LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, deponent

sequor

sequor (present infinitive sequī, perfect active secūtus sum or sequūtus sum)
Classical[ˈsɛ.kʷɔr]Ecclesiastical[ˈsɛː.kʷor]
sequēns pres. act. ptcp.№ 108 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. deponentwith accusativeto follow, to come or go after, to pursue
    Cēdāmus Phoebō et monitī meliōra sequāmur.Let us yield to Phoebus, and having been warned follow better things.29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 3.188
    Video meliora proboque, deteriora sequor.I see, and I desire the better: I follow the worse.8 CE, Ovidius, Metamorphoses 7.20
  2. deponentto accede or conform to, follow, comply with
    “Īliacās igitur classēs atque ultima Teucrum / iussa sequar? [...].” Dido asks herself: “Should I then follow the Ilian ships and [accede to] the utmost Teucrian orders?” (The dual meaning for “sequar” exemplifies zeugma. People from Ilium, descendants of King Teucer = The Trojans.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.537–538
  3. deponentto attend, accompany
  4. deponentto succeed (i.e., follow in position)
  5. deponentthird personto follow, ensue

Latīnē defined in Latin in our graded readers

post eum eō quī ante it; canis dominum sequitur.
sequor -ī secūtus — in Mille Verba, ch. Via et Iter
let us follow
sequāmur — in Seneca, ch. IV
follows
sequitur — in Seneca, ch. IV

Conjugation conjugation 3 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.sequorsequēbarsequar———
2nd sg.sequeris
sequere
sequēbāris
sequēbāre
sequēris
sequēre
———
3rd sg.sequitursequēbātursequētur———
1st pl.sequimursequēbāmursequēmur———
2nd pl.sequiminīsequēbāminīsequēminī———
3rd pl.sequuntursequēbantursequentur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.sequarsequerer——
2nd sg.sequāris
sequāre
sequerēris
sequerēre
——
3rd sg.sequātursequerētur——
1st pl.sequāmursequerēmur——
2nd pl.sequāminīsequerēminī——
3rd pl.sequantursequerentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.sequere—
pres. 2nd pl.sequiminī—
fut. 2nd sg.sequitor—
fut. 3rd sg.sequitor—
fut. 3rd pl.sequuntor—
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesequī—
perfect infinitivesecūtum esse
sequūtum esse
—
future infinitivesecūtūrum esse
sequūtūrum esse
—
present participlesequēns
sequente, sequentem, sequentēs, sequentī, sequentia, sequentibus, sequentis, sequentīs, sequentium
—
perfect participlesecūtus
sequūtus, secūta, secūtā, secūtae, secūtam, secūtārum, secūtās, secūte, secūtī, secūtīs, secūtō, secūtōrum, secūtōs
—
future participlesecūtūrus
sequūtūrus, secūtūra, secūtūrā, secūtūrae, secūtūram, secūtūrārum, secūtūrās, secūtūre, secūtūrī, secūtūrīs, secūtūrō, secūtūrōrum, secūtūrōs, secūtūrum
sequendus
sequenda, sequendā, sequendae, sequendam, sequendārum, sequendās, sequende, sequendīs, sequendōrum, sequendōs
gerundsequendī, sequendō, sequendumsupinesecūtum, secūtū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

id sequor, ut
my intention is...
neutram partem sequi
to be neutral.
otium sequi, amplexari
to be a lover of ease, leisure.
auctoritatem alicuius sequi
to be guided by another's example.
probabilia coniectura sequi
to try to conjecture probabilities.
sequitur (not ex quo seq.) ut
it follows from this that...
certas rationes in agendo sequi
to follow fixed principles of conduct.
sectam alicuius sequi (Brut. 31. 120)
to be a follower, disciple of some one.
7 more phrases
virtutem sequi, virtutis studiosum esse
to strive to attain virtue.
alicuius partes (causam) or simply aliquem sequi
to embrace the cause of..., be a partisan of...
signa sequi (opp. a signis discedere, signa relinquere)
to follow the standards.
ad alicuius sententiam accedere, sententiam alicuius sequi
to adopt some one's opinion.
gratiam alicuius sibi quaerere, sequi, more strongly aucupari
to court a person's favour; to ingratiate oneself with...
vestigia alicuius sequi, persequi or vestigiis aliquem sequi, persequi
to follow in any one's steps.
verba ac litteras or scriptum (legis) sequi (opp. sententia the spirit)
to hold by the letter (of the law).

