noun · femininethird declension
longanimitās
longanimitās f (genitive longanimitātis)
Classical[ɫɔŋ.ɡaˈnɪ.mɪ.taːs]Ecclesiastical[loŋ.ɡaˈniː.mi.tas]
Meaning
- long-suffering, patience, forbearance
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | longanimitās | longanimitātēs |
| genitive | longanimitātis | longanimitātum |
| dative | longanimitātī | longanimitātibus |
| accusative | longanimitātem | longanimitātēs |
| ablative | longanimitāte | longanimitātibus |
| vocative | longanimitās | longanimitātēs |
longănĭmĭtas, ātis, f. longanimis,
I. long-suffering, patience, forbearance, Vulg. 2 Pet. 3, 15; Cassiod. Hist. Eccl. 5, 42.
Origins
From longanimis (“patient, forbearing”) + -tās, calque of Ancient Greek μακροθυμία (makrothumía).
Descendants
- Catalanlonganimitat
- Englishlonganimity
- Frenchlonganimité
- Italianlonganimità
- Portugueselonganimidade
- Spanishlonganimidad
In English words that came into English from longanimitās
- longanimitylonganimitās