redimō
Meaning
- to buy back, repurchase, redeem
- to atone for
- to ransom
- to rescue
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Emere · Mercari · Redimere
1. Emere means to buy, where furnishing one’s self with the article is the main point, the price the next point, like πρίασθαι; whereas mercari (from ἀμέργειν) means to buy, as a more formal transaction, generally as the mercantile conclusion of a bargain, like ἐμπολᾶν. 2. Emere refers to the proper objects of trade; redimere to things which, according to the laws of justice and morality, do not constitute articles of trade, and which the buyer might either claim as his due, or ought to receive freely and gratuitously, such as peace, justice, love, and so forth. Cic. Sext. 30, 36. Quis autem rex qui illo anno non aut emendum sibi quod non habebat, aut redimendum quod habebat, arbitrabatur? (iv. 116.)
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | redimō | redimēbam | redimam | redēmī | redēmeram | redēmerō |
| 2nd sg. | redimis | redimēbās | redimēs | redēmistī | redēmerās | redēmeris |
| 3rd sg. | redimit | redimēbat | redimet | redēmit | redēmerat | redēmerit |
| 1st pl. | redimimus | redimēbāmus | redimēmus | redēmimus | redēmerāmus | redēmerimus |
| 2nd pl. | redimitis | redimēbātis | redimētis | redēmistis | redēmerātis | redēmeritis |
| 3rd pl. | redimunt | redimēbant | rediment | redēmērunt redēmēre, redimērunt | redēmerant | redēmerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | redimam | redimerem | redēmerim | redēmissem |
| 2nd sg. | redimās | redimerēs | redēmerīs | redēmissēs |
| 3rd sg. | redimat | redimeret | redēmerit | redēmisset |
| 1st pl. | redimāmus | redimerēmus | redēmerīmus | redēmissēmus |
| 2nd pl. | redimātis | redimerētis | redēmerītis | redēmissētis |
| 3rd pl. | redimant | redimerent | redēmerint | redēmissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | redimor | redimēbar | redimar |
| 2nd sg. | redimeris redimere | redimēbāris redimēbāre | redimēris redimēre |
| 3rd sg. | redimitur | redimēbātur | redimētur |
| 1st pl. | redimimur | redimēbāmur | redimēmur |
| 2nd pl. | redimiminī | redimēbāminī | redimēminī |
| 3rd pl. | redimuntur | redimēbantur | redimentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | redimar | redimerer |
| 2nd sg. | redimāris redimāre | redimerēris redimerēre |
| 3rd sg. | redimātur | redimerētur |
| 1st pl. | redimāmur | redimerēmur |
| 2nd pl. | redimāminī | redimerēminī |
| 3rd pl. | redimantur | redimerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | redime | redimere |
| pres. 2nd pl. | redimite | redimiminī |
| fut. 2nd sg. | redimitō | redimitor |
| fut. 3rd sg. | redimitō | redimitor |
| fut. 2nd pl. | redimitōte | — |
| fut. 3rd pl. | redimuntō | redimuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | redimere | redimī |
| perfect infinitive | redēmisse | redēmptum esse |
| future infinitive | redēmptūrum esse | redēmptum īrī |
| present participle | redimēns | — |
| perfect participle | — | redēmptus redēmpta, redēmptā, redēmptae, redēmptam, redēmptārum, redēmptās, redēmpte, redēmptī, redēmptīs, redēmptō, redēmptōrum, redēmptōs |
| future participle | redēmptūrus redēmptūra, redēmptūrā, redēmptūrae, redēmptūram, redēmptūrārum, redēmptūrās, redēmptūre, redēmptūrī, redēmptūrīs, redēmptūrō, redēmptūrōrum, redēmptūrōs, redēmptūrum | redimendus redimundus, redimenda, redimendā, redimendae, redimendam, redimendārum, redimendās, redimende, redimendīs, redimendōrum, redimendōs, redimunda, redimundā, redimundae, redimundam, redimundārum, redimundās, redimunde, redimundī, redimundīs, redimundō, redimundōrum, redimundōs, redimundum |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- opus redimere, conducere
- to undertake the contract for a work.
- vectigalia redimere, conducere
- to farm the revenues.
- captivos redimere (Off. 2. 18)
- to ransom prisoners.
- redimere, conducere porticum aedificandam (Div. 2. 21. 47)
- to undertake a contract for building a portico.