sĕquor, sĕcūtus (also written sequutus;
I. gen. plur. part. sync. sequentūm, Verg. G. 3, 111), 3, v. dep. (act. collat. form sĕquo, acc. to Gell. 18, 9, 8 sq.; and Prisc. p. 799 P.) [Sanscr. sak-, to follow; sakis, friend; Gr. ἕπομαι, ἕπω; cf. Lat. socius], to follow, to come or go after, to follow after, attend.
I. Lit.
A. In gen.
(a). With acc.: i, jam sequor te, mater, Plaut. Aul. 4, 7, 16: neque illa matrem satis honeste tuam sequi poterit comes, id. Merc. 2, 3, 69 sq.: qui ex urbe amicitiae causā Caesarem secuti, etc., Caes. B. G. 1, 39; 7, 50; Hor. S. 1, 6, 108: ne sequerer moechas, id. ib. 1, 4, 113: vallem, Liv. 32, 6, 5: pars pressa sequuntur Signa pedum, Ov. M. 8, 332: vestigia alicujus, id. ib. 4, 514; 9, 639; 10, 710 et saep.—
(b). Absol. (so most freq. in Plaut.): abi prae, jam ego sequar, Plaut. Am. 1, 3, 46; Ter. Eun. 5, 2, 69: Di. Sequere intro. Pa. Sequor, Plaut. As. 4, 1, 64; 5, 2, 90; id. Aul. 2, 5, 23 et saep.: quisnam est, qui sequitur procul? id. Poen. 3, 3, 6: funus interim procedit: sequimur: ad sepulcrum venimus, Ter. And. 1, 1, 101: curriculo sequi, Plaut. Ep. 1, 1, 12: Helvetii cum omnibus suis carris secuti, Caes. B. G. 1, 24: si nemo sequatur, tamen, etc., id. ib. 1, 40 fin.: servi sequentes, Hor. S. 1, 6, 78: hos falcati currus sequebantur, Curt. 4, 12, 6: hos aliae gentes sequebantur, id. 4, 12, 9.—
b. Of things: magna multitudo carrorum sequi Gallos consuevit, Hirt. B. G. 8, 14: neque Ulla (arbor) brevem dominum sequetur, Hor. C. 2, 14, 24: zonā bene te secutā, id. ib. 3, 27, 59.—
B. In partic.
1. To follow in a hostile manner; to chase, pursue: hostes sequitur, Caes. B. G. 1, 22 fin.: hostem, Ov. M. 13, 548: fugacem, Hor. S. 2, 7, 115: feras, Ov. M. 2, 498: nudo genitas Pandione ferro, id. ib. 6, 666; cf.: hostem pilo, Tac. H. 4, 29 fin.—Absol.: finem sequendi facere, Caes. B. G. 7, 47; 7, 68 Oud. N. cr.—
2. To follow in time or order; to succeed, come after (esp. freq. in part. pres.): aestatem auctumnus sequitur, post acer hiems fit, Enn. ap. Prisc. p. 647 P. (Ann. v. 406 Vahl.): sequens annus, Hirt. B. G. 8, 50: sequente anno, Plin. 10, 62, 82, § 170: secuto die, id. 13, 22, 43, § 126: secuta aetas, id. 6, 23, 26, § 101: sequenti senatu, Plin. Ep. 6, 5, 1: secuturo Phoebo, Luc. 2, 528: sequitur hunc annum nobilis clade Romanā Caudinā pax, Liv. 9, 1 et saep.: ne secutis quidem diebus Claudius ullius humani affectūs signa dedit, Tac. A. 11, 38: Africanus sequens, i. e. minor, Plin. 7, 59, 59, § 211.—
(b). With the notion of cause implied, to follow, result, ensue: ut male posuimus initia, sic cetera sequentur, Cic. Att. 10, 18, 2: increpuit; sequitur clamor, Verg. A. 9, 504: tonitrum secuti nimbi, Ov. M. 14, 542: lacrimae sunt verba secutae, id. ib. 9, 780: nisi forte sic loqui paenitet, Quā tempestate Paris Helenam et quae sequuntur, and so on, and so forth, Cic. Or. 49, 164; id. Tusc. 3, 18, 42; 3, 19, 44.—
3. Of a possession or inheritance, to follow, i. e. to fall to the share of any one: ut belli praeda Romanos, ager urbesque captae Aetolos sequerentur, Liv. 33, 13, 10: ut victorem res sequeretur, id. 28, 21, 5: si quis mortuos est Arpinatis, ejus heredem sacra non secuntur, Cato ap. Prisc. p. 629 P.—Abbreviated on monuments, H. M. H. N. S.: heredem monumentum, Hor. S. 1, 8, 13: heredem possessio, Plin. 9, 35, 60, § 124: quo minus gloriam petebat, eo magis illum sequebatur, Sall. C. 54 fin.; v. Fabri ad h. l.; and cf.: sequi gloria, non appeti debet, Plin. Ep. 1, 8, 14.—
