verbfirst conjugation
signō
signō (present infinitive signāre, perfect active signāvī, supine signātum)
Classical[ˈsɪŋ.noː]Ecclesiastical[ˈsiɲ.ɲo]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- to mark, sign
- to seal, stamp
- to statue
- figurativelyto point out, to indicate, to express, to designate
Latīnē defined in Latin in our graded readers
signum dō vel pōnō; epistulam ānulō signāmus.signō -āre — in Mille Verba, Artēs et Litterae
sigillō claudōsignō -āre, -ātus — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 13
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | signō | signābam | signābō | signāvī | signāveram | signāverō signārō |
| 2nd sg. | signās | signābās | signābis | signāvistī signāstī | signāverās signārās | signāveris |
| 3rd sg. | signat | signābat | signābit | signāvit | signāverat signārat | signāverit signārit |
| 1st pl. | signāmus | signābāmus | signābimus | signāvimus | signāverāmus | signāverimus signārimus |
| 2nd pl. | signātis | signābātis | signābitis | signāvistis signāstis | signāverātis signārātis | signāveritis signāritis |
| 3rd pl. | signant | signābant | signābunt | signāvērunt signāvēre, signārunt | signāverant signārant | signāverint signārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | signem | signārem | signāverim signārim | signāvissem signāssem |
| 2nd sg. | signēs | signārēs | signāverīs | signāvissēs signāssēs |
| 3rd sg. | signet | signāret | signāverit signārit | signāvisset signāsset |
| 1st pl. | signēmus | signārēmus | signāverīmus signārīmus | signāvissēmus signāssēmus |
| 2nd pl. | signētis | signārētis | signāverītis signārītis | signāvissētis signāssētis |
| 3rd pl. | signent | signārent | signāverint signārint | signāvissent signāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | signor | signābar | signābor |
| 2nd sg. | signāris signāre | signābāris signābāre | signāberis signābere |
| 3rd sg. | signātur | signābātur | signābitur |
| 1st pl. | signāmur | signābāmur | signābimur |
| 2nd pl. | signāminī | signābāminī | signābiminī |
| 3rd pl. | signantur | signābantur | signābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | signer | signārer |
| 2nd sg. | signēris signēre | signārēris signārēre |
| 3rd sg. | signētur | signārētur |
| 1st pl. | signēmur | signārēmur |
| 2nd pl. | signēminī | signārēminī |
| 3rd pl. | signentur | signārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | signā | signāre |
| pres. 2nd pl. | signāte | signāminī |
| fut. 2nd sg. | signātō | signātor |
| fut. 3rd sg. | signātō | signātor |
| fut. 2nd pl. | signātōte | — |
| fut. 3rd pl. | signantō | signantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | signāre | signārī |
| perfect infinitive | signāvisse signāsse | signātum esse |
| future infinitive | signātūrum esse | signātum īrī |
| present participle | signāns | — |
| perfect participle | — | signātus signāta, signātā, signātae, signātam, signātārum, signātās, signātī, signātōrum, signātōs |
| future participle | signātūrus signātūra, signātūrā, signātūrae, signātūram, signātūrārum, signātūrās, signātūre, signātūrī, signātūrīs, signātūrō, signātūrōrum, signātūrōs, signātūrum | signandus signanda, signandā, signandae, signandam, signandārum, signandās, signande, signandīs, signandōrum, signandōs |
gerundsignandī, signandō, signandumsupinesignātum, signātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- aes (argentum) signatum
- coined money; bullion.
- epistulam signare, obsignare
- to seal, fasten a letter.
