LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

mēnsor

mēnsor m (genitive mēnsōris)
Classical[ˈmẽː.sɔr]Ecclesiastical[ˈmɛn.sor]

Meaning

  1. measurer
  2. architect; engineer

Declension

declension
formsingularplural
nominativemēnsormēnsōrēs
genitivemēnsōrismēnsōrum
dativemēnsōrīmēnsōribus
accusativemēnsōremmēnsōrēs
ablativemēnsōremēnsōribus
vocativemēnsormēnsōrēs

mensor, ōris, m. metior,
I. a measurer (post Aug.).
I. In gen.: te maris, et terrae, numeroque carentis arenae Mensorem cohibent, Archyta, Hor. C. 1, 28, 1: frumentarius, a corn-measurer, Paul. Dig. 27, 1, 26.—
II. In partic.
A. A surveyor: non agricolae sed mensoris officium esse dicebam, Col. 6, 1: cautus humum longo signavit limite mensor, Ov. M. 1, 136.—
B. An architect, Plin. Ep. 10, 27, 5; 10, 18, 3; Inscr. Orell. 3223.—
C. Milit. t. t.
1. An engineer, Amm. 19, 11, 8; Cassiod. Var. 3, 52.—
2. One who measures out the ground for an encampment, a quartermaster, Veg. Mil. 2, 7, Cod. Th. 7, 8, 4; Inscr. Orell. 3473.

Origins

  1. Proto-Indo-European*meh₁-
  2. Proto-Italic*mētis
  3. Latinmēnsor

Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin mēnsor From mētior (“to measure”) + -tor (agentive suffix).

Quick answers

What does mēnsor mean in Latin?
mēnsor, a noun, means “measurer; architect; engineer”.
What is the genitive of mēnsor?
The genitive singular is mēnsōris. mēnsor is masculine, third declension.
How do you pronounce mēnsor?
In classical Latin, [ˈmẽː.sɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmɛn.sor].
Where does mēnsor come from?
Proto-Indo-European *meh₁- → Proto-Italic *mētis → Latin mēnsor.