verbsecond conjugation, no passive, no supine stem
subiaceō
subiaceō (present infinitive subiacēre, perfect active subiacuī)
Classical[sʊbˈja.ke.oː]Ecclesiastical[subˈjaː.t͡ʃe.o]
subiacēns pres. act. ptcp.
Meaning
- to lie beneath or near
- figurativelyto be under or subject to; to be connected with or belong to
Conjugation conjugation 2 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subiaceō | subiacēbam | subiacēbō | subiacuī | subiacueram | subiacuerō |
| 2nd sg. | subiacēs | subiacēbās | subiacēbis | subiacuistī | subiacuerās | subiacueris |
| 3rd sg. | subiacet | subiacēbat | subiacēbit | subiacuit | subiacuerat | subiacuerit |
| 1st pl. | subiacēmus | subiacēbāmus | subiacēbimus | subiacuimus | subiacuerāmus | subiacuerimus |
| 2nd pl. | subiacētis | subiacēbātis | subiacēbitis | subiacuistis | subiacuerātis | subiacueritis |
| 3rd pl. | subiacent | subiacēbant | subiacēbunt | subiacuērunt subiacuēre | subiacuerant | subiacuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subiaceam | subiacērem | subiacuerim | subiacuissem |
| 2nd sg. | subiaceās | subiacērēs | subiacuerīs | subiacuissēs |
| 3rd sg. | subiaceat | subiacēret | subiacuerit | subiacuisset |
| 1st pl. | subiaceāmus | subiacērēmus | subiacuerīmus | subiacuissēmus |
| 2nd pl. | subiaceātis | subiacērētis | subiacuerītis | subiacuissētis |
| 3rd pl. | subiaceant | subiacērent | subiacuerint | subiacuissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | subiacē | — |
| pres. 2nd pl. | subiacēte | — |
| fut. 2nd sg. | subiacētō | — |
| fut. 3rd sg. | subiacētō | — |
| fut. 2nd pl. | subiacētōte | — |
| fut. 3rd pl. | subiacentō | — |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | subiacēre | — |
| perfect infinitive | subiacuisse | — |
| present participle | subiacēns | — |
gerundsubiacendī, subiacendō, subiacendum
sub-jăcĕo, cŭi, 2, v. n.,
I. to lie under or near any thing (post-Aug.).
I. Lit.:
feles coeunt mare stante, feminā subjacente, Plin. 10, 63, 83, § 174: frumentum si tegulis subjaceat, id. 18, 30, 73, § 301: fenestris subjacet vestibulum villae, Plin. Ep. 2, 17, 15; cf.: subjacentes petrae, Curt. 5, 3, 18: campus aedificio subjacet, adjoins, lies close to the building, Col. 1, 2, 3; so, monti, Plin. Ep. 5, 6, 2: fenestra subjacens, id. ib. 2, 17, 6.—II. Trop., to be under, subject to any thing; to belong to or be connected with, etc.:
causa, cui plurimae subjacent lites, Quint. 3, 6, 27; cf. id. 3, 6, 41: subjacet utilitati etiam illa defensio, id. 7, 4, 12: quantitas plerumque eidem (qualitati) subjacet, id. 7, 4, 41: quaestiones velut subjacentes, id. 3, 6, 91 et saep.: vita, quae multis casibus subjacet, App. M. 11, p. 266, 10: inopes divitum impotentiae subjacentes, id. Dogm. Plat. 2, p. 28, 31: viliores personae capitali supplicio subjaceant, Cod. Just. 4, 40, 4: delicto, Vulg. Lev. 5, 3: ditioni regis, id. Esth. 9, 16: ex materiā subjacente (deo) ac paratā, within his power, Lact. 2, 8.Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsubiaceō
Latin sub- Proto-Indo-European *(H)yeh₁- Proto-Indo-European *-kt Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Italic *-ējō Proto-Indo-European *-éh₁tiinflu. Proto-Italic *-ēō Latin -eō Latin iaceō Latin subiaceō From sub- + iaceō (“lie”).
Descendants
- Italiansoggiacere
- Portuguesesubjazer
- Spanishsubyacer
In English words that came into English from subiaceō
- subjacentsubiaceō