satiō1
Meaning
- to satisfy
- to sate, satiate
- to saturate, impregnate (fill to satiety)
- to glut, cloy
Latīnē defined in Latin in our graded readers
satur faciō, expleōexpleō, satis faciōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Satis · Affatim · Abunde
1. Satis (from ἄση) denotes, like ἱκανῶς, a sufficient measure, without any accessory reference; whereas affatim and abunde with the accessory notion of rather too much than too little; abunde, like ἅλις, with an objective and absolute reference; whereas affatim, like ἀφθόνως, in a subjective and relative sense. A person may have worked affatim, according to his own opinion, and yet not satis. Cic. Att. ii. 16. Puto enim me Dicæarcho affatim satis fecisse. And, xvi. 1. Satis est et affatim prorsus. Liv. iv. 22. Frumentum non necessitati satis, sed copiæ quoque abunde ex ante confecto sufficiebat. 2. Satiare denotes satisfying, as the appeasing of a want generally, of hunger, of a longing, etc.; whereas saturare, as the appeasing of an unnatural craving, of an over-eager longing, or a voracious hunger, of hatred, of the thirst for blood. (i. 109.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | satiō | satiābam | satiābō | satiāvī | satiāveram | satiāverō satiārō |
| 2nd sg. | satiās | satiābās | satiābis | satiāvistī satiāstī | satiāverās satiārās | satiāveris |
| 3rd sg. | satiat | satiābat | satiābit | satiāvit | satiāverat satiārat | satiāverit satiārit |
| 1st pl. | satiāmus | satiābāmus | satiābimus | satiāvimus | satiāverāmus | satiāverimus satiārimus |
| 2nd pl. | satiātis | satiābātis | satiābitis | satiāvistis satiāstis | satiāverātis satiārātis | satiāveritis satiāritis |
| 3rd pl. | satiant | satiābant | satiābunt | satiāvērunt satiāvēre, satiārunt | satiāverant satiārant | satiāverint satiārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | satiem | satiārem | satiāverim satiārim | satiāvissem satiāssem |
| 2nd sg. | satiēs | satiārēs | satiāverīs | satiāvissēs satiāssēs |
| 3rd sg. | satiet | satiāret | satiāverit satiārit | satiāvisset satiāsset |
| 1st pl. | satiēmus | satiārēmus | satiāverīmus satiārīmus | satiāvissēmus satiāssēmus |
| 2nd pl. | satiētis | satiārētis | satiāverītis satiārītis | satiāvissētis satiāssētis |
| 3rd pl. | satient | satiārent | satiāverint satiārint | satiāvissent satiāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | satior | satiābar | satiābor |
| 2nd sg. | satiāris satiāre | satiābāris satiābāre | satiāberis satiābere |
| 3rd sg. | satiātur | satiābātur | satiābitur |
| 1st pl. | satiāmur | satiābāmur | satiābimur |
| 2nd pl. | satiāminī | satiābāminī | satiābiminī |
| 3rd pl. | satiantur | satiābantur | satiābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | satier | satiārer |
| 2nd sg. | satiēris satiēre | satiārēris satiārēre |
| 3rd sg. | satiētur | satiārētur |
| 1st pl. | satiēmur | satiārēmur |
| 2nd pl. | satiēminī | satiārēminī |
| 3rd pl. | satientur | satiārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | satiā | satiāre |
| pres. 2nd pl. | satiāte | satiāminī |
| fut. 2nd sg. | satiātō | satiātor |
| fut. 3rd sg. | satiātō | satiātor |
| fut. 2nd pl. | satiātōte | — |
| fut. 3rd pl. | satiantō | satiantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | satiāre | satiārī |
| perfect infinitive | satiāvisse satiāsse | satiātum esse |
| future infinitive | satiātūrum esse | satiātum īrī |
| present participle | satiāns satiante, satiantem, satiantēs, satiantī, satiantia, satiantibus, satiantis, satiantīs, satiantium | — |
| perfect participle | — | satiātus satiāta, satiātā, satiātae, satiātam, satiātārum, satiātās, satiātī, satiātōrum, satiātōs |
| future participle | satiātūrus satiātūra, satiātūrā, satiātūrae, satiātūram, satiātūrārum, satiātūrās, satiātūre, satiātūrī, satiātūrīs, satiātūrō, satiātūrōrum, satiātūrōs, satiātūrum | satiandus |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- cupiditates explere, satiare
- to satisfy one's desires.
