LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

longurius

longurius m (genitive longuriī or longurī)
Classical[ɫɔŋˈɡʊ.ri.ʊs]Ecclesiastical[loŋˈɡuː.ri.us]

Meaning

  1. masculineA long pole.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativelonguriuslonguriī
genitivelonguriī
longurī
longuriōrum
dativelonguriōlonguriīs
accusativelonguriumlonguriōs
ablativelonguriōlonguriīs
vocativelongurielonguriī

longŭrĭus, ii, m. id.,
I. a long pole: inter singulas equas a praesepibus intericere longurios, Varr. R. R. 2, 7, 10; 1, 14, 2: falces praeacutae insertae affixaeque longuriis, Caes. B. G. 3, 14; 4, 17.

Origins

From longus (“far, long”).

Quick answers

What does longurius mean in Latin?
longurius, a noun, means “A long pole.”.
What is the genitive of longurius?
The genitive singular is longuriī. longurius is masculine, second declension.
How do you pronounce longurius?
In classical Latin, [ɫɔŋˈɡʊ.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [loŋˈɡuː.ri.us].