LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, deponent

subsequor

subsequor (present infinitive subsequī, perfect active subsecūtus sum or subsequūtus sum)
Classical[ˈsʊp.sɛ.kʷɔr]Ecclesiastical[ˈsub.se.kʷor]

Meaning

  1. deponentto follow close after or immediately, to succeed
  2. deponentfigurativelyto follow, adhere to, comply with, conform to or imitate someone or something

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.subsequorsubsequēbarsubsequar———
2nd sg.subsequeris
subsequere
subsequēbāris
subsequēbāre
subsequēris
subsequēre
———
3rd sg.subsequitursubsequēbātursubsequētur———
1st pl.subsequimursubsequēbāmursubsequēmur———
2nd pl.subsequiminīsubsequēbāminīsubsequēminī———
3rd pl.subsequuntursubsequēbantursubsequentur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.subsequarsubsequerer——
2nd sg.subsequāris
subsequāre
subsequerēris
subsequerēre
——
3rd sg.subsequātursubsequerētur——
1st pl.subsequāmursubsequerēmur——
2nd pl.subsequāminīsubsequerēminī——
3rd pl.subsequantursubsequerentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.subsequere—
pres. 2nd pl.subsequiminī—
fut. 2nd sg.subsequitor—
fut. 3rd sg.subsequitor—
fut. 3rd pl.subsequuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubsequī—
perfect infinitivesubsecūtum esse
subsequūtum esse
—
future infinitivesubsecūtūrum esse
subsequūtūrum esse
—
present participlesubsequēns—
perfect participlesubsecūtus
subsequūtus, subsecūta, subsecūtā, subsecūtae, subsecūtam, subsecūtārum, subsecūtās, subsecūte, subsecūtī, subsecūtīs, subsecūtō, subsecūtōrum, subsecūtōs
—
future participlesubsecūtūrus
subsequūtūrus, subsecūtūra, subsecūtūrā, subsecūtūrae, subsecūtūram, subsecūtūrārum, subsecūtūrās, subsecūtūre, subsecūtūrī, subsecūtūrīs, subsecūtūrō, subsecūtūrōrum, subsecūtūrōs, subsecūtūrum
subsequendus
subsequenda, subsequendā, subsequendae, subsequendam, subsequendārum, subsequendās, subsequende, subsequendīs, subsequendōrum, subsequendōs
gerundsubsequendī, subsequendō, subsequendumsupinesubsecūtum, subsecūtū

sub-sĕquor, cūtus, 3, v. n. and a.
I. , to follow close after or immediately; to follow, succeed, ensue (class.).
I. Lit.
(a). With acc.: subsequor te, Plaut. Am. 2, 1, 1; cf. id. ib. 1, 3, 52; id. Bacch. 4, 4, 72: has (cohortes) subsidiariae ternae subsequebantur, Caes. B. C. 1, 83: signa, id. B. G. 4, 26: ancillam, Ov. H. 20, 131: senem, id. F. 4, 528. —
(b). Absol.: quom verba facis, subsequere, Plaut. Most. 3, 2, 116: Caesar equitatu praemisso sequebatur omnibus copiis, Caes. B. G. 2, 19; cf. id. ib. 2, 11; 5, 18; Liv. 27, 31 al.: subsequitur, pressoque legit vestigia gressu, Ov. M. 3, 17: subsequiturque manus, id. F. 2, 336.—
B. Transf., of inanim. or abstr. subjects: (Hesperus) tum antecedens, tum subsequens, Cic. N. D. 2, 20, 53; cf.: minorem Septentrionem Cepheus a tergo subsequitur, id. ib. 2, 43, 111: digitis subsequens verba, id. de Or. 3, 59, 220; cf.: hos motus subsequi debet gestus, id. ib. 3, 59, 220: totidem subsecuti libri Tusculanarum disputationum, id. Div. 2, 1, 2; Lucr. 2, 496: si ducis consilia favor subsecutus militum foret, Liv. 8, 36: subsequenti tempore, Vell. 1, 4, 3; so, subsequenti anno, the following, next year, Plin. 11, 29, 35, § 101: proxima subsequitur, quid agas, audire voluptas, Ov. P. 2, 7, 3.—
II. Trop., to follow after, mentally or in opinion, to follow, adhere to, comply with, conform to, imitate a person or thing; with acc.: Speusippus Platonem avunculum subsequens, Cic. N. D. 1, 13, 32; cf. id. Div. 1, 3, 6: ut locupletes omnes summum ordinem subsequantur, id. Phil. 13, 10, 23: te imitari. te subsequi student, Plin. Pan. 84, 5.—With abl.: mirifice ipse suo sermone subsecutus est humanitatem litterarum tuarum, Cic. Fam. 3, 1, 2; Liv. 8, 35; Dig. 42, 2, 6: (orationis) vim ac varietatem, Cic. Part. Or. 7, 25.—Hence, adv.: subsĕquenter, in succession, one after another, Mess. Corv. Prog. Aug. 23; Aug. Enarr. in Psa. 87.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubsequor

Latin sub- Proto-Indo-European *sekʷ- Proto-Indo-European *sékʷetor Proto-Italic *sekʷōr Latin sequor Latin subsequor From sub- + sequor (“follow”).

Borrowings
  • Portuguesesubseguir
  • Spanishsubseguir
Italo-Romance
  • Italiansusseguire
Elsewhere
  • Italiansusseguitarefrom Vulgar Latin *subsequitāre
  • Siciliansussicutarifrom Vulgar Latin *subsequitāre

Quick answers

What does subsequor mean in Latin?
subsequor, a verb, means “to follow close after or immediately, to succeed; to follow, adhere to, comply with, conform to or imitate someone or something”.
What are the principal parts of subsequor?
subsequor, subsequī, subsecūtus sum (third conjugation, deponent).
How do you pronounce subsequor?
In classical Latin, [ˈsʊp.sɛ.kʷɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsub.se.kʷor].
Where does subsequor come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subsequor.