signo, āvi, ātum, 1, v. a. signum,
I. to set a mark upon, to mark, mark out, designate (syn.: noto, designo).
I. Lit.
A. In gen. (mostly poet. and in post-Aug. prose): discrimen non facit neque signat linea alba, Lucil. ap. Non. 405, 17:
signata sanguine pluma est, Ov. M. 6, 670: ne signare quidem aut partiri limite campum Fas erat, Verg. G. 1, 126: humum limite mensor, Ov. M. 1, 136; id. Am. 3, 8, 42: moenia aratro, id. F. 4, 819: pede certo humum, to print, press, Hor. A. P. 159; cf.: vestigia summo pulvere, to mark, imprint, Verg. G. 3, 171: auratā cyclade humum, Prop. 4 (5), 7, 40. haec nostro signabitur area curru, Ov. A. A. 1, 39: locum, ubi ea (cistella) excidit, Plaut. Cist. 4, 2, 28: caeli regionem in cortice signant, mark, cut, Verg. G. 2, 269: nomina saxo, Ov. M. 8, 539: rem stilo, Vell. 1, 16, 1: rem carmine, Verg. A. 3, 287; for which: carmine saxum, Ov. M. 2, 326: cubitum longis litteris, Plaut. Rud. 5, 2, 7: ceram figuris, to imprint, Ov. M. 15, 169: cruor signaverat herbam, had stained, id. ib. 10, 210; cf. id. ib. 12, 125: signatum sanguine pectus, id. A. A. 2, 384: dubiā lanugine malas, id. M. 13, 754: signata in stirpe cicatrix, Verg. G. 2, 379: manibus Procne pectus signata cruentis, id. ib. 4, 15: vocis infinitios sonos paucis notis, Cic. Rep. 3, 2, 3: visum objectum imprimet et quasi signabit in animo suam speciem, id. Fat. 19, 43.—B. In partic.
1. To mark with a seal; to seal, seal up, affix a seal to a thing (usually obsignare):
accepi a te signatum libellum, Cic. Att. 11, 1, 1: volumina, Hor. Ep. 1, 13, 2: locellum tibi signatum remisi, Caes. ap. Charis. p. 60 P.: epistula, Nep. Pel. 3, 2: arcanas tabellas, Ov. Am. 2, 15, 15: signatis quicquam mandare tabellis, Tib. 4, 7, 7: lagenam (anulus), Mart. 9, 88, 7: testamentum, Plin. Ep. 2, 20, 8 sq.; cf. Mart. 5, 39, 2: nec nisi signata venumdabatur (terra), Plin. 35, 4, 14, § 33.—Absol., Mart. 10, 70, 7; Quint. 5, 7, 32; Suet. Ner. 17.— 2. To mark with a stamp; hence,
a. Of money, to stamp, to coin:
aes argentum aurumve publice signanto, Cic. Leg. 3, 3, 6; cf.: qui primus ex auro denarium signavit ... Servius rex primus signavit aes ... Signatum est nota pecudum, unde et pecunia appellata ... Argentum signatum est anno, etc., Plin. 33, 3, 13, § 44: argentum signatum, Cic. Verr. 2, 5, 25, § 63; Quint. 5, 10, 62; 5, 14, 26: pecunia signata Illyriorum signo, Liv. 44, 27, 9: denarius signatus Victoriā, Plin. 33, 3, 13, § 46: sed cur navalis in aere Altera signata est, Ov. F. 1, 230: milia talentūm argenti non signati formā, sed rudi pondere, Curt. 5, 2, 11.— Hence, b. Poet.:
signatum memori pectore nomen habe, imprinted, impressed, Ov. H. 13, 66: (filia) quae patriā signatur imagine vultus, i. e. closely resembles her father, Mart. 6, 27, 3.—c. To stamp, i. e. to license, invest with official authority (late Lat.):
quidam per ampla spatia urbis ... equos velut publicos signatis, quod dicitur, calceis agitant, Amm. 14, 6, 16.—3. Pregn., to distinguish, adorn, decorate (poet.):
pater ipse suo superūm jam signat honore, Verg. A. 6, 781 Heyne: caelum corona, Claud. Nupt. Hon. et Mar. 273.—II. Trop., to point out, signify, indicate, designate, express (rare; more usually significo, designo; in Cic. only Or. 19, 64, where dignata is given by Non. 281, 10;
