LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

longinquitās

longinquitās f (genitive longinquitātis)
Classical[ɫɔŋˈɡɪŋ.kʷɪ.taːs]Ecclesiastical[lon̠ʲˈd͡ʒiŋ.kʷi.tas]

Meaning

  1. A length, extent; distance, remoteness.
  2. A long continuance or duration, length.

Declension

declension
formsingularplural
nominativelonginquitāslonginquitātēs
genitivelonginquitātislonginquitātum
dativelonginquitātīlonginquitātibus
accusativelonginquitātemlonginquitātēs
ablativelonginquitātelonginquitātibus
vocativelonginquitāslonginquitātēs

longinquĭtas, ātis, f. longinquus,
I. length, extent.
I. Lit.
A. In gen.: viae, Flor. 4, 12, 62: itineris, Tac. A. 6, 44; cf. id. ib. 3, 5: navigandi, Plin. 31, 6, 33, § 63. —
B. In partic., distance, remoteness: quo propter longinquitatem tardissime omnia perferuntur, Cic. Fam. 2, 9, 1: regionum, Tac. Agr. 19.—
II. Transf., of time.
A. In gen., length, long continuance or duration: aetatis, Ter. Hec. 4, 2, 20: temporum, Cic. Tusc. 5, 40: gravissimi morbi, id. Phil. 10, 8, 16: bellorum, Liv. 10, 31: exilii, Tac. A. 1, 53.—
B. In partic., long duration, length of time: (dolores) longinquitate producti, Cic. Tusc. 5, 40, 117: longinquitate potestatem dominantem, Liv. 9, 33.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dlongʰos
  2. Proto-Italic*(d)longos
  3. Latinlonginquitās

Latin (h)inc Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin longinquus Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin longinquitās From longinquus (“long, distant; remote; lasting”) + -tās.

Descendants
  • Italianlonginquità
  • Portugueselonginquidade
  • Spanishlonginquidad

In English words that came into English from longinquitās

  • longinquitylonginquitās

Quick answers

What does longinquitās mean in Latin?
longinquitās, a noun, means “A length, extent; distance, remoteness.; A long continuance or duration, length.”.
What is the genitive of longinquitās?
The genitive singular is longinquitātis. longinquitās is feminine, third declension.
How do you pronounce longinquitās?
In classical Latin, [ɫɔŋˈɡɪŋ.kʷɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [lon̠ʲˈd͡ʒiŋ.kʷi.tas].
Where does longinquitās come from?
Proto-Indo-European *dlongʰos → Proto-Italic *(d)longos → Latin longinquitās.