LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adverb

nōminātim

nōminātim (comparative nōminātius, superlative nōminātissimē)
Classical[noː.mɪˈnaː.tĩː]Ecclesiastical[no.miˈnaː.tim]

Meaning

  1. by name
    In castris Helvetiorum tabulae repertae sunt litteris Graecis confectae et ad Caesarem relatae, quibus in tabulis nominatim ratio confecta erat, qui numerus domo exisset eorum qui arma ferre possent […]In the camp of the Helvetii, lists were found, drawn up in Greek characters, and were brought to Caesar, in which an estimate had been drawn up, name by name, of the number which had gone forth from their country of those who were able to bear arms […]c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.29
  2. expressly
  3. in detail

Latīnē defined in Latin in our graded readers

nōmĭnātim, adv. nomino,
I. by name, expressly, one by one, in detail (class.): ibi ego dicam quidquid inerit nominatim, Plaut. Rud. 4, 4, 90: aliquem nominatim excipere, Cic. Att. 11, 7, 2: non nominatim, sed generatim, id. ib. 11, 6, 2: quicquid esset in praedio vitii, id statuerunt, si venditor sciret, nisi nominatim dictum esset, praestari oportere, id. Off. 3, 16, 65: fortissimum quemque nominatim evocare, Caes. B. C. 1, 39: si quidem filius a patre exheredetur, nominatim exheredari, Gai. Inst. 2, 127.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁nómn̥
  2. Proto-Italic*nōmn̥
  3. Latinnōminātim

Latin -ātim Latin nōminātim From nōmen (“name”) + -ātim.

Quick answers

What does nōminātim mean in Latin?
nōminātim, a adverb, means “by name; expressly; in detail”.
How do you pronounce nōminātim?
In classical Latin, [noː.mɪˈnaː.tĩː]; in ecclesiastical (church) Latin, [no.miˈnaː.tim].
Where does nōminātim come from?
Proto-Indo-European *h₁nómn̥ → Proto-Italic *nōmn̥ → Latin nōminātim.