verbfirst conjugation
nōminō
nōminō (present infinitive nōmināre, perfect active nōmināvī, supine nōminātum)
Classical[ˈnoː.mɪ.noː]Ecclesiastical[ˈnɔː.mi.no]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- to name, give a name to, call by name
- to make famous
- to nominate for office
- to accuse, arraign
Latīnē defined in Latin in our graded readers
nōmen dō vel nōmine vocō.nōminō -āre — in Mille Verba, Schola
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Nominare · Nuncupare · Vocare · Appellare
Nominare and nuncupare mean, to call anybody by his name; nominare, to call him by the name which he already possesses; nuncupare, to give a name to an object that has hitherto been without a name; whereas appellare and vocare mean to designate a person by any name, title, or appellation belonging to him. (v. 105.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | nōminō | nōminābam | nōminābō | nōmināvī | nōmināveram nōmināram | nōmināverō nōminārō |
| 2nd sg. | nōminās | nōminābās | nōminābis | nōmināvistī nōmināstī | nōmināverās nōminārās | nōmināveris nōmināris |
| 3rd sg. | nōminat | nōminābat | nōminābit | nōmināvit nōmināt | nōmināverat nōminārat | nōmināverit nōminārit |
| 1st pl. | nōmināmus | nōminābāmus | nōminābimus | nōmināvimus nōmināmus | nōmināverāmus nōminārāmus | nōmināverimus nōminārimus |
| 2nd pl. | nōminātis | nōminābātis | nōminābitis | nōmināvistis nōmināstis | nōmināverātis nōminārātis | nōmināveritis nōmināritis |
| 3rd pl. | nōminant | nōminābant | nōminābunt | nōmināvērunt nōminārunt, nōmināvēre | nōmināverant nōminārant | nōmināverint nōminārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | nōminem | nōminārem | nōmināverim nōminārim | nōmināvissem nōmināssem |
| 2nd sg. | nōminēs | nōminārēs | nōmināverīs nōminārīs | nōmināvissēs nōmināssēs |
| 3rd sg. | nōminet | nōmināret | nōmināverit nōminārit | nōmināvisset nōmināsset |
| 1st pl. | nōminēmus | nōminārēmus | nōmināverīmus nōminārīmus | nōmināvissēmus nōmināssēmus |
| 2nd pl. | nōminētis | nōminārētis | nōmināverītis nōminārītis | nōmināvissētis nōmināssētis |
| 3rd pl. | nōminent | nōminārent | nōmināverint nōminārint | nōmināvissent nōmināssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | nōminor | nōminābar | nōminābor |
| 2nd sg. | nōmināris nōmināre | nōminābāris nōminābāre | nōmināberis nōminābere |
| 3rd sg. | nōminātur | nōminābātur | nōminābitur |
| 1st pl. | nōmināmur | nōminābāmur | nōminābimur |
| 2nd pl. | nōmināminī | nōminābāminī | nōminābiminī |
| 3rd pl. | nōminantur | nōminābantur | nōminābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | nōminer | nōminārer |
| 2nd sg. | nōminēris nōminēre | nōminārēris nōminārēre |
| 3rd sg. | nōminētur | nōminārētur |
| 1st pl. | nōminēmur | nōminārēmur |
| 2nd pl. | nōminēminī | nōminārēminī |
| 3rd pl. | nōminentur | nōminārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | nōminā | nōmināre |
| pres. 2nd pl. | nōmināte | nōmināminī |
| fut. 2nd sg. | nōminātō | nōminātor |
| fut. 3rd sg. | nōminātō | nōminātor |
| fut. 2nd pl. | nōminātōte | — |
| fut. 3rd pl. | nōminantō | nōminantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | nōmināre | nōminārī nōminārier |
| perfect infinitive | nōmināvisse nōmināsse | nōminātum esse |
| future infinitive | nōminātūrum esse | nōminātum īrī |
| present participle | nōmināns nōminante, nōminantem, nōminantēs, nōminantī, nōminantia, nōminantibus, nōminantis, nōminantīs, nōminantium | — |
| perfect participle | — | nōminātus nōmināta, nōminātā, nōminātae, nōminātam, nōminātārum, nōminātās, nōminātī, nōminātōrum, nōminātōs |
| future participle | nōminātūrus nōminātūra, nōminātūrā, nōminātūrae, nōminātūram, nōminātūrārum, nōminātūrās, nōminātūre, nōminātūrī, nōminātūrīs, nōminātūrō, nōminātūrōrum, nōminātūrōs, nōminātūrum | nōminandus |
gerundnōminandī, nōminandō, nōminandumsupinenōminātum, nōminātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- honoris causa aliquem nominare or appellare
- to speak of some one respectfully.
