LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

immēnsus

immēnsus (feminine immēnsa, neuter immēnsum)
Classical[ɪmˈmẽː.sʊs]Ecclesiastical[imˈmɛn.sus]

Meaning

  1. adjectiveimmeasurable, boundless, endless, vast, immense

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmēnsusimmēnsa
inmēnsa
immēnsum
inmēnsum
genitiveimmēnsī
inmēnsī
immēnsae
inmēnsae
immēnsī
inmēnsī
dativeimmēnsō
inmēnsō
immēnsae
inmēnsae
immēnsō
inmēnsō
accusativeimmēnsum
inmēnsum
immēnsam
inmēnsam
immēnsum
inmēnsum
ablativeimmēnsō
inmēnsō
immēnsā
inmēnsā
immēnsō
inmēnsō
vocativeimmēnse
inmēnse
immēnsa
inmēnsa
immēnsum
inmēnsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmēnsī
inmēnsī
immēnsae
inmēnsae
immēnsa
inmēnsa
genitiveimmēnsōrum
inmēnsōrum
immēnsārum
inmēnsārum
immēnsōrum
inmēnsōrum
dativeimmēnsīs
inmēnsīs
immēnsīs
inmēnsīs
immēnsīs
inmēnsīs
accusativeimmēnsōs
inmēnsōs
immēnsās
inmēnsās
immēnsa
inmēnsa
ablativeimmēnsīs
inmēnsīs
immēnsīs
inmēnsīs
immēnsīs
inmēnsīs
vocativeimmēnsī
inmēnsī
immēnsae
inmēnsae
immēnsa
inmēnsa

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

infinita et immensa materia
abundance of material.

immensus (inm-), a, um, adj. inmensus,
I. immeasurable, boundless, endless, vast, immense (freq. and class.; syn.: infinitus, ingens, interminatus).
I. Adj.
A. Lit.: si immensam et interminatam in omnes partes magnitudinem regionum videretis, Cic. N. D. 1, 20, 54: aëra deum statuit eumque gigni esseque immensum et infinitum, id. ib. 1, 10, 26: ex ingenti quodam oratorem immensoque campo in exiguum sane gyrum compellitis, id. de Or. 3, 19, 70: in mari immenso vehi, id. Tusc. 1, 30, 73: domus, Ov. F. 6, 640: mons, Plin. 4, 13, 27, § 96: via, Ov. P. 3, 3, 78: fines ingenii, Cic. de Or. 1, 49, 214: series laborum, Ov. H. 9, 5: jacuitque per antrum Immensus, Verg. A. 3, 632; cf.: omnis eorum juventus infinita numero, immensa corporibus, Vell. 2, 106, 1: argenti pondus et auri, Cic. Rep. 1, 17; Hor. S. 1, 1, 41: pretiis emere, Suet. Calig. 39: observata sunt haec tempore immenso, Cic. Div. 1, 7, 12: nox, Ov. Tr. 4, 3, 25.—
B. Trop., vast, measureless, boundless: morae, Ov. H. 1, 82: fletus, id. M. 10, 136: immensa vorago aut gurges vitiorum, Cic. Verr. 2, 3, 9, § 23: immensae, infinitae, immoderatae cupiditates, Auct. Her. 2, 22, 34: sitis cruoris, Ov. M. 13, 768: difficultas, Plin. 28, 1, 2, § 4: differentia, id. 36, 5, 4, § 20: fervet immensusque ruit profundo Pindarus ore, fathomless (the fig. being taken from a river), Hor. C. 4, 2, 7: immensum est, erratas dicere terras, there is no end of recounting, Ov. F. 4, 573; cf.: quod persequi immensum est, Plin. 8, 28, 42, § 102.—Sup. (very rare): immensissimae voluptates, Spart. Hadr. 19.—
II. Absol.
A. Subst.: immensum, i, n., a boundless extent, immense size, boundlessness, immensity (rare; not in Cic.): extra Processit longe flammantia moenia mundi, Atque omne immensum peragravit mente animoque, Lucr. 1, 74; cf. id. 1, 957: loci, Liv. 5, 37, 5: per immensum ventis discordibus actus, Ov. M. 4, 620: proruta per immensum aedificia, over a vast extent, Tac. A. 15, 40: aliquid mercari immenso, at an enormous price, Plin. 9, 40, 64, § 138: mons saxeus in immensum editus, Sall. J. 92, 5: ardet in immensum geminatis ignibus Aetne, Ov. M. 2, 220: ad immensum aliquid augere, Liv. 29, 25, 3: aliquid immenso plus laudare, immoderately, Plin. 20, 9, 36, § 92. —
B. Adv.: immensum, without end, exceedingly, immensely (not freq. till after the Aug. per.): creverat immensum, Ov. F. 5, 537: immensum attolli, Tac. A. 4, 40: vigere, id. ib. 3, 30: luxus immensum proruperat, id. ib. 3, 52: immensum quantum hinc Oceano, illinc Hiberico mari conprimentibus, exceedingly, Plin. 4, 20, 34, § 110; 16, 36, 66, § 172.

Origins

Proto-Indo-European *meh₁- Proto-Italic *mētis Latin metior Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin mēnsus Latin immēnsus From im- + mēnsus.

Descendants
  • Frenchimmense
  • Italianimmenso
  • Portugueseimenso
  • Spanishinmenso
  • Piedmonteseimens
  • Sicilianmmenzu

Quick answers

What does immēnsus mean in Latin?
immēnsus, a adjective, means “immeasurable, boundless, endless, vast, immense”.
How do you pronounce immēnsus?
In classical Latin, [ɪmˈmẽː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [imˈmɛn.sus].