LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

īnserō1

īnserō (present infinitive īnserere, perfect active īnseruī, supine īnsertum)
Classical[ˈĩː.sɛ.roː]Ecclesiastical[ˈin.se.ro]

Meaning

  1. to introduce into; to insert
  2. to graft on
  3. to implant
  4. to include

In the readers how our graded readers gloss it

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnserōīnserēbamīnseramīnseruī
īnsēvī		īnserueram
īnsēveram		īnseruerō
īnsēverō
2nd sg.īnserisīnserēbāsīnserēsīnseruistī
īnsēvistī		īnseruerās
īnsēverās		īnserueris
īnsēveris
3rd sg.īnseritīnserēbatīnseretīnseruit
īnsēvit		īnseruerat
īnsēverat		īnseruerit
īnsēverit
1st pl.īnserimusīnserēbāmusīnserēmusīnseruimus
īnsēvimus		īnseruerāmus
īnsēverāmus		īnseruerimus
īnsēverimus
2nd pl.īnseritisīnserēbātisīnserētisīnseruistis
īnsēvistis		īnseruerātis
īnsēverātis		īnserueritis
īnsēveritis
3rd pl.īnseruntīnserēbantīnserentīnseruērunt
īnseruēre, īnsēvēre, īnsēvērunt		īnseruerant
īnsēverant		īnseruerint
īnsēverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnseramīnsereremīnseruerim
īnsēverim		īnseruissem
īnsēvissem
2nd sg.īnserāsīnsererēsīnseruerīs
īnsēverīs		īnseruissēs
īnsēvissēs
3rd sg.īnseratīnsereretīnseruerit
īnsēverit		īnseruisset
īnsēvisset
1st pl.īnserāmusīnsererēmusīnseruerīmus
īnsēverīmus		īnseruissēmus
īnsēvissēmus
2nd pl.īnserātisīnsererētisīnseruerītis
īnsēverītis		īnseruissētis
īnsēvissētis
3rd pl.īnserantīnsererentīnseruerint
īnsēverint		īnseruissent
īnsēvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.īnserorīnserēbarīnserar
2nd sg.īnsereris
īnserere		īnserēbāris
īnserēbāre		īnserēris
īnserēre
3rd sg.īnseriturīnserēbāturīnserētur
1st pl.īnserimurīnserēbāmurīnserēmur
2nd pl.īnseriminīīnserēbāminīīnserēminī
3rd pl.īnserunturīnserēbanturīnserentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.īnserarīnsererer
2nd sg.īnserāris
īnserāre		īnsererēris
īnsererēre
3rd sg.īnserāturīnsererētur
1st pl.īnserāmurīnsererēmur
2nd pl.īnserāminīīnsererēminī
3rd pl.īnseranturīnsererentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnsereīnserere
pres. 2nd pl.īnseriteīnseriminī
fut. 2nd sg.īnseritōīnseritor
fut. 3rd sg.īnseritōīnseritor
fut. 2nd pl.īnseritōte—
fut. 3rd pl.īnseruntōīnseruntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnserereīnserī
perfect infinitiveīnseruisse
īnsēvisse		īnsertum esse
future infinitiveīnsertūrum esseīnsertum īrī
present participleīnserēns—
perfect participle—īnsertus
īnserta, īnsertā, īnsertae, īnsertam, īnsertārum, īnsertās, īnserte, īnsertī, īnsertīs, īnsertō, īnsertōrum, īnsertōs, īnsita, īnsitā, īnsitae, īnsitam, īnsitārum, īnsitās, īnsite, īnsitī, īnsitīs, īnsitō, īnsitōrum, īnsitōs, īnsitum, īnsitus
future participleīnsertūrus
īnsertūra, īnsertūrā, īnsertūrae, īnsertūram, īnsertūrārum, īnsertūrās, īnsertūre, īnsertūrī, īnsertūrīs, īnsertūrō, īnsertūrōrum, īnsertūrōs, īnsertūrum, īnsitūra, īnsitūrā, īnsitūrae, īnsitūram, īnsitūrārum, īnsitūrās, īnsitūre, īnsitūrī, īnsitūrīs, īnsitūrō, īnsitūrōrum, īnsitūrōs, īnsitūrum, īnsitūrus		īnserendus
īnserundus, īnserenda, īnserendā, īnserendae, īnserendam, īnserendārum, īnserendās, īnserende, īnserendīs, īnserendōrum, īnserendōs
gerundīnserendī, īnserendō, īnserendumsupineīnsertum, īnsertū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

inserere orationi aliquid
to interpolate, insert something.
notiones animo (menti) insitae, innatae
innate ideas.
insitas (innatas) dei cognitiones habere (N. D. 1. 17. 44)
to have innate ideas of the Godhead; to believe in the Deity by intuition.

