LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

stimulō

stimulō (present infinitive stimulāre, perfect active stimulāvī, supine stimulātum)
Classical[ˈstɪ.mʊ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈstiː.mu.lo]

Meaning

  1. to urge on, goad on, stimulate, rouse up
  2. to torment, vex, trouble, disquiet, disturb

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Pungere · Stimulare

Pungere means to thrust at with any pointed instrument, in order to inflict a wound or occasion pain; whereas stimulare, with a sharp-pointed or penetrating instrument, in order, by inflicting pain, to rouse to watchfulness and activity. (vi. 292.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.stimulōstimulābamstimulābōstimulāvīstimulāveramstimulāverō
stimulārō
2nd sg.stimulāsstimulābāsstimulābisstimulāvistī
stimulāstī
stimulāverās
stimulārās
stimulāveris
3rd sg.stimulatstimulābatstimulābitstimulāvitstimulāverat
stimulārat
stimulāverit
stimulārit
1st pl.stimulāmusstimulābāmusstimulābimusstimulāvimusstimulāverāmusstimulāverimus
stimulārimus
2nd pl.stimulātisstimulābātisstimulābitisstimulāvistis
stimulāstis
stimulāverātis
stimulārātis
stimulāveritis
stimulāritis
3rd pl.stimulantstimulābantstimulābuntstimulāvērunt
stimulāvēre, stimulārunt
stimulāverant
stimulārant
stimulāverint
stimulārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.stimulemstimulāremstimulāverim
stimulārim
stimulāvissem
stimulāssem
2nd sg.stimulēsstimulārēsstimulāverīsstimulāvissēs
stimulāssēs
3rd sg.stimuletstimulāretstimulāverit
stimulārit
stimulāvisset
stimulāsset
1st pl.stimulēmusstimulārēmusstimulāverīmus
stimulārīmus
stimulāvissēmus
stimulāssēmus
2nd pl.stimulētisstimulārētisstimulāverītis
stimulārītis
stimulāvissētis
stimulāssētis
3rd pl.stimulentstimulārentstimulāverint
stimulārint
stimulāvissent
stimulāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.stimulorstimulābarstimulābor
2nd sg.stimulāris
stimulāre
stimulābāris
stimulābāre
stimulāberis
stimulābere
3rd sg.stimulāturstimulābāturstimulābitur
1st pl.stimulāmurstimulābāmurstimulābimur
2nd pl.stimulāminīstimulābāminīstimulābiminī
3rd pl.stimulanturstimulābanturstimulābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.stimulerstimulārer
2nd sg.stimulēris
stimulēre
stimulārēris
stimulārēre
3rd sg.stimulēturstimulārētur
1st pl.stimulēmurstimulārēmur
2nd pl.stimulēminīstimulārēminī
3rd pl.stimulenturstimulārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.stimulāstimulāre
pres. 2nd pl.stimulātestimulāminī
fut. 2nd sg.stimulātōstimulātor
fut. 3rd sg.stimulātōstimulātor
fut. 2nd pl.stimulātōte—
fut. 3rd pl.stimulantōstimulantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivestimulārestimulārī
perfect infinitivestimulāvisse
stimulāsse
stimulātum esse
future infinitivestimulātūrum essestimulātum īrī
present participlestimulāns—
perfect participle—stimulātus
future participlestimulātūrus
stimulātūra, stimulātūrā, stimulātūrae, stimulātūram, stimulātūrārum, stimulātūrās, stimulātūre, stimulātūrī, stimulātūrīs, stimulātūrō, stimulātūrōrum, stimulātūrōs, stimulātūrum
stimulandus
stimulanda, stimulandā, stimulandae, stimulandam, stimulandārum, stimulandās, stimulande, stimulandīs, stimulandōrum, stimulandōs
gerundstimulandī, stimulandō, stimulandumsupinestimulātum, stimulātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

conscientiae maleficiorum stimulant aliquem
his guilty conscience gives him no rest.

