LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, deponent

permētior

permētior (present infinitive permētīrī, perfect active permēnsus sum)
Classical[pɛrˈmeː.ti.ɔr]Ecclesiastical[perˈmɛt.t͡si.or]

Meaning

  1. deponentto measure (out or through)
  2. deponentto pass or travel through, traverse

Conjugation conjugation 4 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.permētiorpermētiēbarpermētiar———
2nd sg.permētīris
permētīre
permētiēbāris
permētiēbāre
permētiēris
permētiēre
———
3rd sg.permētīturpermētiēbāturpermētiētur———
1st pl.permētīmurpermētiēbāmurpermētiēmur———
2nd pl.permētīminīpermētiēbāminīpermētiēminī———
3rd pl.permētiunturpermētiēbanturpermētientur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.permētiarpermētīrer——
2nd sg.permētiāris
permētiāre
permētīrēris
permētīrēre
——
3rd sg.permētiāturpermētīrētur——
1st pl.permētiāmurpermētīrēmur——
2nd pl.permētiāminīpermētīrēminī——
3rd pl.permētianturpermētīrentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.permētīre—
pres. 2nd pl.permētīminī—
fut. 2nd sg.permētītor—
fut. 3rd sg.permētītor—
fut. 3rd pl.permētiuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepermētīrī—
perfect infinitivepermēnsum esse—
future infinitivepermēnsūrum esse—
present participlepermētiēns—
perfect participlepermēnsus
permēnsa, permēnsā, permēnsae, permēnsam, permēnsārum, permēnsās, permēnse, permēnsī, permēnsīs, permēnsō, permēnsōrum, permēnsōs
—
future participlepermēnsūrus
permēnsūra, permēnsūrā, permēnsūrae, permēnsūram, permēnsūrārum, permēnsūrās, permēnsūre, permēnsūrī, permēnsūrīs, permēnsūrō, permēnsūrōrum, permēnsūrōs, permēnsūrum, permetitūra, permetitūrā, permetitūrae, permetitūram, permetitūrārum, permetitūrās, permetitūre, permetitūrī, permetitūrīs, permetitūrō, permetitūrōrum, permetitūrōs, permetitūrum, permetitūrus
permētiendus
permētiundus, permētienda, permētiendā, permētiendae, permētiendam, permētiendārum, permētiendās, permētiende, permētiendīs, permētiendōrum, permētiendōs
gerundpermētiendī, permētiendō, permētiendumsupinepermēnsum, permēnsū

per-mētĭor, mensus, 4,
I. v. dep. a., to measure through, measure out, measure (class.).
I. Lit.: solis magnitudinem, quasi decempedā, Cic. Ac. 2, 41, 126.—
II. Transf., to travel through, traverse: (lupus femina) campos celeri passu permensa, Enn. ap. Non. 378, 18 (Ann. v. 74 Vahl.); so id. ap. Fest. p. 301 Müll. (Ann. v. 443 ib.): ad vos permensu'st viam, came over, Plaut. Truc. 2, 2, 49: Siciliae oras errabundus permetiens, Consol. ad Polyb. 36: classibus aequor, Verg. A. 3, 157: aëra, Lucr. 6, 1142: iter, Stat. S. 1, 2, 202: secula, to live through, Mart. 9, 30, 1.—Hence, part. perf.: per-mensus, a, um, in pass. signif., measured out: permensum et perlibratum opus, Col. 3, 13 fin.: permenso tempore lucis, Tib. 3, 3, 9; App. M. 8, p. 209, 40: gradatim permensis honoribus, id. ib. 10, p. 247, 25.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-
  2. Proto-Italic*per
  3. Latinpermētior

Proto-Indo-European *meh₁- Proto-Italic *mētis Latin mētior Latin permētior From per + mētior.

Quick answers

What does permētior mean in Latin?
permētior, a verb, means “to measure (out or through); to pass or travel through, traverse”.
What are the principal parts of permētior?
permētior, permētīrī, permēnsus sum (fourth conjugation, deponent).
How do you pronounce permētior?
In classical Latin, [pɛrˈmeː.ti.ɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [perˈmɛt.t͡si.or].
Where does permētior come from?
Proto-Indo-European *per- → Proto-Italic *per → Latin permētior.