verbfirst conjugation
exstimulō
exstimulō (present infinitive exstimulāre, perfect active exstimulāvī, supine exstimulātum)
Classical[ɛks(ː)tɪ.mʊ.ɫoː]Ecclesiastical[eksˈstiː.mu.lo]
Meaning
- literallytransitiveto goad on
- transitiveto provoke, instigate
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exstimulō | exstimulābam | exstimulābō | exstimulāvī | exstimulāveram | exstimulāverō |
| 2nd sg. | exstimulās | exstimulābās | exstimulābis | exstimulāvistī | exstimulāverās | exstimulāveris |
| 3rd sg. | exstimulat | exstimulābat | exstimulābit | exstimulāvit | exstimulāverat | exstimulāverit |
| 1st pl. | exstimulāmus | exstimulābāmus | exstimulābimus | exstimulāvimus | exstimulāverāmus | exstimulāverimus |
| 2nd pl. | exstimulātis | exstimulābātis | exstimulābitis | exstimulāvistis | exstimulāverātis | exstimulāveritis |
| 3rd pl. | exstimulant | exstimulābant | exstimulābunt | exstimulāvērunt exstimulāvēre | exstimulāverant | exstimulāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exstimulem | exstimulārem | exstimulāverim | exstimulāvissem |
| 2nd sg. | exstimulēs | exstimulārēs | exstimulāverīs | exstimulāvissēs |
| 3rd sg. | exstimulet | exstimulāret | exstimulāverit | exstimulāvisset |
| 1st pl. | exstimulēmus | exstimulārēmus | exstimulāverīmus | exstimulāvissēmus |
| 2nd pl. | exstimulētis | exstimulārētis | exstimulāverītis | exstimulāvissētis |
| 3rd pl. | exstimulent | exstimulārent | exstimulāverint | exstimulāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | exstimulor | exstimulābar | exstimulābor |
| 2nd sg. | exstimulāris exstimulāre | exstimulābāris exstimulābāre | exstimulāberis exstimulābere |
| 3rd sg. | exstimulātur | exstimulābātur | exstimulābitur |
| 1st pl. | exstimulāmur | exstimulābāmur | exstimulābimur |
| 2nd pl. | exstimulāminī | exstimulābāminī | exstimulābiminī |
| 3rd pl. | exstimulantur | exstimulābantur | exstimulābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | exstimuler | exstimulārer |
| 2nd sg. | exstimulēris exstimulēre | exstimulārēris exstimulārēre |
| 3rd sg. | exstimulētur | exstimulārētur |
| 1st pl. | exstimulēmur | exstimulārēmur |
| 2nd pl. | exstimulēminī | exstimulārēminī |
| 3rd pl. | exstimulentur | exstimulārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | exstimulā | exstimulāre |
| pres. 2nd pl. | exstimulāte | exstimulāminī |
| fut. 2nd sg. | exstimulātō | exstimulātor |
| fut. 3rd sg. | exstimulātō | exstimulātor |
| fut. 2nd pl. | exstimulātōte | — |
| fut. 3rd pl. | exstimulantō | exstimulantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | exstimulāre | exstimulārī |
| perfect infinitive | exstimulāvisse | exstimulātum esse |
| future infinitive | exstimulātūrum esse | exstimulātum īrī |
| present participle | exstimulāns | — |
| perfect participle | — | exstimulātus exstimulāta, exstimulātā, exstimulātae, exstimulātam, exstimulātārum, exstimulātās, exstimulātī, exstimulātōrum, exstimulātōs |
| future participle | exstimulātūrus | exstimulandus |
gerundexstimulandī, exstimulandō, exstimulandumsupineexstimulātum, exstimulātū
ex-stĭmŭlo (ext-), āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to prick up, to goad (poet. and in post-Aug. prose). *
I. Lit.:
aculeo, Plin. 9, 37, 61, § 132.—II. Trop., to goad on, excite, instigate, stimulate:
aliquem dictis, Ov. F. 6, 588: corda furore bellandi, Sil. 1, 38; cf.: armentum libidinis furiis, Col. 6, 27, 3: tigrim fame, Ov. M. 5, 165: animum, Tac. A. 15, 50: libidinem, Col. 8, 11, 8: fata cessantia, i. e. to hasten death, Ov. Tr. 3, 2, 29. —Pass.: exstimulatur a libertis, ut ostenderet, Tac. A. 4, 59.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ex-stimulō (ext-) āvī, ātus, āre,
to goad on, instigate, stimulate: virum dictis, O.: Tigris Exstimulata fame, O.: fata cessantia, i. e. hasten death, O.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
- Proto-Italic*eks
- Latinexstimulō
Latin ex- Proto-Indo-European *(s)tey-? Latin stimulus Latin stimulō Latin exstimulō From ex- + stimulō (“to urge on”).