LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

redimō

redimō (present infinitive redimere, perfect active redēmī, supine redēmptum)
Classical[ˈrɛ.dɪ.moː]Ecclesiastical[ˈrɛː.di.mo]

Meaning

  1. to buy back, repurchase, redeem
  2. to atone for
  3. to ransom
  4. to rescue

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Emere · Mercari · Redimere

1. Emere means to buy, where furnishing one’s self with the article is the main point, the price the next point, like πρίασθαι; whereas mercari (from ἀμέργειν) means to buy, as a more formal transaction, generally as the mercantile conclusion of a bargain, like ἐμπολᾶν. 2. Emere refers to the proper objects of trade; redimere to things which, according to the laws of justice and morality, do not constitute articles of trade, and which the buyer might either claim as his due, or ought to receive freely and gratuitously, such as peace, justice, love, and so forth. Cic. Sext. 30, 36. Quis autem rex qui illo anno non aut emendum sibi quod non habebat, aut redimendum quod habebat, arbitrabatur? (iv. 116.)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.redimōredimēbamredimamredēmīredēmeramredēmerō
2nd sg.redimisredimēbāsredimēsredēmistīredēmerāsredēmeris
3rd sg.redimitredimēbatredimetredēmitredēmeratredēmerit
1st pl.redimimusredimēbāmusredimēmusredēmimusredēmerāmusredēmerimus
2nd pl.redimitisredimēbātisredimētisredēmistisredēmerātisredēmeritis
3rd pl.redimuntredimēbantredimentredēmērunt
redēmēre, redimērunt
redēmerantredēmerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.redimamredimeremredēmerimredēmissem
2nd sg.redimāsredimerēsredēmerīsredēmissēs
3rd sg.redimatredimeretredēmeritredēmisset
1st pl.redimāmusredimerēmusredēmerīmusredēmissēmus
2nd pl.redimātisredimerētisredēmerītisredēmissētis
3rd pl.redimantredimerentredēmerintredēmissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.redimorredimēbarredimar
2nd sg.redimeris
redimere
redimēbāris
redimēbāre
redimēris
redimēre
3rd sg.redimiturredimēbāturredimētur
1st pl.redimimurredimēbāmurredimēmur
2nd pl.redimiminīredimēbāminīredimēminī
3rd pl.redimunturredimēbanturredimentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.redimarredimerer
2nd sg.redimāris
redimāre
redimerēris
redimerēre
3rd sg.redimāturredimerētur
1st pl.redimāmurredimerēmur
2nd pl.redimāminīredimerēminī
3rd pl.redimanturredimerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.redimeredimere
pres. 2nd pl.redimiteredimiminī
fut. 2nd sg.redimitōredimitor
fut. 3rd sg.redimitōredimitor
fut. 2nd pl.redimitōte—
fut. 3rd pl.redimuntōredimuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveredimereredimī
perfect infinitiveredēmisseredēmptum esse
future infinitiveredēmptūrum esseredēmptum īrī
present participleredimēns—
perfect participle—redēmptus
redēmpta, redēmptā, redēmptae, redēmptam, redēmptārum, redēmptās, redēmpte, redēmptī, redēmptīs, redēmptō, redēmptōrum, redēmptōs
future participleredēmptūrus
redēmptūra, redēmptūrā, redēmptūrae, redēmptūram, redēmptūrārum, redēmptūrās, redēmptūre, redēmptūrī, redēmptūrīs, redēmptūrō, redēmptūrōrum, redēmptūrōs, redēmptūrum
redimendus
redimundus, redimenda, redimendā, redimendae, redimendam, redimendārum, redimendās, redimende, redimendīs, redimendōrum, redimendōs, redimunda, redimundā, redimundae, redimundam, redimundārum, redimundās, redimunde, redimundī, redimundīs, redimundō, redimundōrum, redimundōs, redimundum
gerundredimendī, redimendō, redimendumsupineredēmptum, redēmptū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

opus redimere, conducere
to undertake the contract for a work.
vectigalia redimere, conducere
to farm the revenues.
captivos redimere (Off. 2. 18)
to ransom prisoners.
redimere, conducere porticum aedificandam (Div. 2. 21. 47)
to undertake a contract for building a portico.

