LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

serō1

serō (present infinitive serere, perfect active sēvī, supine satum)
Classical[ˈsɛ.roː]Ecclesiastical[ˈsɛː.ro]

Meaning

  1. to sow, plant
    "Serit arborēs, quae alterī saeclō prōsint", ut ait in Synephebis, […]"He plants the trees, so that they may serve another generation", as Caecilius Statius says in his Synephebi, […]106 BCE – 43 BCE, Cicero, Tusculanae Disputationes 1.30
  2. to beget, bring forth, produce
  3. figurativelyto found, establish; scatter, spread, disseminate; propagate; excite; cause, produce

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.serōserēbam
serābam		seram
serābō		sēvī
serāvī, seruī		sēveram
sēram, serāveram, serueram		sēverō
sērō, serārō, serāverō, seruerō
2nd sg.serisserēbās
serābās		serēs
serābis		sēvistī
sēstī, serāstī, serāvistī, seruistī		sēverās
sērās, serārās, serāverās, seruerās		sēveris
sēris, serāveris, serueris
3rd sg.seritserēbat
serābat		seret
serābit		sēvit
sēt, serāvit, seruit		sēverat
sērat, serārat, serāverat, seruerat		sēverit
sērit, serārit, serāverit, seruerit
1st pl.serimusserēbāmus
serābāmus		serēmus
serābimus		sēvimus
sēmus, serāvimus, seruimus		sēverāmus
sērāmus, serāverāmus, seruerāmus		sēverimus
sērimus, serārimus, serāverimus, seruerimus
2nd pl.seritisserēbātis
serābātis		serētis
serābitis		sēvistis
sēstis, serāstis, serāvistis, seruistis		sēverātis
sērātis, serārātis, serāverātis, seruerātis		sēveritis
sēritis, serāritis, serāveritis, serueritis
3rd pl.seruntserēbant
serābant		serent
serābunt		sēvērunt
sērunt, sēvēre, serārunt, serāvēre, serāvērunt, seruēre, seruērunt		sēverant
sērant, serārant, serāverant, seruerant		sēverint
sērint, serārint, serāverint, seruerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.seram
serem		sererem
serārem		sēverim
sērim, serārim, serāverim, seruerim		sēvissem
sēssem, serāssem, serāvissem, seruissem
2nd sg.serāssererēs
serārēs		sēverīs
sērīs, serāverīs, seruerīs		sēvissēs
sēssēs, serāssēs, serāvissēs, seruissēs
3rd sg.seratsereret
serāret		sēverit
sērit, serārit, serāverit, seruerit		sēvisset
sēsset, serāsset, serāvisset, seruisset
1st pl.serāmussererēmus
serārēmus		sēverīmus
sērīmus, serārīmus, serāverīmus, seruerīmus		sēvissēmus
sēssēmus, serāssēmus, serāvissēmus, seruissēmus
2nd pl.serātissererētis
serārētis		sēverītis
sērītis, serārītis, serāverītis, seruerītis		sēvissētis
sēssētis, serāssētis, serāvissētis, seruissētis
3rd pl.serantsererent
serārent		sēverint
sērint, serārint, serāverint, seruerint		sēvissent
sēssent, serāssent, serāvissent, seruissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.serorserēbar
serābar		serar
serābor
2nd sg.sereris
serere		serēbāris
serēbāre, serābāre, serābāris		serēris
serēre, serābere, serāberis
3rd sg.seriturserēbātur
serābātur		serētur
serābitur
1st pl.serimurserēbāmur
serābāmur		serēmur
serābimur
2nd pl.seriminīserēbāminī
serābāminī		serēminī
serābiminī
3rd pl.serunturserēbantur
serābantur		serentur
serābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.serar
serer		sererer
serārer
2nd sg.serāris
serāre		sererēris
sererēre, serārēre, serārēris
3rd sg.serātursererētur
serārētur
1st pl.serāmursererēmur
serārēmur
2nd pl.serāminīsererēminī
serārēminī
3rd pl.serantursererentur
serārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.sereserere
pres. 2nd pl.serite
serāte		seriminī
fut. 2nd sg.seritō
serātō		seritor
serātor
fut. 3rd sg.seritō
serātō		seritor
serātor
fut. 2nd pl.seritōte
serātōte		—
fut. 3rd pl.seruntō
serantō		seruntor
serantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveserereserī
serārī
perfect infinitivesēvisse
sēsse, serāsse, serāvisse, seruisse		satum esse
future infinitivesatūrum essesatum īrī
present participleserēns
serāns, serante, serantem, serantēs, serantī, serantia, serantibus, serantis, serantīs, serantium, serente, serentem, serentēs, serentī, serentia, serentibus, serentis, serentīs, serentium		—
perfect participle—satus
sata, satā, satae, satam, satārum, satās, sate, satī, satīs, satō, satōrum, satōs, serāta, serātā, serātae, serātam, serātārum, serātās, serāte, serātī, serātō, serātōrum, serātōs, serātum, serātus, serta, sertā, sertae, sertam, sertārum, sertās, serte, sertī, sertīs, sertō, sertōrum, sertōs, sertum, sertus
future participlesatūrus
satūra, satūrā, satūrae, satūram, satūrārum, satūrās, satūre, satūrī, satūrīs, satūrō, satūrōrum, satūrōs, satūrum, serātūra, serātūrā, serātūrae, serātūram, serātūrārum, serātūrās, serātūre, serātūrī, serātūrīs, serātūrō, serātūrōrum, serātūrōs, serātūrum, serātūrus, sertūra, sertūrā, sertūrae, sertūram, sertūrārum, sertūrās, sertūre, sertūrī, sertūrīs, sertūrō, sertūrōrum, sertūrōs, sertūrum, sertūrus		serendus
serundus
gerundserendī, serendō, serendumsupinesatum, satū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

