LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

servitium

servitium n (genitive servitiī or servitī)
Classical[sɛrˈwɪ.ti.ũː]Ecclesiastical[serˈvit.t͡si.um]

Meaning

  1. neuterslavery, servitude
  2. neuterslaves (collectively)
  3. neuterservice
    et idem Comes de rege per servitium militareAnd the same Count of the king for military service

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Servus · Famulus · Mancipium · Minister · Ancilla · Servitus · Servitium

1. Servus, ancilla, famulus, and mancipium, denote a servant who is not free, a slave; minister, one who is free, or only in subordination. Plin. Ep. x. 97. Ancillæ, quæ ministræ dicebantur; that is, in Christian assemblies. 2. Servus (from εἴρερος) means a slave, in a political and juridical sense, as in a state of subjugation, in opp. to dominus, Cic. Verr. iv. 50, like δοῦλος and δμώς; famulus (χαμαλός?) in a patriarchal sense, as belonging to and part of the family, in opp. to herus, Cic. Off. ii. 7, like οἰκέτης; mancipium, in an economical sense, as a possession and marketable commodity, like ἀνδράποδον. 3. Serva means a female slave, with especial reference to her legal condition; ancilla, in ordinary life, as the feminine of servus. Servitus denotes slavery, quite indifferently, as a regular, natural, legal state; whereas servitium, either with contempt or compassion, as an irregular, compulsory, ignominious state. Most prose writers, however, use servitus merely as the abstract; servitium, and especially servitia, as the concrete term for servi. (v. 136.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeservitiumservitia
genitiveservitiī
servitī
servitiōrum
dativeservitiōservitiīs
accusativeservitiumservitia
ablativeservitiōservitiīs
vocativeservitiumservitia

servĭtĭum, ii, n. servus.
I. In abstr., the condition of a slave or servant, slavery, servitude (not so in Cic., who has servitus).
A. Lit.: hoc tibi pro servitio debeo, as your servant, * Ter. And. 4, 1, 52: cum secum ipse reputaret, quam gravis casus in servitium ex regno foret, Sall. J. 62, 9: neque desistam abstrahere a servitio civitatem nostram, Brut. ap. Cic. Ep. ad Brut. 1, 16, 9: militibus nostris Jugurthae servitium minari, Sall. J. 94, 4: genus servitii insolitum, id. H. 2, 81 Dietsch: servitii pretium, id. ib. 3, 61, 20; 3, 61, 1; 4, 61, 11: ductus ab creditore in servitium, Liv. 2, 23, 6: justum pati servitium (just before: regia servitus), id. 41, 6, 9: cum domus Assaraci Phthiam Servitio premet, Verg. A. 1, 285: aliquem servitio levare, to free from slavery, Hor. S. 2, 5, 99: servitio exire, Verg. E. 1, 41: servitium subire, Ov. Tr. 4, 6, 8.—
B. Transf., in gen., servitude or subjection of any kind: animi imperio, corporis servitio magis utimur, Sall. C. 1, 2: illi etiam tauros primi docuisse feruntur Servitium, Tib. 2, 1, 41; 2, 4, 1; Ov. A. A. 3, 488; cf. Verg. G. 3, 168; Col. 8, 8, 4: qui servitium (amoris) ferre fatentur, Ov. Am. 1, 2, 18: tanto infensius servitium, Tac. A. 1, 81 fin. —
II. In concr., a body of servants, the class of slaves (collect.; class. in sing. and plur.).
(a). Sing.: ita nunc servitium'st, such are servants nowadays, Plaut. Curc. 2, 3, 21: Lycurgus agros locupletium plebi, ut servitio, colendos dedit, Cic. Rep. 3, 9, 16: ut a servitio caveremus (cf. just before: examina tanta servorum immissa in populum Romanum), id. Har. Resp. 12, 25: nulline motus in Siciliā servorum Verre praetore ... facti esse dicuntur? ... coeptum esse in Siciliā moveri aliquot locis servitium suspicor, Cic. Verr. 2, 5, 4, § 9: ex omni faece urbis ac servitio, id. Pis. 4, 9: calonum servitiique tertia (pars), Vell. 2, 82, 3; cf.: servitii decem milia offerebat, Tac. A. 12, 17: qui (gladiatores) e servitio Blaesi erant, id. ib. 1, 23 et saep.—
(b). Plur.: servitia ad caedem et inflammandam urbem incitavit, Cic. Cael. 32, 78: vincula soluta sunt et servitia incitata, id. Leg. 3, 11, 25: opera facessant, servitia sileant, id. Fl. 38, 97; Sall. C. 24, 4; 46, 3; 50, 1; 56, 5; id. J. 66, 1; Liv. 2, 10; 6, 12; 28, 11; Col. 11, 1, 3 et al.—
B. Transf., of drones among bees: sunt autem fuci ... quasi servitia verarum apium, Plin. 11, 11, 11, § 27.—
2. = servi, servants as individuals: servitia regum superborum, Liv. 2, 10, 8: inopia servitiorum, id. 28, 11, 9: dilapsis etiam infimis servitiorum, Tac. H. 3, 84.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ser-der.?
  2. Proto-Italic*serwos
  3. Latinservitium

Latin -ia Latin -itia Latin servitium From servus + -itia.

Descendants
  • Catalanservici
  • Italianservigio
  • Italianservizio
  • Occitanservici
  • Englishservicefrom Old French servise
  • Frenchservicefrom Old French servise
  • GermanServicefrom Old French servise
  • Portugueseserviço
  • Romanianserviciu
  • Spanishservicio

Quick answers

What does servitium mean in Latin?
servitium, a noun, means “slavery, servitude; slaves (collectively); service”.
What is the genitive of servitium?
The genitive singular is servitiī. servitium is neuter, second declension.
How do you pronounce servitium?
In classical Latin, [sɛrˈwɪ.ti.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [serˈvit.t͡si.um].
Where does servitium come from?
Proto-Indo-European *ser-der.? → Proto-Italic *serwos → Latin servitium.