LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

nōminātōrius

nōminātōrius (feminine nōminātōria, neuter nōminātōrium)
Classical[noː.mɪ.naːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[no.mi.naˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveof or belonging to naming, naming, containing names

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenōminātōriusnōminātōrianōminātōrium
genitivenōminātōriīnōminātōriaenōminātōriī
dativenōminātōriōnōminātōriaenōminātōriō
accusativenōminātōriumnōminātōriamnōminātōrium
ablativenōminātōriōnōminātōriānōminātōriō
vocativenōminātōrienōminātōrianōminātōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenōminātōriīnōminātōriaenōminātōria
genitivenōminātōriōrumnōminātōriārumnōminātōriōrum
dativenōminātōriīsnōminātōriīsnōminātōriīs
accusativenōminātōriōsnōminātōriāsnōminātōria
ablativenōminātōriīsnōminātōriīsnōminātōriīs
vocativenōminātōriīnōminātōriaenōminātōria

nōmĭnātōrĭus, a, um, adj. nominator,
I. of or belonging to naming, naming, containing names (in jurid. Lat.): nominatorii breves, Cod. Th. 1, 10, 8; 11, 28, 3: pericula, having a name, named, Tert. Anim. 13.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁nómn̥
  2. Proto-Italic*nōmn̥
  3. Latinnōminātōrius

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin nōminō Latin -tōrius Latin nōminātōrius From nōminō + -tōrius.

Quick answers

What does nōminātōrius mean in Latin?
nōminātōrius, a adjective, means “of or belonging to naming, naming, containing names”.
How do you pronounce nōminātōrius?
In classical Latin, [noː.mɪ.naːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [no.mi.naˈtɔː.ri.us].
Where does nōminātōrius come from?
Proto-Indo-European *h₁nómn̥ → Proto-Italic *nōmn̥ → Latin nōminātōrius.