mētior
Meaning
- deponentto measure or estimate
Quis mēnsus est pugillō aquās, et caelōs palmō ponderāvit?
Who has measured the waters in the hollow of his hand, or with the breadth of his hand marked off the heavens? - deponentto distribute or mete out
- deponentto traverse
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quantum sit inveniōmagnitūdinem reī quaerōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Metiri · Metari · Dimetiri · Dimetari
1. Metiri means to measure a space in order to know its magnitude; whereas metari, to mark the boundaries of the space that has been measured, that they may be known to others. 2. By dimetiri and dimetari, the measuring and marking out of sub-divisions is especially meant; wherefore metari castra refers merely to the whole circumference of the entrenchments; when, therefore, Liv. viii. 38. uses the phrase locum castris dimetari, it is evident of itself that he expressly means, to mark the boundaries of the principia and of the prætorium, etc., that are within the camp. (ii. 169.)
[Mirari is indifferent: admirari usually involves praise, demirari blame.]
Conjugation conjugation 4 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | mētior | mētiēbar | mētiar mētībor | — | — | — |
| 2nd sg. | mētīris mētīre | mētiēbāris mētiēbāre | mētiēris mētiēre | — | — | — |
| 3rd sg. | mētītur | mētiēbātur | mētiētur | — | — | — |
| 1st pl. | mētīmur | mētiēbāmur | mētiēmur | — | — | — |
| 2nd pl. | mētīminī | mētiēbāminī | mētiēminī | — | — | — |
| 3rd pl. | mētiuntur | mētiēbantur | mētientur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | mētiar | mētīrer | — | — |
| 2nd sg. | mētiāris mētiāre | mētīrēris mētīrēre | — | — |
| 3rd sg. | mētiātur | mētīrētur | — | — |
| 1st pl. | mētiāmur | mētīrēmur | — | — |
| 2nd pl. | mētiāminī | mētīrēminī | — | — |
| 3rd pl. | mētiantur | mētīrentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | mētīre | — |
| pres. 2nd pl. | mētīminī | — |
| fut. 2nd sg. | mētītor | — |
| fut. 3rd sg. | mētītor | — |
| fut. 3rd pl. | mētiuntor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | mētīrī | — |
| perfect infinitive | mēnsum esse mētītum esse | — |
| future infinitive | mēnsūrum esse mētītūrum esse | — |
| present participle | mētiēns | — |
| perfect participle | mēnsus mētītus, mēnsa, mēnsā, mēnsae, mēnsam, mēnsārum, mēnsās, mēnse, mēnsī, mēnsīs, mēnsō, mēnsōrum, mēnsōs, mētīta, mētītā, mētītae, mētītam, mētītārum, mētītās, mētīte, mētītī, mētītīs, mētītō, mētītōrum, mētītōs | — |
| future participle | mēnsūrus mētītūrus, mēnsūra, mēnsūrā, mēnsūrae, mēnsūram, mēnsūrārum, mēnsūrās, mēnsūre, mēnsūrī, mēnsūrīs, mēnsūrō, mēnsūrōrum, mēnsūrōs, mēnsūrum, mētītūra, mētītūrā, mētītūrae, mētītūram, mētītūrārum, mētītūrās, mētītūre, mētītūrī, mētītūrīs, mētītūrō, mētītūrōrum, mētītūrōs, mētītūrum | mētiendus mētiundus, mētienda, mētiendā, mētiendae, mētiendam, mētiendārum, mētiendās, mētiende, mētiendīs, mētiendōrum, mētiendōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- metiri, ponderare, aestimare, iudicare aliquid (ex) aliqua re
- to measure something by the standard of something else; to make something one's criterion.
