LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

retineō

retineō (present infinitive retinēre, perfect active retinuī, supine retentum)
Classical[rɛˈtɪ.ne.oː]Ecclesiastical[reˈtiː.ne.o]
retinēns pres. act. ptcp.№ 647 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to keep or hold back, detain, restrain, retain, confine, contain; delay
    Dēcernimus ergō ut nūllī omnīnō hominum liceat vestrum coenobium temere perturbāre, aut eius possessiōnēs auferre, vel ablātās retinēre.We therefore decree that no man whatsoever shall be permitted to recklessly disturb your monastery, or to take away its possessions, or to retain those which have been taken away.
    MEMORIAM EORVM RETINEBIMVSwe will keep their memoryMotto of the Royal Canadian Legion
  2. to hold in check, repress, check, stop, stay
  3. to hold fast, maintain, preserve, protect, guard, retain
    si id oppidum retinuissentif they could maintain this townc. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.21
  4. to remember, remind, keep in mind

Latīnē defined in Latin in our graded readers

teneō nē abeat; equōs currentēs retinēre.
retineō -ēre -tinuī — in Mille Verba, Thermae

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.retineōretinēbamretinēbōretinuīretinueramretinuerō
2nd sg.retinēsretinēbāsretinēbisretinuistīretinuerāsretinueris
3rd sg.retinetretinēbatretinēbitretinuitretinueratretinuerit
1st pl.retinēmusretinēbāmusretinēbimusretinuimusretinuerāmusretinuerimus
2nd pl.retinētisretinēbātisretinēbitisretinuistisretinuerātisretinueritis
3rd pl.retinentretinēbantretinēbuntretinuērunt
retinuēre
retinuerantretinuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.retineamretinēremretinuerimretinuissem
2nd sg.retineāsretinērēsretinuerīsretinuissēs
3rd sg.retineatretinēretretinueritretinuisset
1st pl.retineāmusretinērēmusretinuerīmusretinuissēmus
2nd pl.retineātisretinērētisretinuerītisretinuissētis
3rd pl.retineantretinērentretinuerintretinuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.retineorretinēbarretinēbor
2nd sg.retinēris
retinēre
retinēbāris
retinēbāre
retinēberis
retinēbere
3rd sg.retinēturretinēbāturretinēbitur
1st pl.retinēmurretinēbāmurretinēbimur
2nd pl.retinēminīretinēbāminīretinēbiminī
3rd pl.retinenturretinēbanturretinēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.retinearretinērer
2nd sg.retineāris
retineāre
retinērēris
retinērēre
3rd sg.retineāturretinērētur
1st pl.retineāmurretinērēmur
2nd pl.retineāminīretinērēminī
3rd pl.retineanturretinērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.retinēretinēre
pres. 2nd pl.retinēteretinēminī
fut. 2nd sg.retinētōretinētor
fut. 3rd sg.retinētōretinētor
fut. 2nd pl.retinētōte—
fut. 3rd pl.retinentōretinentor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveretinēreretinērī
perfect infinitiveretinuisseretentum esse
future infinitiveretentūrum esseretentum īrī
present participleretinēns—
perfect participle—retentus
retenta, retentā, retentae, retentam, retentārum, retentās, retente, retentī, retentīs, retentō, retentōrum, retentōs
future participleretentūrus
retentūra, retentūrā, retentūrae, retentūram, retentūrārum, retentūrās, retentūre, retentūrī, retentūrīs, retentūrō, retentūrōrum, retentūrōs, retentūrum
retinendus
gerundretinendī, retinendō, retinendumsupineretentum, retentū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

virtutem pristinam retinere
to live as scrupulously moral a life as ever.
modum tenere, retinere, servare, adhibere
to observe moderation, be moderate.
memoriam alicuius rei conservare, retinere
to retain the recollection of a thing.
consuetudinem suam tenere, retinere, servare
to keep up a usage.
gratam (gratissimam) alicuius memoriam retinere
to retain a (most) pleasant impression of a person.
dignitatem suam tueri, defendere, retinere, obtinere
to guard, maintain one's dignity.

