verbfirst conjugation
laetō
laetō (present infinitive laetāre, perfect active laetāvī, supine laetātum)
Classical[ˈɫae̯.toː]Ecclesiastical[ˈlɛː.to]
Meaning
- raretransitiveto gladden, cause to rejoice
laetare et laetiscere, laetificare et laetum fieri. Livius Aegistho :
c. 284 BCE – c. 204 BCE, Livius Andronicus, Aegisthus in c. 280 CE, Nonius Marcellus, De compendiosa doctrina I 190.32Accius Pelopidis:
170 BCE – c. 86 BCE, Accius, Pelopidae in c. 280 CE, Nonius Marcellus, De compendiosa doctrina I 190.32 - Late Latintransitiveto fertilize, apply manure to (the soil)
Si tibi ager est siluis inutilibus tectus, ita eum diuide, ut loca pinguia puras reddas nouales, loca sterilia siluis tecta esse patiaris, quia illa naturali ubertate respondent, haec beneficio laetantur incendii.
4th c./5th c. AD, Palladius, Opus agriculturae 1.6.13
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | laetō | laetābam | laetābō | laetāvī | laetāveram | laetāverō laetārō |
| 2nd sg. | laetās | laetābās | laetābis | laetāvistī laetāstī | laetāverās laetārās | laetāveris |
| 3rd sg. | laetat | laetābat | laetābit | laetāvit | laetāverat laetārat | laetāverit laetārit |
| 1st pl. | laetāmus | laetābāmus | laetābimus | laetāvimus | laetāverāmus | laetāverimus laetārimus |
| 2nd pl. | laetātis | laetābātis | laetābitis | laetāvistis laetāstis | laetāverātis laetārātis | laetāveritis laetāritis |
| 3rd pl. | laetant | laetābant | laetābunt | laetāvērunt laetāvēre, laetārunt | laetāverant laetārant | laetāverint laetārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | laetem | laetārem | laetāverim laetārim | laetāvissem laetāssem |
| 2nd sg. | laetēs | laetārēs | laetāverīs | laetāvissēs laetāssēs |
| 3rd sg. | laetet | laetāret | laetāverit laetārit | laetāvisset laetāsset |
| 1st pl. | laetēmus | laetārēmus | laetāverīmus laetārīmus | laetāvissēmus laetāssēmus |
| 2nd pl. | laetētis | laetārētis | laetāverītis laetārītis | laetāvissētis laetāssētis |
| 3rd pl. | laetent | laetārent | laetāverint laetārint | laetāvissent laetāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | laetor | laetābar | laetābor |
| 2nd sg. | laetāris laetāre | laetābāris laetābāre | laetāberis laetābere |
| 3rd sg. | laetātur | laetābātur | laetābitur |
| 1st pl. | laetāmur | laetābāmur | laetābimur |
| 2nd pl. | laetāminī | laetābāminī | laetābiminī |
| 3rd pl. | laetantur | laetābantur | laetābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | laeter | laetārer |
| 2nd sg. | laetēris laetēre | laetārēris laetārēre |
| 3rd sg. | laetētur | laetārētur |
| 1st pl. | laetēmur | laetārēmur |
| 2nd pl. | laetēminī | laetārēminī |
| 3rd pl. | laetentur | laetārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | laetā | laetāre |
| pres. 2nd pl. | laetāte | laetāminī |
| fut. 2nd sg. | laetātō | laetātor |
| fut. 3rd sg. | laetātō | laetātor |
| fut. 2nd pl. | laetātōte | — |
| fut. 3rd pl. | laetantō | laetantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | laetāre | laetārī |
| perfect infinitive | laetāvisse laetāsse | laetātum esse |
| future infinitive | laetātūrum esse | laetātum īrī |
| present participle | laetāns | — |
| perfect participle | — | laetātus laetāta, laetātā, laetātae, laetātam, laetātārum, laetātās, laetātī, laetātōrum, laetātōs |
| future participle | laetātūrus laetātūra, laetātūrā, laetātūrae, laetātūram, laetātūrārum, laetātūrās, laetātūre, laetātūrī, laetātūrīs, laetātūrō, laetātūrōrum, laetātūrōs, laetātūrum | laetandus laetanda, laetandā, laetandae, laetandam, laetandārum, laetandās, laetande, laetandīs, laetandōrum, laetandōs |
gerundlaetandī, laetandō, laetandumsupinelaetātum, laetātū
laeto, āvi, ātum, 1, v. a. id.,
I. to make joyful, to delight, cheer, gladden.
I. Lit. (ante- and post-class.): oculos specie laetavisti optabili, Liv. Andron. ap. Non. 132, 32:
te ut triplici laetarem bono, Att. ib.: frontem alicujus serena venustate, App. M. 3, p. 134, 16.—II. In partic., of the soil, to fertilize, render fertile, manure (postclass.):
in laetandis arboribus, Pall. 1, 6, 18: loca sterilia, id. 1, 6, 13.Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin laetō From laetus (“happy”) + -ō.
Descendants
- Italianlietare
- EnglishLaetare Sunday
- GermanLätare