- aliquem (aliquid) exempli causa ponere, proferre, nominare, commemorare
- to cite a person or a thing as an example.
nōmĭno, āvi, ātum, 1, v. a. nomen,
I. to call by name, to name, to give a name to (esp. after, for a person or thing; cf.: appello, voco, dico).
I. In gen.: quae (navis) nunc nominatur nomine Argo, Enn. ap. Auct. Her. 2, 22, 34, 26:
Chaldaei, non ex artis, sed ex gentis vocabulo nominati, Cic. Div. 1, 1, 2: urbem constituit, quam e suo nomine Romam jussit nominari, id. Rep. 2, 7, 12: amor ex quo amicitia est nominata, Cic. Lael. 8 (Trag. v. 283 Vahl.); id. Caecin. 18, 51.—Esp., to give a surname to a person, Eutr. 8, 8: aliquem honoris causā, to name or mention out of respect: L. Sulla, quem honoris causā nomino, Cic. Rosc. Am. 2, 6: quem ego hominem honoris causā nominatum volo, Cic. Verr. 1, 7, 18; v. honor: hanc illi ἰδέαν appellant, jam a Platone ita nominatam, Cic. Ac. 1, 8, 30.—II. In partic.
A. Pregn., to render famous, renowned, celebrated (cf.:
laudo, celebro): praedicari de se et nominari volunt omnes, Cic. Arch. 11, 26: sunt clari hodieque et qui olim nominabuntur, Quint. 10, 1, 94; v. under P. a.—B. To name or nominate a person for an office:
patres interregem nominaverant, Liv. 1, 32: me augurem Cn. Pompeius et Q. Hortensius nominaverunt, Cic. Phil. 2, 2, 4: illo die, quo sacerdotes solent nominare, quos dignissimos sacerdotio judicant, me semper nominabat, Plin. Ep. 2, 1, 8; Suet. Claud. 22; cf. nominatio.—C. To name, mention, report, accuse, arraign (not ante-Aug.):
capita conjurationis, priusquam nominarentur apud dictatorem, mors ab ipsis conscita judicio subtraxit, Liv. 9, 26, 7: qui nominatus profugisset, diem certam se finituros, id. 39, 17: Dimnus, cum ceteros participes sceleris indicaret, Philotam non nominavit, Curt. 6, 9, 16; 8, 6, 24.—Esp., with inter, to name among or as one of; to report as belonging to a party, conspiracy, etc.: inter conjuratos nemo me nominat, Curt. 6, 10, 5: inter socios Catilinae nominatus, Suet. Caés. 17; cf.: cum Thesea inter eos nomināsset. qui ad inferos adissent, Gell. 10, 16, 12; Plin. 14, 13, 15, § 93; 22, 21, 27, § 55; Hier. in Ep. ad Galat. 5, 19 sqq.—D. In gram.: nominandi casus, the nominative case (like accusandi casus, the accusative case), Varr. L. L. 8, § 42 Müll.; 9, § 76; 10, 2, § 23; Gell. 13, 22, 5.—Hence, nōmĭnātus, a, um, P. a. (acc. to II. A.), famed, renowned, celebrated:
illa Attalica tota Sicilia nominata, Cic. Verr. 2, 4, 12, § 27: nominatiora pericula, Tert. Anim. 13: bdellium nominatissimum, Plin. 12, 9, 19, § 35 (al. laudatissimum); Vulg. 1 Par. 11, 10.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
nōminō āvī, ātus, āre
nomen, to call by name, name, give a name to : tua te Thisbe Nominat, O.: amor ex quo amicitia est nominata, takes its name : L. Sulla, quem honoris causā nomino, mention with respect : (urbem) e suo nomine Romam iussit nominari: Mithridatem deum.— To render famous, make renowned, celebrate : praedicari de se ac nominari volunt.— To name for office, designate, nominate : interregem, L.: me augurem.— To talk of, call attention to, urge : mihi mansuetudinem, S.— To name, mention, report, accuse, arraign : nominari apud dictatorem, L.: inter coniuratos me, accuses as a conspirator , Cu.
Origins
From nōmen (“name”) + -ō.
Borrowings
- Catalannominar
- Englishnominate
- Frenchnominer
- Portuguesenominar
- Romaniannomina
- Spanishnominar
- Idonominar
Southern Gallo-Romance
- Catalannomenar
- Occitannomenar
Ibero-Romance
- Portuguesenomearfrom Old Galician-Portuguese nomẽar
- Spanishnombrarfrom Old Spanish nombrar
- Asturiannomar
- Galiciannomearfrom Old Galician-Portuguese nomẽar
Balkano-Romance
- Romaniannumăra
Italo-Romance
- Italiannominare
- Venetannominarfrom Italian nominare
- Siciliannuminari
Northern Gallo-Romance
- Frenchnommerfrom Old French nomer
- Normannommerfrom Old French nomer
- Walloonlomerfrom Old French nomer
Insular Romance
- Sardinianlumerare
In English words that came into English from nōminō
- nominatenōminātus
- nominativenōminātīvus
- nominationnōminātiō
- misnomernōmināre
- denominatordēnōminātor
- denominationdēnōminātiō
- denominatedēnōminātus
- denominativedēnōminātīvus
- nominatornōminātor
- nominablenōminābilis
- innominableinnominabilis