LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation, no passive, no supine stem

adiaceō

adiaceō (present infinitive adiacēre, perfect active adiacuī)
Classical[adˈja.ke.oː]Ecclesiastical[adˈjaː.t͡ʃe.o]
adiacēns pres. act. ptcp.

Meaning

  1. to lie beside, at, near or next to; be adjacent to, be continuous to, border upon (with dative or ad)
  2. to adjoin

Conjugation conjugation 2 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adiaceōadiacēbamadiacēbōadiacuīadiacueramadiacuerō
2nd sg.adiacēsadiacēbāsadiacēbisadiacuistīadiacuerāsadiacueris
3rd sg.adiacetadiacēbatadiacēbitadiacuitadiacueratadiacuerit
1st pl.adiacēmusadiacēbāmusadiacēbimusadiacuimusadiacuerāmusadiacuerimus
2nd pl.adiacētisadiacēbātisadiacēbitisadiacuistisadiacuerātisadiacueritis
3rd pl.adiacentadiacēbantadiacēbuntadiacuērunt
adiacuēre
adiacuerantadiacuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adiaceamadiacēremadiacuerimadiacuissem
2nd sg.adiaceāsadiacērēsadiacuerīsadiacuissēs
3rd sg.adiaceatadiacēretadiacueritadiacuisset
1st pl.adiaceāmusadiacērēmusadiacuerīmusadiacuissēmus
2nd pl.adiaceātisadiacērētisadiacuerītisadiacuissētis
3rd pl.adiaceantadiacērentadiacuerintadiacuissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adiacē—
pres. 2nd pl.adiacēte—
fut. 2nd sg.adiacētō—
fut. 3rd sg.adiacētō—
fut. 2nd pl.adiacētōte—
fut. 3rd pl.adiacentō—
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadiacēre—
perfect infinitiveadiacuisse—
present participleadiacēns
adiacente, adiacentem, adiacentēs, adiacentī, adiacentia, adiacentibus, adiacentis, adiacentīs, adiacentium
—
gerundadiacendī, adiacendō, adiacendum

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

oppidum mari adiacet
the town lies near the sea.

ad-jăcĕo, cŭi, no
I. sup., 2, v. n., to lie at or near, to be contiguous to, to border upon (most freq. used of the geog. position of a place).—Constr. with dat., acc., ad, or absol. (in the histt. very freq.).—
(a). With dat.: Tuscus ager Romano adjacet, Liv. 2, 49, 9; mari, id. 26, 42, 4; Plin. 6, 17, 21, § 56; Front. Strat. 3, 9, 5: cum Romani adjacerent vallo, Tac. A. 1, 65: munitionibus, id. ib. 4, 48: adjacet undis moles, Ov. M. 11, 729: quae adjacent torrenti Jeboc, Vulg. Deut. 2, 37.—Trop.: velle adjacet mihi, Vulg. Rom. 7, 18; 7, 21.—
(b). With acc.: gentes, quae mare illud adjacent, Nep. Tim. 2, 1: Etruriam, Liv. 7, 12, 6 (v. Alschefski and Weissenb. ad h. l.).—
(g). With ad: ad Syrtim, Mel. 1, 7, 2; so perh. also Caes. B. G. 6, 33, 2: quae (regio) ad Aduatucos adjacet (for the lect. vulg. Aduatucos or Aduatucis), and id. B. C. 2, 1; v. adigo fin.—
(d). Absol.: adjacet (via) et mollior et magis trita, Quint. 1, 6, 22: adjacente Tiberi, Tac. H. 2, 93; so, adjacentes populi, i. q. propinqui, contiguous, neighboring, Tac. A. 13, 55.—And adjăcentĭa, ium, n., the adjoining country: lacum in adjacentia erupturum, Tac. A. 1, 79; 5, 14: projecto nitore adjacentia inlustrare, Plin. 37, 9, 52, § 137.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadiaceō

Proto-Indo-European *(H)yeh₁- Proto-Indo-European *-kt Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Italic *-ējō Proto-Indo-European *-éh₁tiinflu. Proto-Italic *-ēō Latin -eō Latin iaceō Latin adiaceō From ad- (“to, towards, at”) + iaceō (“lie”).

Italo-Romance
  • Italianaggiacere
  • Italianaddiaccio

In English words that came into English from adiaceō

  • adjacentadiacēns
  • ease*adjacem

Quick answers

What does adiaceō mean in Latin?
adiaceō, a verb, means “to lie beside, at, near or next to; be adjacent to, be continuous to, border upon (with dative or ad); to adjoin”.
What are the principal parts of adiaceō?
adiaceō, adiacēre, adiacuī (second conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce adiaceō?
In classical Latin, [adˈja.ke.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [adˈjaː.t͡ʃe.o].
Where does adiaceō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adiaceō.