LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation, no passive, no supine stem

pertineō

pertineō (present infinitive pertinēre, perfect active pertinuī)
Classical[pɛrˈtɪ.ne.oː]Ecclesiastical[perˈtiː.ne.o]
№ 866 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to extend, stretch out, reach, matter
    Aquitania a Garumna flumine ad Pyrenaeos montes et eam partem Oceani quae est ad Hispaniam pertinet; spectat inter occasum solis et septentriones.Aquitania extends from the river Garonne to the Pyrenaean mountains and to that part of the ocean which is near Spain: it looks between the setting of the sun, and the north star.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.1
  2. to belong, relate, pertain, have concern
  3. to have a tendency to, tend to
  4. to apply to, be applicable to, suit, be suitable to
  5. Late Latinto be the property of, belong to; to be attributable to

Latīnē defined in Latin in our graded readers

usque ad locum tendō; via ad urbem pertinet.
pertineō -ēre -uī — in Mille Verba, ch. Via et Iter

Conjugation conjugation 2 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.pertineōpertinēbampertinēbōpertinuīpertinuerampertinuerō
2nd sg.pertinēspertinēbāspertinēbispertinuistīpertinuerāspertinueris
3rd sg.pertinetpertinēbatpertinēbitpertinuitpertinueratpertinuerit
1st pl.pertinēmuspertinēbāmuspertinēbimuspertinuimuspertinuerāmuspertinuerimus
2nd pl.pertinētispertinēbātispertinēbitispertinuistispertinuerātispertinueritis
3rd pl.pertinentpertinēbantpertinēbuntpertinuērunt
pertinuēre
pertinuerantpertinuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.pertineampertinērempertinuerimpertinuissem
2nd sg.pertineāspertinērēspertinuerīspertinuissēs
3rd sg.pertineatpertinēretpertinueritpertinuisset
1st pl.pertineāmuspertinērēmuspertinuerīmuspertinuissēmus
2nd pl.pertineātispertinērētispertinuerītispertinuissētis
3rd pl.pertineantpertinērentpertinuerintpertinuissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.pertinē—
pres. 2nd pl.pertinēte—
fut. 2nd sg.pertinētō—
fut. 3rd sg.pertinētō—
fut. 2nd pl.pertinētōte—
fut. 3rd pl.pertinentō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepertinēre—
perfect infinitivepertinuisse—
present participlepertinēns
pertinente, pertinentem, pertinentēs, pertinentī, pertinentia, pertinentibus, pertinentis, pertinentīs, pertinentium
—
gerundpertinendī, pertinendō, pertinendum

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

pertinere ad aliquid
to be essentially important to a thing.
quae ad victum pertinent
the necessaries of life.
hoc nihil ad sapientem pertinet
a wise man is in no way affected by this.
haec gens pertinet usque ad Rhenum
the territory of this race extends as far as the Rhine.
suspicio (alicuius rei) cadit in aliquem, pertinet ad aliquem
a suspicion falls on some one.

