verbsecond conjugation, no passive, no supine stem
pertineō
pertineō (present infinitive pertinēre, perfect active pertinuī)
Classical[pɛrˈtɪ.ne.oː]Ecclesiastical[perˈtiː.ne.o]
№ 866 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- to extend, stretch out, reach, matter
Aquitania a Garumna flumine ad Pyrenaeos montes et eam partem Oceani quae est ad Hispaniam pertinet; spectat inter occasum solis et septentriones.
Aquitania extends from the river Garonne to the Pyrenaean mountains and to that part of the ocean which is near Spain: it looks between the setting of the sun, and the north star.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.1 - to belong, relate, pertain, have concern
- to have a tendency to, tend to
- to apply to, be applicable to, suit, be suitable to
- Late Latinto be the property of, belong to; to be attributable to
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Conjugation conjugation 2 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | pertineō | pertinēbam | pertinēbō | pertinuī | pertinueram | pertinuerō |
| 2nd sg. | pertinēs | pertinēbās | pertinēbis | pertinuistī | pertinuerās | pertinueris |
| 3rd sg. | pertinet | pertinēbat | pertinēbit | pertinuit | pertinuerat | pertinuerit |
| 1st pl. | pertinēmus | pertinēbāmus | pertinēbimus | pertinuimus | pertinuerāmus | pertinuerimus |
| 2nd pl. | pertinētis | pertinēbātis | pertinēbitis | pertinuistis | pertinuerātis | pertinueritis |
| 3rd pl. | pertinent | pertinēbant | pertinēbunt | pertinuērunt pertinuēre | pertinuerant | pertinuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | pertineam | pertinērem | pertinuerim | pertinuissem |
| 2nd sg. | pertineās | pertinērēs | pertinuerīs | pertinuissēs |
| 3rd sg. | pertineat | pertinēret | pertinuerit | pertinuisset |
| 1st pl. | pertineāmus | pertinērēmus | pertinuerīmus | pertinuissēmus |
| 2nd pl. | pertineātis | pertinērētis | pertinuerītis | pertinuissētis |
| 3rd pl. | pertineant | pertinērent | pertinuerint | pertinuissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | pertinē | — |
| pres. 2nd pl. | pertinēte | — |
| fut. 2nd sg. | pertinētō | — |
| fut. 3rd sg. | pertinētō | — |
| fut. 2nd pl. | pertinētōte | — |
| fut. 3rd pl. | pertinentō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | pertinēre | — |
| perfect infinitive | pertinuisse | — |
| present participle | pertinēns pertinente, pertinentem, pertinentēs, pertinentī, pertinentia, pertinentibus, pertinentis, pertinentīs, pertinentium | — |
gerundpertinendī, pertinendō, pertinendum
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- pertinere ad aliquid
- to be essentially important to a thing.
- quae ad victum pertinent
- the necessaries of life.
- hoc nihil ad sapientem pertinet
- a wise man is in no way affected by this.
- haec gens pertinet usque ad Rhenum
- the territory of this race extends as far as the Rhine.
- suspicio (alicuius rei) cadit in aliquem, pertinet ad aliquem
- a suspicion falls on some one.
per-tĭnĕo, ŭi, 2, v. n. teneo,
I. to stretch out, reach, extend to a place; to arrive at a place (class., esp. in the trop. signif.); constr. with ad and acc., or with advv.; very rarely with in or per and acc.; v. infra.
I. Lit.:
aspera arteria ad pulmones usque pertinet, Cic. N. D. 2, 54, 136: venae in omnes partes corporis pertinentes, id. ib. 2, 55, 137: deus pertinens per naturam cujusque rei, etc., id. ib. 2, 28, 71: Belgae pertinent ad inferiorem partem fluminis Rheni, Caes. B. G. 1, 1: rivi, qui ad mare pertinebant, id. B. C. 3, 49: hanc (silvam) longe introrsus pertinere, id. B. G. 6, 9: in vastae magnitudinis urbe partium sensu non satis pertinente in omnia, extending in all directions, Liv. 25, 24, 6 Weissenb. ad loc.; cf.: quod ait praetor: pertinet, hoc significat: quod ex aedibus ejus in tuas pertinet, hoc est dirigitur, extenditur, pervenit, Dig. 43, 22, 1.—II. Trop.
