LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

longinquus

longinquus (feminine longinqua, neuter longinquum, comparative longinquior, adverb longinquē or longinquō)
Classical[ɫɔŋˈɡɪŋ.kʊs]Ecclesiastical[lon̠ʲˈd͡ʒiŋ.kʷus]

Meaning

  1. adjectivelong, extensive; far off, distant, remote
  2. adjectiveliving far off, foreign, strange
  3. adjectiveprolonged, continued, lasting, tedious, long
  4. adjectiveold, ancient
  5. adjectivefar-fetched, remote

Latīnē defined in Latin in our graded readers

distant
longinquus — in Seneca, ch. XV

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativelonginquuslonginqualonginquum
genitivelonginquīlonginquaelonginquī
dativelonginquōlonginquaelonginquō
accusativelonginquumlonginquamlonginquum
ablativelonginquōlonginquālonginquō
vocativelonginquelonginqualonginquum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativelonginquīlonginquaelonginqua
genitivelonginquōrumlonginquārumlonginquōrum
dativelonginquīslonginquīslonginquīs
accusativelonginquōslonginquāslonginqua
ablativelonginquīslonginquīslonginquīs
vocativelonginquīlonginquaelonginqua

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

e longinquo
from a distance.
loca longinqua
distant places.
longinquae nationes
distant nations.

longinquus, a, um, adj. longus,
I. long, extensive.
I. Lit., in space.
A. In gen. (rare): linea, Plin. 9, 17, 26, § 59: aequora, Claud. Rapt. Pros. 3, 363: amnes, Tac. A. 1, 9.—
B. In partic.
1. Far removed, far off, remote, distant (class.): nos longinqui et a te ipso missi in ultimas gentes, Cic. Fam. 15, 9, 1: ex locis tam longinquis, id. Imp. Pomp. 16, 47: ab extero hoste atque longinquo, id. Cat. 2, 13, 29: longinqua Lacedaemon, id. Att. 15, 9, 1: nationes, Caes. B. G. 7, 77: cura, respecting things that are far off, Liv. 22, 23: longinquiores loci, Caes. B. G. 4, 27: vulnera, i. e. e longinquo accepta, Luc. 3, 568.—In neutr. absol.: ex (e) longinquo, from afar, from a distance: e longinquo intueri, Plin. 35, 10, 36, § 97; Tac. A. 1, 47; Sen. Ep. 22.—Plur.: longinqua imperii adire, the remote parts, Tac. A. 3, 34.—
2. Living far off, foreign, strange: homo longinquus et alienigena, Cic. Deiot. 3, 10: Clodius aequaliter in longinquos, in propinquos, in alienos, in suos irruebat, id. Mil. 28, 76: piscis, Ov. Ib. 150.—
II. Transf., of time.
A. In gen., long, of long duration or continuance, prolonged, lasting, continued, tedious (class.; cf.: diutinus, diuturnus): vita, Plaut. Mil. 3, 1, 136: adfert vetustas omnibus in rebus longinqua observatione incredibilem scientiam, Cic. Div. 1, 49, 109: dolores, id. Fin. 2, 29, 94: oppugnatio, Caes. B. C. 3, 80: consuetudo, id. B. G. 1, 47: militia, Liv. 4, 18.—Comp.: longinquiore tempore bellum confecturum, Nep. Them. 4, 3.—
B. In partic.
1. Long deferred, distant (rare): cum spe perrumpendi periculi, vel in longinquum tempus differendi, Cic. Part. Or. 32, 112: cum ... aut tempore longinqua aut praeceps periculo victoria esset, Liv. 9, 24, 2: spes longinqua et sera, Tac. A. 13, 37.—*
2. Old, ancient: monumenta, Plin. 13, 12, 26, § 83. —
3. Remote, far-fetched: sunt et durae (translationes), id est a longinqua similitudine ductae, ut "capitis nives," etc., Quint. 8, 6, 17.—Hence, adv., in three forms: lon-ginquē, longinquō, and longin-quom (only ante- and post - class.).
1. A long way off, far away: longinque ab domo bellum gerentes, Enn. ap. Non. 515, 14 (Trag. v. 103, Vahl.).—
2. In time, long, a long while: odiosast oratio, quom rem agas, longinquom loqui, Plaut. Merc. 3, 4, 25: servus longinquo absens, Dig. 30, 3; so ib. 3, 3, 44.—Comp.: longinquius diutiusque adesse, Gell. 1, 22, 12.—
b. After a long interval: historiam scripsere Pictor incondite, Sisenna longinque, Fronto Ep. ad Ver. 1 Mai.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dlongʰos
  2. Proto-Italic*(d)longos
  3. Latinlonginquus

Latin (h)inc Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin longinquus From long(us) (“long, far”) + (h)inc (“hence”) + -uus. Compare propinquus. Or the ending may come from some Proto-Indo-European *-n̥kʷo- seen in Ancient Greek ἀλλοδ-απός (allod-após), ποδ-απός (pod-após) (their first parts here correspond to Latin aliud, quod) etc. See also Proto-Germanic *-ungō.

Elsewhere
  • Italianlonginquo
  • Italianlongiquo
  • Portugueselongínquo
  • Spanishlongincuo
Italo-Romance
  • Old Italianlonginco
Gallo-Romance
  • Old Occitanlonginc
Ibero-Romance
  • Old Spanishlonninco

Quick answers

What does longinquus mean in Latin?
longinquus, a adjective, means “long, extensive; far off, distant, remote; living far off, foreign, strange”.
How do you pronounce longinquus?
In classical Latin, [ɫɔŋˈɡɪŋ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [lon̠ʲˈd͡ʒiŋ.kʷus].
Where does longinquus come from?
Proto-Indo-European *dlongʰos → Proto-Italic *(d)longos → Latin longinquus.