noun · neuterthird declension
laetāmen
laetāmen n (genitive laetāminis)
Classical[ɫae̯ˈtaː.mɛn]Ecclesiastical[leˈtaː.men]
Meaning
- manure
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | laetāmen | laetāmina |
| genitive | laetāminis | laetāminum |
| dative | laetāminī | laetāminibus |
| accusative | laetāmen | laetāmina |
| ablative | laetāmine | laetāminibus |
| vocative | laetāmen | laetāmina |
laetāmen, ĭnis, n. id.,
I. dung, manure (post-Aug.), Plin. 18, 16, 40, § 141:
anserum, Pall. 1, 23.Origins
Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Italic *-mn̥ Latin -men Latin laetāmen From laetō (“to gladden; to fertilize”) + -men.
Italo-Dalmatian
- Italianletame
- Spanishletamefrom Italian letame
- Dalmatianlotum
- Judeo-Italianלֵיטַאמוֹ
- Apulianremmatefrom Neapolitan lotamma
- Apulianremetefrom Neapolitan lotamma
- Calabrianlitami
- Salentinelitame
- Tarantinorummato
- Fiumanolodamefrom Venetan leame
Rhaeto-Romance
- Friulianledan
Gallo-Italic
- Emilianaldam
- Lombardledamm
- Lombardliamm
- Lombardludamm
- Ligurianliame
- Piedmontesealiam
Insular Romance
- Campidaneseladamini
- Logudoreseladamene
- Nuoreseledamine