A. To reach, extend (like διήκειν, καθήκειν):
eadem bonitas etiam ad multitudinem pertinet, Cic. Lael. 14, 50: caritas patriae per omnes ordines pertinebat, i. e. pervaded, Liv. 23, 49, 3: ad posteritatis memoriam pertinere, Cic. Sen. 23, 82: fulmina, quorum significatio ad totam vitam pertinet, Sen. Q. N. 2, 47 init.: hic pertinet a natali ad diem extremum, id. Ep. 12, 6.— B. To belong, relate, concern, pertain or have reference to, affect any thing:
somnium ad aliquam rem pertinet, Plaut. Merc. 2, 1, 28: illa res ad meum officium pertinet, Cic. Rosc. Am. 13, 36: nihil ad patriciam Sulpiciorum familiam Quirinius pertinuit, Tac. A. 3, 48: haec breviter attingemus, scrutati maxime pertinentia, Plin. 18, 35, 78, § 341.—2. To have a tendency, to tend or lead to an object or result, Varr. R. R. 2, 1:
illud quo pertineat, videte, Cic. Agr. 2, 8, 20; id. Att. 8, 9, 1: quod autem plures a nobis nominati sunt, eo pertinuit, quod, etc., id. Brut. 87, 299: summa illuc pertinet, ut sciatis, etc., Cic. Verr. 2, 5, 10, § 25: interpretando, quorsum quidque pertineat, id. N. D. 3, 23, 60 fin.: quid ista ad vidulum pertinent, servae sint istae an liberae? Plaut. Rud. 4, 4, 62.—Esp. in phrase: quod ad aliquem (aliquid) pertinet, as far as concerns, in regard to (mostly post-Aug.): quod ad inducias pertineret, sic belli rationem esse divisam, ut, etc., * Caes. B. C. 3, 17, 3: quod ad nationes exteras pertinet, Cicero varie, Quint. 11, 1, 89: quod ad Dymnum pertinet, nihil scio, Curt. 6, 11, 30: quod pertinet ad elephantos, id. 9, 2, 19; cf.: quantum ad decernentes pertinet, Plin. Ep. 8, 6, 14: quod ad me pertinet, intellego me perdidisse, etc., Sen. Cons. ad Helv. 10, 2; id. Ep. 119, 12; id. Suas. 6, 12; 7, 1: cum virtutibus tum etiam fortuna, siquid hoc ad rem pertinet, Cic. Fam. 13, 13: quatenus quidque se attingat ad seque pertineat perspicere, Cic. Fin. 5, 9, 24: illud dissimulas ad te quod pertinet, Mart. 7, 10, 9. —C. To apply to, be applicable to, to suit, be suitable to a person or thing:
magis pol haec malitia pertinet ad viros, quam ad mulieres, Plaut. Truc. 4, 3, 36: ad quem suspicio maleficii pertineat, on whom suspicion should fall, Cic. Rosc. Am. 7, 18: ad officium meum, id. ib. 13, 36: liberalitas ad rem familiarem meam, id. Fam. 12, 28: ad imperatorem prodigium pertinere, Liv. 25, 16.—D. To belong, be the right of (usu. of a right, as opp. to possession):
sed regnum ad se et ad matrem suam pertinere arbitrabantur, Cic. Verr. 2, 4, 27, § 61: ad quem jure regnum pertinet, Liv. 40, 11, 7: bona ad me pertinent, solus enim sum filius defuncti, Quint. 5, 14, 15: Europa jam, dubio procul, jure ad Romanos pertinebat, Flor. 2, 8, 7: (Armenia) quae antea ad majores suos pertinuisse monstrabat, Amm. 26, 4, 6.—E. To belong, to be the property of (late Lat.):
omnia quae ad se pertinebant, Vulg. Gen. 32, 23; id. Exod. 9, 4; id. 1 Reg. 25, 21.—Hence, adv.: pertĭnenter, aptly, suitably, appositely, pertinently (post-class.): pertinenter ad causam, Tert. adv. Marc. 4, 38.—Comp.: pertinentius, Tert. adv. Marc. 4, 9.—Sup.: pertinentissime, Tert. adv. Marc. 4, 31.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
pertineō uī, —, ēre
per+teneo; to stretch out, reach, extend : venae in omnīs partīs corporis pertinentes: deus pertinens per naturam cuiusque rei: Belgae pertinent ad partem fluminis, Cs.— Fig., to reach, extend : eadem bonitas ad multitudinem pertinet: caritas patriae per omnes ordines pertinebat, pervaded , L.: partium sensu non satis pertinente in omnia, that which was felt in parts (of the city) not becoming everywhere known , L. — To belong, relate, pertain, be pertinent, concern, refer : quid est hoc? quo pertinet?: quorsum haec oratio pertinet?: nihil ad rem pertinere, is nothing to the point : quod ad inducias pertineret, as far as concerned , Cs.: si quid hoc ad rem pertinet, is to the point.—To apply, be applicable, suit, be suitable : quod (ius) pertineat ad omnīs: ad quem suspicio malefici pertineat, on whom suspicion should fall : ad imperatorem id pertinere prodigium, L.— To belong, be the right of : regnum Aegypti ad se pertinere.— To have a tendency, tend, lead, conduce : illud quo pertineat, videte: summa illuc pertinet, ut sciatis, etc.: ille luctus ad tui capitis periculum pertinebat, threatened your safety : ad rem pertinere visum est, eos consules esse, etc., to be useful , L.: Quorsum pertinuit stipare, etc.? what end did it serve? H.
Origins
From per- (“through”) + teneō (“to hold”). Compare, on composition and meaning, with the later formed perteneō (“to hold constantly”).
Descendants
- Catalanpertànyer
- Englishpertain
- Italianpertenere
- Portuguesepertencer
- Spanishpertenecer
- Spanishpertener
- Asturianpertener
- Asturianpertenecer
- Galicianpertencer
- Old Catalanpertenir
In English words that came into English from pertineō
- pertainpertineō
- pertinentpertinēns
- appurtenanceappertineō
- pertinaciouspertinax
- appertainappertinēre
- pertinaciouslypertināx
- pertinencypertineō
- pertinacypertinere