eam (domum) non minoris, quam emit Antonius, redimet, Cic. Phil. 13, 5, 10: neque adeo hasce emi mihi — illi redemi rursum, Plaut. Trin. 1, 2, 145: aut emendum sibi quod non habebat, aut redimendum quod habebat, Cic. Sest. 30, 66: de fundo redimendo, id. Att. 11, 13, 4: orabo, ut mihi pallam reddat, quam dudum dedi, Aliam illi redimam meliorem, will buy in return, Plaut. Men. 4, 2, 115; 4, 3, 6; cf. Plin. 6, 28, 32, § 162.— ut is homo redimatur illi, Plaut. Capt. 2, 2, 91; cf. id. Merc. 3, 1, 31: captos, captivos ab hoste, a praedonibus, etc., Cic. Off. 2, 16, 55; Cic. Verr. 2, 5, 34, § 90; cf.: haec benignitas, redimi e servitute captos, id. Off. 2, 18, 63; Plaut. Pers. 4, 6, 14: servi in publicum redempti ac manumissi, ransomed, liberated at public cost, Liv. 26, 27: me raptum pugnā pretiove redemptum Mandere humo, Verg. A. 9, 213; Ov. H. 3, 39; id. Am. 1, 8, 63. — Hence, aliquem a piratis publicā civitatium pecuniā, Vell. 2, 42, 3: pecuniā se a judicibus, palam redemerat, Cic. Mil. 32, 87; cf.: se ab inquisitoribus pecuniā, Suet. Caes. 1: se a Gallis auro, Liv. 22, 59: se a cane, Petr. 72 fin.: se ab invidiā fortunae, Plin. 37, 1, 2, § 3: aliquem suo sanguine ab Acheronte, Nep. Dion, 10, 2; cf.: fratrem Pollux alternā morte redemit, Verg. A. 6, 121: corpus (sc. a morbo), Ov. R. Am. 229: redimite armis civitatem, quam auro majores vestri redemerunt, Liv. 9, 4, 9; 15, 34, 5: so, redemit Dominus Jacob, Vulg. Jer. 31, 11; id. 1 Pet. 1, 18 et saep. — statim redemi fundos omnes, qui patroni mei fuerant, Petr. 7: essedum sumptuose fabricatum, Suet. Claud. 16: libros suppressos, id. Gram. 8.—auditores conducti et redempti, Plin. Ep. 2, 14, 4; so, plausor redemptus, Petr. 5, 8: tutor aut curator redemptus, Cod. Just. 5, 1, 4: aemuli corrupti ac redempti, ib. 10, 54.— More freq. and class., Dumnorigem portoria reliquaque omnia Aeduorum vectigalia parvo pretio redempta habere, Caes. B. G. 1, 18; Varr. L. L. 6, § 92 Müll.; cf.: picarias de censoribus, Cic. Brut. 22, 85: opus, Cic. Verr. 2, 1, 54, § 141: istum eripiendum, id. ib. 2, 1, 11, § 31: vestimenta texenda vel insulam, vel navem fabricandam, Dig. 7, 8, 12 fin.: litem, to undertake, Cic. Rosc. Com. 12, 35.— Esp., in law, t. t., to undertake the risk of a suit for a consideration (which was held dishonorable; opp. to the authorized stipulation of a fee): litem te redemisse contra bonos mores, Cod. Just. 2, 12, 15; cf. also: redimit eventum litium majoris pecuniae praemio contra bonos mores (procurator), Dig. 17, 1, 7: qui alios actionum suarum redimunt exactores, i. e. who engage persons to undertake their suits in their own names, Cod. Just. 2, 13, 2; so ib. 2, 13, 1; cf., respecting redimere litem, Mühlenbruch, Die Lehre von der Cession, p. 362 sq.—ut ab eo (praetore) servorum sceleris conjurationisque damnatorum vita vel ipso carnifice internuncio redimeretur, Cic. Verr. 2, 5, 6, § 14: ego vitam omnium civium ... quinque hominum amentium ac perditorum poenā redemi, id. Sull. 11, 33: non vitam liberum sed mortis celeritatem pretio, Cic. Verr. 2, 5, 45, § 119: sepeliendi potestatem pretio, id. ib.: pacem sibi sempiternam, id. Q. Fr. 1, 1, 11, § 34: pacem Ariovisti ne obsidibus quidem datis, Caes. B. G. 1, 37: pacem ab aliquo, Just. 43, 5, 9: omnium gratiam atque amicitiam ejus morte, Caes. B. G. 1, 44 fin.: militum voluntates largitione, id. B. C. 1, 39: primo tantummodo belli moram, Sall. J. 29, 3: neve auro redimat jus triste sepulcri, Ov. M. 13, 472: mutuam dissimulationem mali, Tac. Agr. 6: quidquid homines vel vitā aestimant vel morte redimunt, Curt. 5, 5, 18; 5, 9, 3.—quam (acerbitatem) ego a re publicā meis privatis et domesticis incommodis libentissime redemissem, Cic. Fam. 2, 16, 4: haec vero, quae vel vitā redimi recte possunt, aestimare pecuniā non queo, Cic. Verr. 2, 5, 9, § 23: qui se uno quaestu decumarum omnia sua pericula redempturum esse dicebat, id. ib. 2, 3, 19, § 49: metum virgarum pretio, id. ib. 2, 5, 44, § 117: ignominiam assiduo labore, Front. Strat. 4, 1, 21: bellum ab Illyriis pactā mercede redimere, Just. 7, 5, 1; cf. bella, id. 6, 1, 6; 7, 5, 1; 7, 6, 5: si mea mors redimenda tuā esset, Ov. P. 3, 1, 105; cf.: nec te pugnantem tua forma redemit, id. M. 12, 393: qui delatorem redemit, has bought off, hushed up, Dig. 49, 14, 29.—flagitium aut facinus redimere, Sall. C. 14, 3: multa desidiae crimina morte, Vell. 2, 87 Ruhnk.: nullam congiario culpam, Plin. Pan. 28, 2; cf. simply culpam, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8: vitium auctore (sc. Jove), Ov. H. 17, 49: sua perjuria per nostram poenam, id. Am. 3, 3, 21.—verba sua, Sen. Ben. 4, 36, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *h₁em- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *h₁émeti Proto-Italic *emō Latin emō Latin redimō From red- + emō.
- Italianredimere
- Occitanredimir
- Frenchrédimerfrom Old French redimer
- Englishredeemfrom Old French redimer
- Portugueseredimir
- Spanishredimir
- Italianridimere
- Portugueseremir
- Asturianrimir
- Old Spanishremedir
- Old Spanishremeir
- Old Ligurianreme
- Old Lombardreemer
- Old Lombardredeme
- Piedmontesereymefrom Old Piedmontese reymer
- Old Catalanrehembre
- Old Catalanrembre
- Franco-Provençalreembre
- Old Frenchraembre
- Gasconredemerfrom Old Occitan redemer