adverb
secus1
secus (comparative sequius, no superlative)
Classical[ˈsɛ.kʊs]Ecclesiastical[ˈsɛː.kus]
Meaning
- otherwise, to the contrary
sin secus
otherwise, if not[Cleostrata] Quis uotat? [Lysidamus] Optumum atque aequissumum istud esse iure iudico. Postremo si illuc quod uolumus eueniet, gaudebimus: Sin secus, patiemur animis aequis. tene sortem tibi: Vide quid scriptumst. [Olympo] Vnum. [Chalinus] Iniquomst, quia isti prius quam mihist.
c. 180 BCE, Plautus, Casina 2.6.22–26 - differently
haud secus, non secus (quam, ac)
not differently than, just as, even so (as)[…]; quamquam de gloria vix dicere ausim, si nos et hostes haud secus quam feminas abditos intra vallum omnibus contumeliis eludunt, et […]
[…] ; though I had as lief not to speak of glory, when the enemy jeers us with much abuse as if women concealing behind walls, and […]27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 7.13
Latīnē defined in Latin in our graded readers
aliter, malesecus — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 21
iuxtā, propesecus (+acc.) — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 18
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- hoc longe aliter, secus est
- this is quite another matter.
sĕcus.
I. Adj. root seq- or secof sequor, q. v., only comp. sĕquĭor, us, ōris, inferior, lower, worse (only post-class.; cf. Weissenb. ad Liv. 2, 37, 3):
in sequiorem sexum, App. M. 7, p. 192, 7: sexus sequioris fetus, id. ib. 10, p. 249, 33; 8, p. 206, 7: vitae sequioris, Dig. 2, 15, 8, § 11: fortuna sequior, Amm. 18, 6, 6.—II. Adv. (prop., following, later in rank or order, i. e. less than something mentioned before; hence, in gen.), otherwise, differently, not so; and esp. freq. with a negative (per litoten), not otherwise, i. e. even so, just so (opp. always to what is right, correct, or proper, not to what is wrong; cf. Krebs, Antibarb. p. 1056 sq.; for comp. forms, v. I. B. infra).
A. Posit. (freq. and class.;
syn. aliter): si illuc, quod volumus, eveniet, gaudebimus: Sin secus, patiemur animis aequis, Plaut. Cas. 2, 6, 25: si bonus est, obnoxius sum: sin secus est, faciam, uti jubes, id. Trin. 4, 3, 57: oratorum genera esse dicuntur tamquam poëtarum. Id secus est, Cic. Opt. Gen. 1, 1; id. Rep. 1, 19, 32; cf. id. Att. 4, 17, 1: (ille est) quem dudum dixi. Hoc si secus reperies, etc., Plaut. Capt. 3, 4, 92: videsne, quod paulo ante secus tibi videbatur, Cic. Rep. 1, 17, 26: magnum mehercule hominem, nemo dicet secus; sed, etc., id. Brut. 85, 293: quod si ita esset... ad amicitiam esset aptissimus: quod longe secus est, id. Lael. 9, 29: omnia longe secus, id. Part. 5, 15: videtote, quanto secus ego fecerim, Cato ap. Charis, p. 192 P.: nobis aliter videtur: recte secusne, postea, whether rightly or not, right or wrong, Cic. Fin. 3, 13, 44: recte an secus, id. Pis. 28, 68; cf.: honestis an secus amicis uteretur, Tac. A. 13, 6 fin.: pro bene aut secus consulto, for good or ill, Liv. 7, 6; cf.: prout bene ac (al. aut) secus cessit, Plin. Pan. 44, 8: prout opportune proprieque aut secus collocata sunt (verba), Quint. 10, 2, 13: (artes) utiles aut secus, id. 2, 20, 1 et saep.—(b). With quam or atque: secus aetatem agerem, quam illi egissent, Cato ap. Charis, p. 195 P.; Ter. Phorm. 2, 3, 91:
ne quid fiat secus quam volumus quamque oportet, Cic. Att. 6, 2, 2: eadem sunt membra in utriusque disputatione, sed paulo secus a me atque ab illo partita, id. de Or. 3, 30, 119.—b. Non (nec) secus or haud secus (the latter not in Cic.), not otherwise, i. e. even so, just so:
educavit (eam) magna industria, Quasi si esset ex se nata, non multo secus, Plaut. Cas. prol. 46; cf.: fit obviam Clodio hora fere undecima aut non multo secus, Cic. Mil. 10, 29: quod non multo secus fieret, id. Fam. 4, 9, 2: bibitur, estur, quasi in popinā, haud secus, Plaut. Poen. 4, 2, 13: ita jam quasi canes, haud secus, circumstabant navem, id. Trin. 4, 1, 16: veluti qui anguem pressit, etc....Haud secus Androgeos visu tremefactus abibat, Verg. A. 2, 382: aequam memento rebus in arduis Servare mentem, non secus in bonis, Hor. C. 2, 3, 2: qualis in arvis movet arma leo,...Haud secus gliscit violentia Turno, Verg. A. 12, 9: nec secus apud principem ad mortem aguntur, Tac. A. 6, 10 et saep.— With gen.: alaeque et auxilia cohortium neque multo secus in iis virium, Tac. A. 4, 5 fin.—In negative questions: dedistine ei gladium, qui se occideret?...Quid secus est aut quid interest, dare te argentum, etc., Plaut. Trin. 1, 2, 93.—(b). With ac or quam (the latter not in Cic.: non secus ac = non aliter ac; but: non secus quam = non minus quam, Zumpt ad Cic. Mur. 4, 10; cf.