serere; semen spargere
to sow.
arbores serere (De Sen. 7. 24)
to plant trees.

sĕro, sēvi, sătum, 3, v. a. for seso, root sa-; Gr. σάω, σήθω, to sift,
I. to sow, plant (freq. and class.; syn.: planto, semino, consero).
I. Lit., with acc., either of the plant, seed, etc., sown, or of the land cultivated: ubi tempus erit, effodito seritoque recte ... Quae diligentius seri voles, in calicibus seri oportet, Cato, R. R. 133, 2: serendum viciam, lentem, cicerculam, etc., Varr. R. R. 1, 32, 2: oleam et vitem, Cic. Rep. 3, 9, 16: frumenta, Caes. B. G. 5, 14: ut tantum decumae sit, quantum severis: hoc est, ut quot jugera sint sata, totidem medimna decumae debeantur, Cic. Verr. 2, 3, 47, § 112: agri molliti et oblimati ad serendum, id. N. D. 2, 52, 130: serit arbores, quae alteri saeculo prosint, Caecil. ap. Cic. Tusc. 1, 14, 31; Cic. Sen. 7, 24; 17, 59: nullam sacrā vite prius severis arborem, Hor. C. 1, 18, 1; cf. id. ib. 3, 10, 6: semina, Verg. G. 1, 193: surculos, Auct. ap. Cic. de Or. 2, 69, 278: aliquid in inculto et derelicto solo, Cic. Brut. 4, 16: iste serendus ager, Ov. A. A. 2, 668: sulcos, Tib. 2, 3, 70: vera ratio serendi, Plin. 18, 25, 60, § 224.—Freq. in part. perf.: multa erant inter eum locum manu sata, Caes. B. C. 3, 44: saepe satas alio vidi traducere messes, Verg. E. 8, 99; id. G. 3, 176.—Hence, subst.: săta, ōrum, n., standing corn, crops, Verg. E. 3, 82; id. G. 1, 325; id. A. 2, 306; 12, 454; Ov. M. 1, 286; Plin. 16, 25, 39, § 94; Pall. 1, 43.—Prov.: mihi istic nec seritur nec metitur, i. e. I have no benefit from it, it's nothing to me, Plaut. Ep. 2, 2, 80.—
B. Transf., of persons, to beget, bring forth, produce; only in part. perf. in pass. sense, begotten, sprung forth, born, etc.: Tertullae nollem abortum: tam enim Cassii sunt jam quam Bruti serendi, Cic. Att. 14, 20, 2; id. Leg. 1, 8, 24: non temere nec fortuito sati et creati sumus, id. Tusc. 1, 49, 118; cf. id. ib. 1, 25, 60; id. Univ. 12, 35: hic satus ad pacem, Prop. 3, 9, 19.—With ex: ex Tantalo ortus Pelops, ex Pelope autem satus Atreus, Poët. ap. Quint. 9, 3, 57.— With de: Ilia cum Lauso de Numitore sati, Ov. F. 4, 54.—With ab: largo satos Curetas ab imbri, Ov. M. 4, 282.—With simple abl. (so most freq.): Camertem Magnanimo Volscente satum, Verg. A. 10, 562: sole satus Phaëthon, Ov. M. 1, 751: sata Tiresiā Manto, id. ib. 6, 157 et saep.: sate sanguine divum, sprung from, Verg. A. 6, 125: non sanguine humano sed stirpe divinā satum se esse, Liv. 38, 58, 7: o sate gente deum, Verg. A. 8, 36: matre satos unā, Ov. M. 5, 141; so, matre, id. F. 3, 799; Nereide, id. M. 12, 93; cf.: Bacchum vocant satumque iterum solumque bimatrem, id. ib. 4, 12.