verbfourth conjugation, impersonal in the passive
serviō
serviō (present infinitive servīre, perfect active servīvī or serviī, supine servītum)
Classical[ˈsɛr.wi.oː]Ecclesiastical[ˈsɛr.vi.o]
№ 883 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- impersonalto be a slave to; to serve
“[...] Liceat Phrygiō servīre marītō,
“[This arrangement will] permit [Dido] to be enslaved to her Phrygian husband [Aeneas], and — as her dowry — to surrender the Tyrians into your hands.” (Juno mocks Dido and insults Venus’s son, Aeneas, yet tries to tempt Venus with shared dominion over Carthage.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.103-104Nemo liber est qui corpori servit
No one is free who is a slave to his body.c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, Epistulae Morales ad Lucilium 92 - impersonalto be devoted to, subject to
- impersonalto have respect to, regard or care for, consult
- impersonalto aim at
Latīnē defined in Latin in our graded readers
servus sum; dominō serviō.serviō -īre — in Mille Verba, Domus et Familia
servus sum, pāreōserviō -īre — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 4
is a slave to
servit — in Seneca, ch. X
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | serviō | serviēbam servībam | serviam servībō | servīvī serviī | servīveram servīram, servieram | servīverō servīrō, servierō |
| 2nd sg. | servīs | serviēbās servībās | serviēs servībis | servīvistī servīstī, serviistī | servīverās servīrās, servierās | servīveris servīris, servieris |
| 3rd sg. | servit | serviēbat servībat | serviet servībit | servīvit servīt, serviit | servīverat servīrat, servierat | servīverit servīrit, servierit |
| 1st pl. | servīmus | serviēbāmus servībāmus | serviēmus servībimus | servīvimus servīmus, serviimus | servīverāmus servīrāmus, servierāmus | servīverimus servīrimus, servierimus |
| 2nd pl. | servītis | serviēbātis servībātis | serviētis servībitis | servīvistis servīstis, serviistis | servīverātis servīrātis, servierātis | servīveritis servīritis, servieritis |
| 3rd pl. | serviunt | serviēbant servībant | servient servībunt | servīvērunt servērunt, servīvēre, servēre, serviērunt, serviēre | servīverant servīrant, servierant | servīverint servīrint, servierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | serviam | servīrem | servīverim servīrim, servierim | servīvissem servīssem, serviissem |
| 2nd sg. | serviās | servīrēs | servīverīs servīrīs, servierīs | servīvissēs servīssēs, serviissēs |
| 3rd sg. | serviat | servīret | servīverit servīrit, servierit | servīvisset servīsset, serviisset |
| 1st pl. | serviāmus | servīrēmus | servīverīmus servīrīmus, servierīmus | servīvissēmus servīssēmus, serviissēmus |
| 2nd pl. | serviātis | servīrētis | servīverītis servīrītis, servierītis | servīvissētis servīssētis, serviissētis |
| 3rd pl. | serviant | servīrent | servīverint servīrint, servierint | servīvissent servīssent, serviissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | — | — | — |
| 2nd sg. | — | — | — |
| 3rd sg. | servītur | serviēbātur servībātur | serviētur servībitur |
| 1st pl. | — | — | — |
| 2nd pl. | — | — | — |
| 3rd pl. | — | — | — |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | — | — |
| 2nd sg. | — | — |
| 3rd sg. | serviātur | servīrētur |
| 1st pl. | — | — |
| 2nd pl. | — | — |
| 3rd pl. | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | servī | — |
| pres. 2nd pl. | servīte | — |
| fut. 2nd sg. | servītō | — |
| fut. 3rd sg. | servītō | servītor |
| fut. 2nd pl. | servītōte | — |
| fut. 3rd pl. | serviuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | servīre | servīrī |
| perfect infinitive | servīvisse servīsse, serviisse | servītum esse |
| future infinitive | servītūrum esse | servītum īrī |
| present participle | serviēns serviente, servientem, servientēs, servientī, servientia, servientibus, servientis, servientīs, servientium | — |
| perfect participle | — | servītum |
| future participle | servītūrus servītūra, servītūrā, servītūrae, servītūram, servītūrārum, servītūrās, servītūre, servītūrī, servītūrīs, servītūrō, servītūrōrum, servītūrōs, servītūrum | serviendum serviundum, servienda, serviendā, serviendae, serviendam, serviendārum, serviendās, serviende, serviendīs, serviendōrum, serviendōs, serviendus |
gerundserviendī, serviendō, serviendumsupineservītum, servītū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- tempori servire, cedere
- to accommodate oneself to circumstances.
