LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

longipēs

longipēs (genitive longipedis)
Classical[ˈɫɔŋ.ɡɪ.peːs]Ecclesiastical[ˈlɔn̠ʲ.d͡ʒi.pes]

Meaning

  1. one terminationlong-footed, long-legged

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativelongipēslongipēslongipēs
genitivelongipedislongipedislongipedis
dativelongipedīlongipedīlongipedī
accusativelongipedemlongipedemlongipēs
ablativelongipedī
longipede
longipedī
longipede
longipedī
longipede
vocativelongipēslongipēslongipēs
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativelongipedēslongipedēslongipedia
genitivelongipediumlongipediumlongipedium
dativelongipedibuslongipedibuslongipedibus
accusativelongipedīs
longipedēs
longipedīs
longipedēs
longipedia
ablativelongipedibuslongipedibuslongipedibus
vocativelongipedēslongipedēslongipedia

longĭpēs, pĕdis, adj. longus-pes,
I. longfooted: simillimum scarabeo longipedi, Plin. 30, 4, 10, § 30: longipedes porrectis ad caudam cruribus volant, id. 11, 47, 107, § 257.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dlongʰos
  2. Proto-Italic*(d)longos
  3. Latinlongipēs

Proto-Indo-European *ped- Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *pṓds Proto-Italic *pets Latin pēs Latin longipēs From longus (“far, long”) + pēs (“foot”).

Quick answers

What does longipēs mean in Latin?
longipēs, a adjective, means “long-footed, long-legged”.
How do you pronounce longipēs?
In classical Latin, [ˈɫɔŋ.ɡɪ.peːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈlɔn̠ʲ.d͡ʒi.pes].
Where does longipēs come from?
Proto-Indo-European *dlongʰos → Proto-Italic *(d)longos → Latin longipēs.