— Hence, satus (sata) aliquo, for a son (or daughter) of any one: satus Anchisa, i. e. Æneas, Verg. A. 5, 244; 5, 424; 6, 331; 7, 152: Hammone satus, i. e. Iarbas, id. ib. 4, 198: satae Peliā, Ov. M. 7, 322: sati Curibus, sprung from, natives of Cures, id. ib. 14, 778.—
II. Trop., to sow the seeds of any thing, to found, establish, to scatter, disseminate, propagate, produce, to cause, occasion, excite, etc.: leges, instituta, rem publicam, Cic. Tusc. 1, 14, 31: diuturnam rem publicam, to found, establish, id. Rep. 2, 3, 5: mores, id. Leg. 1, 6, 20: aere vulnera vasta serebant, scattered, Lucr. 5, 1290; so, vulnera pugnantis tergo, Sil. 5, 235: lites, Plaut. Poen. 3, 2, 10: negotium, id. Most. 5, 1, 51; cf.: (Hamilcar) Romanum sevit puerili in pectore bellum, Sil. 1, 80: civiles discordias, Liv. 3, 40, 10: causam discordiarum, Suet. Calig. 26: crimina in senatum apud infimae plebis homines, Liv. 24, 23 fin.: invidiam in alios, Tac. H. 2, 86: rumores, Verg. A. 12, 228; Curt. 8, 9, 1: opinionem, Just. 8, 3, 8: sibi causas sollicitudinum, Sen. Ep. 104, 12.

Origins

Proto-Indo-European *seh₁-redup. Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *sísh₁eti Proto-Italic *sizō Latin serō From Proto-Italic *sizō, from Proto-Indo-European *sí-sh₁-e-ti, i-reduplicated thematic present of *seh₁- (“to sow”).

verbthird conjugation
serō2
serō (present infinitive serere, perfect active seruī, supine sertum)
Classical[ˈsɛ.roː]Ecclesiastical[ˈsɛː.ro]

Meaning

  1. to link together; to entwine; to interlace
  2. to join in a series; to string together
  3. to join a battle; to engage in conflict
  4. to engage in conversation; to parley
    […] perſuadent enim ſe crebro cum dæmone ſermones ſerere, quem Wattipam nominant, & res geſtas in longinquis regionibus ab ipſo edoceri, nec non futuras præmoneri: agnoſcunt autem hunc ſpiritum malum eſſe; neque injuria, nam haud raro miſerum in modum ab ipſo flagellantur.For they persuade themselves that they often hold conversations with a demon whom they call Wattipa, and that they are informed by him of things done in distant regions, and indeed foreshown things to be: but they acknowledge that this spirit is evil; and not without reason, for not infrequently they are scourged by him in a miserable manner.1633, Johannes de Laet, Novus orbis seu descriptionis Indiæ occidentalis, Libri XVIII, page 642:

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.serōserēbam
serābam		seram
serābō		seruī
serāvī, sēvī		serueram
serāveram		seruerō
serārō, serāverō
2nd sg.serisserēbās
serābās		serēs
serābis		seruistī
serāstī, serāvistī, sēvistī		seruerās
serārās, serāverās		serueris
serāveris, sēverīs
3rd sg.seritserēbat
serābat		seret
serābit		seruit
serāvit, sēvit		seruerat
serārat, serāverat, sēverat		seruerit
serārit, serāverit, sēverit
1st pl.serimusserēbāmus
serābāmus		serēmus
serābimus		seruimus
serāvimus, sēvimus		seruerāmus
serāverāmus, sēverāmus		seruerimus
serārimus, serāverimus, sēverimus
2nd pl.seritisserēbātis
serābātis		serētis
serābitis		seruistis
serāstis, serāvistis, sēvistis		seruerātis
serārātis, serāverātis, sēverātis		serueritis
serāritis, serāveritis, sēveritis
3rd pl.seruntserēbant
serābant		serent
serābunt		seruērunt
seruēre, serārunt, serāvēre, serāvērunt, sēvēre, sēvērunt		seruerant
serārant, serāverant, sēverant		seruerint
serārint, serāverint, sēverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.seram
serem		sererem
serārem		seruerim
serārim, serāverim, sēverim		seruissem
serāssem, serāvissem, sēvissem
2nd sg.serāssererēs
serārēs		seruerīs
serāverīs, sēverīs		seruissēs
serāssēs, serāvissēs, sēvissēs
3rd sg.seratsereret
serāret		seruerit
serārit, serāverit, sēverit		seruisset
serāsset, serāvisset, sēvisset
1st pl.serāmussererēmus
serārēmus		seruerīmus
serārīmus, serāverīmus, sēverīmus		seruissēmus
serāssēmus, serāvissēmus, sēvissēmus
2nd pl.serātissererētis
serārētis		seruerītis
serārītis, serāverītis, sēverītis		seruissētis
serāssētis, serāvissētis, sēvissētis
3rd pl.serantsererent
serārent		seruerint
serārint, serāverint, sēverint		seruissent
serāssent, serāvissent, sēvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.serorserēbar
serābar		serar
serābor
2nd sg.sereris
serere		serēbāris
serēbāre, serābāre, serābāris		serēris
serēre, serābere, serāberis
3rd sg.seriturserēbātur
serābātur		serētur
serābitur
1st pl.serimurserēbāmur
serābāmur		serēmur
serābimur
2nd pl.seriminīserēbāminī
serābāminī		serēminī
serābiminī
3rd pl.serunturserēbantur
serābantur		serentur
serābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.serar
serer		sererer
serārer
2nd sg.serāris
serāre		sererēris
sererēre, serārēre, serārēris
3rd sg.serātursererētur
serārētur
1st pl.serāmursererēmur
serārēmur
2nd pl.serāminīsererēminī
serārēminī
3rd pl.serantursererentur
serārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.sereserere
pres. 2nd pl.serite
serāte		seriminī
fut. 2nd sg.seritō
serātō		seritor
serātor
fut. 3rd sg.seritō
serātō		seritor
serātor
fut. 2nd pl.seritōte
serātōte		—
fut. 3rd pl.seruntō
serantō		seruntor
serantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveserereserī
serārī
perfect infinitiveseruisse
serāsse, serāvisse, sēvisse		sertum esse
future infinitivesertūrum essesertum īrī
present participleserēns
serāns, serante, serantem, serantēs, serantī, serantia, serantibus, serantis, serantīs, serantium, serente, serentem, serentēs, serentī, serentia, serentibus, serentis, serentīs, serentium		—
perfect participle—sertus
sata, satā, satae, satam, satārum, satās, sate, satī, satīs, satō, satōrum, satōs, satum, satus, serāta, serātā, serātae, serātam, serātārum, serātās, serāte, serātī, serātō, serātōrum, serātōs, serātum, serātus, serta, sertā, sertae, sertam, sertārum, sertās, serte, sertī, sertīs, sertō, sertōrum, sertōs
future participlesertūrus
satūra, satūrā, satūrae, satūram, satūrārum, satūrās, satūre, satūrī, satūrīs, satūrō, satūrōrum, satūrōs, satūrum, satūrus, serātūra, serātūrā, serātūrae, serātūram, serātūrārum, serātūrās, serātūre, serātūrī, serātūrīs, serātūrō, serātūrōrum, serātūrōs, serātūrum, serātūrus, sertūra, sertūrā, sertūrae, sertūram, sertūrārum, sertūrās, sertūre, sertūrī, sertūrīs, sertūrō, sertūrōrum, sertūrōs, sertūrum		serendus
serundus
gerundserendī, serendō, serendumsupinesertum, sertū