4. To go towards or to a place: Formias nunc sequimur, Cic. Att. 10, 18, 2: Epirum, Cyzicum, id. ib. 3, 16; Caes. B. C. 3, 49: Italiam, Verg. A. 4, 361; 4, 381; 5, 629: Itala regna, Ov. H. 7, 10; id. F. 6, 109; Val. Fl. 1, 3.—
5. Pregn., to follow the hand in plucking or pulling; to come off or away, come out; to come easily, come of itself: herbae dum tenerae sunt vellendae: aridae factae celerius rumpuntur quam sequuntur, Varr. R. R. 1, 47; cf.: oratio mollis et tenera et ita flexibilis, ut sequatur, quocumque torqueas, Cic. Or. 16, 52; and: nihil est tam tenerum neque tam flexibile neque quod tam facile sequatur quocumque ducas, quam oratio, id. de Or. 3, 45, 176: ipse (ramus) volens facilisque sequetur, Si te fata vocant, Verg. A. 6, 146: cum scrutantes, quae vellant, telum non sequitur, Liv. 38, 21, 11 Weissenb. ad loc.: jamque secuta manum nullo cogente sagitta Excidit, Verg. A. 12, 423; Anthol. Lat. 1, 172, 113: trahit ille manu sine custode lignum: Id quoque vix sequitur, Ov. M. 12, 372; cf.: cera mollis sequensque digitos, yielding to, Poët. ap. Plin. Ep. 7, 9, 11.
II. Trop.
A. In gen., to follow, succeed, result, ensue (usu. of an immediate consequence; consequor, usu. of one more remote): si verbum sequi volumus, hoc intellegamus necesse est, etc., Cic. Caecin. 17, 49: patrem sequuntur liberi, succeed to the rank or condition of their father, Liv. 4, 4 fin.: quoniam hanc (Caesar) in re publicā viam, quae popularis habetur, secutus est, Cic. Cat. 4, 5, 9: damnatum poenam sequi oportebat, ut igni cremaretur, to befall, Caes. B. G. 1, 4: modo ne summa turpitudo sequatur, should ensue, Cic. Lael. 17, 61: dispares mores disparia studia sequuntur, id. ib. 20, 74: post illas datas litteras secuta est summa contentio de domo, id. Att. 4, 2, 2: post gloriam invidiam sequi. Sall. J. 55, 3: an mediocre discrimen opinionis secuturum ex hac re putatis, Liv. 5, 6, 7. —
B. In partic.
1. To follow (as a leader) an authority, a party, an example, a plan, etc.; to follow in the track of; to comply with, accede to, conform to: sequi naturam, optimam bene vivendi ducem, Cic. Lael. 5, 19; cf. id. ib. 12, 42: sequamur potissimum Polybium nostrum, id. Rep. 2, 14, 27: eorum sectam sequuntur multi mortales, Naev. Bell. Pun. 1, 16; so, sectam, Cic. Fl. 41, 104; id. Sest. 45, 97; Liv. 8, 19, 10 al. (v. secta): Ti. Gracchus regnum occupare conatus est ... hunc post mortem secuti amici, etc., Cic. Lael. 12, 41: amicum vel bellum patriae inferentem sequi, id. ib. 12, 43: auctoritatem et consilium alicujus, id. Fam. 4, 3, 2; so (with obtemperare voluntati) Caes. B. C. 1, 35: sententiam Scipionis, id. ib. 1, 2: vos vestrumque factum omnia deinceps municipia sunt secuta, have followed, imitated, id. ib. 2, 32: haec qui dicunt, quam rationem sequantur, vides, Cic. Div. 2, 6, 17: novum quoddam et subagreste consilium, id. Rep. 2, 7, 12; cf. id. ib. 2, 28, 51: Pompeio esse in animo, rei publicae non deesse, si senatus sequatur, Caes. B. C. 1, 1 fin.: arma victricia, Verg. A. 3, 54.—Of an auditor, to follow an orator or a speech: quos more prisco apud judicem fabulantes non auditores sequuntur, non populus audit, Tac. Or. 23: non lingua valet, non corpore notae Sufficiunt vires, nec vox aut verba sequuntur, i. e. attend or obey the will, Verg. A. 12, 912; cf.: si modo verba sequantur, Ov. M. 1, 647. —Esp. milit. t. t.: signa sequi, to march in rank, Sall. J. 80, 2; Curt. 3, 2, 13.—
