verbsecond conjugation
retineō
retineō (present infinitive retinēre, perfect active retinuī, supine retentum)
Classical[rɛˈtɪ.ne.oː]Ecclesiastical[reˈtiː.ne.o]
retinēns pres. act. ptcp.№ 647 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- to keep or hold back, detain, restrain, retain, confine, contain; delay
Dēcernimus ergō ut nūllī omnīnō hominum liceat vestrum coenobium temere perturbāre, aut eius possessiōnēs auferre, vel ablātās retinēre.
We therefore decree that no man whatsoever shall be permitted to recklessly disturb your monastery, or to take away its possessions, or to retain those which have been taken away.MEMORIAM EORVM RETINEBIMVS
we will keep their memoryMotto of the Royal Canadian Legion - to hold in check, repress, check, stop, stay
- to hold fast, maintain, preserve, protect, guard, retain
si id oppidum retinuissent
if they could maintain this townc. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.21 - to remember, remind, keep in mind
Latīnē defined in Latin in our graded readers
teneō nē abeat; equōs currentēs retinēre.retineō -ēre -tinuī — in Mille Verba, Thermae
teneō, nōn dīmittōretineō -ēre — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 11
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | retineō | retinēbam | retinēbō | retinuī | retinueram | retinuerō |
| 2nd sg. | retinēs | retinēbās | retinēbis | retinuistī | retinuerās | retinueris |
| 3rd sg. | retinet | retinēbat | retinēbit | retinuit | retinuerat | retinuerit |
| 1st pl. | retinēmus | retinēbāmus | retinēbimus | retinuimus | retinuerāmus | retinuerimus |
| 2nd pl. | retinētis | retinēbātis | retinēbitis | retinuistis | retinuerātis | retinueritis |
| 3rd pl. | retinent | retinēbant | retinēbunt | retinuērunt retinuēre | retinuerant | retinuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | retineam | retinērem | retinuerim | retinuissem |
| 2nd sg. | retineās | retinērēs | retinuerīs | retinuissēs |
| 3rd sg. | retineat | retinēret | retinuerit | retinuisset |
| 1st pl. | retineāmus | retinērēmus | retinuerīmus | retinuissēmus |
| 2nd pl. | retineātis | retinērētis | retinuerītis | retinuissētis |
| 3rd pl. | retineant | retinērent | retinuerint | retinuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | retineor | retinēbar | retinēbor |
| 2nd sg. | retinēris retinēre | retinēbāris retinēbāre | retinēberis retinēbere |
| 3rd sg. | retinētur | retinēbātur | retinēbitur |
| 1st pl. | retinēmur | retinēbāmur | retinēbimur |
| 2nd pl. | retinēminī | retinēbāminī | retinēbiminī |
| 3rd pl. | retinentur | retinēbantur | retinēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | retinear | retinērer |
| 2nd sg. | retineāris retineāre | retinērēris retinērēre |
| 3rd sg. | retineātur | retinērētur |
| 1st pl. | retineāmur | retinērēmur |
| 2nd pl. | retineāminī | retinērēminī |
| 3rd pl. | retineantur | retinērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | retinē | retinēre |
| pres. 2nd pl. | retinēte | retinēminī |
| fut. 2nd sg. | retinētō | retinētor |
| fut. 3rd sg. | retinētō | retinētor |
| fut. 2nd pl. | retinētōte | — |
| fut. 3rd pl. | retinentō | retinentor |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | retinēre | retinērī |
| perfect infinitive | retinuisse | retentum esse |
| future infinitive | retentūrum esse | retentum īrī |
| present participle | retinēns | — |
| perfect participle | — | retentus retenta, retentā, retentae, retentam, retentārum, retentās, retente, retentī, retentīs, retentō, retentōrum, retentōs |
| future participle | retentūrus retentūra, retentūrā, retentūrae, retentūram, retentūrārum, retentūrās, retentūre, retentūrī, retentūrīs, retentūrō, retentūrōrum, retentūrōs, retentūrum | retinendus |
gerundretinendī, retinendō, retinendumsupineretentum, retentū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- virtutem pristinam retinere
- to live as scrupulously moral a life as ever.
- modum tenere, retinere, servare, adhibere
- to observe moderation, be moderate.
- memoriam alicuius rei conservare, retinere
- to retain the recollection of a thing.
- consuetudinem suam tenere, retinere, servare
- to keep up a usage.
- gratam (gratissimam) alicuius memoriam retinere
- to retain a (most) pleasant impression of a person.
- dignitatem suam tueri, defendere, retinere, obtinere
- to guard, maintain one's dignity.
rĕ-tĭnĕo, ŭi, tentum, 2, v. a. teneo.
I. (With the signif. of the re predominating.) To hold or keep back, not let go; to detain, retain; to restrain (class.; cf. restringo).
