adjectivethird-declension two-termination adjective
longanimis
longanimis (neuter longanime, adverb longanimiter)
Classical[ɫɔŋˈɡa.nɪ.mɪs]Ecclesiastical[loŋˈɡaː.ni.mis]
Meaning
- Late Latintwo terminationlong-suffering, patient, longanimous, forbearing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | longanimis | longanimis | longanime |
| genitive | longanimis | longanimis | longanimis |
| dative | longanimī | longanimī | longanimī |
| accusative | longanimem | longanimem | longanime |
| ablative | longanimī | longanimī | longanimī |
| vocative | longanimis | longanimis | longanime |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | longanimēs | longanimēs | longanimia |
| genitive | longanimium | longanimium | longanimium |
| dative | longanimibus | longanimibus | longanimibus |
| accusative | longanimīs longanimēs | longanimīs longanimēs | longanimia |
| ablative | longanimibus | longanimibus | longanimibus |
| vocative | longanimēs | longanimēs | longanimia |
longănĭmis, e, adj. longus-animus,
I. long-suffering, patient:
Dominus, Vulg. Psa. 102, 8 al.Origins
From longus + animus + -is, calque of Ancient Greek μακρόθυμος (makróthumos)
Descendants
- Italianlonganime
- Spanishlongánime