noun · masculinethird declension
allātor
allātor m (genitive allātōris, feminine allātrīx)
Classical[alˈlaː.tɔr]Ecclesiastical[alˈlaː.tor]
Meaning
- male carrier, bringer; he who carries forth, brings forth
Abraham vlso peregrino, dominum se esse Descivit, ipse allator prandii
1864, Chrysologus Petrus, Sancti Petri Chrysologi Archiepiscopi Ravennatis Opera Omnia, Garnier Fratres, page 531:erit navigator & natator, aquarum allator,
he will be a navigator, a swimmer, and a bringer of water1553, Julius Firmicus Maternus, Nicolaus Prugner, Iulii Firmici Materni Iunioris Siculi u.c. Ad Mauortium Lollianum Astronomicὦn Lib. VIII., Officina Ioannis Heruagii, page 61: - male reporter, conveyor; he who reports, conveys
- male offeror, deliverer, giver; he who offers, delivers, gives
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | allātor | allātōrēs |
| genitive | allātōris | allātōrum |
| dative | allātōrī | allātōribus |
| accusative | allātōrem | allātōrēs |
| ablative | allātōre | allātōribus |
| vocative | allātor | allātōrēs |
Origins
Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin allātor From allātus + -tor.