rĕd-ĭmo, ēmi, emptum, 3, v. a. emo.
I. To buy back, repurchase (freq. and class.; syn.: recupero, reparo).
A. In gen.: eam (domum) non minoris, quam emit Antonius, redimet, Cic. Phil. 13, 5, 10: neque adeo hasce emi mihi — illi redemi rursum, Plaut. Trin. 1, 2, 145: aut emendum sibi quod non habebat, aut redimendum quod habebat, Cic. Sest. 30, 66: de fundo redimendo, id. Att. 11, 13, 4: orabo, ut mihi pallam reddat, quam dudum dedi, Aliam illi redimam meliorem, will buy in return, Plaut. Men. 4, 2, 115; 4, 3, 6; cf. Plin. 6, 28, 32, § 162.—
B. In partic., to buy back, ransom, release, redeem a prisoner, slave, etc.: Li. Tu redimes me, si me hostes interceperint? De. Redimam, Plaut. As. 1, 1, 93; Ter. Eun. 1, 1, 29: ut is homo redimatur illi, Plaut. Capt. 2, 2, 91; cf. id. Merc. 3, 1, 31: captos, captivos ab hoste, a praedonibus, etc., Cic. Off. 2, 16, 55; Cic. Verr. 2, 5, 34, § 90; cf.: haec benignitas, redimi e servitute captos, id. Off. 2, 18, 63; Plaut. Pers. 4, 6, 14: servi in publicum redempti ac manumissi, ransomed, liberated at public cost, Liv. 26, 27: me raptum pugnā pretiove redemptum Mandere humo, Verg. A. 9, 213; Ov. H. 3, 39; id. Am. 1, 8, 63. — Hence,
2. In gen., to buy off from any thing; to set free, release, rescue: aliquem a piratis publicā civitatium pecuniā, Vell. 2, 42, 3: pecuniā se a judicibus, palam redemerat, Cic. Mil. 32, 87; cf.: se ab inquisitoribus pecuniā, Suet. Caes. 1: se a Gallis auro, Liv. 22, 59: se a cane, Petr. 72 fin.: se ab invidiā fortunae, Plin. 37, 1, 2, § 3: aliquem suo sanguine ab Acheronte, Nep. Dion, 10, 2; cf.: fratrem Pollux alternā morte redemit, Verg. A. 6, 121: corpus (sc. a morbo), Ov. R. Am. 229: redimite armis civitatem, quam auro majores vestri redemerunt, Liv. 9, 4, 9; 15, 34, 5: so, redemit Dominus Jacob, Vulg. Jer. 31, 11; id. 1 Pet. 1, 18 et saep. —
II. To buy up.
A. Lit.
1. In gen. (rare): statim redemi fundos omnes, qui patroni mei fuerant, Petr. 7: essedum sumptuose fabricatum, Suet. Claud. 16: libros suppressos, id. Gram. 8.—
(b). Of persons, to hire, bribe: auditores conducti et redempti, Plin. Ep. 2, 14, 4; so, plausor redemptus, Petr. 5, 8: tutor aut curator redemptus, Cod. Just. 5, 1, 4: aemuli corrupti ac redempti, ib. 10, 54.— More freq. and class.,
2. In partic., a mercant. and jurid. t. t., to take or undertake by contract; to hire, farm, etc.: Dumnorigem portoria reliquaque omnia Aeduorum vectigalia parvo pretio redempta habere, Caes. B. G. 1, 18; Varr. L. L. 6, § 92 Müll.; cf.: picarias de censoribus, Cic. Brut. 22, 85: opus, Cic. Verr. 2, 1, 54, § 141: istum eripiendum, id. ib. 2, 1, 11, § 31: vestimenta texenda vel insulam, vel navem fabricandam, Dig. 7, 8, 12 fin.: litem, to undertake, Cic. Rosc. Com. 12, 35.— Esp., in law, t. t., to undertake the risk of a suit for a consideration (which was held dishonorable; opp. to the authorized stipulation of a fee): litem te redemisse contra bonos mores, Cod. Just. 2, 12, 15; cf. also: redimit eventum litium majoris pecuniae praemio contra bonos mores (procurator), Dig. 17, 1, 7: qui alios actionum suarum redimunt exactores, i. e. who engage persons to undertake their suits in their own names, Cod. Just. 2, 13, 2; so ib. 2, 13, 1; cf., respecting redimere litem, Mühlenbruch, Die Lehre von der Cession, p. 362 sq.—
