adjectivefirst/second-declension adjective
stimuleus
stimuleus (feminine stimulea, neuter stimuleum)
Classical[stɪˈmʊ.ɫe.ʊs]Ecclesiastical[stiˈmuː.le.us]
Meaning
- adjectiveconsisting of prickles or goads
nisi mihī supplicium stimuleum dē datur,
Unless I am given a punishment of goads/spikes against you,c. 300 BC, Titus Maccius Plautus, “II.vi”, in Miles gloriosus [Glorious soldier], line 511 (31):
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | stimuleus | stimulea | stimuleum |
| genitive | stimuleī | stimuleae | stimuleī |
| dative | stimuleō | stimuleae | stimuleō |
| accusative | stimuleum | stimuleam | stimuleum |
| ablative | stimuleō | stimuleā | stimuleō |
| vocative | stimulee | stimulea | stimuleum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | stimuleī | stimuleae | stimulea |
| genitive | stimuleōrum | stimuleārum | stimuleōrum |
| dative | stimuleīs | stimuleīs | stimuleīs |
| accusative | stimuleōs | stimuleās | stimulea |
| ablative | stimuleīs | stimuleīs | stimuleīs |
| vocative | stimuleī | stimuleae | stimulea |
stĭmŭlĕus, a, um, adj. stimulus,
I. consisting of prickles or goads:
supplicium, Plaut. Mil. 2, 6, 31.Origins
From stimulus (“a goad, prick”) from stimulō (“to stimulate”).