- famae servire, consulere
- to have regard for one's good name.
- commodis alicuius servire
- to look after, guard a person's interests, welfare.
- cupiditatibus servire, pārēre
- to be the slave of one's desires.
- dignitati suae servire, consulere
- to be careful of one's dignity.
servĭo, īvi and ii, ītum, 4 (
I. imperf. servibas, Plaut. Capt. 2, 1, 50; fut. servibo, id. Men. 5, 9, 42; id. Merc. 3, 2, 3; Ter. Hec. 3, 5, 45:
servibit, Plaut. Pers. 4, 4, 76; id. Trin. 2, 2, 27), v. n. (once pass., v. I. B. infra) [servus], to be a servant or slave, to serve, be in service (freq. and class.). I. Lit.
(a). Absol.: Ha. Quid tu, servusne es, an liber? Ps. Nunc quidem etiam servio, Plaut. Ps. 2, 2, 16:
nunc qui minus servio, quam si forem serva nata? id. Rud. 1, 3, 37: in liberatā terrā liberatores ejus servire, Liv. 34, 50: per centum annos, id. 39, 37, 5: an addictus, quem lex servire, donec solverit, jubet, servus sit, Quint. 7, 3, 26: qui Libertate caret, Serviet aeternum, Hor. Ep. 1, 10, 41: servire liberaliter, Ter. And. 1, 1, 11: serviet utiliter (captivus), Hor. Ep. 1, 16, 70 et saep.: servire juste (opp. injuste imperare), Cic. Rep. 3, 18, 28; id. Phil. 6, 7, 19: vincti per centum annos servistis, Liv. 39, 37: servit vetus hostis Cantaber, serā domitus catenā, Hor. C. 3, 8, 21.—(b). With dat. of the person to whom service is rendered, to be enslaved to, to serve:
justum est, tuos tibi servos tuo arbitratu serviat, Plaut. Bacch. 4, 9, 71: lenoni, Ter. Phorm. 1, 2, 33: servitum tibi me abducito, ni fecero, Plaut. Ps. 1, 5, 105: venire in eum locum, ubi parendum alteri et serviendum sit, Cic. Rab. Post. 8, 22; cf.: sive regi sive optimatibus serviant, id. Rep. 1, 35, 55: ut hoc populorum intersit, utrum comi domino an aspero serviant, etc., id. ib. 1, 33, 50: Athenas victas Lacedaemoniis servire pati, Nep. Alcib. 9, 4: minata, Servitura suo Capitolia nostra Canopo, Ov. M. 15, 827.— (g). With apud:
tam ille apud nos servit, quam ego nunc hic apud te servio, Plaut. Capt. 2, 2, 62: filius meus illi apud vos servit captus in Alide, id. ib. 2, 2, 80: hoc pacto apud te serviam, id. Aul. 1, 1, 12: apud lenonem, id. Poen. 4, 2, 87: si quis apud nos servisset, etc., Cic. de Or. 1, 40, 182.—(d). With homogeneous object:
servitutem: qui in servitute est eo jure, quo servus, aut, ut antiqui dixerunt, qui servitutem servit, Quint. 7, 3, 26: tu usque a puero servitutem servivisti in Alide, Plaut. Capt. 3, 4, 12: quorum majorum nemo servitutem servivit, Cic. Top. 6, 29; id. Mur. 29, 61: qui (cives) servitutem servissent, Liv. 40, 18, 7; 45, 15, 5: neque erile negotium plus curat quam si non servitutem serviat, Plaut. Mil. 2, 6, 2; 3, 1, 150 (not servitute, v. Ritschl ad h. l.).—So with dat. of person: me servitutem servire huic homini optumo, Plaut. Capt. 2, 3, 31; id. Aul. 4, 1, 6; id. Rud. 3, 4, 42; cf.: sed is privatam servitutem servit illi an publicam? id. Capt. 2, 2, 84 (v. infra, II.): ego haud diu: ab ineunte adulescentiā tuis servivi servitutem imperiis, id. Trin. 2, 2, 21; and with apud: apud hunc servitutem servio, id. Mil. 2, 1, 17.—B. Pass. (perh. only in the foll. passage):