B. Trop., to buy, purchase.
1. To gain, acquire, obtain, procure any thing desirable: ut ab eo (praetore) servorum sceleris conjurationisque damnatorum vita vel ipso carnifice internuncio redimeretur, Cic. Verr. 2, 5, 6, § 14: ego vitam omnium civium ... quinque hominum amentium ac perditorum poenā redemi, id. Sull. 11, 33: non vitam liberum sed mortis celeritatem pretio, Cic. Verr. 2, 5, 45, § 119: sepeliendi potestatem pretio, id. ib.: pacem sibi sempiternam, id. Q. Fr. 1, 1, 11, § 34: pacem Ariovisti ne obsidibus quidem datis, Caes. B. G. 1, 37: pacem ab aliquo, Just. 43, 5, 9: omnium gratiam atque amicitiam ejus morte, Caes. B. G. 1, 44 fin.: militum voluntates largitione, id. B. C. 1, 39: primo tantummodo belli moram, Sall. J. 29, 3: neve auro redimat jus triste sepulcri, Ov. M. 13, 472: mutuam dissimulationem mali, Tac. Agr. 6: quidquid homines vel vitā aestimant vel morte redimunt, Curt. 5, 5, 18; 5, 9, 3.—
2. To buy off, i. e. to ward off, obviate, avert an evil: quam (acerbitatem) ego a re publicā meis privatis et domesticis incommodis libentissime redemissem, Cic. Fam. 2, 16, 4: haec vero, quae vel vitā redimi recte possunt, aestimare pecuniā non queo, Cic. Verr. 2, 5, 9, § 23: qui se uno quaestu decumarum omnia sua pericula redempturum esse dicebat, id. ib. 2, 3, 19, § 49: metum virgarum pretio, id. ib. 2, 5, 44, § 117: ignominiam assiduo labore, Front. Strat. 4, 1, 21: bellum ab Illyriis pactā mercede redimere, Just. 7, 5, 1; cf. bella, id. 6, 1, 6; 7, 5, 1; 7, 6, 5: si mea mors redimenda tuā esset, Ov. P. 3, 1, 105; cf.: nec te pugnantem tua forma redemit, id. M. 12, 393: qui delatorem redemit, has bought off, hushed up, Dig. 49, 14, 29.—
3. To pay for; to make amends, atone, compensate for a wrong: flagitium aut facinus redimere, Sall. C. 14, 3: multa desidiae crimina morte, Vell. 2, 87 Ruhnk.: nullam congiario culpam, Plin. Pan. 28, 2; cf. simply culpam, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8: vitium auctore (sc. Jove), Ov. H. 17, 49: sua perjuria per nostram poenam, id. Am. 3, 3, 21.—
4. Of one's word or promise, to redeem, keep: verba sua, Sen. Ben. 4, 36, 1.

Origins

Proto-Indo-European *h₁em- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *h₁émeti Proto-Italic *emō Latin emō Latin redimō From red- + emō.

Borrowings
  • Italianredimere
  • Occitanredimir
  • Frenchrédimerfrom Old French redimer
  • Englishredeemfrom Old French redimer
  • Portugueseredimir
  • Spanishredimir
Italo-Romance
  • Italianridimere
Ibero-Romance
  • Portugueseremir
  • Asturianrimir
  • Old Spanishremedir
  • Old Spanishremeir
Gallo-Italic
  • Old Ligurianreme
  • Old Lombardreemer
  • Old Lombardredeme
  • Piedmontesereymefrom Old Piedmontese reymer
Gallo-Romance
  • Old Catalanrehembre
  • Old Catalanrembre
  • Franco-Provençalreembre
  • Old Frenchraembre
  • Gasconredemerfrom Old Occitan redemer

Quick answers

What does redimō mean in Latin?
redimō, a verb, means “to buy back, repurchase, redeem; to atone for; to ransom”.
What are the principal parts of redimō?
redimō, redimere, redēmī, redēmptum (third conjugation).
How do you pronounce redimō?
In classical Latin, [ˈrɛ.dɪ.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈrɛː.di.mo].