verbthird conjugation, deponent
subsequor
subsequor (present infinitive subsequī, perfect active subsecūtus sum or subsequūtus sum)
Classical[ˈsʊp.sɛ.kʷɔr]Ecclesiastical[ˈsub.se.kʷor]
Meaning
- deponentto follow close after or immediately, to succeed
- deponentfigurativelyto follow, adhere to, comply with, conform to or imitate someone or something
Latīnē defined in Latin in our graded readers
follow close
subsequor -ī, -secūtus — in De Bello Gallico II
Conjugation conjugation 3 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subsequor | subsequēbar | subsequar | — | — | — |
| 2nd sg. | subsequeris subsequere | subsequēbāris subsequēbāre | subsequēris subsequēre | — | — | — |
| 3rd sg. | subsequitur | subsequēbātur | subsequētur | — | — | — |
| 1st pl. | subsequimur | subsequēbāmur | subsequēmur | — | — | — |
| 2nd pl. | subsequiminī | subsequēbāminī | subsequēminī | — | — | — |
| 3rd pl. | subsequuntur | subsequēbantur | subsequentur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subsequar | subsequerer | — | — |
| 2nd sg. | subsequāris subsequāre | subsequerēris subsequerēre | — | — |
| 3rd sg. | subsequātur | subsequerētur | — | — |
| 1st pl. | subsequāmur | subsequerēmur | — | — |
| 2nd pl. | subsequāminī | subsequerēminī | — | — |
| 3rd pl. | subsequantur | subsequerentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | subsequere | — |
| pres. 2nd pl. | subsequiminī | — |
| fut. 2nd sg. | subsequitor | — |
| fut. 3rd sg. | subsequitor | — |
| fut. 3rd pl. | subsequuntor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | subsequī | — |
| perfect infinitive | subsecūtum esse subsequūtum esse | — |
| future infinitive | subsecūtūrum esse subsequūtūrum esse | — |
| present participle | subsequēns | — |
| perfect participle | subsecūtus subsequūtus, subsecūta, subsecūtā, subsecūtae, subsecūtam, subsecūtārum, subsecūtās, subsecūte, subsecūtī, subsecūtīs, subsecūtō, subsecūtōrum, subsecūtōs | — |
| future participle | subsecūtūrus subsequūtūrus, subsecūtūra, subsecūtūrā, subsecūtūrae, subsecūtūram, subsecūtūrārum, subsecūtūrās, subsecūtūre, subsecūtūrī, subsecūtūrīs, subsecūtūrō, subsecūtūrōrum, subsecūtūrōs, subsecūtūrum | subsequendus subsequenda, subsequendā, subsequendae, subsequendam, subsequendārum, subsequendās, subsequende, subsequendīs, subsequendōrum, subsequendōs |
gerundsubsequendī, subsequendō, subsequendumsupinesubsecūtum, subsecūtū
sub-sĕquor, cūtus, 3, v. n. and a.
I. , to follow close after or immediately; to follow, succeed, ensue (class.).
I. Lit.
(a). With acc.:
subsequor te, Plaut. Am. 2, 1, 1; cf. id. ib. 1, 3, 52; id. Bacch. 4, 4, 72: has (cohortes) subsidiariae ternae subsequebantur, Caes. B. C. 1, 83: signa, id. B. G. 4, 26: ancillam, Ov. H. 20, 131: senem, id. F. 4, 528. —(b). Absol.:
quom verba facis, subsequere, Plaut. Most. 3, 2, 116: Caesar equitatu praemisso sequebatur omnibus copiis, Caes. B. G. 2, 19; cf. id. ib. 2, 11; 5, 18; Liv. 27, 31 al.: subsequitur, pressoque legit vestigia gressu, Ov. M. 3, 17: subsequiturque manus, id. F. 2, 336.—B. Transf., of inanim. or abstr. subjects:
(Hesperus) tum antecedens, tum subsequens, Cic. N. D. 2, 20, 53; cf.: minorem Septentrionem Cepheus a tergo subsequitur, id. ib. 2, 43, 111: digitis subsequens verba, id. de Or. 3, 59, 220; cf.: hos motus subsequi debet gestus, id. ib. 3, 59, 220: totidem subsecuti libri Tusculanarum disputationum, id. Div. 2, 1, 2; Lucr. 2, 496: si ducis consilia favor subsecutus militum foret, Liv. 8, 36: subsequenti tempore, Vell. 1, 4, 3; so, subsequenti anno, the following, next year, Plin. 11, 29, 35, § 101: proxima subsequitur, quid agas, audire voluptas, Ov. P. 2, 7, 3.—II. Trop., to follow after, mentally or in opinion, to follow, adhere to, comply with, conform to, imitate a person or thing; with acc.:
Speusippus Platonem avunculum subsequens, Cic. N. D. 1, 13, 32; cf. id. Div. 1, 3, 6: ut locupletes omnes summum ordinem subsequantur, id. Phil. 13, 10, 23: te imitari. te subsequi student, Plin. Pan. 84, 5.—With abl.: mirifice ipse suo sermone subsecutus est humanitatem litterarum tuarum, Cic. Fam. 3, 1, 2; Liv. 8, 35; Dig. 42, 2, 6: (orationis) vim ac varietatem, Cic. Part. Or. 7, 25.—Hence, adv.: subsĕquenter, in succession, one after another, Mess. Corv. Prog. Aug. 23; Aug. Enarr. in Psa. 87.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sub-sequor cūtus, ī,
to follow after, follow up, succeed, ensue: omnibus copiis, Cu.: iussis subsequi peditibus, L.: subsequiturque manus, O.: has (cohortes), Cs.: ancillam, O.: senem, O.—In time or order, to come after, follow, succeed: minorem Septentrionem Cepheus a tergo subsequitur: si ducis consilia favor subsecutus militum foret, L.: Proxima subsequitur, quid agas, audire voluptas, O.—Fig., to follow after, follow, adhere to, comply with, conform to, imitate: Platonem avunculum: tribuni inclinatam rem in preces subsecuti, i. e. seconding the prayers of the people, L.: (orationis) vim ac varietatem.
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsubsequor
Latin sub- Proto-Indo-European *sekʷ- Proto-Indo-European *sékʷetor Proto-Italic *sekʷōr Latin sequor Latin subsequor From sub- + sequor (“follow”).
Borrowings
- Portuguesesubseguir
- Spanishsubseguir
Italo-Romance
- Italiansusseguire
Elsewhere
- Italiansusseguitarefrom Vulgar Latin *subsequitāre
- Siciliansussicutarifrom Vulgar Latin *subsequitāre