LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

adimō

adimō (present infinitive adimere, perfect active adēmī, supine adēmptum)
Classical[ˈa.dɪ.moː]Ecclesiastical[ˈaː.di.mo]
adēmptus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to take away, snatch away, carry off; steal; capture
  2. figurativelyto take away, deprive of
    [...] dat somnōs adimitque, et lūmina morte resignat.[Mercury] gives sleep and takes it away, and unseals eyes in death.29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.244
  3. to remove (from a situation), save, rescue

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Demere · Adimere · Eximere · Auferre · Eripere · Surripere · Furari

1. Demere, adimere, and eximere, denote a taking away without force or fraud; demere (from de-imere) means to take away a part from a whole, which thereby becomes less, in opp. to addere, or adjicere. Cic. Orat. ii. 25. Fam. i. 7. Acad. iv. 16. Cels. i. 3. Liv. ii. 60; adimere, to take away a possession from its possessor, who thereby becomes poorer, in opp. to dare and reddere. Cic. Verr. i. 52. Fam. viii. 10. Phil. xi. 8. Suet. Aug. 48. Tac. Ann. xiii. 56; eximere, to remove an evil from a person oppressed by it, whereby he feels himself lightened. 2. Auferre, eripere, surripere, and furari, involve the notion of an illegal and unjust taking away; auferre, as a general expression for taking away anything; eripere, by force to snatch away; surripere and furari, secretly and by cunning; but surripere may be used for taking away privily, even when just and prudent self-defence may be pleaded as the motive; whereas furari (φωρᾶν, φέρω) is only applicable to the mean handicraft of the thief. Sen. Prov. 5. Quid opus fuit auferre? accipere potuistis; sed ne nunc quidem auferetis, quia nihil eripitu nisi retinenti. Cic. Verr. i. 4, 60. Si quis clam surripiat aut eripiat palam atque auferat: and ii. 1, 3. Non furem sed ereptorem. (iv. 123.)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adimōadimēbamadimamadēmīadēmeramadēmerō
2nd sg.adimisadimēbāsadimēsadēmistīadēmerāsadēmeris
3rd sg.adimitadimēbatadimetadēmitadēmeratadēmerit
1st pl.adimimusadimēbāmusadimēmusadēmimusadēmerāmusadēmerimus
2nd pl.adimitisadimēbātisadimētisadēmistisadēmerātisadēmeritis
3rd pl.adimuntadimēbantadimentadēmērunt
adēmēre
adēmerantadēmerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adimamadimeremadēmerimadēmissem
2nd sg.adimāsadimerēsadēmerīsadēmissēs
3rd sg.adimatadimeretadēmeritadēmisset
1st pl.adimāmusadimerēmusadēmerīmusadēmissēmus
2nd pl.adimātisadimerētisadēmerītisadēmissētis
3rd pl.adimantadimerentadēmerintadēmissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.adimoradimēbaradimar
2nd sg.adimeris
adimere
adimēbāris
adimēbāre
adimēris
adimēre
3rd sg.adimituradimēbāturadimētur
1st pl.adimimuradimēbāmuradimēmur
2nd pl.adimiminīadimēbāminīadimēminī
3rd pl.adimunturadimēbanturadimentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.adimaradimerer
2nd sg.adimāris
adimāre
adimerēris
adimerēre
3rd sg.adimāturadimerētur
1st pl.adimāmuradimerēmur
2nd pl.adimāminīadimerēminī
3rd pl.adimanturadimerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adimeadimere
pres. 2nd pl.adimiteadimiminī
fut. 2nd sg.adimitōadimitor
fut. 3rd sg.adimitōadimitor
fut. 2nd pl.adimitōte—
fut. 3rd pl.adimuntōadimuntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadimereadimī
perfect infinitiveadēmisseadēmptum esse
future infinitiveadēmptūrum esseadēmptum īrī
present participleadimēns—
perfect participle—adēmptus
adēmpta, adēmptā, adēmptae, adēmptam, adēmptārum, adēmptās, adēmpte, adēmptī, adēmptīs, adēmptō, adēmptōrum, adēmptōs
future participleadēmptūrus
adēmptūra, adēmptūrā, adēmptūrae, adēmptūram, adēmptūrārum, adēmptūrās, adēmptūre, adēmptūrī, adēmptūrīs, adēmptūrō, adēmptūrōrum, adēmptūrōs, adēmptūrum
adimendus
adimundus, adimenda, adimendā, adimendae, adimendam, adimendārum, adimendās, adimende, adimendīs, adimendōrum, adimendōs
gerundadimendī, adimendō, adimendumsupineadēmptum, adēmptū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