A. Lit.: Ep. Asta, abire hinc non sinam. Th. Quid nunc me retines? Plaut. Ep. 1, 1, 61:
quotiens foras ego ire volo, me retines, revocas, id. Men. 1, 2, 5: quid, malum, astas? Quin retines altrinsecus? id. Mil. 2, 5, 36; id. Stich. 2, 3, 11: te dexterā retinens manu Opsecro, id. Capt. 2, 3, 82: si magis vis, eam omittam. Py. Nolo; retine, id. Mil. 4, 8, 27: retine me, id. Curc. 2, 3, 11; Ter. Heaut. 2, 4, 23: concilium dimittit, Liscum retinet, Caes. B. G. 1, 18: homines, Cic. Att. 13, 14, 1: ab his fit initium retinendi Silii, etc., Caes. B. G. 3, 8; 3, 9; 3, 10 et saep.: milites, id. ib. 7, 47; 7, 52; cf.: milites in loco, id. B. C. 3, 92: legiones ad urbem, id. ib. 1, 2; 1, 9: cohortes apud se, id. ib. 2, 19: venit Varro ad me, et quidem id tempus, ut retinendus esset, when he must be kept, Cic. Att. 13, 33, 4: biduum tempestate retentus, detained, Caes. B. C. 3, 102; cf. id. B. G. 7, 1; Plaut. Curc. 2, 1, 12; cf.: aegre sunt retenti, quin oppidum irrumperent, Caes. B. C. 2, 13 fin.: vi me, vi inquam, Plancius et complexu suo retinuit, Cic. Planc. 41, 100: nisi jam profecti sunt, retinebis homines, id. Att. 13, 14, 1: euntem, Ov. H. 18, 99: aliquem vinclis, id. R. Am. 213: consulem, Liv. 37, 51: morbo retineri, id. 34, 10; v. also infra, B.: armorum parte tertiā celatà atque in oppido retentā, Caes. B. G. 2, 32 fin.; 2, 33: naves pro bonis Tarquiniorum ab Aristodemo retentae sunt, i. e. as security, Liv. 2, 34, 4: vinum portantes naves tempestatibus retentas esse, id. 37, 27, 2; Plaut. Stich. 5, 4, 45: mercedem, to keep back, stop, id. As. 2, 4, 37: alienum, Cic. Fl. 23, 56: lacrimas, Ov. M. 1, 647: manus ab ore, id. ib. 9, 575 et saep.: mulierem, to hold, Plaut. Ep. 4, 1, 33; cf.: mulierem per vim, id. Bacch. 4, 8, 2: arcum manu, Cic. Verr. 2, 4, 34, § 74: faculas sagittas, Prop. 2, 29 (3, 27), 5; cf.: injectā manu ferreā et retentā utrāque nave, Caes. B. C. 1, 58: sudor madidā veste retentus, Mart. 5, 79, 3.— B. Trop., to hold in check, keep within bounds, to restrain, check, repress, etc.: hoc servi esse officium reor, retinere at salutem (erum), Plaut. Aul. 4, 1, 8:
liberos retinere, Ter. Ad. 1, 1, 33; Cic. Rep. 2, 25, 46; cf.: moderantem cursum atque in suā potestate retinentem, id. ib. 1, 29, 45: gaudia, Ov. M. 12, 285: rabiem, id. ib. 3, 566: verba dolore, id. ib. 10, 474: aliquem in officio, Cic. Rosc. Am. 25, 70: animos sociorum in fide, Liv. 25, 40: retineri nequeo quin dicam ea, quae promeres, Plaut. Trin. 3, 2, 15 (cf. supra, A.): quae (varietas) vehementer animos hominum in legendo tuo scripto retinere possit . . . ordo ipse annalium mediocriter nos retinet, binds, enchains, Cic. Fam. 5, 12, 4 and 5: (picus) Ore suo volucres vagas retinere solebat, Ov. M. 14, 340: lingua retenta metu, id. H. 11, 82: retinentibus vobis, erumperem, Curt. 6, 3, 5.— II. (With the signif. of the verb predominant.) To hold fast, keep, retain, preserve, maintain, etc. (freq. only since the class. per.; esp. freq. in the trop. signif.; cf. obtineo).
