adjectivefirst/second-declension adjective
longiturnus
longiturnus (feminine longiturna, neuter longiturnum)
Classical[ɫɔŋ.ɡɪˈtʊr.nʊs]Ecclesiastical[lon̠ʲ.d͡ʒiˈtur.nus]
Meaning
- Late Latinadjectiveof a long duration, long
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | longiturnus | longiturna | longiturnum |
| genitive | longiturnī | longiturnae | longiturnī |
| dative | longiturnō | longiturnae | longiturnō |
| accusative | longiturnum | longiturnam | longiturnum |
| ablative | longiturnō | longiturnā | longiturnō |
| vocative | longiturne | longiturna | longiturnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | longiturnī | longiturnae | longiturna |
| genitive | longiturnōrum | longiturnārum | longiturnōrum |
| dative | longiturnīs | longiturnīs | longiturnīs |
| accusative | longiturnōs | longiturnās | longiturna |
| ablative | longiturnīs | longiturnīs | longiturnīs |
| vocative | longiturnī | longiturnae | longiturna |
longĭturnus, a, um, adj. longus,
I. long, of long duration, Vulg. Baruch. 4, 35.
Origins
From longus (“far, long”) + *-turnus, probably taken from diuturnus.