2. To follow or pursue an end or object; to strive for, aim at, seek to attain: eam (sc. utilitatem), Cic. Lael. 27, 100: justitiam, id. Rep. 3, 11, 18: otium ac tranquillitatem vitae, id. Mur. 27, 55: amoenitatem et salubritatem, id. Leg. 2, 1, 3: matris commodum, Ter. Hec. 3, 5, 31: lites, id. And. 4, 5, 16; id. Ad. 2, 2, 40: gratiam Caesaris, Caes. B. C. 1, 1: linguam et nomen, Liv. 31, 7: mercedes, Hor. S. 1, 6, 87: quae nocuere (opp. fugere), id. Ep. 1, 8, 11; cf.: nec sequar aut fugiam, quae diligit ipse vel odit, id. ib. 1, 1, 72: ferro extrema, Verg. A. 6, 457: fidem, Vell. 2, 107, 2.—With inf.: plurisque sequor disponere causas, Lucr. 5, 529.—
3. In discourse, to follow in order or sequence; to come next in order, to succeed: sequitur is (rex), qui, etc., Cic. Rep. 2, 21, 37: sequitur illa divisio, ut, etc., id. Fin. 3, 16, 55: haec sint dicta de aëre. Sequitur terra, cui, etc., Plin. 2, 63, 63, § 154: ac de primā quidem parte satis dictum est. Sequitur, ut doceam, etc., Cic. N. D. 2, 32, 80 sq.— With inf.: sequitur videre de eo, quod, etc., Dig. 45, 1, 91, § 3; 41, 3, 4.—
4. In logical conclusions, to follow, ensue; with subject-clause: nec si omne enuntiatum aut verum aut falsum est, sequitur ilico, esse causas immutabiles, etc., Cic. Fat. 12, 28; id. Tusc. 5, 8, 21.—With ut: si haec enuntiatio vera non est, sequitur, ut falsa sit, Cic. Fat. 12, 28; 5, 9; 10, 22; id. Fin. 2, 8, 24; 3, 7, 26: sequitur igitur ut, etc., id. Tusc. 5, 18, 53; id. Par. 3, 1, 22: sequitur ergo ut, etc., Curt. 7, 1, 40; Quint. 3, 8, 23; 3, 11, 17; 6, 5, 8 al.—
5. To follow or come naturally or easily; to be obtained without effort: tantum hominis valuit exercitatio ut, cum se mente ac voluntate, conjecisset in versum, verba sequerentur, Cic. de Or. 3, 50, 194 Sorof ad loc.: non quaesitum esse numerum, sed secutum, id. Or. 49, 165: lingua tacet nec vox tentataque verba sequuntur, Ov. M. 11, 326; 1, 647; Stat. Th. 11, 602: verbaque provisam rem non invita sequentur, Hor. A. P. 311: sed non omnia nos ducentes e Graeco sequuntur, Quint. 2, 14, 1: laus pulcherrima cum sequitur, non cum arcessitur, id. 10, 2, 27; 8, prooem. § 8; 8, 6, 24: sequi gloria, non appeti debet, Plin. Ep. 1, 8, 14.—Hence, sĕquens, entis, P. a., next, next following in order (cf.: proximus, posterior; not in Cic. or Cæs.): prius illud ... hoc sequens, Quint. 5, 10, 42: reliqua morborum genera sequenti dicemus volumine, Plin. 29, 6, 39, § 143.—Esp., with designations of time: sequenti tempore, Nep. Thras. 4, 4; Quint. 1, 5, 52; Sen. Ben. 6, 4, 2; Suet. Tib. 38: sequenti die, Auct. B. Hisp. 28, 1; Suet. Ner. 15; Liv. 23, 36, 7: sequente anno, id. 3, 31, 2: sequenti nocte, Suet. Aug. 94; so also Curt. 4, 7, 10; Tac. A. 2, 53; Col. 4, 15, 3; 4, 21, 3; 4, 27, 2; Plin. 11, 37, 73, § 189; 30, 8, 21, § 66; 17, 22. 35, § 178; Hirt. B. G. 8, 50; Plin. Ep. 4, 1, 6; 5, 12, 1; 6, 31, 3: Suilium mox sequens aetas vidit praepotentem, the next generation, Tac. A. 4, 31 qui praesenti potentiā credunt exstingui posse etiam sequentis aevi memoriam, Tac. A. 4, 35.—As subst., used by some for ἐπίθετον, an epithet, acc. to Quintilian; as, dentes albi, umida vina ... o scelus abominandum, etc., Quint. 8, 6, 40.

