verbfirst conjugation
obsignō
obsignō (present infinitive obsignāre, perfect active obsignāvī, supine obsignātum)
Classical[ɔpˈsɪŋ.noː]Ecclesiastical[obˈsiɲ.ɲo]
Meaning
- to seal up; to affix a seal to
- to seal an accusation
- to pledge or mortgage under hand and seal
- figurativelyto stamp, impress
Latīnē defined in Latin in our graded readers
signō claudōobsignō -āre — in IVLIANVS III: Persia, ch. 23
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obsignō | obsignābam | obsignābō | obsignāvī | obsignāveram | obsignāverō obsignārō |
| 2nd sg. | obsignās | obsignābās | obsignābis | obsignāvistī obsignāstī | obsignāverās obsignārās | obsignāveris |
| 3rd sg. | obsignat | obsignābat | obsignābit | obsignāvit | obsignāverat obsignārat | obsignāverit obsignārit |
| 1st pl. | obsignāmus | obsignābāmus | obsignābimus | obsignāvimus | obsignāverāmus | obsignāverimus obsignārimus |
| 2nd pl. | obsignātis | obsignābātis | obsignābitis | obsignāvistis obsignāstis | obsignāverātis obsignārātis | obsignāveritis obsignāritis |
| 3rd pl. | obsignant | obsignābant | obsignābunt | obsignāvērunt obsignāvēre, obsignārunt | obsignāverant obsignārant | obsignāverint obsignārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obsignem | obsignārem | obsignāverim obsignārim | obsignāvissem obsignāssem |
| 2nd sg. | obsignēs | obsignārēs | obsignāverīs | obsignāvissēs obsignāssēs |
| 3rd sg. | obsignet | obsignāret | obsignāverit obsignārit | obsignāvisset obsignāsset |
| 1st pl. | obsignēmus | obsignārēmus | obsignāverīmus obsignārīmus | obsignāvissēmus obsignāssēmus |
| 2nd pl. | obsignētis | obsignārētis | obsignāverītis obsignārītis | obsignāvissētis obsignāssētis |
| 3rd pl. | obsignent | obsignārent | obsignāverint obsignārint | obsignāvissent obsignāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | obsignor | obsignābar | obsignābor |
| 2nd sg. | obsignāris obsignāre | obsignābāris obsignābāre | obsignāberis obsignābere |
| 3rd sg. | obsignātur | obsignābātur | obsignābitur |
| 1st pl. | obsignāmur | obsignābāmur | obsignābimur |
| 2nd pl. | obsignāminī | obsignābāminī | obsignābiminī |
| 3rd pl. | obsignantur | obsignābantur | obsignābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | obsigner | obsignārer |
| 2nd sg. | obsignēris obsignēre | obsignārēris obsignārēre |
| 3rd sg. | obsignētur | obsignārētur |
| 1st pl. | obsignēmur | obsignārēmur |
| 2nd pl. | obsignēminī | obsignārēminī |
| 3rd pl. | obsignentur | obsignārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | obsignā | obsignāre |
| pres. 2nd pl. | obsignāte | obsignāminī |
| fut. 2nd sg. | obsignātō | obsignātor |
| fut. 3rd sg. | obsignātō | obsignātor |
| fut. 2nd pl. | obsignātōte | — |
| fut. 3rd pl. | obsignantō | obsignantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | obsignāre | obsignārī |
| perfect infinitive | obsignāvisse obsignāsse | obsignātum esse |
| future infinitive | obsignātūrum esse | obsignātum īrī |
| present participle | obsignāns obsignante, obsignantem, obsignantēs, obsignantī, obsignantia, obsignantibus, obsignantis, obsignantīs, obsignantium | — |
| perfect participle | — | obsignātus obsignāta, obsignātā, obsignātae, obsignātam, obsignātārum, obsignātās, obsignātī, obsignātōrum, obsignātōs |
| future participle | obsignātūrus obsignātūra, obsignātūrā, obsignātūrae, obsignātūram, obsignātūrārum, obsignātūrās, obsignātūre, obsignātūrī, obsignātūrīs, obsignātūrō, obsignātūrōrum, obsignātūrōs, obsignātūrum | obsignandus obsignanda, obsignandā, obsignandae, obsignandam, obsignandārum, obsignandās, obsignande, obsignandīs, obsignandōrum, obsignandōs |
gerundobsignandī, obsignandō, obsignandumsupineobsignātum, obsignātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- epistulam signare, obsignare
- to seal, fasten a letter.
- testamentum obsignare (B. G. 1. 39)
- to sign a will.
ob-signo, āvi, ātum, 1,
I. v. a., to seal, seal up a will, a letter, etc. (class.).
I. Lit.
A. In gen.:
cedo tu ceram ac linum actutum: age obliga, obsigna cito, Plaut. Bacch. 4, 4, 96: cellas, id. Cas. 2, 1, 1: lagenas, Q. Cic. Fam. 16, 26: epistulam, Cic. Att. 8, 6, 1; id. Pis. 28, 71.—Esp.: tabulas, testamenta, to sign and seal, as a witness: istam ipsam quaestionem, dicite, quis obsignavit? Cic. Clu. 66, 185: tabellas ejus rei condicionisque, id. Quint. 21, 67: testamentum signis adulterinis, id. Clu. 14, 41: obsignavit anulo, Vulg. Dan. 6, 17.—Prov.: agere cum aliquo tabellis obsignatis, to deal with one with sealed writings, i. e. in the strictest form, Cic. Tusc. 5, 11, 33 (cf.: tamquam ex syngraphā agere cum populo, id. Mur. 17, 35): tabulas obsignare velle, would seal up the documents, i. e. would have no discussion, id. Pis. 28, 69.—B. In partic.
1. To seal up the papers and effects of an accused person, Cic. Verr. 1, 19, 50.—Hence,
2. To seal an accusation against one: qui contra Scaurum patrem suum obsignaverat, Cic. Scaur. Fragm. ap. Ascon.—
3. To pledge or mortgage under one's hand and seal:
tria agri jugera ad aerarium obsignaverat, Val. Max. 4, 4, 7.— 4. To close under seal, make fast:
inane obsignari nihil solere, Cic. Div. 2, 70, 145; cf. the context.—II. Trop., to stamp, impress:
formam verbi, Lucr. 4, 567: aliquid obsignatum habere, to impress on the mind, id. 2, 581.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ob-sīgnō āvī, ātus, āre,
to seal, seal up, attest under seal: totis castris testamenta obsignabantur, Cs.: quaestionem, i. e. witness: tabellis obsignatis agis mecum, i. e. you hold me strictly to my words: tabellas obsignare velle, seal up the documents, i. e. make an end of discussion: obsignandi gratiā venire, to put seals on (the papers and effects): contra Scaurum litteras, i. e. prefer a charge.—To make fast, close safely: inane obsignari nihil solere.
Origins
From ob- + signō (“to mark, stamp, imprint”).
Descendants
- Englishobsign
- Englishobsignate
In English words that came into English from obsignō
- obsignateobsignātus