verbsecond conjugation
sēmoveō
sēmoveō (present infinitive sēmovēre, perfect active sēmōvī, supine sēmōtum)
Classical[seːˈmɔ.we.oː]Ecclesiastical[seˈmɔː.ve.o]
Meaning
- to move apart, put aside, remove, separate, part
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | sēmoveō | sēmovēbam | sēmovēbō | sēmōvī | sēmōveram | sēmōverō |
| 2nd sg. | sēmovēs | sēmovēbās | sēmovēbis | sēmōvistī | sēmōverās | sēmōveris |
| 3rd sg. | sēmovet | sēmovēbat | sēmovēbit | sēmōvit | sēmōverat | sēmōverit |
| 1st pl. | sēmovēmus | sēmovēbāmus | sēmovēbimus | sēmōvimus | sēmōverāmus | sēmōverimus |
| 2nd pl. | sēmovētis | sēmovēbātis | sēmovēbitis | sēmōvistis | sēmōverātis | sēmōveritis |
| 3rd pl. | sēmovent | sēmovēbant | sēmovēbunt | sēmōvērunt sēmōvēre | sēmōverant | sēmōverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | sēmoveam | sēmovērem | sēmōverim | sēmōvissem |
| 2nd sg. | sēmoveās | sēmovērēs | sēmōverīs | sēmōvissēs |
| 3rd sg. | sēmoveat | sēmovēret | sēmōverit | sēmōvisset |
| 1st pl. | sēmoveāmus | sēmovērēmus | sēmōverīmus | sēmōvissēmus |
| 2nd pl. | sēmoveātis | sēmovērētis | sēmōverītis | sēmōvissētis |
| 3rd pl. | sēmoveant | sēmovērent | sēmōverint | sēmōvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | sēmoveor | sēmovēbar | sēmovēbor |
| 2nd sg. | sēmovēris sēmovēre | sēmovēbāris sēmovēbāre | sēmovēberis sēmovēbere |
| 3rd sg. | sēmovētur | sēmovēbātur | sēmovēbitur |
| 1st pl. | sēmovēmur | sēmovēbāmur | sēmovēbimur |
| 2nd pl. | sēmovēminī | sēmovēbāminī | sēmovēbiminī |
| 3rd pl. | sēmoventur | sēmovēbantur | sēmovēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | sēmovear | sēmovērer |
| 2nd sg. | sēmoveāris sēmoveāre | sēmovērēris sēmovērēre |
| 3rd sg. | sēmoveātur | sēmovērētur |
| 1st pl. | sēmoveāmur | sēmovērēmur |
| 2nd pl. | sēmoveāminī | sēmovērēminī |
| 3rd pl. | sēmoveantur | sēmovērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | sēmovē | sēmovēre |
| pres. 2nd pl. | sēmovēte | sēmovēminī |
| fut. 2nd sg. | sēmovētō | sēmovētor |
| fut. 3rd sg. | sēmovētō | sēmovētor |
| fut. 2nd pl. | sēmovētōte | — |
| fut. 3rd pl. | sēmoventō | sēmoventor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | sēmovēre | sēmovērī |
| perfect infinitive | sēmōvisse | sēmōtum esse |
| future infinitive | sēmōtūrum esse | sēmōtum īrī |
| present participle | sēmovēns | — |
| perfect participle | — | sēmōtus sēmōta, sēmōtā, sēmōtae, sēmōtam, sēmōtārum, sēmōtās, sēmōte, sēmōtī, sēmōtīs, sēmōtō, sēmōtōrum, sēmōtōs |
| future participle | sēmōtūrus sēmōtūra, sēmōtūrā, sēmōtūrae, sēmōtūram, sēmōtūrārum, sēmōtūrās, sēmōtūre, sēmōtūrī, sēmōtūrīs, sēmōtūrō, sēmōtūrōrum, sēmōtūrōs, sēmōtūrum | sēmovendus sēmovenda, sēmovendā, sēmovendae, sēmovendam, sēmovendārum, sēmovendās, sēmovende, sēmovendīs, sēmovendōrum, sēmovendōs |
gerundsēmovendī, sēmovendō, sēmovendumsupinesēmōtum, sēmōtū
sē-mŏvĕo, mōvi, mōtum, 2, v. a.,
I. to move apart, to put aside, remove, separate (rare but class.; syn.: sepono, sejungo).
I. Lit.:
vos semotae, nos soli, Ter. And. 1, 5, 50: qui ante voce praeconis a liberis semovebantur, Cic. Har. Resp. 12, 26.—II. Trop., to part, separate, remove:
Strato ab eā disciplinā omnino semovendus est, Cic. Ac. 1, 9, 34: omnes sententias eorum omnino a philosophiā, id. Fin. 2, 13, 39: te a curis, Lucr. 1, 51; for which, also: curā metuque, id. 2, 19: egestatem ab dulci vitā, id. 3, 66: verba, Cic. de Or. 3, 5, 19: voluptatem semovendam esse, id. Fin. 5, 8.— Hence, sēmōtus, a, um, P. a., remote, distant, far removed. A. Lit.: colloquium petunt semoto a militibus loco, * Caes. B. C. 1, 84:
munitiones semotarum partium, Auct. B. Alex. 2, 3: longe semota tuemur, Lucr. 5, 579; 4, 288: terris semota, Hor. Ep. 2, 1, 21: semoti prius tarda necessitas Leti corripuit gradum, id. C. 1, 3, 32.—B. Trop.:
omnis divum natura Semota ab nostris rebus sejunctaque longe, remote, different, distinct, Lucr. 2, 648: cura semotu' metuque, id. 2, 19: semota ab dulci vitā stabilique, id. 3, 66.—Comp.: quo nihil a sapientis ratione semotius, Lact. 5, 15 med.: ut eorum disputationes et arcana semotaé dictionis peritus exciperem, i. e. of their familiar conversation, Tac. Or. 2.—* Adv.: sēmōtē, separately, apart, Marc. Emp. 20.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sē-moveō movī, mōtus, ēre,
to move apart, put aside, remove, separate: vos semotae, nos soli, T.: voce praeconis a liberis semoveri.—Fig., to part, separate, remove: Strato ab eā disciplinā semovendus est, i. e. not to be classed with that school: voluptatem semovendam esse.
Origins
Proto-Indo-European *s(w)éder. Latin sē- Proto-Indo-European *m(y)ewh₁- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *m(y)owh₁éyeti Proto-Italic *moweō Latin moveō Latin sēmoveō From sē- + moveō (“move”).
Descendants
- Italiansemovente
- Italiansemovenza
- Spanishsemoviente