in-sĕro, sĕrŭi, sertum, 3, v. a. in-, 2. sero,
I. to put, bring, or introduce into, to insert (class.); constr. with in and acc., or with dat.
I. Lit.
A. In gen.: collum in laqueum, Cic. Verr. 2, 4, 17, § 37; id. de Or. 2, 39, 162: oculos in pectora, Ov. M. 2, 94: caput in tentoria, Liv. 8, 36, 6: gemmas aureis soleis, Curt. 9, 1, 29: falces longuriis, Caes. B. G. 3, 14: subtegmen radiis, Ov. M. 6, 56: in avium nidis aliquid, Plin. 24, 19, 113, § 174.—
B. In partic., to ingraft: quidquid inserueris, vimine diligenter ligato, Col. Arb. 8, 2: surculus insertus, id. ib. 3.—
II. Trop., to bring into, introduce, to mix or mingle with: amputanda plura sunt illi aetati, quam inserenda, Cic. Cael. 31, 76: jus est, quod non opinio genuit, sed quaedam innata vis inseruit, id. Inv. 2, 53, 161: historiae jocos, Ov. Tr. 2, 444: querelas, Tac. H. 1, 23: adeo minimis etiam rebus prava religio inserit Deos, Liv. 27, 23, 2: contiones directas operi suo, Just. 38, 3: tantae rerum magnitudini hoc inserere, Vell. 2, 107, 1: haec libello, Suet. Dom. 18: manus, to set one's hands to, Luc. 8, 552: liberos sceleri, to draw into, involve in crime, Sen. Thyest. 322: nomina alienae gentis Aeacidis, Ov. M. 13, 33; cf.: ignobilitatem suam magnis nominibus, Tac. A. 6, 2: se, to mingle with, join, engage in: inserentibus se centurionibus, id. H. 2, 19: se turbae, Ov. A. A. 1, 605: se bellis civilibus, id. M. 3, 117: civium numero, to reckon or enroll among, Suet. Aug. 42: Liviorum familiae, id. Tib. 3: stellis et concilio Jovis, Hor. C. 3, 25, 6: aliquem vitae, i. e. to preserve alive, Stat. S. 5, 5, 72: nomen famae, to attach to fame, i. e. to render celebrated, Tac. Or. 10.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnserō

Proto-Indo-European *ser- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *séreti Proto-Italic *serō Latin serō Latin īnserō From in- + serō (“join, bind together, connect, entwine, interweave”).

Descendants
  • Catalaninserir
  • Englishinsert
  • Frenchinsérer
  • Italianinserire
  • Portugueseenxerir
  • Portugueseinserir
  • Spanishenjerir
  • Spanishenserir
  • Spanishinjerir
  • Spanishinserir

In English words that came into English from īnserō

  • insertinsertus
verbthird conjugation
īnserō2
īnserō (present infinitive īnserere, perfect active īnsēvī, supine īnsitum)
Classical[ˈĩː.sɛ.roː]Ecclesiastical[ˈin.se.ro]

