LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

summoveō

summoveō (present infinitive summovēre, perfect active summōvī, supine summōtum)
Classical[sʊmˈmɔ.we.oː]Ecclesiastical[sumˈmɔː.ve.o]
submoveō

Meaning

  1. to send or drive off or away; to remove, to dispel; to banish
    Dig. XVII.I.5.4 Paulus libro trigensimo secundo ad edictum Servo quoque dominus si praeceperit certa summa rem vendere, ille minoris vendiderit, similiter vindicare eam dominus potest nec ulla exceptione summoveri, nisi indemnitas ei praestetur.And when an owner bids his slave to sell a thing for a certain price, but the latter sells it for less, the owner can demand it back likewise and neither can he be cast off by any exception, if he is not indemnified.
  2. to sell off, to clear off
  3. to put or keep away, to withdraw, to withhold

In the readers how our graded readers gloss it

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.summoveōsummovēbamsummovēbōsummōvīsummōveramsummōverō
2nd sg.summovēssummovēbāssummovēbissummōvistīsummōverāssummōveris
3rd sg.summovetsummovēbatsummovēbitsummōvitsummōveratsummōverit
1st pl.summovēmussummovēbāmussummovēbimussummōvimussummōverāmussummōverimus
2nd pl.summovētissummovēbātissummovēbitissummōvistissummōverātissummōveritis
3rd pl.summoventsummovēbantsummovēbuntsummōvērunt
summōvēre
summōverantsummōverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.summoveamsummovēremsummōverimsummōvissem
2nd sg.summoveāssummovērēssummōverīssummōvissēs
3rd sg.summoveatsummovēretsummōveritsummōvisset
1st pl.summoveāmussummovērēmussummōverīmussummōvissēmus
2nd pl.summoveātissummovērētissummōverītissummōvissētis
3rd pl.summoveantsummovērentsummōverintsummōvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.summoveorsummovēbarsummovēbor
2nd sg.summovēris
summovēre
summovēbāris
summovēbāre
summovēberis
summovēbere
3rd sg.summovētursummovēbātursummovēbitur
1st pl.summovēmursummovēbāmursummovēbimur
2nd pl.summovēminīsummovēbāminīsummovēbiminī
3rd pl.summoventursummovēbantursummovēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.summovearsummovērer
2nd sg.summoveāris
summoveāre
summovērēris
summovērēre
3rd sg.summoveātursummovērētur
1st pl.summoveāmursummovērēmur
2nd pl.summoveāminīsummovērēminī
3rd pl.summoveantursummovērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.summovēsummovēre
pres. 2nd pl.summovētesummovēminī
fut. 2nd sg.summovētōsummovētor
fut. 3rd sg.summovētōsummovētor
fut. 2nd pl.summovētōte—
fut. 3rd pl.summoventōsummoventor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesummovēresummovērī
perfect infinitivesummōvissesummōtum esse
future infinitivesummōtūrum essesummōtum īrī
present participlesummovēns—
perfect participle—summōtus
summōta, summōtā, summōtae, summōtam, summōtārum, summōtās, summōte, summōtī, summōtīs, summōtō, summōtōrum, summōtōs
future participlesummōtūrus
summōtūra, summōtūrā, summōtūrae, summōtūram, summōtūrārum, summōtūrās, summōtūre, summōtūrī, summōtūrīs, summōtūrō, summōtūrōrum, summōtūrōs, summōtūrum
summovendus
summovenda, summovendā, summovendae, summovendam, summovendārum, summovendās, summovende, summovendīs, summovendōrum, summovendōs
gerundsummovendī, summovendō, summovendumsupinesummōtum, summōtū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

summovere or reicere hostium equites
to repel the attack of the enemy's cavalry.
lictores summovent turbam (Liv. 4. 50)
the lictors clear the way.