stĭmŭlo, āvi, ātum, 1, v. a. id.,
I. to prick with a goad, to prick or goad on, to urge on (syn. pungo).
I. Lit. (post-Aug. and rare): quadrijugos flagello, Sil. 4, 439: equos calcaribus, Val. Max. 3, 2, 9; for which, poet. transf.: turbatos currus, Luc. 7, 570; Sil. 16, 367: aries stimulatus, Col. 7, 3, 5.—
II. Trop., to goad, torment, vex, trouble, disquiet, disturb (class. and freq.; syn. agito): jactor, crucior, agitor, stimulor, vorsor in amoris rota miser, Plaut. Cist. 2, 1, 4: hunc sibi ex animo scrupulum, qui se dies noctesque stimulat ac pungit, ut evellatis, postulat, Cic. Rosc. Am. 2, 6: larvae stimulant virum, Plaut. Capt. 3, 4, 66: te conscientiae stimulant maleficiorum tuorum, Cic. Par. 2, 18: me nunc et congressus hujus (Caesaris) stimulat, id. Att. 9, 15, 2: me haec solitudo minus stimulat quam ista celebritas, id. ib. 12, 13, 1: consulem cura de minore filio stimulabat, Liv. 44, 44: stimulatus furenti rabie, Cat. 63, 4: curis animum stimulantibus, Claud. in Ruf. 2, 326.—
B. In gen., to rouse up, set in motion; to spur on, incite, stimulate to any action (syn. cieo, excio).
(a). With simple acc.: Phrygio stimulat numero cava tibia mentes, Lucr. 2, 620: aliquem, Liv. 3, 68, 10: avita gloria animum stimulabat, id. 1, 22, 2: irā stimulante animos, id. 1, 12, 1; 30, 11: cupido animum stimulabat, Curt. 4, 7, 8; 6, 5, 19: stimulata pellicis irā, Ov. M. 4, 235.—With inanim. objects: jurgia praecipue vino stimulata, Ov. A. A. 1, 591: Persicorum sucus sitim stimulat, Plin. 23, 7, 67, § 132; so, venerem, id. 20, 5, 15, § 32; cf. conceptus, id. 2, 8, 6, § 38: fugam hostium, id. 9, 8, 9, § 32: iras functas, to revive, arouse, Stat. Th. 12, 437. —
(b). With ad: ad alicujus salutem defendendam stimulari atque excitari, Cic. Planc. 28, 69: ad perturbandam rempublicam, Sall. C. 18, 4: ad arma, Liv. 1, 23, 7: ad iram, Tac. H. 2, 44.—
(g). With in: injuriae dolor in Tarquinium eos stimulabat, Liv. 1, 40, 4: animos eorum irā in hostes stimulando, id. 21, 11, 3; cf. in a mixed construction: ad iram saepius quam in formidinem stimulabantur, Tac. H. 2, 44 fin.—
(d). With ut or ne: vetus nostra simultas antea stimulabat me, ut caverem, etc., Cic. Fam. 3, 12, 4: rubore stimulabantur, ne clientulorum loco numerarentur, Tac. Or. 37; Curt. 7, 7, 26.—(ε) Poet., with inf.: festinare fugam ... iterum stimulat, Verg. A. 4, 576: stimulante metu fati praenoscere cursus, Luc. 6, 423: juvencos jactare accensis stimulavi cornibus ignes, Sil. 12, 504.—(ζ) Absol.: stimulante fame, Ov. Tr. 1, 6, 9: stimulante conscientiā, Curt. 5, 11, 7: metu stimulante, id. 7, 7, 26.

Origins

From stimulus (“goad; sting; spur, incentive”).

Descendants
  • Catalanestimular
  • Englishstimulate
  • Frenchstimuler
  • Italianstimolare
  • Occitanestimular
  • Portugueseestimular
  • Romanianstimula
  • Spanishestimular
  • Friulianstimolâ
  • Galicianestimular

Quick answers

What does stimulō mean in Latin?
stimulō, a verb, means “to urge on, goad on, stimulate, rouse up; to torment, vex, trouble, disquiet, disturb”.
What are the principal parts of stimulō?
stimulō, stimulāre, stimulāvī, stimulātum (first conjugation).
How do you pronounce stimulō?
In classical Latin, [ˈstɪ.mʊ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈstiː.mu.lo].