LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, deponent

dīmētior

dīmētior (present infinitive dīmētīrī, perfect active dīmēnsus sum)
Classical[diːˈmeː.ti.ɔr]Ecclesiastical[diˈmɛt.t͡si.or]

Meaning

  1. deponentto measure (out or off)
    Vidēbāmus in studiō dīmētiendī paene caelī atque terrae C. Galum […]. We used to see Gaius [Sulpicius] Galus in his eager pursuit of measuring nearly all of heaven and earth […] . (Here the genitive singular neuter gerund dīmētiendī functions as a verbal noun modifying studiō.)106 BCE – 43 BCE, Cicero, Cato Maior de Senectute 14.49

Latīnē defined in Latin in our graded readers

spatium numerō et signō
measure out
dīmētior -īrī, dīmēnsus — in De Bello Gallico II, ch. 5

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Metiri · Metari · Dimetiri · Dimetari

1. Metiri means to measure a space in order to know its magnitude; whereas metari, to mark the boundaries of the space that has been measured, that they may be known to others. 2. By dimetiri and dimetari, the measuring and marking out of sub-divisions is especially meant; wherefore metari castra refers merely to the whole circumference of the entrenchments; when, therefore, Liv. viii. 38. uses the phrase locum castris dimetari, it is evident of itself that he expressly means, to mark the boundaries of the principia and of the prætorium, etc., that are within the camp. (ii. 169.)

[Mirari is indifferent: admirari usually involves praise, demirari blame.]

Conjugation conjugation 4 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dīmētiordīmētiēbardīmētiar———
2nd sg.dīmētīris
dīmētīre
dīmētiēbāris
dīmētiēbāre
dīmētiēris
dīmētiēre
———
3rd sg.dīmētīturdīmētiēbāturdīmētiētur———
1st pl.dīmētīmurdīmētiēbāmurdīmētiēmur———
2nd pl.dīmētīminīdīmētiēbāminīdīmētiēminī———
3rd pl.dīmētiunturdīmētiēbanturdīmētientur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dīmētiardīmētīrer——
2nd sg.dīmētiāris
dīmētiāre
dīmētīrēris
dīmētīrēre
——
3rd sg.dīmētiāturdīmētīrētur——
1st pl.dīmētiāmurdīmētīrēmur——
2nd pl.dīmētiāminīdīmētīrēminī——
3rd pl.dīmētianturdīmētīrentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dīmētīre—
pres. 2nd pl.dīmētīminī—
fut. 2nd sg.dīmētītor—
fut. 3rd sg.dīmētītor—
fut. 3rd pl.dīmētiuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedīmētīrī—
perfect infinitivedīmēnsum esse—
future infinitivedīmēnsūrum esse—
present participledīmētiēns—
perfect participledīmēnsus
dīmēnsa, dīmēnsā, dīmēnsae, dīmēnsam, dīmēnsārum, dīmēnsās, dīmēnse, dīmēnsī, dīmēnsīs, dīmēnsō, dīmēnsōrum, dīmēnsōs
—
future participledīmēnsūrus
dīmēnsūra, dīmēnsūrā, dīmēnsūrae, dīmēnsūram, dīmēnsūrārum, dīmēnsūrās, dīmēnsūre, dīmēnsūrī, dīmēnsūrīs, dīmēnsūrō, dīmēnsūrōrum, dīmēnsūrōs, dīmēnsūrum, dimetitūra, dimetitūrā, dimetitūrae, dimetitūram, dimetitūrārum, dimetitūrās, dimetitūre, dimetitūrī, dimetitūrīs, dimetitūrō, dimetitūrōrum, dimetitūrōs, dimetitūrum, dimetitūrus
dīmētiendus
dīmētiundus, dīmētienda, dīmētiendā, dīmētiendae, dīmētiendam, dīmētiendārum, dīmētiendās, dīmētiende, dīmētiendīs, dīmētiendōrum, dīmētiendōs
gerunddīmētiendī, dīmētiendō, dīmētiendumsupinedīmēnsum, dīmēnsū

dī-mētĭor, mensus, 4,
I. v. dep. a., to measure any thing, to measure out (v. demetior init.—rare but class.): studium dimetiendi caeli atque terrae, Cic. de Sen. 14, 49: dimetiri et dinumerare syllabas, id. Or. 43, 147: campum ad certamen, Verg. A. 12, 117: mundum, Quint. 12, 11, 10; cf. id. 9, 4, 112.—Hence, part. as subst.: dīmētĭens, entis, f., the diameter (διάμετρος), Plin. 2, 23, 21, § 86 sq.!*? In pass. signif.: columnae altitudo dimetiatur in partes duodecim, Vitr. 3, 3; 5, 9; Quint. 8 prooem. § 27: mirari se sollertiam ejus, a quo essent illa dimensa atque descripta, Cic. de Sen. 17, 59; so in the part., Caes. B. G. 2, 19, 5; 4, 17, 3; Quint. 9, 4, 27; Cic. N. D. 2, 62, 155; Verg. G. 1, 231; 2, 284.—Cf. in fut. pass. part.: non cum vitae tempore esse dimetiendam commemorationem nominis nostri, Cic. Arch. 11, 29 Halm (Baiter, dimittendam).

Origins

From dis- + mētior.

In English words that came into English from dīmētior

  • dimensiondīmēnsiō

Quick answers

What does dīmētior mean in Latin?
dīmētior, a verb, means “to measure (out or off)”.
What are the principal parts of dīmētior?
dīmētior, dīmētīrī, dīmēnsus sum (fourth conjugation, deponent).
How do you pronounce dīmētior?
In classical Latin, [diːˈmeː.ti.ɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [diˈmɛt.t͡si.or].