 5: nomen, Cic. Fam. 11, 4, 1; Tac. A. 1, 3: consilium, Cic. N. D. 3, 6, 15: laus, id. Ac. 2, 1, 2: virtus, Quint. 7, 10, 13; 8, 2, 11: ars, id. 2, 17, 34: manubiae, Cic. de Or. 3, 3, 10: pulvis sudorque (opp. campestris meditatio), Plin. Pan. 13, 1: navis, an admiral's ship, Plin. 19, 1, 5, § 22.—* Adv.: impĕrātōrĭē, like a general: dum se ad id bellum imperatorie instruit, Treb. Claud. 6.—II. (Acc. to imperator, II. B. 3.) Imperial:
genesis, Suet. Dom. 10: munera, id. Vesp. 24: onera, id. Calig. 42.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
imperātōrius (inp-) adj.
imperator, of a general: labor: partes, Cs.: consilium: ardor oculorum, commanding.—Of the chief of the empire, imperial: virtus, Ta.
Origins
From imperātōr (“general”), from imperō (“command, order”), from im- (“form of in-”) + parō (“prepare, arrange; intend”).
Descendants
- Catalanimperatori
- Frenchimpératoire
- Portugueseimperatório
- Spanishimperatorio
In English words that came into English from imperātōrius
- imperatorialimperātōrius