rĕ-tĭnĕo, ŭi, tentum, 2, v. a. teneo.
I. (With the signif. of the re predominating.) To hold or keep back, not let go; to detain, retain; to restrain (class.; cf. restringo).
A. Lit.: Ep. Asta, abire hinc non sinam. Th. Quid nunc me retines? Plaut. Ep. 1, 1, 61: quotiens foras ego ire volo, me retines, revocas, id. Men. 1, 2, 5: quid, malum, astas? Quin retines altrinsecus? id. Mil. 2, 5, 36; id. Stich. 2, 3, 11: te dexterā retinens manu Opsecro, id. Capt. 2, 3, 82: si magis vis, eam omittam. Py. Nolo; retine, id. Mil. 4, 8, 27: retine me, id. Curc. 2, 3, 11; Ter. Heaut. 2, 4, 23: concilium dimittit, Liscum retinet, Caes. B. G. 1, 18: homines, Cic. Att. 13, 14, 1: ab his fit initium retinendi Silii, etc., Caes. B. G. 3, 8; 3, 9; 3, 10 et saep.: milites, id. ib. 7, 47; 7, 52; cf.: milites in loco, id. B. C. 3, 92: legiones ad urbem, id. ib. 1, 2; 1, 9: cohortes apud se, id. ib. 2, 19: venit Varro ad me, et quidem id tempus, ut retinendus esset, when he must be kept, Cic. Att. 13, 33, 4: biduum tempestate retentus, detained, Caes. B. C. 3, 102; cf. id. B. G. 7, 1; Plaut. Curc. 2, 1, 12; cf.: aegre sunt retenti, quin oppidum irrumperent, Caes. B. C. 2, 13 fin.: vi me, vi inquam, Plancius et complexu suo retinuit, Cic. Planc. 41, 100: nisi jam profecti sunt, retinebis homines, id. Att. 13, 14, 1: euntem, Ov. H. 18, 99: aliquem vinclis, id. R. Am. 213: consulem, Liv. 37, 51: morbo retineri, id. 34, 10; v. also infra, B.: armorum parte tertiā celatà atque in oppido retentā, Caes. B. G. 2, 32 fin.; 2, 33: naves pro bonis Tarquiniorum ab Aristodemo retentae sunt, i. e. as security, Liv. 2, 34, 4: vinum portantes naves tempestatibus retentas esse, id. 37, 27, 2; Plaut. Stich. 5, 4, 45: mercedem, to keep back, stop, id. As. 2, 4, 37: alienum, Cic. Fl. 23, 56: lacrimas, Ov. M. 1, 647: manus ab ore, id. ib. 9, 575 et saep.: mulierem, to hold, Plaut. Ep. 4, 1, 33; cf.: mulierem per vim, id. Bacch. 4, 8, 2: arcum manu, Cic. Verr. 2, 4, 34, § 74: faculas sagittas, Prop. 2, 29 (3, 27), 5; cf.: injectā manu ferreā et retentā utrāque nave, Caes. B. C. 1, 58: sudor madidā veste retentus, Mart. 5, 79, 3.—
B. Trop., to hold in check, keep within bounds, to restrain, check, repress, etc.: hoc servi esse officium reor, retinere at salutem (erum), Plaut. Aul. 4, 1, 8: liberos retinere, Ter. Ad. 1, 1, 33; Cic. Rep. 2, 25, 46; cf.: moderantem cursum atque in suā potestate retinentem, id. ib. 1, 29, 45: gaudia, Ov. M. 12, 285: rabiem, id. ib. 3, 566: verba dolore, id. ib. 10, 474: aliquem in officio, Cic. Rosc. Am. 25, 70: animos sociorum in fide, Liv. 25, 40: retineri nequeo quin dicam ea, quae promeres, Plaut. Trin. 3, 2, 15 (cf. supra, A.): quae (varietas) vehementer animos hominum in legendo tuo scripto retinere possit . . . ordo ipse annalium mediocriter nos retinet, binds, enchains, Cic. Fam. 5, 12, 4 and 5: (picus) Ore suo volucres vagas retinere solebat, Ov. M. 14, 340: lingua retenta metu, id. H. 11, 82: retinentibus vobis, erumperem, Curt. 6, 3, 5.—
II. (With the signif. of the verb predominant.) To hold fast, keep, retain, preserve, maintain, etc. (freq. only since the class. per.; esp. freq. in the trop. signif.; cf. obtineo).
