verbfirst conjugation
vinculō
vinculō (present infinitive vinculāre, perfect active vinculāvī, supine vinculātum)
Classical[ˈwɪŋ.kʊ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈviŋ.ku.lo]
Meaning
- transitiveto fetter, bind, chain
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | vinculō | vinculābam | vinculābō | vinculāvī | vinculāveram | vinculāverō vinculārō |
| 2nd sg. | vinculās | vinculābās | vinculābis | vinculāvistī vinculāstī | vinculāverās vinculārās | vinculāveris |
| 3rd sg. | vinculat | vinculābat | vinculābit | vinculāvit | vinculāverat vinculārat | vinculāverit vinculārit |
| 1st pl. | vinculāmus | vinculābāmus | vinculābimus | vinculāvimus | vinculāverāmus | vinculāverimus vinculārimus |
| 2nd pl. | vinculātis | vinculābātis | vinculābitis | vinculāvistis vinculāstis | vinculāverātis vinculārātis | vinculāveritis vinculāritis |
| 3rd pl. | vinculant | vinculābant | vinculābunt | vinculāvērunt vinculāvēre, vinculārunt | vinculāverant vinculārant | vinculāverint vinculārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | vinculem | vinculārem | vinculāverim vinculārim | vinculāvissem vinculāssem |
| 2nd sg. | vinculēs | vinculārēs | vinculāverīs | vinculāvissēs vinculāssēs |
| 3rd sg. | vinculet | vinculāret | vinculāverit vinculārit | vinculāvisset vinculāsset |
| 1st pl. | vinculēmus | vinculārēmus | vinculāverīmus vinculārīmus | vinculāvissēmus vinculāssēmus |
| 2nd pl. | vinculētis | vinculārētis | vinculāverītis vinculārītis | vinculāvissētis vinculāssētis |
| 3rd pl. | vinculent | vinculārent | vinculāverint vinculārint | vinculāvissent vinculāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | vinculor | vinculābar | vinculābor |
| 2nd sg. | vinculāris vinculāre | vinculābāris vinculābāre | vinculāberis vinculābere |
| 3rd sg. | vinculātur | vinculābātur | vinculābitur |
| 1st pl. | vinculāmur | vinculābāmur | vinculābimur |
| 2nd pl. | vinculāminī | vinculābāminī | vinculābiminī |
| 3rd pl. | vinculantur | vinculābantur | vinculābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | vinculer | vinculārer |
| 2nd sg. | vinculēris vinculēre | vinculārēris vinculārēre |
| 3rd sg. | vinculētur | vinculārētur |
| 1st pl. | vinculēmur | vinculārēmur |
| 2nd pl. | vinculēminī | vinculārēminī |
| 3rd pl. | vinculentur | vinculārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | vinculā | vinculāre |
| pres. 2nd pl. | vinculāte | vinculāminī |
| fut. 2nd sg. | vinculātō | vinculātor |
| fut. 3rd sg. | vinculātō | vinculātor |
| fut. 2nd pl. | vinculātōte | — |
| fut. 3rd pl. | vinculantō | vinculantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | vinculāre | vinculārī |
| perfect infinitive | vinculāvisse vinculāsse | vinculātum esse |
| future infinitive | vinculātūrum esse | vinculātum īrī |
| present participle | vinculāns | — |
| perfect participle | — | vinculātus vinculāta, vinculātā, vinculātae, vinculātam, vinculātārum, vinculātās, vinculātī, vinculātōrum, vinculātōs |
| future participle | vinculātūrus vinculātūra, vinculātūrā, vinculātūrae, vinculātūram, vinculātūrārum, vinculātūrās, vinculātūre, vinculātūrī, vinculātūrīs, vinculātūrō, vinculātūrōrum, vinculātūrōs, vinculātūrum | vinculandus vinculanda, vinculandā, vinculandae, vinculandam, vinculandārum, vinculandās, vinculande, vinculandīs, vinculandōrum, vinculandōs |
gerundvinculandī, vinculandō, vinculandumsupinevinculātum, vinculātū
vincŭlo, āvi, ātum, 1, v. a. id.,
I. to fetter, bind, chain:
multa animalia redimiculis gaudent, et phalerari sibi magis quam vinculari videntur, Ambros. in Psa. 118, Serm. 3, 6; Cael. Aur. Tard. 4, 8, 108.Origins
- Proto-Indo-European*weyk-
- Latinvinculō
Proto-Indo-European *wi-n-k-der. Latin vinciō Proto-Indo-European *-tḗr Proto-Indo-European *-trom Proto-Indo-European *-tlom Proto-Italic *-klom? Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos? Latin -ulum Latin vinculum Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin vinculō From vinculum + -ō, from vinciō (“bind, fetter, tie”).
Descendants
- Italianavvinchiarefrom Vulgar Latin *advinculāre
- Italianavvinghiarefrom Vulgar Latin *advinculāre
- Catalanvincular
- Italianvincolare
- Portuguesevincular
- Spanishvincular
- Sicilianvinculari