vinculum
Meaning
- neuterAny instrument whereby anything is bound or tied up; bond, band, fetter, chain, cord, tie, link
Mōribus suīs Orgetorīgem ex vinculīs causam dīcere coēgērunt.
In accordance with their customs, they compelled Orgetorix to plead his case in chains. (“Out of chains”; that is, “[standing] in chains”; a Latin idiom.)c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.4 - figurativelyneutera bond, obligation, binding force, tie, especially of marriage
See alternative form vinclum, with quote from Aeneid, 4.59.
Latīnē defined in Latin in our graded readers
catēna quā captus tenētur; vincula carceris.id quod ligat et tenetid quō ligātur, fūnisChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Vincula · Catenæ · Compedes · Pedicæ · Manicæ
Vincula (ἀγκάλη, from nectere) are bands of any sort, as a generic term for catenæ, etc., like δεσμοί; catenæ are chains, whether for fettering or for other uses, like ἁλύσεις; compedes (from πέδη), for fettering in general, the hands or the feet; pedicæ, irons for fettering the feet; manicæ, irons for fettering the hands. Tac. Ann. vi. 14. Celsus in vinculis laxatam catenam, et circumdatam in diversum tendens suam ipse cervicem perfregit. (iv. 284.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | vinculum | vincula vincla |
| genitive | vinculī vinclī | vinculōrum vinclōrum |
| dative | vinculō vinclō | vinculīs vinclīs |
| accusative | vinculum | vincula vincla |
| ablative | vinculō vinclō | vinculīs vinclīs |
| vocative | vinculum | vincula vincla |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- vincula rumpere
- to burst one's chains.
- in vincula (custodiam) dare aliquem
- to put some one in irons, chains.
- in vincula, in catenas conicere aliquem
- to put some one in irons, chains.
- artissimo amicitiae vinculo or summa familiaritate cum aliquo coniunctum esse
- to be bound by the closest ties of friendship.
corpora constricta vinculis, Cic. de Or. 1, 52, 226: nodos et vincula rupit, Verg. A. 5, 510: hic fessas non vincula naves Ulla tenent, id. ib. 1, 168: Chio solvite vincla cado, Tib. 2, 1, 28: tunicarum vincla relaxat, Ov. F. 2, 321: quamvis Charta sit a vinclis non labefacta suis, i. e. the seal, id. P. 3, 7, 6: chartae sua vincula dempsi, id. Tr. 4, 7, 7: epistolae laxare, Nep. Paus. 4, 1: pennarum vincula, Ov. M. 8, 226: et Tyrrhena pedum circumdat vincula plantis, Verg. A. 8, 458; so of sandals, Tib. 1, 5, 66; Ov. F. 1, 410; 2, 324; 3, 823.—mitto vincla, mitto carcerem, mitto verbera, mitto secures, Cic. Verr. 2, 3, 24, § 59: aliquem aeternis tenebris vinculisque mandare, id. Cat. 4, 5, 10: de convivio in vincla atque in tenebras abripi, Cic. Verr. 2, 4, 10, § 24: in vincula conjectus, Caes. B. G, 3, 9; 4, 27: in vincula duci, Liv. 3, 13, 4; 3, 49, 2; 3, 56, 4; 3, 57, 5; 5, 9, 4; 9, 34, 24; 38, 56, 9; Vell. 2, 7, 2 al.: in vinculis et catenis, Liv. 6, 16, 2; ex vinculis causam dicere, i. e. to plead in chains, Caes. B. G. 1, 4: publica, Nep. Milt. 7, 6; id. Paus. 2, 2; id. Cim. 1, 1; Paul. Sent. 5, 17, 3; 5, 26, 1.—qui ex corporum vinculis tamquam e carcere evolaverunt, Cic. Rep. 6, 14, 14: vinculum ad astringendam fidem, id. Off. 3, 31, 111; cf.: victum ingens vinculum fidei, Liv. 8, 28, 8: vincula revellit non modo judiciorum, sed etiam utilitatis vitaeque communis, Cic. Caecin. 25, 70: vinculum ingens immodicae cupiditatis injectum est, Liv. 10, 13, 14: quae (beneficium et gratia) sunt vincula concordiae, Cic. Fin. 2, 35, 117: vinculis et propinquitatis et affinitatis conjunctus, id. Planc. 11, 27: vincla summae conjunctionis, id. Att. 6, 2, 1: accedit maximum vinculum, quod ita rem publicam geris, ut, etc., id. Fam. 15, 11, 2: quod vinclum, quaeso, deest nostrae conjunctioni, id. ib. 5, 15, 2: ne cui me vinclo vellem jugali, Verg. A. 4, 16; cf. Ov. M. 9, 549: excusare laborem et mercenaria vincla, Hor. Ep. 1, 7, 67.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*weyk-
- Latinvinculum
Proto-Indo-European *wi-n-k-der. Latin vinciō Proto-Indo-European *-tḗr Proto-Indo-European *-trom Proto-Indo-European *-tlom Proto-Italic *-klom? Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos? Latin -ulum Latin vinculum From vinciō (“bind, fetter, tie”) + -ulum (instrument noun suffix).
- Catalanvincle
- Englishvinculum
- Italianvincolo
- Portuguesevínculo
- Spanishvínculo
- Asturianvínculu
- Galicianvínculo
- Piedmontesevìncol
- Portuguesebrincofrom Old Galician-Portuguese brinco
- Portuguesevencilhofrom Old Galician-Portuguese brinco
- Spanishbrincofrom Old Galician-Portuguese brinco
- Spanishvencejo
- Asturianvenceyu
- Galicianbrincofrom Old Galician-Portuguese brinco
- Galicianvincofrom Old Galician-Portuguese brinco
- Galicianvencellofrom Old Galician-Portuguese brinco
- Asturianbrincufrom Old Galician-Portuguese brinco
- Italianvinchio
- Italianvinco
- Italianvinciglio
- Catalanvencill