infra): numquam secus Habui illam, ac si ex me esset nata, Ter. Hec. 2, 3, 5: itaque illud quod dixi, non dixi secus ac sentiebam, Cic. de Or. 2, 6, 24; so, non secus ac, id. Mur. 4, 10; id. Planc. 1, 3; id. Fam. 3, 5, 4; Hor. A. P. 149; Ov. M. 15, 180 al.: haud secus ac, Sall. J. 79, 6; Verg. A. 3, 236 al.: accepit ad sese, haud secus quam si ex se simus natae, Plaut. Rud. 2, 3, 79; so, haud secus quam, Liv. 5, 36; 5, 41; 8, 8; 8, 9 et saep.; Ov. M. 12, 102 al.; Curt. 3, 2, 1; 8, 1, 21; 8, 11, 17: non secus quam, Ov. M. 2, 727; 12, 480: nec secus quam, Plaut. Am. 5, 1, 26; id. Capt. 2, 2, 23; 2, 3, 68: ne secus quam, Tac. A. 4, 8.—In the poets freq. non (haud) secus ac, for introducing a comparison: non secus ac patriis acer Roma-nus in armis, etc., Verg. G. 3, 346: non secus ac, id. A. 8, 243; 10, 272; 12, 856; Ov. M. 8, 162: non secus atque, Verg. A. 8, 391: haud secus atque, id. ib. 11, 456; Ov. M. 9, 40; cf. also without ac: non secus in jugis stupet Evias, Hor. C. 3, 25, 8.—2. Pregn., otherwise than as it should be, or, than is wished, i. e. not well, ill, badly (rare but class.):
magna consolatio est, cum recordare, etiam si secus acciderit, te, etc., Cic. Fam. 6, 21, 2: ea ipsa...secus ab eo in me ipsum facta esse, id. Att. 9, 9, 1: cum in alterā re causa nihil esset quin secus judicaret ipse de se, id. Quint. 9, 32: cadere, Tac. A. 2, 80; 6, 22: prius omnia pati decrevit; quam bellum sumere, quia temptatum antea secus cesserat, Sall. J. 20, 5: quod ubi secus procedit, id. ib. 25, 10: Quintus frater purgat se multum per litteras et affirmat nihil a se cuiquam de te secus esse dictum, Cic. Att. 1, 19, 11: loqui de aliquo (just before, irreligiose), Tac. A. 2, 50: scribere de aliquo, Liv. 8, 33, 15: existimare de aliquo, Cic. Clu. 44, 124; id. Fam. 3, 6, 6.—B. Comp. in four forms, which are often confused in MSS. and edd.; sĕquĭus, but with negatives or quo, eo, nihilo, etc., usu. sētĭus, less correctly sē-cĭus; also (ante-class.) sectĭus, Plaut. ap. Gell. 18, 94; id. Trin. 1, 2, 93 Ritschl (v. on the authorities for these forms, Neue, Formenl. 2, 691 sq.): nisi inpediret ingeni inbecillitas Metusque me, quo setius me colligam, so that I cannot (syn.:
quo minus), Afran. ap. Charis, p. 195 (Com. Rel. v. 291 Rib.): impedimento est, quo setius lex feratur, Auct. Her. 1, 12, 21: quoniam in eo consistit, melius an sequius terrae mandaverit pater familias pecuniam, Col. 3, 4, 3: invitus, quod sequius sit, de meis civibus loquor, Liv. 2, 37, 3.—b. Non (haud) setius:
instat non setius ac rotat ensem, none the less, just as much, Verg. A. 9, 441; so, non setius, id. G. 3, 367: nec setius, id. ib. 2, 277: haud setius, id. A. 7, 781: si servus meus esses, nihilo setius Mihi obsequiosus semper fuisti, no less, just as, Plaut. Capt. 2, 3, 57: nihilo setius, nevertheless, Ter. And. 3, 2, 27; cf. Caes. B. G. 1, 49; so, nihilo setius, id. ib. 4, 17; id. B. C. 3, 26; Suet. Vesp. 6; Nep. Con. 2, 4; cf.: nihilo tamen setius, Caes. B. G. 5, 4; 5, 7: tamen nihilo setius, Nep. Att. 22, 3: nec hōc setius, Lucr. 6, 315: nec eo setius, Suet. Caes. 8; id. Ner. 24; 42; id. Vit. 10; id. Dom. 12; id. Gram. 20; Nep. Milt. 2, 3: nec tamen eo setius, Suet. Dom. 2.—(b). With quam:
haec nihilo mihi esse videntur sectius quam somnia, Plaut. Men. 5, 7, 57.—In negative questions: quid fecimus? quid diximus tibi sequius quam velles? Plaut. Aul. 3, 2, 22.— 2. Pregn. (v. supra, I. A. 2.), ill, badly:
sed memet moror, cum hoc ago setius, Plaut. Cist. 4, 2, 24: sin, id quod non spero, ratio talis sequius ceciderit, Afran. ap. Charis. p. 195 P. (Com. Rel. p. 291 Rib.): vereor ne homines de me sequius loquantur, Sen. Ben. 6, 42, 2.—III. Prep. with acc. (anteclass. and late Lat.), by, beside, along, on:
id quod vulgus usurpat Secus illum sedi, hoc est secundum illum, et novum et sordidum est, Charis. p. 61 P.: dextra sinistra foramina utrimque secus laminas, Cato, R. R. 21, 2: ut quae secus mare essent locis regnaret, Enn. ap. Lact. 1, 11, 34: SECVS VIAM, Inscr. Orell. 3688 (but in Quint. 8, 2, 20; Plin. 24, 15, 85, § 135, the best MSS. have secundum): SECVS CONIVGEM, Inscr. Grut. 806, 5: secus viam, Vulg. Tob. 11, 5: secus mare, id. Matt. 13, 1 et saep.—B. Transf., according to, in proportion to:
SECVS MERITA EIVS, Inscr. Orell. 7170.—3. Affixed to a pron., = side: altrinsecus, on the other side: utrinsecus, on both sides: circumsecus, on all sides, round about.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
secus adv. with comp. sequius
SEC-.— Posit, otherwise, differently, not so, the contrary : id secus est: magnum mehercule hominem, nemo dicet secus; sed, etc.: omnia longe secus: nobis aliter videtur; recte secusne, postea, whether correctly or not : pro bene aut secus consulto, for good or ill , L.: num secus hanc causam defendisse (videor), ac si? etc.: membra paulo secus a me atque ab illo partita: illam attingere secus quam dignumst liberam, T.: matrem familias secus quam matronarum sanctitas postulat nominare.— With a negative, not otherwise, even so, just so : horā fere undecimā aut non multo secus, not much earlier or later : veluti Haud secus Androgeos visu tremefactus, V.: Aequam memento rebus in arduis Servare mentem, non secus in bonis, H.: non secus ac si meus esset frater: in medias res Non secus ac notas, just as if they were familiar , H.: solet tempestas haud secus atque in mari retinere, S.: Haud secus ac iussi faciunt, V.: ea non secus dixi, quam si eius frater essem, in no other spirit : quo facto, haud secus quam dignum erat, L.— Otherwise than is right, not well, wrongly, unfortunately, unfavorably, ill, badly : secus iudicare de se: quod ubi secus procedit, S.: adfirmat nihil a se cuiquam de te secus esse dictum: ne quid de collegā secus scriberet, L.— Less : neque multo secus in iis virium, Ta.—Comp, worse, more unfavorably : quod sequius sit, de meis civibus loquor, L.; see also setius.
Origins
Traditionally compared with Old Irish sech (“without”), with further analysis of the word formation disputed. Perhaps: * From Proto-Indo-European *sekʷ- (“to follow”), the same root of sequor. Properly, following, later in rank or order, i. e. less than something mentioned before. * Others refer it to sē- (“away-”) (from Proto-Indo-European *swe-) + *-ḱwo- (as seen in Sanskrit विश्व॑ (víśva, “all”)).