Meaning

  1. to sow or plant
  2. to put in, insert, introduce, include

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnserōīnserēbamīnseramīnsēvī
īnseruī		īnsēveram
īnserueram		īnsēverō
īnseruerō
2nd sg.īnserisīnserēbāsīnserēsīnsēvistī
īnseruistī		īnsēverās
īnseruerās		īnsēveris
īnserueris
3rd sg.īnseritīnserēbatīnseretīnsēvit
īnseruit		īnsēverat
īnseruerat		īnsēverit
īnseruerit
1st pl.īnserimusīnserēbāmusīnserēmusīnsēvimus
īnseruimus		īnsēverāmus
īnseruerāmus		īnsēverimus
īnseruerimus
2nd pl.īnseritisīnserēbātisīnserētisīnsēvistis
īnseruistis		īnsēverātis
īnseruerātis		īnsēveritis
īnserueritis
3rd pl.īnseruntīnserēbantīnserentīnsēvērunt
īnsēvēre, īnseruēre, īnseruērunt		īnsēverant
īnseruerant		īnsēverint
īnseruerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnseramīnsereremīnsēverim
īnseruerim		īnsēvissem
īnseruissem
2nd sg.īnserāsīnsererēsīnsēverīs
īnseruerīs		īnsēvissēs
īnseruissēs
3rd sg.īnseratīnsereretīnsēverit
īnseruerit		īnsēvisset
īnseruisset
1st pl.īnserāmusīnsererēmusīnsēverīmus
īnseruerīmus		īnsēvissēmus
īnseruissēmus
2nd pl.īnserātisīnsererētisīnsēverītis
īnseruerītis		īnsēvissētis
īnseruissētis
3rd pl.īnserantīnsererentīnsēverint
īnseruerint		īnsēvissent
īnseruissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.īnserorīnserēbarīnserar
2nd sg.īnsereris
īnserere		īnserēbāris
īnserēbāre		īnserēris
īnserēre
3rd sg.īnseriturīnserēbāturīnserētur
1st pl.īnserimurīnserēbāmurīnserēmur
2nd pl.īnseriminīīnserēbāminīīnserēminī
3rd pl.īnserunturīnserēbanturīnserentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.īnserarīnsererer
2nd sg.īnserāris
īnserāre		īnsererēris
īnsererēre
3rd sg.īnserāturīnsererētur
1st pl.īnserāmurīnsererēmur
2nd pl.īnserāminīīnsererēminī
3rd pl.īnseranturīnsererentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnsereīnserere
pres. 2nd pl.īnseriteīnseriminī
fut. 2nd sg.īnseritōīnseritor
fut. 3rd sg.īnseritōīnseritor
fut. 2nd pl.īnseritōte—
fut. 3rd pl.īnseruntōīnseruntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnserereīnserī
perfect infinitiveīnsēvisse
īnseruisse		īnsitum esse
future infinitiveīnsitūrum esseīnsitum īrī
present participleīnserēns—
perfect participle—īnsitus
īnserta, īnsertā, īnsertae, īnsertam, īnsertārum, īnsertās, īnserte, īnsertī, īnsertīs, īnsertō, īnsertōrum, īnsertōs, īnsertum, īnsertus, īnsita, īnsitā, īnsitae, īnsitam, īnsitārum, īnsitās, īnsite, īnsitī, īnsitīs, īnsitō, īnsitōrum, īnsitōs
future participleīnsitūrus
īnsertūra, īnsertūrā, īnsertūrae, īnsertūram, īnsertūrārum, īnsertūrās, īnsertūre, īnsertūrī, īnsertūrīs, īnsertūrō, īnsertūrōrum, īnsertūrōs, īnsertūrum, īnsertūrus, īnsitūra, īnsitūrā, īnsitūrae, īnsitūram, īnsitūrārum, īnsitūrās, īnsitūre, īnsitūrī, īnsitūrīs, īnsitūrō, īnsitūrōrum, īnsitūrōs, īnsitūrum		īnserendus
īnserundus, īnserenda, īnserendā, īnserendae, īnserendam, īnserendārum, īnserendās, īnserende, īnserendīs, īnserendōrum, īnserendōs
gerundīnserendī, īnserendō, īnserendumsupineīnsitum, īnsitū

in-sĕro, sēvi, sĭtum, 3, v. a. in-, 1. sero,
I. to sow or plant in; to ingraft (class.).
I. Lit.: frumentum, Col. 5, 7, 3: pirum bonam in pirum silvaticam, to ingraft, graft, Varr. R. R. 1, 40, 5: vitem, Col. Arb. 8, 2: fissā modo cortice virgam Inserit, Ov. M. 14, 631; Hor. Epod. 2, 12: inseritur et nucis arbutus horrida fetu, Verg. G. 2, 69 Forbig. ad loc.; so, cum Vergilius insitam nucibus arbutum dicat, Plin. 15, 15, 17, § 57. —
II. Trop., to implant: num qua tibi vitiorum inseverit olim Natura, Hor. S. 1, 3, 35: remedia herbis invisis, Plin. 22, 6, 7, § 15: animos corporibus, to unite, Cic. Univ. 12, 38.—Hence, insĭtus, a, um, P.a., ingrafted, grafted.
A. Lit.: arbor, Col. Arb. 20, 2: mala, Verg. G. 2, 33.—
2. Transf., of animals: discordantem utero suo generis alieni stirpem insitam recipere, a hybrid, Col. 6, 36, 2.—Subst.: insĭtum, i, n., a graft, scion, Col. 5, 11, 8.—
III. Trop., implanted by nature, inborn, innate, natural: O generosam stirpem et tamquam in unam arborem plura genera, sic in istam domum multorum insitam atque illigatam sapientiam, Cic. Brut. 58, 213: reliqua est ea causa, quae non jam recepta, sed innata; neque delata ad me, sed in animo sensuque meo penitus affixa atque insita est, Cic. Verr. 2, 5, 53, § 139: Deorum cognitiones, id. N. D. 1, 17, 44: tam penitus insita opinio, id. Clu. 1, 4: notio quasi naturalis atque insita in animis nostris, id. Fin. 1, 9, 31: menti cognitionis amor, id. ib. 4, 7, 18: hoc naturā est insitum, ut, id. Sull. 30, 83: feritas, Liv. 34, 20, 2.— In gen., taken in, incorporated, admitted, adopted: ex deserto Gavii horreo in Calatinos Atilios insitus, Cic. Sest. 33, 72: insitus et adoptivus, Tac. A. 13, 14.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnserō

Latin serō Latin īnserō From in- + serō (“plant, sow”).

Quick answers

What does īnserō mean in Latin?
īnserō, a verb, means “to introduce into; to insert; to graft on”.
What are the principal parts of īnserō?
īnserō, īnserere, īnseruī, īnsertum (third conjugation).
How do you pronounce īnserō?
In classical Latin, [ˈĩː.sɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈin.se.ro].
Where does īnserō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin īnserō.