adsuescamus ... servis paucioribus serviri, Sen. Tranq. 9, 3.—II. In gen., with dat. of object (a person or thing), to be devoted or subject to; to be of use or service to; to serve for, be fit or useful for; to do a service to, to comply with, gratify, humor, accommodate; to have respect to, to regard or care for; to consult, aim at, to accommodate one's self to, etc. (so esp. freq. in Cic.; cf.:
pareo, appareo, ministro): tibi servio atque audiens sum imperii, Plaut. Truc. 1, 2, 25; Cic. Div. in Caecil. 15, 48: quoniam sibi (rei publicae) servissem semper, numquam mihi ... ut jam mihi servirem, consulerem meis, id. Planc. 38, 92; cf.: servire populo, id. ib. 4, 11; id. Fin. 5, 9, 27 et saep.: cum is, qui imperat aliis, servit ipse nulli cupiditati, id. Rep. 1, 34, 52; cf.: cum homines cupiditatibus iis, quibus ceteri serviunt, imperabunt, id. Lael. 22, 82: aetati hujus, id. Fin. 5, 9, 27: mori alicujus, Nep. Them. 1, 3: semper aut belli aut pacis serviit artibus, Vell. 1, 13, 3: amori aliorum flagitiosissime, Cic. Cat. 2, 4, 8: auribus alicujus, Caes. B. C. 2, 27: bello, id. B. G. 7, 34: brevitati, Cic. de Or. 2, 80, 327: commodis alicujus, id. Rep. 1, 4, 8; id. Q. Fr. 1, 1, 8, § 24; id. Inv. 2, 45, 132: rei publicae commodis, id. Div. in Caecil. 20, 64; cf.: compendio suo privato, Caes. B. C. 3, 32: constantiae, Cic. Fam. 5, 16, 5: dignitati (with consulere rei publicae), id. Sest. 10, 23: dolori meo, id. ib. 6, 14: existimationi, Cic. Verr. 1, 10, 29; id. Att. 5, 11, 5: famae, id. ib. 5, 10, 2: gloriae, id. Tusc. 5, 3, 9: gravitati vocum aut suavitati, id. Or. 54, 182: vel honori multorum vel periculo (with obedire tempori), id. Brut. 69, 242: indulgentiae, id. Cael. 32, 79: iracundiae (with parere dolori), id. Prov. Cons. 1, 2: laudi et gloriae, id. Cat. 1, 9, 23: laudi existimationique, Cic. Verr. 2, 1, 2, § 5: numeris (orationis), id. Or. 52, 176: oculis civium, id. Phil. 8, 10, 29: pecuniae, id. Tusc. 5, 3, 9: personae, id. Off. 3, 29, 106: petitioni, Cic. Verr. 1, 9, 24: posteritati, id. Tusc. 1, 15, 35: rei familiari, id. Rosc. Am. 15, 43; cf. rei, Ter. Hec. 2, 1, 27: rumori, Plaut. Trin. 3, 2, 14; Caes. B. G. 4, 5 fin.: tempori, Cic. Sest. 6, 14; id. Tusc. 3, 27, 66; id. Att. 8, 3, 6; 10, 7, 1: utilitati salutique, id. Q. Fr. 1, 1, 9, § 27: valetudini, id. Fam. 16, 18, 1: vectigalibus, id. de Or. 2, 40, 171: venustati vel maxime, id. ib. 2, 78, 316; 2, 80, 327: verbis praecedentibus, Quint. 9, 4, 63.— Pass. impers.: ut communi utilitati serviatur, Cic. Off. 1, 10, 31: concisum est ita, ut non brevitati servitum sit, sed magis venustati, id. de Or. 2, 80, 327.—(b). With homogeneous object (cf. supra, I. δ):
ab ineunte adulescentiā Tuis servivi servitutem imperiis et praeceptis, pater ... Meum animum tibi servitutem servire aequom censui, Plaut. Trin. 2, 2, 21 sqq.—B. Transf., of things.