A. Lit.: potius mansuetudine et innocentiā imperatoris provinciam quam vi militum aut benignitate deorum retentam atque conservatam esse, Cato ap. Cic. Fam. 15, 5, 2:
oppidum, Caes. B. G. 7, 21 fin.: arces (Minerva), to preserve, protect, Cat. 64, 8: id egit, ut amicos observantiā, rem parsimoniā retineret, Cic. Quint. 18, 59; cf.: retinere servareque amicos, Hor. S. 1, 1, 89: summos cum infimis pari jure, Cic. Off. 2, 12, 41: Aegyptum, Curt. 4, 1, 30: regionem, id. 6, 5, 21: neque virtutem qui habet virtute retinetur in vitā, Cic. Fin. 3, 18, 61 B. and K.: fortunam citius reperias quam retineas, Publ. Syr. 168 Rib. —B. Trop.:
retinete (fidem), post factum ut laetemini, Plaut. Rud. prol. 30: existimo jus augurum . . . rei publicae causā conservatum ac retentum, Cic. Div. 2, 35, 75; so, jus suum, Cic. Verr. 2, 3, 14, § 37; Caes. B. C. 1, 5: statum suum, Cic. Rep. 2, 23, 43: pristinam virtutem, Caes. B. G. 5, 48, 91; cf.: vestigium pristinae dignitatis, Cic. Sull. 32, 91: officium, id. Off. 3, 29, 105: justitiam (with colere), id. ib. 2, 12, 42 Beier; id. Inv. 1, 1, 3: caritatem in pastores, id. Lael. 19, 70: utilitatem in amicitiā et fidem, id. ib. 24, 88: hunc morem usque adhuc, id. Rep. 2, 20, 36; cf. id. ib. 2, 9, 16: de finibus retentae defensaeque sententiae, id. Tusc. 5, 30, 84: gravitatem retinere, iracundiam pellere, id. Off. 1, 38, 137: ferociam animi in vultu, Sall. C. 61, 4: memoriam suae pristinae virtutis, tot secundissimorum proeliorum, Caes. B. G. 2, 21; 7, 62: aliquid memoriā, Cic. Imp. Pomp. 7, 19; id. Rosc. Am. 12, 33: commissa (aures), Hor. Ep. 1, 18, 70 et saep.: ut Palaemo et Telamo et Plato dicerentur, retinuerunt, Quint. 1, 5, 60.— With ne, Cic. Rep. 2, 32, 56.—2. Post-class. for memoriā retinere, to keep in mind, remember:
sive ille Hasdrubal est, sive quis alius, non retineo, Gell. 17, 9, 16.—With object-clause: retineo me dixisse, Dig. 35, 1, 92 init.— Hence, rĕtĭnens, entis, P. a., holding fast, tenacious, observant of any thing (class.; cf. tenax); constr. with gen.: homo sui juris dignitatisque retinens, Cic. Q. Fr. 1, 2, 3, § 11: nimium equestris juris et libertatis, id. Planc. 23, 55: avitae nobilitatis, Tac. A. 2, 38 fin.: modestiae, id. ib. 5, 11: Seleuci conditoris (civitas), i. e. retaining his institutions, id. ib. 6, 42; cf.: antiqui moris, id. ib. 16, 5 et saep. — Sup.: proprietatum in verbis retinentissimus, Gell. 10, 20, 10.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
retineō tinuī, tentus, ēre
re-+teneo, to hold back, keep back, keep, detain, retain, restrain : me, T.: concilium dimittit, Liscum retinet, Cs.: in loco milites, Cs.: venit id tempus, ut retinendus esset, must be kept (to dinner): biduum tempestate retentus, detained , Cs.: nisi iam profecti sunt, retinebis homines: euntem, O.: consulem, L.: naves pro bonis Tarquiniorum ab Aristodemo retentae sunt, i. e. as security , L.: manūs ab ore, O.— To hold fast, keep possession of, retain, keep : arcum manu: retentā utrāque nave, Cs.: mansuetudine provinciam: oppidum, Cs.—Fig., to hold in check, keep within bounds, restrain, check, repress : Pudore liberos, i. e. control , T.: cursum in suā potestate: Gaudia, O.: verba dolore, O.: quos natura retinere in officio non potuisset: si ab hostibus metu retenti sumus, L.: lingua retenta metu, O.: aegre sunt retenti, quin oppidum inrumperent, Cs.— To hold fast, keep, retain : amicos observantiā: gravitatem: ferociam animi in voltu, S.: proeliorum memoriam, Cs.: Nec retinent patulae commissa fideliter aures, H.— To keep, preserve, maintain, uphold : retinere in vitā: integram causam: suum ius: pristinam virtutem, Cs.: caritatem in pastores: de finibus retentae defensaeque sententiae: vehementer id retinebatur, ne, etc., was insisted on. —To occupy, engross, fix the attention of : studium in legendo erectum retinetur: animos hominum in legendo: Ore suo volucrīs vagas, O.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinretineō
Proto-Indo-European *ten- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *tn̥eh₁yéti Proto-Italic *tenēō Latin teneō Latin retineō From re- + teneō (“hold; restrain”).
Descendants
- Catalanretenir
- Englishretain
- Englishrein
- Frenchretenir
- Italianritenere
- Portuguesereter
- Romanianreține
- Spanishretener
- Galicianarrendar
- Galicianreter
In English words that came into English from retineō
- reinretina
- retain*retino
- retentionretentiō
- retinaculumretināculum
- retentretentum
- retentorretentor