noun · femininethird declension
stimulātiō
stimulātiō f (genitive stimulātiōnis)
Classical[stɪ.mʊˈɫaː.ti.oː]Ecclesiastical[sti.muˈlat.t͡si.o]
Meaning
- a pricking on, incitement, stimulation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | stimulātiō | stimulātiōnēs |
| genitive | stimulātiōnis | stimulātiōnum |
| dative | stimulātiōnī | stimulātiōnibus |
| accusative | stimulātiōnem | stimulātiōnēs |
| ablative | stimulātiōne | stimulātiōnibus |
| vocative | stimulātiō | stimulātiōnēs |
stĭmŭlātĭo, ōnis, f. stimulo,
I. a pricking on, incitement, stimulation (post-Aug.):
ingens, Plin. 35, 2, 2, § 7: privata cuique, Tac. H. 1, 90 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
stimulātiō ōnus, f
stimulo, an incitement, stimulation : privata, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*(s)tey-?
- Latinstimulātiō
Latin stimulō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin stimulātiō From stimulō (“urge on, goad on”) + -tiō.
Descendants
- Catalanestimulació
- Englishstimulation
- Frenchstimulation
- Italianstimolazione
- Occitanestimulacion
- Portugueseestimulação
- Romanianstimulație
- Spanishestimulación
- Galicianestimulación
- Russianстимуляция
In English words that came into English from stimulātiō
- stimulationstimulātiō