1. In gen., to help, assist, be serviceable to, be useful for (post-Aug.):
ut totus truncus alienigenis surculis serviat, Col. 4, 29, 14; cf.: tabularia debent servire gallinis, id. 6, 3, 2: chartis serviunt calami, Plin. 16, 36, 64, § 157: candelae luminibus et funeribus serviunt, id. 16, 37, 70, § 178: eademque materia et cibis et probris serviat, id. 33, 12, 54, § 152: laetor quod domus aliquando C. Cassi, serviet domino non minori, Plin. Ep. 7, 24, 8.—2. Esp., jurid. t. t., of buildings, lands, etc., to be subject to a servitude:
praedia, quae serviebant, Cic. Agr. 3, 2, 9; so, aedes, id. Off. 3, 16, 67: neque servire quandam earum aedium partem in mancipi lege dixisset, id. de Or. 1, 39, 178: eodem numero (incorporalium) sunt et jura praediorum urbanorum et rusticorum, quae etiam servitutes vocantur, Gai. Inst. 2, 14 fin.; Paul. Sent. 1, 17; cf. Dig. 8, 2, 20, §§ 3 and 5; 8, 6, 8, § 1 al.; and v. servitus, II. B., and servus, II.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
serviō (-vības, -vībō, T.), īvī, ītus, īre
servus, to be a servant, be enslaved, serve, be in service : liberaliter, T.: in liberatā terrā liberatores eius servire, L.: qui Libertate caret, Serviet aeternum, H.: populum R. servire fas non est: lenoni, T.: homini nemini: domino: Athenas victas Lacedaemoniis servire pati, N.: apud nos: servitutem, C., L.—Fig., to be devoted, serve, labor for, aim at, have regard to : tibi serviet, tibi lenocinabitur: amicis, N.: nostris commodis: suo privato compendio, Cs.: oculis civium: pecuniae: posteritati: rumoribus, Cs.: valetudini: ut communi utilitati serviatur.— To be subject, be governed by, be enslaved to : nulli cupiditati: cupiditatibus iis, quibus ceteri serviunt, imperare.— To comply with, court, humor, gratify, conform : aliorum amori: auribus Vari, i. e. flatter , Cs.: tempori.—In law, of lands, to be under a servitude, be subject to an easement : praedia, quae serviebant.
Origins
By surface analysis, servus (“slave, servant”) + -iō. Perhaps from Proto-Italic *serwiō, itself related to *serwos. Possibly cognate with Umbrian 𐌑𐌄𐌓𐌉𐌕𐌖 (seritu).
Gallo-Romance
- Catalanservir
- Englishservefrom Old French servir
- Frenchservirfrom Old French servir
- Germanservierenfrom Old French servir
- Occitanservirfrom Old Occitan servir
- Aragoneseservir
- Franco-Provençalservir
- Walloonsiervifrom Old French servir
Insular Romance
- Sardinianselvire
- Sardinianserbire
- Sardinianserbiri
- Sardinianservire
- Sardinianserviri
Ibero-Romance
- Portugueseservirfrom Old Galician-Portuguese servir
- Spanishservir
- Asturiansirvir
- Asturianservir
- Falaservilfrom Old Galician-Portuguese servir
- Galicianservirfrom Old Galician-Portuguese servir
- Hunsriksërvierefrom Old Galician-Portuguese servir
Balkan Romance
- Romanianșerbi
- Megleno-Romaniansirbes, sirbiri
- Albanianshërbej
Italo-Romance
- Italianservire
- Siciliansèrbiri
Padanian
- Emiliansarvîr
- Friulianservî
- Ligurianservî
- Lombardservir
- Piedmonteseserve
- Piedmonteseservì
- Romanshservir
- Romanshsurvir
- Romanshsarvir
- Romanshsarveir