sĕro (ui), tum, 3, v. a. Sanscr. sarat, thread; Gr. σειρά, rope; cf.: εἴρω, ἕρμα, ὅρμος; Lat. series, servus,
I. to join or bind together, to plait, interweave, entwine, etc.
I. Lit. (so only in part. perf.): accipiunt sertas nardo florente coronas, Luc. 10, 164; Cypr. Ep. 4, 3: flores, App. M. 4, p. 156, 4; 10, p. 254, 38: rosa, id. ib. 2, p. 121, 131: loricae, linked, Nep. Iph. 1 fin.; cf. Serv. Verg. A. 1, 421.—
B. Subst.: serta, ōrum, n., wreaths of flowers, garlands (freq. and class.): arae sertis recentibus halant, Verg. A. 1, 417: coronae, serta, Plaut. As. 4, 1, 58; Lucr. 4, 1128; 4, 1174; Cic. Tusc. 3, 18, 43; id. Cat. 2, 5, 10; Cat. 6, 8; Verg. E. 6, 16; Tib. 1, 1, 12; 1, 2, 14; 1, 7, 52 et saep. al.—Rarely in sing.: roseo Venus aurea serto, Aus. Idyll. 6, 88.—Collat. form serta, ae, f. (sc. corona): cum tua praependent demissae in pocula sertae, Prop. 2, 33 (3, 31), 37; id. et Corn. Sev. ap. Charis. p. 83 P.—
II. Trop., to join, connect, interweave; to combine, compose, contrive (class. but rare; syn.: jungo, cieo, instruo): seritote diem concorditer ambo, i. e. alternate according to the succession (in the government), Enn. ap. Charis. p. 177 P. (Ann. v. 110 Vahl.): ex aeternitate causa causam serens, joining in order, following, Cic. Fat. 12, 27: cujus (fati) lege immobilis rerum humanarum ordo seritur, is arranged, disposed, Liv. 25, 6: bella ex bellis serendo, by joining war to war, Sall. H. 4, 61, 20 Dietsch: tumultum ex tumultu, bellum ex bello serunt, id. ib. 1, 48, 7 ib.; cf. Liv. 21, 10; cf.: certamina cum Patribus, to join, engage in, id. 2, 1; so, certamina, id. 27, 12; 27, 41; 40, 48: crebra proelia, Tac. H. 5, 11: quod mihi servus sermonem serat, joins speech, i. e. bandies words with me, Plaut. Curc. 1, 3, 37; cf. id. Mil. 3, 1, 106: multa inter sese vario sermone serebant, Verg. A. 6, 160; Stat. Achill. 2, 38, id. Th. 6, 941: aliquid sermonibus occultis, Liv. 3, 43; 7, 39; 33, 32: secreta colloquia cum eo, id. 34, 61: populares orationes, to put together, compose, id. 10, 19; cf.: (Livius) ab saturis ausus est primus argumento fabulam serere, id. 7, 2, 8: quid seris fando moras? why are you contriving? Sen. Med. 281: negotium, to make, prepare, Plaut. Most. 5, 1, 51: crimina belli, Verg. A. 7, 339.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ser-
  2. Proto-Indo-European*séreti
  3. Proto-Italic*serō
  4. Latinserō