v. Meyer ad loc.): translatio plerumque signandis rebus ac sub oculos subiciendis reperta est, Quint. 8, 6, 19: quotiens suis verbis signare nostra voluerunt (Graeci), id. 2, 14, 1; cf.: appellatione signare, id. 4, 1, 2: utrius differentiam, id. 6, 2, 20; cf. id. 9, 1, 4; 12, 10, 16: nomen (Caieta) ossa signat, Verg. A. 7, 4: fama signata loco est, Ov. M. 14, 433: miratrixque sui signavit nomine terras, designated, Luc. 4, 655; cf.: (Earinus) Nomine qui signat tempora verna suo, Mart. 9, 17, 4: Turnus ut videt ... So signari oculis, singled out, looked to, Verg. A. 12, 3: signare responsum, to give a definite or distinct answer, Sen. Ben. 7, 16, 1.—With rel.-clause: memoria signat in quā regione quali adjutore legatoque fratre meo usus sit, Vell. 2, 115.—B. To distinguish, recognize:
primi clipeos mentitaque tela Adgnoscunt, atque ora sono discordia signant, Verg. A. 2, 423; cf.: sonis homines dignoscere, Quint. 11, 3, 31: animo signa quodcumque in corpore mendum est, Ov. R. Am. 417.—C. To seal, settle, establish, confirm, prescribe (mostly poet.):
signanda sunt jura, Prop. 3 (4), 20, 15. signata jura, Luc. 3, 302: jura Suevis, Claud. ap. Eutr. 1, 380; cf.: precati deos ut velint ea (vota) semper solvi semperque signari, Plin. Ep. 10, 35 (44).—D. To close, end:
qui prima novo signat quinquennia lustro, Mart. 4, 45, 3.—Hence, A. signan-ter, adv. (acc. to II. A.), expressly, clearly, distinctly (late Lat. for the class. significanter):
signanter et breviter omnia indicare, Aus. Grat. Act. 4: signanter et proprie dixerat, Hier. adv. Jovin. 1, 13 fin.—B. signātus, a, um, P. a.
1. (Acc. to I. B. 1. sealed; hence) Shut up, guarded, preserved (mostly ante- and post-class.): signata sacra, Varr. ap. Non. 397, 32: limina. Prop. 4 (5), 1, 145. Chrysidem negat signatam reddere, i. e. unharmed, intact, pure, Lucil. ap. Non. 171, 6; cf.:
assume de viduis fide pulchram, aetate signatam, Tert. Exhort. 12.—2. (Acc. to II. A.) Plain, clear, manifest (post-class. for significans):
quid expressius atque signatius in hanc causam? Tert. Res. Carn. 13.—Adv.: signātē, clearly, distinctly (post-class.): qui (veteres) proprie atque signate locuti sunt, Gell. 2, 6, 6; Macr. S. 6, 7.—Comp.: signatius explicare aliquid, Amm. 23, 6, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sīgnō āvī, ātus, āre
signum, to set a mark upon, mark, mark out, designate : sonos notis: in animo suam speciem: signata sanguine pluma est, O.: campum, V.: humum limite, O.: pede certo humum, press , H.: summo vestigia pulvere, imprint , V.: caeli regionem in cortice signant, cut , V.: ceram figuris, imprint , O.: cruor signaverat herbas, had stained , O.: signata in stirpe cicatrix, V.— To impress with a seal, seal, seal up, affix a seal to : signatus libellus: volumina, H.: epistula, N.—Poet.: signanda sunt iura, i. e. to be established , Pr.: Signatum memori pectore nomen habe, imprinted , O.— To mark with a stamp, stamp, coin : aurum publice: pecunia signata Illyriorum signo, L.: sed cur navalis in aere Altera signata est, O.— To distinguish, adorn, decorate : (eum) superum honore, V.—Fig., to point out, signify, indicate, designate, express : unius oratoris locutio hoc proprio signata nomine est (sc. oratione): Fama signata loco est, O.: ut videt Se signari oculis, singled out , V.— To distinguish, note, mark : ora sono discordia, V.: animo signa quodcumque in corpore mendum est, O.
Origins
- Proto-Indo-European*sek-?
- Proto-Italic*segnom
- Latinsignō
Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Proto-Italic *segnāō Latin signō Inherited from Proto-Italic *segnāō, from *segnom + *-āō. By surface analysis, signum (“mark”) + -ō.
Descendants
- Catalansenyar
- Italiansegnare
- Occitansenhar
- Romaniansemna
- Spanishseñar
- Catalansignar
- Frenchsignerfrom Old French signer
- Germansignierenfrom Old French signer
- Englishsignfrom Old French signer
- Spanishsignar