adverb
nōminātim
nōminātim (comparative nōminātius, superlative nōminātissimē)
Classical[noː.mɪˈnaː.tĩː]Ecclesiastical[no.miˈnaː.tim]
Meaning
- by name
In castris Helvetiorum tabulae repertae sunt litteris Graecis confectae et ad Caesarem relatae, quibus in tabulis nominatim ratio confecta erat, qui numerus domo exisset eorum qui arma ferre possent […]
In the camp of the Helvetii, lists were found, drawn up in Greek characters, and were brought to Caesar, in which an estimate had been drawn up, name by name, of the number which had gone forth from their country of those who were able to bear arms […]c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.29 - expressly
- in detail
Latīnē defined in Latin in our graded readers
nōmine expressōnōminātim — in IVLIANVS III: Persia, ch. 12
nōmĭnātim, adv. nomino,
I. by name, expressly, one by one, in detail (class.):
ibi ego dicam quidquid inerit nominatim, Plaut. Rud. 4, 4, 90: aliquem nominatim excipere, Cic. Att. 11, 7, 2: non nominatim, sed generatim, id. ib. 11, 6, 2: quicquid esset in praedio vitii, id statuerunt, si venditor sciret, nisi nominatim dictum esset, praestari oportere, id. Off. 3, 16, 65: fortissimum quemque nominatim evocare, Caes. B. C. 1, 39: si quidem filius a patre exheredetur, nominatim exheredari, Gai. Inst. 2, 127.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
nōminātim adv.
nomino, by name, expressly, especially, particularly, one by one, in detail : non nominatim, sed generatim: nobilissimum quemque evocare, Cs.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁nómn̥
- Proto-Italic*nōmn̥
- Latinnōminātim
Latin -ātim Latin nōminātim From nōmen (“name”) + -ātim.