A. Lit.: potius mansuetudine et innocentiā imperatoris provinciam quam vi militum aut benignitate deorum retentam atque conservatam esse, Cato ap. Cic. Fam. 15, 5, 2: oppidum, Caes. B. G. 7, 21 fin.: arces (Minerva), to preserve, protect, Cat. 64, 8: id egit, ut amicos observantiā, rem parsimoniā retineret, Cic. Quint. 18, 59; cf.: retinere servareque amicos, Hor. S. 1, 1, 89: summos cum infimis pari jure, Cic. Off. 2, 12, 41: Aegyptum, Curt. 4, 1, 30: regionem, id. 6, 5, 21: neque virtutem qui habet virtute retinetur in vitā, Cic. Fin. 3, 18, 61 B. and K.: fortunam citius reperias quam retineas, Publ. Syr. 168 Rib. —
B. Trop.: retinete (fidem), post factum ut laetemini, Plaut. Rud. prol. 30: existimo jus augurum . . . rei publicae causā conservatum ac retentum, Cic. Div. 2, 35, 75; so, jus suum, Cic. Verr. 2, 3, 14, § 37; Caes. B. C. 1, 5: statum suum, Cic. Rep. 2, 23, 43: pristinam virtutem, Caes. B. G. 5, 48, 91; cf.: vestigium pristinae dignitatis, Cic. Sull. 32, 91: officium, id. Off. 3, 29, 105: justitiam (with colere), id. ib. 2, 12, 42 Beier; id. Inv. 1, 1, 3: caritatem in pastores, id. Lael. 19, 70: utilitatem in amicitiā et fidem, id. ib. 24, 88: hunc morem usque adhuc, id. Rep. 2, 20, 36; cf. id. ib. 2, 9, 16: de finibus retentae defensaeque sententiae, id. Tusc. 5, 30, 84: gravitatem retinere, iracundiam pellere, id. Off. 1, 38, 137: ferociam animi in vultu, Sall. C. 61, 4: memoriam suae pristinae virtutis, tot secundissimorum proeliorum, Caes. B. G. 2, 21; 7, 62: aliquid memoriā, Cic. Imp. Pomp. 7, 19; id. Rosc. Am. 12, 33: commissa (aures), Hor. Ep. 1, 18, 70 et saep.: ut Palaemo et Telamo et Plato dicerentur, retinuerunt, Quint. 1, 5, 60.— With ne, Cic. Rep. 2, 32, 56.—
2. Post-class. for memoriā retinere, to keep in mind, remember: sive ille Hasdrubal est, sive quis alius, non retineo, Gell. 17, 9, 16.—With object-clause: retineo me dixisse, Dig. 35, 1, 92 init.— Hence, rĕtĭnens, entis, P. a., holding fast, tenacious, observant of any thing (class.; cf. tenax); constr. with gen.: homo sui juris dignitatisque retinens, Cic. Q. Fr. 1, 2, 3, § 11: nimium equestris juris et libertatis, id. Planc. 23, 55: avitae nobilitatis, Tac. A. 2, 38 fin.: modestiae, id. ib. 5, 11: Seleuci conditoris (civitas), i. e. retaining his institutions, id. ib. 6, 42; cf.: antiqui moris, id. ib. 16, 5 et saep. — Sup.: proprietatum in verbis retinentissimus, Gell. 10, 20, 10.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinretineō

Proto-Indo-European *ten- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *tn̥eh₁yéti Proto-Italic *tenēō Latin teneō Latin retineō From re- + teneō (“hold; restrain”).

Descendants
  • Catalanretenir
  • Englishretain
  • Englishrein
  • Frenchretenir
  • Italianritenere
  • Portuguesereter
  • Romanianreține
  • Spanishretener
  • Galicianarrendar
  • Galicianreter

In English words that came into English from retineō

  • reinretina
  • retain*retino
  • retentionretentiō
  • retinaculumretināculum
  • retentretentum
  • retentorretentor

Quick answers

What does retineō mean in Latin?
retineō, a verb, means “to keep or hold back, detain, restrain, retain, confine, contain; delay; to hold in check, repress, check, stop, stay”.
What are the principal parts of retineō?
retineō, retinēre, retinuī, retentum (second conjugation).
How do you pronounce retineō?
In classical Latin, [rɛˈtɪ.ne.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈtiː.ne.o].
Where does retineō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin retineō.
Which English words come from retineō?
English words that go back to Latin retineō include retent, rein, retain, retention, retinaculum and retentor.