LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

stimulus

stimulus m (genitive stimulī)
Classical[ˈstɪ.mʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈstiː.mu.lus]

Meaning

  1. masculinea goad, prick
  2. masculinea sting
  3. figurativelymasculinestimulus, incentive

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativestimulusstimulī
genitivestimulīstimulōrum
dativestimulōstimulīs
accusativestimulumstimulōs
ablativestimulōstimulīs
vocativestimulestimulī

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

stimulis gloriae concitari
to be spurred on by ambition.
calcaria alicui adhibere, admovere; stimulos alicui admovere
to spur, urge a person on.

stĭmŭlus, i, m. for stig-mulus, from the root stig; Gr. στίζω; v. stilus.
I. A goad for driving cattle, slaves, etc. (class., esp. in the trop. sense).
A. Lit.: jam lora teneo, jam stimulum in manu: Agite equi, etc., Plaut. Men. 5, 2, 112: parce, puer, stimulis, et fortius utere loris, Ov. M. 2, 127: aut stimulo tardos increpuisse boves, Tib. 1, 1, 30 (12); cf. Ov. M. 14, 647: ita te forabunt patibulatum per vias Stimulis, Plaut. Ps. 1, 1, 54: aliquem stimulo fodere, id. Curc. 1, 2, 40: dum te stimulis fodiam, Cic. Phil. 2, 34, 86: numquam stimulo lacessat juvencum, Col. 2, 2, 26.—As a term of abuse of slaves: stimulorum seges, Plaut. Aul. 1, 1, 6; cf. id. Cas. 2, 8, 11: stimulorum tritor, id. Pers. 5, 2, 17.—Prov.: si stimulos pugnis caedis, manibus plus dolet, i. e. an evil is aggravated by foolish opposition, Plaut. Truc. 4, 2, 55; cf.: advorsum stimulum calces, kick against the pricks, Ter. Phorm. 1, 2, 28.—
B. Trop., a goad (as in Engl., either that which vexes, irritates, torments, or, more freq., that which spurs on, incites, stimulates).
1. A sting, torment, pang: mens sibi conscia factis ... adhibet stimulos torretque flagellis, Lucr. 3, 1019; cf.: subesse caecum aliquem cordi stimulum, id. 3, 874: ne illa stimulum longum habet, quae usque illinc cor pungit meum, Plaut. Truc. 4, 3, 79: stimulos doloris contemnere, Cic. Tusc. 2, 27, 66; cf.: (res malae) lacerant, vexant, stimulos admovent, etc., id. ib. 3, 16, 35: stimulos in pectore caecos Condidit, Ov. M. 1, 726.—
2. A spur, incentive, incitement, stimulus: animum gloriae stimulis concitare, Cic. Arch. 11, 29: quidam industriae ac laboris (with illecebrae libidinum), id. Cael. 5, 12: quot stimulos admoverit homini victoriae studioso, id. Sest. 5, 12; cf.: defendendi Vatinii, id. Fam. 1, 9, 19: omnia pro stimulis facibusque ciboque furoris Accipit, Ov. M. 6, 480: ardet, et injusti stimulis agitatur amoris, id. F. 2, 779: non hostili modo odio sed amoris etiam stimulis, Liv. 30, 14, 1: ad hanc voluntatem ipsius naturae stimulis incitamur, Cic. Rep. 1, 2, 3: ad dicendum etiam pudor stimulos habet, Quint. 10, 7, 16: agrariae legis tribuniciis stimulis plebs furebat, Liv. 2, 54; cf.: acriores quippe aeris alieni stimulos esse, id. 6, 11: subdere stimulos animo, id. 6, 34: in aliquem stimulis accendi, Tac. H. 3, 45; cf.: suis stimulis excitos Moesiae duces, id. ib. 3, 53: secundae res acrioribus stimulis animos explorant, id. ib. 1, 15: acres Subjectat lasso stimulos, Hor. S. 2, 7, 94: stimulos sub pectore vertit Apollo, Verg. A. 6, 101: movere acres stimulos irarum, Luc. 2, 324: accensae stimulis majoribus irae, Stat. Th. 11, 497: dare stimulos laudum, id. Achill. 1, 203.—
II. In milit. lang., a pointed stake concealed beneath the surface of the ground, to repel hostile troops (syn.: sudes, stipes), Caes. B. G. 7, 73 fin.: se stimulis induere, id. ib. 7, 82.

Origins

Possibly from a Proto-Indo-European *(s)tey- (“sharp object”) that might also be found in stilus, stīva. This could be an unextended variant of the same root found in *(s)teyg- (“to pierce, prick, be sharp”), the source of Ancient Greek στίζω (stízō, “to mark”), although De Vaan is skeptical of the connection.

Descendants
  • Catalanestímul
  • Englishstimulus
  • Frenchstimulus
  • Italianstimolo
  • Portugueseestímulo
  • Romanianstimul
  • Spanishestímulo
  • Dutchstimulus
  • Galicianestímulo
  • Piedmontesestimol

Quick answers

What does stimulus mean in Latin?
stimulus, a noun, means “a goad, prick; a sting; stimulus, incentive”.
What is the genitive of stimulus?
The genitive singular is stimulī. stimulus is masculine, second declension.
How do you pronounce stimulus?
In classical Latin, [ˈstɪ.mʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈstiː.mu.lus].