LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation, deponent

trānsgredior

trānsgredior (present infinitive trānsgredī, perfect active trānsgressus sum)
Classical[trãːsˈɡrɛ.di.ɔr]Ecclesiastical[tranzˈɡrɛː.di.or]

Meaning

  1. deponentto go beyond, exceed
  2. deponentto step beyond, across or over, climb or pass over, cross
  3. deponentfigurativelyto go over to another party, desert
  4. deponentto transgress

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.trānsgrediortrānsgrediēbartrānsgrediar———
2nd sg.trānsgrederis
trānsgredere
trānsgrediēbāris
trānsgrediēbāre
trānsgrediēris
trānsgrediēre
———
3rd sg.trānsgrediturtrānsgrediēbāturtrānsgrediētur———
1st pl.trānsgredimurtrānsgrediēbāmurtrānsgrediēmur———
2nd pl.trānsgrediminītrānsgrediēbāminītrānsgrediēminī———
3rd pl.trānsgrediunturtrānsgrediēbanturtrānsgredientur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.trānsgrediartrānsgrederer——
2nd sg.trānsgrediāris
trānsgrediāre
trānsgrederēris
trānsgrederēre
——
3rd sg.trānsgrediāturtrānsgrederētur——
1st pl.trānsgrediāmurtrānsgrederēmur——
2nd pl.trānsgrediāminītrānsgrederēminī——
3rd pl.trānsgredianturtrānsgrederentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.trānsgredere—
pres. 2nd pl.trānsgrediminī—
fut. 2nd sg.trānsgreditor—
fut. 3rd sg.trānsgreditor—
fut. 3rd pl.trānsgrediuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetrānsgredī—
perfect infinitivetrānsgressum esse—
future infinitivetrānsgressūrum esse—
present participletrānsgrediēns—
perfect participletrānsgressus
trānsgressa, trānsgressā, trānsgressae, trānsgressam, trānsgressārum, trānsgressās, trānsgresse, trānsgressī, trānsgressīs, trānsgressō, trānsgressōrum, trānsgressōs
—
future participletrānsgressūrus
trānsgressūra, trānsgressūrā, trānsgressūrae, trānsgressūram, trānsgressūrārum, trānsgressūrās, trānsgressūre, trānsgressūrī, trānsgressūrīs, trānsgressūrō, trānsgressūrōrum, trānsgressūrōs, trānsgressūrum
trānsgrediendus
trānsgrediundus, trānsgredienda, trānsgrediendā, trānsgrediendae, trānsgrediendam, trānsgrediendārum, trānsgrediendās, trānsgrediende, trānsgrediendīs, trānsgrediendōrum, trānsgrediendōs
gerundtrānsgrediendī, trānsgrediendō, trānsgrediendumsupinetrānsgressum, trānsgressū

trans-grĕdior, gressus, 3,
I. v. dep. a. and n. gradior, to step across, step over, climb over, go or pass over, cross (class.; syn.: transeo, transcendo).
I. Lit.
A. In gen.
(a). Act.: pomoerium, Cic. Div. 1, 17, 33: Taurum, id. Fam. 3, 8, 5; 11, 20, 2; id. Att. 5, 21, 7; Liv. 39, 54, 5; 21, 24, 1; 23, 33, 2; 10, 27, 1; Vell. 2, 63; Tac. H. 1, 89; 3, 56; Brut. ap. Cic. Fam. 11, 20, 2: flumen, Caes. B. G. 2, 19: Padum, Liv. 33, 22, 4: Rhenum, Vell. 2, 120, 2: amnem Araxem ponte, Tac. A. 13, 39 fin.: paludem, Hirt. B. G. 8, 10: munitionem, Caes. B. G. 7, 46: exanimatus concidit; hunc ex proximis unus jacentem transgressus, etc., id. ib. 7, 25: colonias, to pass through, Tac. A. 3, 2.—Absol.: transgressos (sc. flumen) omnes recipit mons, Sall. Fragm. ap. Gell. 10, 26, 3 (id. H. 1, 66 Dietsch).—
(b). Neutr.: Galli Transalpini in Italiam transgressi, Liv. 39, 45, 6: in Corsicam, to cross over, sail over, id. 42, 1, 3: in Macedoniam, Suet. Caes. 35: gens Rheno transgressa, Tac. A. 12, 27.—Absol.: hunc Britanniae statum mediā jam aestate transgressus Agricola invenit, Tac. Agr. 18: sol transgressus in Virginem, Plin. 18, 18, 47, § 167; 2, 83, 85, § 199: Pompeius transgressus ad solis occasum, id. 7, 26, 27, § 96: transgressus ad deos Augustus, Vell. 2, 75, 3.—
B. In partic., to go over to another party (Tacitean): transgredior ad vos, seu me ducem sen militem mavultis, Tac. H. 4. 66: in partes Vespasiani, id. ib. 4, 39: in partes alicujus, id. Agr. 7.—
II. Trop. (postAug.).
(a). Act.: Caesar dictator signis collatis quinquagies dimicavit, solus M. Marcellum transgressus, qui undequadragies dimicaverat, going beyond, surpassing, Plin. 7, 25, 25, § 92: mensuram, to go beyond, exceed, id. 7, 49, 50, § 160: juvenis necdum duodevicesimum transgressus annum, Vell. 2, 7, 2; Val. Max. 2, 6, 8: alicujus viri mentionem, to pass over, omit, Vell. 2, 108, 2: constantis amicitiae exemplum sine ullā ejus mentione, Val. Max. 4, 7, ext. 2: utinam hercule possem quae deinde dicenda sunt, transgredi, App. Mag. 74, p. 321, 16.— Esp., in eccl. Lat.: mandatum Dei, to transgress, Vulg. Matt. 15, 3.—
(b). Neutr., to pass over, proceed: paulatim ab indecoris ad infesta transgrediebatur, Tac. A. 3, 66: possumus et ad illos brevi deverticulo transgredi, quos, etc., Val. Max. 8, 1, 5; so id. 4, 2 init.?*! transgressus, a, um, in a pass. sense: transgresso Apennino, Liv. 10, 27, 1 (Madv. Apenninum).

Origins

Proto-Indo-European *terh₂-der. Proto-Indo-European *térh₂t Proto-Indo-European *-ónts Proto-Indo-European *tr̥h₂ónts Proto-Indo-European *tr̥h₂n̥ts Proto-Italic *trāns Proto-Italic *trāns- Latin trāns- Proto-Indo-European *gʰredʰ-der. Latin gradior Latin trānsgredior From trāns- (“across, beyond”) + gradior (“walk; advance”).

Descendants
  • Catalantransgredir
  • Englishtransgress
  • Frenchtransgresser
  • Italiantrasgredire
  • Occitantransgredir
  • Portuguesetransgredir
  • Spanishtransgredir
  • Piedmontesetrasgredì
  • Old Irishtarmi·tét

In English words that came into English from trānsgredior

  • transgressiontrānsgressiō
  • transgresstransgressus

Quick answers

What does trānsgredior mean in Latin?
trānsgredior, a verb, means “to go beyond, exceed; to step beyond, across or over, climb or pass over, cross; to go over to another party, desert”.
What are the principal parts of trānsgredior?
trānsgredior, trānsgredī (third (-iō variant) conjugation, deponent).
How do you pronounce trānsgredior?
In classical Latin, [trãːsˈɡrɛ.di.ɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [tranzˈɡrɛː.di.or].