LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

sērōtinus

sērōtinus (feminine sērōtina, neuter sērōtinum)
Classical[seːˈroː.tɪ.nʊs]Ecclesiastical[seˈrɔː.ti.nus]

Meaning

  1. adjectivelate (ripening etc)
  2. adjectiverelationalevening

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesērōtinussērōtinasērōtinum
genitivesērōtinīsērōtinaesērōtinī
dativesērōtinōsērōtinaesērōtinō
accusativesērōtinumsērōtinamsērōtinum
ablativesērōtinōsērōtināsērōtinō
vocativesērōtinesērōtinasērōtinum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesērōtinīsērōtinaesērōtina
genitivesērōtinōrumsērōtinārumsērōtinōrum
dativesērōtinīssērōtinīssērōtinīs
accusativesērōtinōssērōtināssērōtina
ablativesērōtinīssērōtinīssērōtinīs
vocativesērōtinīsērōtinaesērōtina

sērōtĭnus, a, um, adj. 4. sero, econom. t. t. of the Aug. period, for the class. serus.
I. Lit., that comes or happens late, late-ripe, late, backward: sementis (opp. festinata), Plin. 18, 24, 56, § 204: pira, id. 15, 15, 17, § 58: ficus, id. 15, 18, 19, § 71; Pall. Mart. 10, 31: flos, Plin. 21, 10, 32, § 58: pulli, Col. 8, 5, 24: hiemes (opp. tempestiva frigora), Plin. 17, 2, 2, § 16: aquae (opp. tempestivae), id. 17, 2, 2, § 17: situs, id. 17, 11, 16, § 79: loca (opp. praecocia), id. 18, 24, 54, § 196: imber serotinus, the later rainy season, Vulg. Deut. 11, 14; id. Osee, 6, 3.—
B. Esp., in the evening (cf. serus, I. B.): matutinus et serotinus imber, Vulg. Joel, 2, 23.—*
II. Transf., in gen.: raptor (puellae), stealing late, Sen. Decl. 3, 21 fin.

Origins

From sērō + -tinus. Compare typologically Spanish tarde, Mongolian орой (oroj), Chinese 晚 (wǎn) (the terms meaning both “evening” and “late”).

Descendants
  • Englishserotine
  • Italianserotino
  • Portugueseserôdio
  • Portugueseserôtino
  • Spanishserótino
  • Spanishseruendo
  • Spanishserondo
  • Asturianseronda
  • Galicianserodio

Quick answers

What does sērōtinus mean in Latin?
sērōtinus, a adjective, means “late (ripening etc); evening”.
How do you pronounce sērōtinus?
In classical Latin, [seːˈroː.tɪ.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [seˈrɔː.ti.nus].