verbsecond conjugation, no passive, no supine stem
superiaceō
superiaceō (present infinitive superiacēre, perfect active superiacuī)
Classical[sʊ.pɛrˈja.ke.oː]Ecclesiastical[su.perˈjaː.t͡ʃe.o]
Meaning
- to lie over or upon
Conjugation conjugation 2 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | superiaceō | superiacēbam | superiacēbō | superiacuī | superiacueram | superiacuerō |
| 2nd sg. | superiacēs | superiacēbās | superiacēbis | superiacuistī | superiacuerās | superiacueris |
| 3rd sg. | superiacet | superiacēbat | superiacēbit | superiacuit | superiacuerat | superiacuerit |
| 1st pl. | superiacēmus | superiacēbāmus | superiacēbimus | superiacuimus | superiacuerāmus | superiacuerimus |
| 2nd pl. | superiacētis | superiacēbātis | superiacēbitis | superiacuistis | superiacuerātis | superiacueritis |
| 3rd pl. | superiacent | superiacēbant | superiacēbunt | superiacuērunt superiacuēre | superiacuerant | superiacuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | superiaceam | superiacērem | superiacuerim | superiacuissem |
| 2nd sg. | superiaceās | superiacērēs | superiacuerīs | superiacuissēs |
| 3rd sg. | superiaceat | superiacēret | superiacuerit | superiacuisset |
| 1st pl. | superiaceāmus | superiacērēmus | superiacuerīmus | superiacuissēmus |
| 2nd pl. | superiaceātis | superiacērētis | superiacuerītis | superiacuissētis |
| 3rd pl. | superiaceant | superiacērent | superiacuerint | superiacuissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | superiacē | — |
| pres. 2nd pl. | superiacēte | — |
| fut. 2nd sg. | superiacētō | — |
| fut. 3rd sg. | superiacētō | — |
| fut. 2nd pl. | superiacētōte | — |
| fut. 3rd pl. | superiacentō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | superiacēre | — |
| perfect infinitive | superiacuisse | — |
| present participle | superiacēns | — |
gerundsuperiacendī, superiacendō, superiacendum
Origins
- Proto-Indo-European*úp
- Proto-Indo-European*upér
- Proto-Italic*super
- Latinsuperiaceō
Latin super- Proto-Indo-European *(H)yeh₁- Proto-Indo-European *-kt Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Italic *-ējō Proto-Indo-European *-éh₁tiinflu. Proto-Italic *-ēō Latin -eō Latin iaceō Latin superiaceō From super- + iaceō (“lie”).
In English words that came into English from superiaceō
- superjacentsuperjacēns