satiat semimodius cibi in diebus singulis vicenos et centenos turtures, Col. 8, 9, 3: se (orca), Plin. 9, 6, 5, § 14: desideria naturae, to satisfy, appease, Cic. Fin. 2, 8, 25: sitim, Mart. 6, 35, 5: famem, Ov. M. 11, 371.—In part. perf.: satiati agm ludunt, Lucr. 2, 320: canes sanguine erili, Ov. M. 3, 140: vultur humano cadavere, Plin. 30, 10, 27, § 92.—solum stercore, Col. 2, 10, 23; Plin. 19, 8, 42, § 148: parietem palea, Petr. poët. 135, 8, 8: Tyrium colorem pelagio, to saturate, Plin. 9, 38, 62, § 135: fretum aquis, Ov. M. 8, 836; so, Nilum, Plin. 5, 9, 10, § 51: odoribus ignes, Ov. M. 4, 758: robora Dalmatico lucent satiata metallo, Stat. S. 1, 2, 153: lumine Phoebi, Mart. 8, 36, 9.—in ejus corpore lacerando ac vexando cum animum satiare non posset, oculos paverit, Cic. Phil. 11, 3, 8: explere bonis rebus satiareque, Lucr. 3, 1004: neque enim expletur umquam nec satiatur cupiditatis sitis, Cic. Par. 1, 1, 6; id. Part. 27, 96: libidines, id. Rep. 6, 1, 1; cf. in the foll: populum libertate, id. ib. 2, 28, 51: funeribus, id. ib. 2, 41, 68: aviditatem legendi, id. Fin. 3, 2, 7; cf. id. Rep. 2, 1, 1: satiari delectatione non possum, id. Sen. 15, 52: nec satiare queunt spectando corpora coram, Lucr. 4, 1098; Quint. 2, 4, 5: cum satiaverit iram, Ov. Tr. 3, 8, 19: cor, id. M. 9, 178: oculos amore, Prop. 2, 16, 23: lumina longo visu, Stat. S. 4, 6, 34.—In part. perf.: satiatis et expletis jucundius est carere quam frui, Cic. Sen. 14, 47: ait se nequaquam esse satiatum, Cic. Verr. 2, 4, 28, § 65: satiatus somno, Liv. 2, 65: satiatus poenā, id. 29, 9 fin.: suppliciis satiati nocentium, id. 8, 20: libido mentis satiata, Cat. 64, 147: ira satiata caedibus, Luc. 7, 803: patrum cognitionibus, Tac. A. 1, 75: heu nimis longo satiate ludo, Hor. C. 1, 2, 37.—Poet. with gen. (on account of satis, or also in analogy with expletus): cum satiata ferinae Dextera caedis erat, Ov. M. 7, 808: satiata sanguinis hasta, Sil. 4, 437: satiatus et aevi Et decoris, id. 16, 605.—satias, II., and satietas, II. B.): secretae (figurae) ut novitate excitant, ita copia satiant, Quint. 9, 3, 5: primum numerus agnoscitur, deinde satiat, Cic. Or. 64, 215: horum vicissitudines efficient, ut neque ii satientur, qui audient, fastidio similitudinis, nec, etc., id. de Or. 3, 50, 193 (cf. id. ib. 2, 41, 177: similitudinis satietate defatigetur, v. satietas, II. B.): agricola assiduo satiatus aratro, Tib. 2, 1, 51: senem et prosperis adversisque satiatum, Tac. H. 3, 66: (Domitianus) secreto suo satiatus, id. Agr. 39 fin.— Hence, advv.: * ad satietatem, affatim): equi satianter pasti, App. M. 7, p. 195, 6.— tilia ignis et aëris habendo satiate atque umoris temperate, Vitr. 2, 9 med. (cf. satietas, I.): eadem dicere, Arn. 6.— Sup.: cetera Hermippus satiatissime exhibebit, Tert. Anim. 46: sentire, Aug. de Mus. 4, 14.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*seh₂-
- Proto-Indo-European*séh₂tis
- Proto-Italic[Term?]
- Latinsatiō
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin satiō From satis (“ample, sufficient”) + -ō (verb-forming suffix).
- Catalansaciar
- Englishsatiate
- Frenchrassasier
- Italiansaziare
- Portuguesesaciar
- Spanishsaciar
- Istriotsasià
- Lombardsagià
- Old Frenchsacier
- Siciliansazziari
In English words that came into English from satiō
- satiatesatiātus
- insatiableinsatiabilis
- insatiateinsatiātus