From Proto-Italic *serō, from Proto-Indo-European *sér-e-ti. thematic root present of *ser- (“to bind, put together, to line up”). Cognate with Ancient Greek εἴρω (eírō, “to tie”), Old Lithuanian sėris (“filament”), Old English sierċe (“shirt, coat of mail”, whence sark), and Sanskrit सरत् (sarat, “thread”).

verbfirst conjugation
serō3
serō (present infinitive serāre, perfect active serāvī, supine serātum)
Classical[ˈsɛ.roː]Ecclesiastical[ˈsɛː.ro]

Meaning

  1. Late Latinto fasten (with a bolt); to bar, bolt

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.serōserābam
serēbam		serābō
seram		serāvī
seruī, sēvī		serāveram
serueram		serāverō
serārō, seruerō
2nd sg.serās
seris		serābās
serēbās		serābisserāvistī
serāstī, seruistī, sēvistī		serāverās
serārās, seruerās		serāveris
serueris, sēverīs
3rd sg.serat
serit		serābat
serēbat		serābitserāvit
seruit, sēvit		serāverat
serārat, seruerat, sēverat		serāverit
serārit, seruerit, sēverit
1st pl.serāmus
serimus		serābāmus
serēbāmus		serābimusserāvimus
seruimus, sēvimus		serāverāmus
seruerāmus, sēverāmus		serāverimus
serārimus, seruerimus, sēverimus
2nd pl.serātis
seritis		serābātis
serēbātis		serābitisserāvistis
serāstis, seruistis, sēvistis		serāverātis
serārātis, seruerātis, sēverātis		serāveritis
serāritis, serueritis, sēveritis
3rd pl.serant
serunt		serābant
serēbant		serābuntserāvērunt
serāvēre, serārunt, seruēre, seruērunt, sēvēre, sēvērunt		serāverant
serārant, seruerant, sēverant		serāverint
serārint, seruerint, sēverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.serem
seram		serārem
sererem		serāverim
serārim, seruerim, sēverim		serāvissem
serāssem, seruissem, sēvissem
2nd sg.serēsserārēs
sererēs		serāverīs
seruerīs, sēverīs		serāvissēs
serāssēs, seruissēs, sēvissēs
3rd sg.seretserāret
sereret		serāverit
serārit, seruerit, sēverit		serāvisset
serāsset, seruisset, sēvisset
1st pl.serēmusserārēmus
sererēmus		serāverīmus
serārīmus, seruerīmus, sēverīmus		serāvissēmus
serāssēmus, seruissēmus, sēvissēmus
2nd pl.serētisserārētis
sererētis		serāverītis
serārītis, seruerītis, sēverītis		serāvissētis
serāssētis, seruissētis, sēvissētis
3rd pl.serentserārent
sererent		serāverint
serārint, seruerint, sēverint		serāvissent
serāssent, seruissent, sēvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.serorserābar
serēbar		serābor
serar
2nd sg.serāris
serāre		serābāris
serābāre, serēbāre, serēbāris		serāberis
serābere
3rd sg.serātur
seritur		serābātur
serēbātur		serābitur
1st pl.serāmur
serimur		serābāmur
serēbāmur		serābimur
2nd pl.serāminīserābāminī
serēbāminī		serābiminī
3rd pl.serantur
seruntur		serābantur
serēbantur		serābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.serer
serar		serārer
sererer
2nd sg.serēris
serēre		serārēris
serārēre, sererēre, sererēris
3rd sg.serēturserārētur
sererētur
1st pl.serēmurserārēmur
sererēmur
2nd pl.serēminīserārēminī
sererēminī
3rd pl.serenturserārentur
sererentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.serā
sere		serāre
pres. 2nd pl.serāte
serite		serāminī
fut. 2nd sg.serātō
seritō		serātor
seritor
fut. 3rd sg.serātō
seritō		serātor
seritor
fut. 2nd pl.serātōte
seritōte		—
fut. 3rd pl.serantō
seruntō		serantor
seruntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveserāreserārī
serī
perfect infinitiveserāvisse
serāsse, seruisse, sēvisse		serātum esse
future infinitiveserātūrum esseserātum īrī
present participleserāns
serante, serantem, serantēs, serantī, serantia, serantibus, serantis, serantīs, serantium, serēns, serente, serentem, serentēs, serentī, serentia, serentibus, serentis, serentīs, serentium		—
perfect participle—serātus
sata, satā, satae, satam, satārum, satās, sate, satī, satīs, satō, satōrum, satōs, satum, satus, serāta, serātā, serātae, serātam, serātārum, serātās, serātī, serātōrum, serātōs, serta, sertā, sertae, sertam, sertārum, sertās, serte, sertī, sertīs, sertō, sertōrum, sertōs, sertum, sertus
future participleserātūrus
satūra, satūrā, satūrae, satūram, satūrārum, satūrās, satūre, satūrī, satūrīs, satūrō, satūrōrum, satūrōs, satūrum, satūrus, serātūra, serātūrā, serātūrae, serātūram, serātūrārum, serātūrās, serātūre, serātūrī, serātūrīs, serātūrō, serātūrōrum, serātūrōs, serātūrum, sertūra, sertūrā, sertūrae, sertūram, sertūrārum, sertūrās, sertūre, sertūrī, sertūrīs, sertūrō, sertūrōrum, sertūrōs, sertūrum, sertūrus		serandus
gerundserandī, serandō, serandumsupineserātum, serātū