sum-mŏvĕo (subm-), mōvi, mōtum, 2 (sync. form of the
I. pluperf. subj. summosses, Hor. S. 1, 9, 48), v. a., to send or drive off or away, to remove (freq. and class.; cf.: repello, amolior).
I. Lit.
A. In gen.: hostes a portā, Caes. B. G. 7, 50: hostes ex muro ac turribus, id. B. C. 2, 11: hostes ex agro Romano trans Anienem, Liv. 4, 17, 11: hostium lembos statione, id. 45, 10, 2: recusantes advocatos, Cic. Quint. 8, 31: quam (Academiam) summovere non audeo, id. Leg. 1, 13, 39: summotā contione, id. Fl. 7, 15; cf.: summoto populo, Liv. 26, 38, 8: submotis velut in aliam insulam hostibus, Tac. Agr. 23: maris litora, to remove, extend (by moles), Hor. C. 2, 18, 21: informes hiemes, id. ib. 2, 10, 17: regnum ipsum, Plin. Pan. 55, 7: piratas mari, Flor. 4, 6: ut legati juberentur, summoto eo (Caesare) milites alloqui, Vell. 2, 62, 5. —Poet.: hic spelunca fuit vasto submota reccssu (sc. ex oculis), Verg. A. 8, 193.—Of things: ubi Alpes Germaniam ab Italiā summovent, separate, Plin. 3, 19, 23, § 132: silva Phoebeos summovet ictus, wards off, Ov. M. 5, 389.—
B. In partic.
1. Of a lictor, to clear away, remove people standing in the way, to make room: i, lictor, summove turbam, Liv. 3, 48, 3; 2, 56, 10; 4, 50, 5; 25, 3, 16; 45, 7, 4: nemo submovebatur, Plin. Pan. 76, 8.—Impers. pass.: cui summovetur, Sen. Ep. 94, 60: sederunt in tribunali, lictor apparuit, summoto incesserunt, after room had been made, Liv. 28, 27, 15: incedit (bos) submoto, Plin. 8, 46, 71, § 185: summoto aditus, access after the lictors had made room, id. 45, 29, 2 Weissenb. ad loc.; 45, 7, 4; Inscr. Fratr. Arv. ap. Marin. 25; 32; 35.—
b. Transf., to remove, dispel, etc.: non gazae neque consularis Summovet lictor miseros tumultus Mentis et curas, Hor. C. 2, 16, 10; cf.: submove vitia, Sen. Ep. 94, 60.—
2. In econom. lang., to clear off, sell off stock: oves, Col. 7, 3, 14: agnos, id. 7, 4, 3.—
II. Trop., to put or keep away, to withdraw, withhold, remove (syn. sepono): aliquem a re publicā, from civil affairs, Cic. Fragm. ap. Quint. 11, 1, 85: aliquem administratione reipublicae, Suet. Caes. 16; cf. id. ib. 28: reges a bello, Liv. 45, 23: sermonem a prooemio, Quint. 4, 1, 63: magnitudine poenae maleficio summoveri, Cic. Rosc. Am. 25, 70: summotus pudor, Hor. Epod. 11, 18: scrupulum, Col. 4, 29, 3: summovendum est utrumque ambitionis genus, Quint. 12, 7, 6: hiemem tecto, Luc. 2, 385.—
B. Esp., to banish: ad Histrum, Ov. P. 3, 4, 91: patriā, id. ib. 4, 16, 47: aliquem urbe et Italiā, Suet. Aug. 45 fin.: summotum defendis amicum, Ov. Tr. 3, 4, 41.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsummoveō

Latin sub- Proto-Indo-European *m(y)ewh₁- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *m(y)owh₁éyeti Proto-Italic *moweō Latin moveo Latin summoveō From sub- + moveo.

Quick answers

What does summoveō mean in Latin?
summoveō, a verb, means “to send or drive off or away; to remove, to dispel; to banish”.
What are the principal parts of summoveō?
summoveō, summovēre, summōvī, summōtum (second conjugation).
How do you pronounce summoveō?
In classical Latin, [sʊmˈmɔ.we.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [sumˈmɔː.ve.o].
Where does summoveō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin summoveō.