metiri agrum, Cic. Fam. 9, 17, 2: frumentum, Cic. Verr. 2, 3, 83, § 192: sol, quem metiri non possunt, id. Ac. 2, 41, 128: magnitudinem mundi, id. Off. 1, 43, 154: nummos, to measure one's money, i. e. to have a great abundance of it, Hor. S. 1, 1, 95: nummos modio, Petr. S. 37: se ad candelabrum, id. ib. 75: pedes syllabis, to measure by syllables, Cic. Or. 57, 194: frumentum militibus metiri, Caes. B. G. 1, 16: cum exercitu frumentum metiri oporteret, id. ib. 1, 23; 7, 71: Caecubum, Hor. Epod. 9, 36: quis mensus est pugillo aquas? Vulg. Isa. 40, 12: tantus acervus fuit, ut metientibus dimidium super tres modios explesse, sint quidam auctores, Liv. 23, 12.—Sacram metiente te viam (of the measured pace of a proud person), Hor. Epod. 4, 7: aequor curru, to sail through, Verg. G. 4, 389: aquas carinā, Ov. M. 9, 446: tu, cursu, dea menstruo metiens iter annuom, to go through complete, Cat. 34, 17: instabili gressu metitur litora cornix, Luc. 5, 556.—Also absol.: quin hic metimur gradibus militariis, to walk, Plaut. Ps. 4, 4, 11.—sonantia metiri auribus, Cic. Or. 68, 227: oculo latus, Hor. S. 1, 2, 103: omnia quaestu, by profit, Cic. Phil. 2, 43, 111: qui nihil alterius causa faciet et metietur suis commodis omnia, id. Leg. 1, 14, 41: vides igitur, si amicitiam sua caritate metiare, nihil esse praestantius, id. Fin. 2, 26, 85: vim eloquentiae sua facultate non rei natura, id. Opt. Gen. Or. 4, 10: omnia voluptate, id. Fam. 7, 12, 2: studia utilitate, Quint. 12, 11, 29: magnos homines virtute, non fortuna, Nep. Eum. 1: usum pecuniae non magnitudine, sed ratione, Cic. Att. 14: officia utilitate, Lact. 6, 11, 12: odium in se aliorum suo in eos metiens odio, Liv. 3, 54: pericula suo metu, Sall. C. 31, 2: peccata vitiis, Cic. Par. 3, 1, 20: aetatem nostram non spatio senectutis, sed tempore adulescentiae, Quint. 12, 11, 13.—fidelitas, quam ego ex mea conscientiā metior, Cic. Fam. 10, 4, 2: ex eo, quantum cuique satis est, metiuntur homines divitiarum modum, id. Par. 6, 1, 14.—nec se metitur ad illum quem dedit haec (paupertas) posuitque modum, i. e. accommodates herself, Juv. 6, 358.—metiri ac diligenter aestimare vires suas, Quint. 6, 1, 45: pondera sua, Mart. 12, 100, 8: sua regna, Luc. 8, 527. —(ε) With quod: quanto metiris pretio, quod, etc., Juv. 9, 72.—late Aequora prospectu metior alta meo, Ov. H. 10, 28: tot casus, tot avia, Val. Fl. 5, 476: jamque duas lucis partes Hyperione menso, Ov. M. 8, 564.—mensurā quā mensi fueritis, remetietur vobis, Vulg. Luc. 6, 38; cf. id. Matt. 7, 2.!*? In pass. signif., to be measured: agri glebatim metiebantur, Lact. Mort. Persec. 23, 2: an sol pedis unius latitudine metiatur, Arn. 2, 86.—Part. perf.: mensus, a, um, measured off: mensa spatia conficere, Cic. N. D. 2, 27, 69.—As subst.: bene mensum dabo, good measure, Sen. Q. N. 4, 4, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From Proto-Italic *mētis, from Proto-Indo-European *meh₁- (“to measure”). Cognates include Ancient Greek μῆτις (mêtis), μέτρον (métron), μέτριος (métrios), Old Church Slavonic мѣра (měra), compare Hungarian mér, Russian ме́ра (méra), Serbo-Croatian mera, ме̏ра, and mjera, mjȅra, and English meal. The formation of its supine-stem derivatives with interfixed -n- is irregular, probably due to analogy with pēnsus (“weighed”).
- Englishmensurate
- Portuguesemedirfrom Old Galician-Portuguese medir
- Sardinianmedire
- Sardinianmediri
- Sardinianmetire
- Spanishmedir
- Asturianmidir
- Galicianmedirfrom Old Galician-Portuguese medir