sēro, āvi, ātum, 1, v. a. sera,
I. to fasten with a bolt, to bar: praeda nullo obstaculo serata, Ven. Fort. Vit. S. Menard. 6; cf. Prisc. p. 837 P.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ser-
  2. Proto-Indo-European*séreti
  3. Proto-Italic*serō
  4. Latinserō

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-eh₂ Proto-Italic *-ā Latin -a Latin sera Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin serō From sera (“bar for fastening doors”) + -ō. Related to the "entwine" sense of Etymology 2.

Descendants
  • Italianserrare
  • Englishserryfrom Old French serrer
  • Frenchserrerfrom Old French serrer
  • Portuguesecerrar
  • Spanishcerrar
  • Aragonesezarrar
  • Asturianzarrar
  • Dalmatianseruar
  • Dalmatianinseruor
  • Emiliansrèr
adverb
sērō4
sērō (comparative sērius, superlative sērissimē)
Classical[ˈseː.roː]Ecclesiastical[ˈsɛː.ro]

Meaning

  1. At a late hour, late, tardily
    Sero te amavi, pulchritudo tam antiqua et tam nova!Late have I loved thee, O Beauty ever ancient and ever new!c. 397 AD, Augustine of Hippo, Confessions, X.27:
  2. Too late
    Sero sapiunt PhrygesThe Trojans realized too late3rd century BC, Livius Andronicus, The Trojan Horse:
    res rustica sic est: si unam rem sero feceris, omnia opera sero facies.agriculture ist thus: if you‘ll have done one thing too late, you will do all your work too late.2nd century BC, Marcus Porcius Cato Censorius, De agri cultura:

sērō^, adv., v. serus
I. fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*seh₁-
  2. Proto-Italic*sēros
  3. Latinsērō

Proto-Indo-European *-éad Proto-Italic *-ōd Latin -ō Latin sero From sērus (“late”) + -ō (adverbial suffix).

Quick answers

What does serō mean in Latin?
serō, a verb, means “to sow, plant; to beget, bring forth, produce; to found, establish”.
What are the principal parts of serō?
serō, serere, sēvī, satum (third conjugation).
How do you pronounce serō?
In classical Latin, [ˈsɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsɛː.ro].