Origins

Inherited from Proto-Italic *sekʷōr, from Proto-Indo-European *sékʷetor, from *sekʷ- (“to follow”). The perfect participle secūtus must have been created innovatively as a replacement for the more archaic participle *sekʷtos, which is the source of sector (“to follow continually”). The impetus for the remodeling was perhaps the analogical pressure of the participles to other uō-verbs, such as minūtus. Alternatively, Leppänen suggests that this reshaping occurred so as to avoid homophony with sectus. Cognates include Sanskrit सचते (sácate), Avestan 𐬵𐬀𐬗𐬀𐬌𐬙𐬉 (hacaitē) and Ancient Greek ἕπομαι (hépomai).

Gallo-Romance
  • Catalanseguir
  • Occitanseguir
  • Occitansègre
  • Franco-Provençalsiuvre
  • Old Frenchsiure
  • Old Frenchsivre
Insular Romance
  • Sardiniansichire
  • Sardiniansighire
  • Galluresesighì
  • Sassaresesighì
Italo-Dalmatian
  • Italianseguire
  • Englishseguefrom Italian seguire
  • Corsicanseguì
  • Istriotsigueî
Ibero-Romance
  • Portugueseseguirfrom Old Galician-Portuguese seguir
  • Spanishseguir
  • Galicianseguirfrom Old Galician-Portuguese seguir
  • Macaneseseguífrom Old Galician-Portuguese seguir
  • Papiamentusiguifrom Old Galician-Portuguese seguir
Elsewhere
  • Italianseguitarefrom Vulgar Latin *sequitare
  • Corsicanseguitàfrom Vulgar Latin *sequitare
  • Neapolitanseguitàfrom Vulgar Latin *sequitare
  • Siciliansicutarifrom Vulgar Latin *sequitare
Borrowings
  • Esperantosekvi
  • Idosequar

Quick answers

What does sequor mean in Latin?
sequor, a verb, means “to follow, to come or go after, to pursue; to accede or conform to, follow, comply with; to attend, accompany”.
What are the principal parts of sequor?
sequor, sequī, secūtus sum (third conjugation, deponent).
How do you pronounce sequor?
In classical Latin, [ˈsɛ.kʷɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsɛː.kʷor].