per-tĭnĕo, ŭi, 2, v. n. teneo,
I. to stretch out, reach, extend to a place; to arrive at a place (class., esp. in the trop. signif.); constr. with ad and acc., or with advv.; very rarely with in or per and acc.; v. infra.
I. Lit.: aspera arteria ad pulmones usque pertinet, Cic. N. D. 2, 54, 136: venae in omnes partes corporis pertinentes, id. ib. 2, 55, 137: deus pertinens per naturam cujusque rei, etc., id. ib. 2, 28, 71: Belgae pertinent ad inferiorem partem fluminis Rheni, Caes. B. G. 1, 1: rivi, qui ad mare pertinebant, id. B. C. 3, 49: hanc (silvam) longe introrsus pertinere, id. B. G. 6, 9: in vastae magnitudinis urbe partium sensu non satis pertinente in omnia, extending in all directions, Liv. 25, 24, 6 Weissenb. ad loc.; cf.: quod ait praetor: pertinet, hoc significat: quod ex aedibus ejus in tuas pertinet, hoc est dirigitur, extenditur, pervenit, Dig. 43, 22, 1.—
II. Trop.
A. To reach, extend (like διήκειν, καθήκειν): eadem bonitas etiam ad multitudinem pertinet, Cic. Lael. 14, 50: caritas patriae per omnes ordines pertinebat, i. e. pervaded, Liv. 23, 49, 3: ad posteritatis memoriam pertinere, Cic. Sen. 23, 82: fulmina, quorum significatio ad totam vitam pertinet, Sen. Q. N. 2, 47 init.: hic pertinet a natali ad diem extremum, id. Ep. 12, 6.—
B. To belong, relate, concern, pertain or have reference to, affect any thing: somnium ad aliquam rem pertinet, Plaut. Merc. 2, 1, 28: illa res ad meum officium pertinet, Cic. Rosc. Am. 13, 36: nihil ad patriciam Sulpiciorum familiam Quirinius pertinuit, Tac. A. 3, 48: haec breviter attingemus, scrutati maxime pertinentia, Plin. 18, 35, 78, § 341.—
2. To have a tendency, to tend or lead to an object or result, Varr. R. R. 2, 1: illud quo pertineat, videte, Cic. Agr. 2, 8, 20; id. Att. 8, 9, 1: quod autem plures a nobis nominati sunt, eo pertinuit, quod, etc., id. Brut. 87, 299: summa illuc pertinet, ut sciatis, etc., Cic. Verr. 2, 5, 10, § 25: interpretando, quorsum quidque pertineat, id. N. D. 3, 23, 60 fin.: quid ista ad vidulum pertinent, servae sint istae an liberae? Plaut. Rud. 4, 4, 62.—Esp. in phrase: quod ad aliquem (aliquid) pertinet, as far as concerns, in regard to (mostly post-Aug.): quod ad inducias pertineret, sic belli rationem esse divisam, ut, etc., * Caes. B. C. 3, 17, 3: quod ad nationes exteras pertinet, Cicero varie, Quint. 11, 1, 89: quod ad Dymnum pertinet, nihil scio, Curt. 6, 11, 30: quod pertinet ad elephantos, id. 9, 2, 19; cf.: quantum ad decernentes pertinet, Plin. Ep. 8, 6, 14: quod ad me pertinet, intellego me perdidisse, etc., Sen. Cons. ad Helv. 10, 2; id. Ep. 119, 12; id. Suas. 6, 12; 7, 1: cum virtutibus tum etiam fortuna, siquid hoc ad rem pertinet, Cic. Fam. 13, 13: quatenus quidque se attingat ad seque pertineat perspicere, Cic. Fin. 5, 9, 24: illud dissimulas ad te quod pertinet, Mart. 7, 10, 9. —
C. To apply to, be applicable to, to suit, be suitable to a person or thing: magis pol haec malitia pertinet ad viros, quam ad mulieres, Plaut. Truc. 4, 3, 36: ad quem suspicio maleficii pertineat, on whom suspicion should fall, Cic. Rosc. Am. 7, 18: ad officium meum, id. ib. 13, 36: liberalitas ad rem familiarem meam, id. Fam. 12, 28: ad imperatorem prodigium pertinere, Liv. 25, 16.—
D. To belong, be the right of (usu. of a right, as opp. to possession): sed regnum ad se et ad matrem suam pertinere arbitrabantur, Cic. Verr. 2, 4, 27, § 61: ad quem jure regnum pertinet, Liv. 40, 11, 7: bona ad me pertinent, solus enim sum filius defuncti, Quint. 5, 14, 15: Europa jam, dubio procul, jure ad Romanos pertinebat, Flor. 2, 8, 7: (Armenia) quae antea ad majores suos pertinuisse monstrabat, Amm. 26, 4, 6.—
E. To belong, to be the property of (late Lat.): omnia quae ad se pertinebant, Vulg. Gen. 32, 23; id. Exod. 9, 4; id. 1 Reg. 25, 21.—Hence, adv.: pertĭnenter, aptly, suitably, appositely, pertinently (post-class.): pertinenter ad causam, Tert. adv. Marc. 4, 38.—Comp.: pertinentius, Tert. adv. Marc. 4, 9.—Sup.: pertinentissime, Tert. adv. Marc. 4, 31.

Origins

From per- (“through”) + teneō (“to hold”). Compare, on composition and meaning, with the later formed perteneō (“to hold constantly”).

Descendants
  • Catalanpertànyer
  • Englishpertain
  • Italianpertenere
  • Portuguesepertencer
  • Spanishpertenecer
  • Spanishpertener
  • Asturianpertener
  • Asturianpertenecer
  • Galicianpertencer
  • Old Catalanpertenir

In English words that came into English from pertineō

  • pertainpertineō
  • pertinentpertinēns
  • appurtenanceappertineō
  • pertinaciouspertinax
  • appertainappertinēre
  • pertinaciouslypertināx
  • pertinencypertineō
  • pertinacypertinere

Quick answers

What does pertineō mean in Latin?
pertineō, a verb, means “to extend, stretch out, reach, matter; to belong, relate, pertain, have concern; to have a tendency to, tend to”.
What are the principal parts of pertineō?
pertineō, pertinēre, pertinuī (second conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce pertineō?
In classical Latin, [pɛrˈtɪ.ne.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [perˈtiː.ne.o].
Which English words come from pertineō?
English words that go back to Latin pertineō include pertain, pertinent, pertinency, pertinacy, appurtenance and pertinacious.