spem alicui adimere, tollere, auferre, eripere
to deprive a person of hope.
facultatem, potestatem alicui eripere, adimere
to deprive a man of the chance of doing a thing.
curae somnum mihi adimunt, dormire me non sinunt
I cannot sleep for anxiety.

ăd-ĭmo, ēmi, emptum, 3, v. a. emo (adempsit = ademerit, Plaut. Ep. 3, 2, 27),
I. to take to one's self from a person or thing, to take away, take any thing from, to deprive of (syn.: demere, eximere, auterre, eripere).
I. Of things: si ego memorem quae me erga fecisti bene, nox diem adimat, would take away, consume, Plaut. Capt. 2, 3, 57: multa ferunt anni venientes commoda secum; multa recedentes adimunt, take them away with themselves, as a fine antithesis to secum ferunt, Hor. A. P. 175: ut istas compedes tibi adimam, huic dem, Plaut. Capt. 5, 4, 31: metum, Ter. And. 2, 2, 2; so id. Heaut. 3, 1, 13; id. Hec. 5, 3, 19; id. Phorm. 1, 3, 9: Juppiter, ingentes qui das adimisque dolores, Hor. S. 2, 3, 288: animam, Plaut. Mil. 3, 1, 137: postquam adempta spes est, Ter. And. 2, 1, 4: alicui vitam, Cic. Planc. 42: pecuniam, id. Quint. 15, 49: somnum, id. Att. 2, 16: libertatem, id. Dom. 9: exercitum, id. Phil. 11, 8: aditum litoris, Cic. Verr. 2, 5, 32: omnia sociis, Sall. C. 12, 5: arma militibus, Liv. 22, 44: vires ad vincendum, id. 23, 18: imperium, id. 22, 27: pernicitatem, Tac. H. 1, 79.—And absol.: Qui propter invidiam adimunt diviti, Ter. Phorm. 2, 1, 46.—Poet. with inf. as object: adimam cantare severis, Hor. Ep. 1, 19, 9 (cf. Gr. ἀφαιρήσομαι ἀείδειν, I will prohibit them to sing; so Ov. Pont. 1, 7, 47; Sil. 9, 425).—
II. Poet. of persons, to snatch away, to carry off: hanc, nisi mors, mihi adimet nemo, Ter. And. 4, 2, 14: virgo, quae puellas audis adimisque leto, Hor. C. 3, 22, 3.—(For the distinction between demere, adimere, eximere, v. Lamb. ad Cic. Fam. 1, 7; cf. Cic. Rep. 2, 31; Bentl. Hor. C. 4, 15, 18; and cf. Doed. Syn. IV. pp. 123-126.)

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadimō

Proto-Indo-European *h₁em- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *h₁émeti Proto-Italic *emō Latin emō Latin adimō From ad- (“to, towards, at”) + emō (“buy; acquire”).

Descendants
  • Englishadeem
  • Englishadempt

Quick answers

What does adimō mean in Latin?
adimō, a verb, means “to take away, snatch away, carry off; steal; capture”.
What are the principal parts of adimō?
adimō, adimere, adēmī, adēmptum (third conjugation).
How do you pronounce adimō?
In classical Latin, [ˈa.dɪ.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈaː.di.mo].
Where does adimō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adimō.